Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
Schoonmaking
Topic Started: Apr 28 2008, 04:45 PM (95 Views)
Deleted User
Deleted User

Het was vroeg in de ochtend. De kleine kabouter liep naar de kast. Daar stonden zijn schoonmaak spullen in. Het was de juiste tijd. In deze vroegte ging hij de Grote Zaal schoonmaken. Zijn kleine hand maakte de deur open. Pieter pakte de bezem en liep ermee naar de grote zaal. Hij maakte het nu schoon. En na het ontbijt kon hij het weer doen.
De leerlingen van tegenwoordig konden niet eens meer fatsoenlijk eten. Altijd lach er wel wat op de grond. De tijd van vroeger was een stuk beter maar nu in deze tijd was het verschrikkelijk. Pieter was veel beter gewend maar nee hoor ze hielden nergens rekening mee.
De toch nog jonge kabouter opende zijn deur naar de grote zaal. Pas een paar kaarsen waren aan. Voor de rest was het donker. Maar dat maakte hem niet uit hij was er aan gewend. In de wat slechtere tijd kende hij alleen maar donker. Als alles opeens donker was werd hij niet bang. Alleen als alles opeens van donker naar licht ging.

Voorzichtig klom hij op het zitbankje van zwadderich. Hij draaide zich op en veegde het met zijn bezem schoon. Zo leip hij een hele tijd. Af en toe was het vermoeiend, maar het kon er mee door. Na de linker bank gedaan te hebben begon hij aan de rechterbank. Op het laats klom hij op de eettafel. Een vieze laag stof lag er op de tafel.
De spinnenwebben waren ook al te zien. Hij ging rustig verder met het vegen van de tafel. Zwadderich was meestal een best keurige tafel. In tegenstelling tot huffelpuf, waar meestal kruimels waren.
Overal! Echt schandalig. Sommige leerlingen daar konden er echt een potje van maken. Hij snapte niet altijd waarom mensen dat überhaupt konden doen. Hij veegde net de laatste beetjes van de zwadderich tafel. Voorzichtig sprong de kabouter van de tafel af en veegde alles netjes op.

Nu was hij op weg naar de volgende tafel, waarna hij straks de schrik van zijn leven zou beleven. “Kinderen toch, ze leren het nooit.” En daarmee ging hij verder met het schoonmaken van de tafels.

Goto Top
 
Deleted User
Deleted User

Honger! Lilian schoot overeind. Ze had zo'n hónger. Haar maag rammelde luid en de Raaf sloeg haar armen over haar buik, in een poging het geluid te dempen. Het laatste wat ze wilde was dat iemand anders het hoorde.
Lilian trok de gordijnen van het hemelbed open en stapte in haar pantoffels. Die heerlijke, zachte, pluizige, donkerblauwe pantoffels. Ze kriebelden aan haar voeten, maar ze zaten heerlijk en ze hielden haar voeten warm.
Lilian bleef even aarzelend bij haar bed staan. Moest ze zich omkleden, of zou ze gewoon haar ochtendjas aan doen? Omdat Lilian in een nogal luie bui was, besloot ze dat laatste te doen. Ze stak haar armen door de blauw, pluizige mouwen van de even zo blauwe en pluizige ochtendjas. Ze wreef even door haar ogen - die steeds dichtvielen van de slaap - en liep toen naar de deur.

De weg naar beneden ging in een waas aan Lilian voorbij. Ze was verbaasd toen ze op de begane grond stond. Was ze alle verdiepingen al gepasserd dan? De Ravenklauwster knipperde met haar ogen en nam de hal in zich op. Dit was wel echt de begane grond toch? Ze stond toch niet per ongeluk op de eerste of tweede verdieping? Nee, onmogelijk. Die verdiepingen zagen er heel anders uit dan de begane grond.
Lilian rilde even. Het was koud, zelfs met die warme, pluizige, blauwe ochtendjas en de eveneens blauwe, pluizige, warme pantoffels aan. Snel liep ze naar de Grote Zaal. Zou er al eten zijn? Hoe laat was het eigenlijk? Lilian wist het niet. Ze wist alleen dat ze honger had. Hele erge honger. Haar maag rammelde nog een keer. Kon ze niet beter naar de keuken gaan? Dan wist ze tenminste zeker dat er eten zou zijn. De Grote Zaal was waarschijnlijk nog helemaal leeg.

En inderdaad. Toen Lilian een minuutje later de Grote Zaal in liep was er alleen maar stilte. Er was geen kip te bekennen - ook geen mens trouwens. Alleen een kleine gedaante. Een zwarte schim, staande op een tafel. Wat wás dat? Het stond allemaal vreemde bewegingen te maken, alsof hij met een of ander magisch ritueel bezig was - tja, in het donker leek alles eng voor Lilian.
De eerstejaars Raaf schrok toen de volgende gedachte bij haar op kwam: Dat wezen was vast duister en kwaadaardig. Het zou haar doden als het erachter kwam dat zij hier was! Ze begon te trillen. Dit keer niet van de kou, maar van de angst. Ze moest iets doen, maar wat? Aarzelend trok Lilian haar toverstok tevoorschijn. Welke spreuk moest ze gebruiken? Lichtjes gebogen liep de Raaf dichter naar het wezen toe. Wat was het toch voor iets? Het had een raar, puntig hoofd en was klein. Dat kon Lilian nog wel onderscheiden in het donker, maar verder. Het leek eigenlijk nergens op, het was vast een vreselijk gevaarlijk en nog onbekend monster!

Toen Lilian naar haar zin dichtbij genoeg was hief ze haar toverstok. Welke spreuk moest ze nou gebruiken? Misschien Incedio of Tarantallegra, daar kon ze wel wat mee, maar waarschijnlijk was het niet effectief genoeg. Wat hadden ze nog meer geleerd? Wingardium Leviosa was niet geschikt en Locomotor ook niet. Wat kon ze in godsnaam tegen zo'n wezen beginnen? Lilians gedachten schoten van de ene spreuk naar de andere en uiteindelijk had ze er één uit gekozen.
'Tarantallegra!' Zo kon ze dat wezen even bezighouden, maar voor hoe lang? En...had de spreuk zijn doel eigenlijk wel getroffen?

+2, goede post
Goto Top
 
Mattia Padrone
Member Avatar


Met een slaperig hoofd werd Mattia voor de zoveelste keer wakker door het gestommel in de grote zaal. Een erg solide nachtrust had hij niet gehad, zo op het harde hout van de rechterbank van Huffelpuf, maar hij had tenminste beter geslapen dan in dezelfde zaal waar een zekere Huffel, hij vermoedde Mirry, een enorm gesnurk uitstootte, de hele nacht al. Mattia had gemerkt dat wie er dan ook in de grote zaal was, de deur open had gelaten en hij had besloten om zijn nachtrust in plaats van in een warme en behaaglijke leerlingenkamer door te brengen in de grote zaal. Immers, van het slapen op hard hout onder een sterrenhemel werd je hard en stoer, zelfs al was het het hout van zijn afdelingstafel en was de sterrenhemel niet echt. Er hing zelfs een redelijk comfortabele warmte in de zaal, dus Mattia had er dankbaar gebruik van gemaakt en was heel stoer en mannelijk onder de sterrenhemel gaan slaplen.

De figuur met een lengte van tussen knie en heup die de deur open had gelaten toen hij naar binnen ging was bezig geweest met het schoonmaken van de grote zaal. Dat had Mattia voor de laatste twee uur dat hij hier lag niet echt een goede nachtrust bezorgd. En het was nog zo afgrijselijk vroeg! Met een kreun draaide Mattia zich opnieuw om, zodat hij kon proberen de slaap weer te vatten, toen hij een ander soort gestommel hoorde. Tussen een spleet van de tafel door zag hij hoe een pluizige blauwe eerstejaars genaamd Lillian de grote zaal binnen schuifelde. Leunend op zijn ellebogen kwam hij een beetje omhoog om haar beter te kunnen bekijken, twee bebrilde ogen, vergezeld door een warrige bruine haardos keken boven de tafel van Huffelpuf uit.

Het meisje hield een toverstaf gericht op een punt enkele meters verder. Daar stond het wezen in opperste concentratie te zwoegen om ervoor te zorgen dat alles schoon was voor het ontbijt. Mattia kwam nog iets verder omhoog om beter te zien wat er aan de hand was. Het meisje keek licht angstig, maar bleek vastberaden genoeg om het wezen uit voorzorg te vervloeken. Mattia krabbelde nog iets verder omhoog en zat nu rechtop op de bank, waar het wezen (Mattia bedacht dat het wel eens een kabouter kon zijn) ook aanwezig was. Hij hoopte niet dat Lillian.. "Tarantallegra!" Mattia was op slag wakker. Ze had een dansspreuk afgevuurd! Dat was zowat zijn specialiteit! Hij wist niet of hij het nou zielig voor de kabouter moest vinden of dat hij geinteresseerd moest zijn in het effect van de spreuk. "Krijg nou wat..."

Stoere Mattia, +1
Offline Profile Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Free Forums with no limits on posts or members.
« Previous Topic · 2010-2011 · Next Topic »
Locked Topic

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +