Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
Zwerkbal Capriolen En Gebroken Ramen; Een verhitte discussie
Topic Started: Mar 31 2008, 09:22 PM (83 Views)
Deleted User
Deleted User

Een rode bal werd opgegooid. De winterzon onttrok de bal even aan het zicht. Op een gegeven moment zakte de bal weer. Hij viel naar beneden, met steeds grotere snelheid. Toen werd hij opgevangen door een man op een bezem, die zo snel ging dat hij wel een streep leek. Sebastian grijnsde. Het voelde goed weer te zwerkballen. Met de rode slurk onder zijn arm maakte hij een duikvlucht. Weer gooide hij de bal op, racete weg in de tegengestelde richting, zodat het spel wat interessanter werd. Daarna dook hij, ditmaal in de goede richting, om de bal op te vangen. De bal balanceerde op zijn vingertoppen, even leek het of Sebastian de bal niet goed had gevangen, maar daarna rolde hij de hand in van de docent.

Professor Graves voelde zich voor het eerst in tijden goed. De laatste maand was hij eindelijk bevrijd van de beklemmende duisternis die hem het afgelopen jaar had omhuld. Wanneer het gebeurd was, wist hij niet, maar een paar dagen geleden had hij zich er op betrapt dat hij nu al een hele tijd niet meer aan Jules had gedacht. Die gedachte had hem gek genoeg vrolijk gemaakt, terwijl hij eerst constant aan haar had willen denken. Sebastian was geen masochist, maar hij had zich schuldig gevoeld bij de gedachte haar te vergeten. Ze was de eerste vrouw op wie hij echt verliefd was geweest. Ja, ze had hem gekwetst en alleen achter gelaten, maar dan was ze nog wel de ware. Hij had niet gedacht dat dit ooit zou veranderen – zelfs nu wist hij nog niet zeker of er ooit iemand zou komen voor wie hij hetzelfde zou voelen. Om de een of andere reden had hij het vreemde waanidee gehad dat zij ook nog aan hem dacht als ‘de ware’, alsof hun relatie niet écht voorbij was.

Nu kreeg hij geen angstrillingen meer als hij er aan dacht dat hij haar nooit meer zou zien. De constante hoop dat ze ooit zou schrijven, of zelfs langs zou komen, alleen om hem weer te zien, was verdwenen. Hij droomde niet meer van hun laatste kussen, dacht niet steeds meer aan haar als hij een koppel zag en kon zich haar gezicht maar met moeite voor de geest halen. Een confrontatie zou pijnlijk zijn, dat zeker, maar voor nu vond hij dat hij goed was hersteld van de klap. Sebastian Graves was klaar voor zijn leven zonder de mooie blondine, zijn bijna-droomvrouw.

Gek genoeg maakte dit het leven op Zweinstein een stuk aangenamer. De leerlingen leken vriendelijker en attenter, het licht was warmer en zelfs Leefling leek een stuk intelligenter. Dat het zijn constante staat van chagrijnigheid was geweest die het kasteel zo afschuwelijk had gemaakt, had hij eerder niet ingezien.

Wat gek genoeg ook een verassend positieve wending bleek te zijn, was zijn recente aanstelling tot afdelingshoofd van Griffoendor. Toen hij de functie accepteerde deed hij dat met name om de salarisverhoging en vanwege het feit dat deze aanstelling heel erg mooi op zijn cv stond. Binnen één schooljaar promotie maken van simpele docent tot afdelingshoofd, dat was iets waar hij trots op mocht zijn. Dit was dan ook wat hij zijn collega’s en vrienden vertelde als hij het over zijn nieuwe aanstelling had. Zeker bij zijn zeer gewaardeerde collega Jane Mayfield sprak hij zelfgenoegend over de extra hoeveelheid geld die nu elke maand op zijn rekening gestort werd. Bij haar deed hij zijn best om zo nors en chagrijnig mogelijk te doen, wat de laatste tijd steeds moeilijker ging in verband met zijn verbeterde stemming. Dit deed hij, omdat zij het type was dat altijd het beste zocht in mensen. Sebastian walgde van dat soort mensen. Sinds hun eerste gesprek, had hij gezworen dat hij het haar nog verdomd moeilijk zou maken zíjn goede kant te vinden, al was die natuurlijk duidelijk aanwezig.

Maar wat hij zijn collega’s en vrienden ook vertelde, stiekem vond hij het wel leuk die kleine Griffoendors onder zijn hoede te hebben. Het was immers de afdeling waar hij vele jaren geleden ook in had gezeten. Het was leuk geweest de leerlingenkamer weer te zien. De stoel die hij die zeven jaren voor zichzelf had opgeëist, was lichtelijk doorgezakt door de Griffoendor na hem, maar zat nog steeds geweldig. Hoewel het niets voor hem was om sentimenteel te worden, was hij dat toch wel een beetje geworden. Hoe ergerlijk hij dat ook vond van zichzelf. Hiervoor had hij zijn best gedaan niet teveel aan zijn eigen schooltijd te denken, maar door weer in die vertrouwde omgeving te komen, waren veel herinneringen weer naar boven gekomen. Rose en Jude mist hij meer dan eerst. Het was lang geleden dat hij ze voor het laatst had gezien, maar hij schreef ze nog wel wekelijks.

Ondanks alle verbeteringen had hij nog steeds wel last van zijn gewoonlijke driftbuien, maar gelukkig had hij altijd zwerkbal nog om stoom uit te blazen, zoals nu. Daarbij had hij ook een nieuwe manier gevonden om zijn irritaties af te reageren. Mayfield, de meest saaie vrouw uit de geschiedenis, was heerlijk om op de kast te jagen. Sebastian deed zijn best zo lomp en chagrijnig mogelijk te zijn bij haar in de buurt. Dan maakte hij een beledigende opmerking, liet haar iets tegen haar zin doen of kwam met een andere originele manier om haar boos te maken. Over het algemeen was dat vrij snel gebeurd, ze was immers zo stijf en ‘keurig’. Maar dat was de kunst ook niet. Het echte spelletje zat hem er in haar zo ver te krijgen dat ze hem vergaf. Dat deed ze dan ook weer elke keer. Hoe hij dat voor elkaar kreeg was een goede vraag, want hij kwam nooit uit zijn rol van vervelende, arrogante bal. Maar daar had hij zo zijn trucjes voor. Desondanks was bij hem het vermoeden begonnen te rijzen dat ze hem simpel weg niet kon weerstaan.

Bedachtzaam keek hij naar de rode bal in zijn handen. Er was een trucje die hij al een tijdje niet meer uitgehaald had, maar wel zeer leuk was. Ach, hij zou het vast nog wel kunnen. Zwerkbal kon hij toch immers nooit écht verleren? Hij gooide de bal op en toen die voor de bezem viel, draaide hij zijn bezem zo, dat hij er met de steel een klap tegen aan gaf. Het was de bedoeling geweest dat de bal ver naar rechts schoot, maar echt ver kwam hij niet. Dus hij probeerde het nog eens en dit keer gaf hij echt een harde zwiep tegen de bal.

Tevreden volgde Sebastian de vlucht van de bal, tot hij opmerkte dat deze niet gestopt zou zijn als hij het kasteel bereikt had. ‘Oh nee,’ mompelde hij en hij trok wit weg. Hij zoefde achter de bal aan, maar hoorde het gerinkel van brekend glas al. Hij beet op zijn lip. Nu zou hij er van langs krijgen. Als docent, afdelingshoofd, behoorde hij toch geen schooleigendommen te vernielen? Hij moest het goede voorbeeld geven voor zijn leerlingen, enzovoort. Hij voelde zich nu al schuldig. Niet vanwege voorbeeld dat hij behoorde te zijn, maar omdat deze glazen al eeuwen in het kasteel stonden. ‘Reparo’ zou hopelijk voldoende zijn om het glas in zijn oude staat te krijgen. Mocht dat niet het geval zijn, dan kwamen die extra galjoenen op zijn rekening wel goed uit.

Maar toen hij wat dichterbij was gekomen zag hij dat hij zich zorgen had gemaakt om niets. Het raam was namelijk van het kantoor van een van zijn collega’s van wie hij niets te makken had. Met een zelfingenomen lach daalde hij en wachtte zijn collega op, die in het begin waarschijnlijk wel een beetje geïrriteerd zou zijn. Maar dat zou hij wel goed kunnen praten. Hij had wel voor hetere vuren gestaan.

Gelieve alleen te posten in dit topic als je daar toestemming voor hebt. Mocht je het gevoel hebben dat je iets leuks toe kan voegen, PM mij dan eventjes.
Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
ZetaBoards gives you all the tools to create a successful discussion community.
« Previous Topic · 2010-2011 · Next Topic »
Locked Topic

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +