Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Add Reply
De Inval
Topic Started: Mar 26 2008, 05:25 PM (202 Views)
Serena Wenlock
Member Avatar


"Allemaal jullie bedden uit, stelletje gespuis!" Met een luide KNAL vloog de deur van de slaapzaal open en donderde de stem van Serena Wenlock, nieuwbakken afdelingshoofd Zwadderich door de ruimte. "Weg met die lakens, allemaal naast jullie bed. En ik hoor geen woord!" Serena marcheerde tussen de bedden door, ze droeg haar normale zwarte gewaad, maar haar ogen vlamden zowat op in het donker, zo woedend was ze. Haar passen waren groot en snel, uit haar neusgaten leek haast wel rook te komen. Met rasse schreden raasde ze naar de andere kant van de slaapzaal, waar ze bij het raam bleef staan en zich omdraaide naar de deur. Ze trok haar staf. "Colloportus!"

Met een zuigend geluid sloot de deur zich magisch, Serena bleef op haar plek staan, haar borst ging vlug op en neer vanwege haar snelle ademhaling en furieus staarde ze de slaapzaal rond. "Weet dat jullie dit te danken hebben aan één iemand hier die het nodig vond om mijn gier in een bezemkast op te sluiten om zo zijn steun aan het vorige afdelingshoofd, Alexx Wandon, te betuigen." Serena was razend en ze wist zeker dat wanneer ze er niet snel achter zou komen wie hier verantwoordelijk voor was, er koppen zouden gaan rollen onder de leerlingen van Zwadderich. "Vertel op! Wie was dat?"

Ze stapte naar de twee dichtstbijzijnde bedden, trok de lakens ervanaf en smeet ze met een zwierige zwaai op de grond. "Jullie blijven wakker totdat ik weet wie dit gedaan heeft. Laat dit een les zijn aan jullie allen, elk buitensporig gedrag wordt streng bestraft. Jullie zijn toch geen stelletje asociale GRIFFOENDORS! Van jullie verwacht ik beter, jullie zijn beter. Als elite van deze school eis ik van jullie dicipline en scherpzinnigheid. Wees sluw, wees vals, maar wees ook voorzichtig! Één van jullie ging over de schreef vandaag. Die wil ik hier voor mij hebben." Serena ademde diep in en uit, alle spieren in haar lichaam waren gespannen, ze had zin om iemand tot op het bot te vervloeken. 'EN WEL NU!"
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Deleted User
Deleted User

Nicholas Rende door de donkere gangen van het kasteel, het was er ijskoud. Op zijn armen had hij kippenvel en dat was niet moeilijk ook. De jongen liep er enkel in zijn shirt. Shirt? Waar was zijn shirt naartoe? Hij stond plots gewoon in zijn bloot bovenlijf! Hij keek snel achterzich en zag daar zijn shirt liggen. Hij pakte het snel op en probeerde het aan te doen, tevergeefs. Het shirt werkte tegen alsof het bezeten was. Nicholas strompelde verder met het plotseling erg verkleinde shirt over zijn hofd. Hij kreeg het er niet meer af! Hij liep in de donkere gangen, met een shirt over zijn hoofd zonder iets te zien. Het duurde nog lang of.. 'BANG!'

De deur van de slaapzaal vloog met alle geweld open en daar stond 'de Wenlock'..
Wat zal het nu weer zijn, verzuchte hij. Met alle moeite hield hij zijn ogen open, ze vielen bijna weer dicht. "Weg met die lakens, allemaal naast jullie bed. En ik hoor geen woord!" Een diepe zucht verliet de mond van Nicholas, moest hij dan nu ook al uit zijn bed? Met een kleine zwaai en een spreuk zorgde ze ervoor dat ze nu niet meer naar buiten konden. Althans, de rest zou niet meer naar buiten kunnen, hij kende de tegenspreuk..
Nu hij weer wakker was dacht hij weer aan de persoon aan wie hij altijd al dacht. Vlug gleden zijn ogen naar het bed van Redhair, zijn ogen glinsterden weer meteen. "Weet dat jullie dit te danken hebben aan één iemand hier die het nodig vond om mijn gier in een bezemkast op te sluiten om zo zijn steun aan het vorige afdelingshoofd, Alexx Wandon, te betuigen."

Een tweede, veel diepere zucht verliet zijn mond en zijn ogen gleden naar het plafond. Welke stomme oen had dit nu weer gedaan? Wisten die nu nog niet dat dit Afdelingshoofd veel beter was? "Vertel op! Wie was dat?" Schreeuwde ze er nog achteraan. Ze stapte enkele bedden voorbij en bleef aan zijn bed staan en smeet zijn lakens ervan af. Een glimlach verscheen op zijn gezicht. Hij liep naar de andere kant van zijn bed en raapte de lakens weer op. "Jullie blijven wakker totdat ik weet wie dit gedaan heeft. Laat dit een les zijn aan jullie allen, elk buitensporig gedrag wordt streng bestraft. Jullie zijn toch geen stelletje asociale GRIFFOENDORS! Van jullie verwacht ik beter, jullie zijn beter. Als elite van deze school eis ik van jullie dicipline en scherpzinnigheid. Wees sluw, wees vals, maar wees ook voorzichtig! Één van jullie ging over de schreef vandaag. Die wil ik hier voor mij hebben." Natuurlijk wist Nicholas wie die persoon was. Hij was dan ook wel van plan om het te gaan verklappen. Hij was niet van plan om hier nog een uur te gaan staan. Een ding stond al zo vast als een muur, het eerste lesuur van de volgende dag, daar ging hij al niet naartoe. 'EN WEL NU!" Schreeuwde ze.

Hij had er genoeg van, dit duurde al veel te lang. Zou hij het haar gaan vertellen?
Quote Post Goto Top
 
Serena Wenlock
Member Avatar


Serena keek de zaal rond. Één van de heren was in elk geval al uit bed gekomen. Wanneer hij schuldig was geweest had hij zich niet zo duidelijk geprofileerd door als eerste op zijn benen te gaan staan. Bovendien zat hij niet stupide te grijnzen toen Serena sprak over de stunt die met haar prachtige moordzuchtige giertje was uitgehaald, dus hij zou het wel niet gedaan hebben. De verdachte grijns op zijn gezicht verrade echter dat hij wel degelijk meer van het voorval wist. Misschien had iemand in de leerlingenkamer lopen opscheppen. Serena liep naar de jongen, die Nicholas Deliege heette, toe en schopte onderweg nog even hard tegen één van de bedden, waar een leerling nog steeds lag te pitten. Ze ging naast Nicholas staan en keek hem aan. "Nicholas, jongen, kan jij mij misschien vertellen wie van jouw afdelingsgenoten zijn afdeling onwaardig heeft getoond? Dan kunnen jullie allemaal weer naar bed en hoef ik jullie niet van je slaap af te houden..." Serena keek hem strak en ietwat dwingend aan, alsof ze de waarheid graag uit hem had geperst met een sinaasappelpers. Ze begon plots een beetje te begrijpen waarom die dwaas van een Vilder de lijfstraffen weer heringevoerd wilde zien.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Deleted User
Deleted User

Hij hoorde haar hele preek aan en hoorde dat ze merkwaardig vriendelijk werd. Ze moest en zou duidelijk genoeg weten wie dit had gedaan, en dat begreep hij wel. Maar van deze situatie moest hij misbruik maken, dat kon niet anders. 'Mevrouw, het zou wel eens heel misschien kunnen dat ik iets weet. Maar nu ben ik iets te moe om het me te kunnen herrineren..' Hij glimlachte en keek door de kamer. 'Misschien als u onze achterstand in kan laten halen dat wij wel meer vertellen? Ik bedoel, een machtig persoon als u kan ons toch makkelijk tien punten extra geven, toch?' Nicholas keek naar boven, naar het gezicht van Mevrouw Wenlock. Wat zou ze nu gaan zeggen..?

Het maakte hem niet veel uit wat ze ging zeggen, hij had het toch niet gedaan. Maar hopelijk wist zij wel dat als ze hem slecht zou behandelen, hij helemaal niets meer ging zeggen. Als ze nu tegen hem begon te schreeuwen zou ze het nooit te weten komen, toch niet uit zijn mond. 'Mevrouw..?'
Quote Post Goto Top
 
Serena Wenlock
Member Avatar


"...als u onze achterstand in kan laten halen dat wij wel meer vertellen? Ik bedoel, een machtig persoon als u kan ons toch makkelijk tien punten extra geven, toch?" Serena bleef een moment stokstijf stil staan. Ze wist niet precies hoe ze hierop reageren moest. Nam ze het aanbod aan, dan wist ze wie er schuldig was en dan stond Zwadderich weer aan de leiding in de afdelingsstrijd. Tevens was ze dan echter ook corrupt en een zeer slechte leraar die één van haar leerlingen het gevoel gaf dat hij macht over haar had. Dat nooit. Wanneer ze het echter niet deed moest ze de volledige afdeling maar straffen. Dat gaf natuurlijk wel aan dat er met haar niet te spotten viel, maar was duidelijk onrechtvaardig. Ach, van rechtvaardigheid had Zwadderich toch in jaren al niet gehoord."Mevrouw?" "Meneer Deliege, u moet nog veel leren op het gebied van omkoperij. Jullie blijven op, totdat ik weet wie dit gedaan heeft. Desnoods houdt ik jullie dit weekend allemaal vast in een lokaal waar u de volledige zaterdag en zondag moet verblijven als ik niet voor de ochtend weet wie er schuldig is. Begrepen?" Serena gaf de jongen een klap op zijn schouder en liep door, op zoek naar haar volgende slachtoffer. Wanneer je echter goed luisterde kon je nog een zwak "Goed geprobeerd.." uit haar mondhoek horen.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Deleted User
Deleted User

Een zacht gekreun ontsnapte uit Rosalies mond. Blindelings voelde ze met haar rechterhand waar haar laken naar toegevlogen was. Ze gaf de zoektocht op toen ze haar knie bereikte en nog steeds geen laken had gevonden. Ze zuchtte, en had net besloten om dan maar verder te slapen zonder laken, toen een gekruis haar meteen deed rechtzitten.
Slaapdronken knipperde Rosalie met haar ogen, en keek toen recht in het gezicht van een woedende prof Serena Wenlock. Met veel moeite hees Rosalie zich uit bed, en ze probeerde er zo fatsoenlijk mogelijk uit te zien in haar groene zijden pyjamabroek plus zilverwitte tanktop. Voor een fractie van een seconde was ze blij dat haar moeder die gekocht had, ze zag er tenminste uit als iemand die rechtstreeks uit een Slytherin-Pride-Parade kon komen. Ze schudde echter haar hoofd om gedachtes van haar moeder te verdrijven, het was te vroeg om daar nu aan te denken.
Ze probeerde zich op Prof Hemlock te concentreren, maar slaagde daar maar amper in. Er viel nu eenmaal niet veel aan te vangen met Rosalie eens ze pas wakker was...


OoC: ik weet niet of hier iets privees aan de gang was, en of ik vrijelijk mocht binnenvallen, maar ik heb het toch gedaan, verder heb ik de vorige posten niet al te grondig gelezen, dus moest er ergens iets fouts staan, by all means, zeg het me ^_^

Edit Serena: Nee hoor, gewoon een open topic voor iedereen... niemand had echter nog gepost behalve wij twee.. tot nu toe dan ;)
Quote Post Goto Top
 
Aristo Wardner
Member Avatar


“Nick was het.” De woorden waren snel maar duidelijk gesproken en klonken vreemd luid in de oren van hun eigenaar. Als geweerschoten. Een openlijke aanval. Definitief ook, niet meer in te slikken nu ze zijn mond hadden verlaten. Aristo kruiste zijn armen over elkaar en staarde naar het groene karpet onder zijn voeten. Hij durfde niet in die woedende, vuurschietende ogen te kijken van de vrouw die hun oude afdelingshoofd van zijn troon had gestoten om zelf die plaats te bestijgen, noch wilde hij de jongen aanzien die hij zojuist onterecht had beschuldigd van iets wat hij zelf had gedaan. Maar hij had niet anders gekund, toch? Nick had ook op het punt gestaan om hém te verraden. En wat kon die loser hem überhaupt schelen? Met een beetje geluk mochten ze zo hun bed weer in.

En dat mens, die Wenlock... Die was ook echt gek. Het bewees maar weer eens dat hij er goed aan had gedaan die vervelende, uit de kluiten gewassen mus van haar in de kast op te sluiten. Midden in de nacht was het, en zij kwam zomaar de slaapzalen binnenmarcheren om heel Zwadderich zijn bed uit te schudden voor zo een kleinigheid! Het was toch maar een grapje geweest… Eerst had Aristo zich gewoon mopperend op zijn andere zij gedraaid, maar toen was dat mens ook nog eens begonnen te schreeuwen… Die stem van haar! Die stem was genoeg om je een week niet meer te doen slapen. Nachtmerries kreeg je ervan! Dus Aristo was zijn bed uit gekomen, onderwijl de slaap uit zijn ogen wrijvend. Toen het eindelijk tot zijn slaperige hersens was doorgedrongen wat de reden was van haar komst, had de jongen het bloed naar zijn wangen voelen stijgen. Maar toen had Wenlock zich gelukkig al tot Nick gericht…

Nu keek Aristo aarzelend op naar deze vrouw – door sommigen getooid met de bijnaam ‘Hellbitch’ – en hij beet nerveus op zijn onderlip. Hopelijk zouden zijn woorden het beoogde effect bereiken en zou hij zo meteen zijn warme bedje weer in mogen duiken…
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Deleted User
Deleted User

“Nick was het.”
Toen Rosalie die woorden hoorde, schoot haar hoofd omhoog. Ze keek rechts van zich en zag voor het eerst Aristo Wardner. Ze wist niet of die jongen pas rechtstond of dat hij er al een tijdje was - Rosalie had niet echt gelet op haar omgeving toen ze bruut wakker gemaakt werd - maar toen ze zijn stem hoorde, merkte ze hem wel op. Meteen was ze klaarwakker; als een Zwadderaar met beschuldigingen heen en weer begon te smijten, wou dat meestal zeggen dat het interessant zou worden. Langzaam trok Rosalie een dunne wenkbrauw op. Een Zwadderaar die een ander beschuldigd is praktisch net zo betrouwbaar als een Griffoendor die de schuld op zichzelf neemt. Natuurlijk wel elk voor andere redenen; een Zwadderaar om zijn eigen vel te beschermen, een Griffoendor om zijn vrienden te beschermen, de naïveling.

Rosalie draaide haar gezicht om naar Prof Wenlock, oprechte interesse nu zichtbaar op haar gelaat. Ze had nog steeds niet door wat er gebeurt was, en waarom Wenlock zo vroeg aan hun bedden stond te schreeuwen, maar aan de spanning te merken, was het duidelijk iets groots.
Quote Post Goto Top
 
Serena Wenlock
Member Avatar


Serena zag in de hoeken van haar ogen alle hoofden draaien toen Aristo Wardner het waagde zijn mond open te trekken. “Nick was het.” In enkele ruisende passen was ze bij hem, haar ogen boorden in de zijne. Ze móest weten of hij de waarheid sprak. Hij zag er tamelijk nerveus uit, zo bijtend op zijn onderlip. Als hij de waarheid sprak dan verrade hij een afdelingsgenoot. Was hij zo zenuwachtig wanneer hij een afdelingsgenoot verrade? Of zou hij trots moeten zijn dat hij de hele afdeling een nachtrust had gegeven? Onderzoekend keek Serena hem van top tot teen aan. "Hoe kom je aan deze informatie, Nicholas? Was je er toevallig bij?" Ze wist zeker dat ze geen van deze kinderen op hun woord moest vertrouwen. Het bedriegen zat hun immers in hun bloed.. "Vertel eens over hoe je hierachter bent gekomen."
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Deleted User
Deleted User

Niet totaal onverwachts mar nog steeds een beetje schokkend verwerkte het brein van de nog steeds slaperige Nicholas het nieuws. Hij had het gedaan..? 'HAHA!' Hij draaide zich om en keek recht in de ogen van Wardner, hij had eerlijk gezegd niets anders verwacht. wist die halve snul nu nog niet dat hij het nooit van hem kon en zou winnen? hij zou toch gelijk krijgen! Nicholas zou altijd gelijk krijgen. Hij schraapte zijn keel en zette een stap opzij zodat hij nu voor het voeteinde van zijn bed stond. Hij ging op de rand zitten en staarde recht voor zich uit. ' Aristo, Aristo.. Ik zag het aankomen..' Hij nam een diepe zucht en een kleine grijs verscheen en verdween weer meteen om weer een zakelijk gezicht op te zetten.

Mevrouw Wenlock, iedereen is hier erg moe. Begrijp me alstublieft niet verkeerd maar als Aristo dan toch zo overtuigd is.. Waarom doen we dan geen onontkombare test, dan weten we het zo.' Het zou erg simpel zijn. Nicholas wist dat Wardner het was, en dit kwam allemaal uit doede bronnen. 'Mevrouw, ik heb het over Veritasserum.'
Quote Post Goto Top
 
Deleted User
Deleted User

Rosalie richtte haar aandacht van Prof Wenlock naar Nicholas Deliége, en onderdrukte het gedacht dat ze naar een saaie pingpong-wedstrijd aan het kijken was. Als er nog veel geheimzinnig gepraat zou vloeien zonder ook maar één woord dat een belletje deed rinkelen bij Rosalie, zou ze algauw staand in slaap vallen. Of ze zou al schreeuwend vraag wat er in hemelsnaam aan de hand was. En aagezien geen van beide opties meteen iets was dat paste bij het gesofistikeerd gedrag van een Zwadderaar - en een puurbloed, uiteraard - wou ze dat liever vermijden.

Ze keek even met nauwgeknepen ogen naar Nicholas, en trok toen een wenkbrauw op nadat hij zijn 'showtje' had opgevoerd. Ze had dergelijk gedrag natuurlijk al eerder gezien, niet alleen van haar vader, maar ook van collega's van haar vader. En toegegeven, het sierde een man van bij de 40 jaar veel meer dan een gast van 12 jaar.

"Mevrouw, ik heb het over Veritasserum."

Rosalie roelde met haar ogen, en ze hoorde hoe een niet al te subtiele zucht haar mond verliet.
"Deliége, het valt me op dat jij ook niet al te wakker bent. Denk je nu echt dat je zomaar Veritasserum tevoorschijn kan toveren en toepassen op leerlingen? Het is tegen de schoolregels - nee, schrap dat - het is tegen de wet, om Veritasserum te gebruiken zonder toestemming van het ministerie." Ze besefte maar al te goed dat ze overkwam als een betweterige Ravenklauwer, maar ze geraakte geïrriteerd.
"Verder is het een schande dat je nog maar durft surgereren dat ons afdelingshoofd iets zou doen dat tegen de wet was." Nu dat kwam er al meer Zwadderich-achtig uit. Het was niet alleen een opmerking naar Nicholas, maar ook een herinnering aan Prof Wenlock dat ze niet zomaar Veritasserum kon gebruiken. Rosalie zag haar er nog echt voor aan om zomaar het toverdrankje tevoorschijn te toveren om meteen achter de waarheid te komen...
Quote Post Goto Top
 
Serena Wenlock
Member Avatar


En nog maar enkele seconden nadat Wenlock haar mond gesloten had brak er al tumult los in de slaapzaal. De beschuldigde pleitte voor Veritaserum, Drake hield het erbij dat dit illegaal was en volledig onorthodox. "Verder is het een schande dat je nog maar durft surgereren dat ons afdelingshoofd iets zou doen dat tegen de wet was." Serena schudde haar hoofd, ze had haar leerlingetjes in elk geval manieren bijgebracht. Nou was Drake een zaak op zich, ze had iets aparts over zich, niet als de gemiddelde Zwadderich, meer menselijk en rechtvaardig dan de meesten. Serena haalde haar schouders op en wierp achteloos een blik op Wardner. "Gaat toch niet, ik geef Voorspellend Rekenen, geen Toverdranken. En ik betwijfel of die kwal.. pardon, professor Morton mij ook maar een druppel Veritaserum toevertrouwen zou."

Ze grijnsde bij de gedachte wat zij met Veritaserum allemaal wel niet doen kon. De mogelijkheden waren oneindig. Ze kon haar collega's de meest geheime dingen laten opbiechten, leerlingen compleet uithoren. Even verscheen er een flauwe glimlach op haar gezicht, in de duisternis van de nacht verdween die echter vlug. "Probeert mevrouw Drake misschien een vriend te beschermen? Hebben we met zijn allen zoveel vertrouwen in Nicholas zijn woorden?" Serena geloofde niet dat de dader ook maar íemand over zijn daden had verteld. Een griffoendor had dat wel gedaan, maar de zwadderichs vertrouwden elkaar niet zo. En dat met een goede reden.

Serena draaide zich naar de volledige zaal. "Ik wil dat iedereen zijn armen uitsteekt. Ra maakt flinke krassen als je hem niet met de juiste handschoenen vastpakt. Om hem in de bezemkast op te sluiten moet je minstens twee keer flink zijn gekrabt. Allemaal jullie mouwen oprollen en je armen uitsteken, dan kunnen we daarna weer allemaal naar bed."
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
ZetaBoards gives you all the tools to create a successful discussion community.
Learn More · Register for Free
« Previous Topic · 2010-2011 · Next Topic »
Add Reply

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +