Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
Erg ver weg; St. Petersburg, Rusland
Topic Started: Nov 4 2010, 02:04 PM (203 Views)
Mattia Padrone
Member Avatar


Hoewel de studeerkamer in het huis van de familie Padrone geen ramen had, was de ruimte toch goed verlicht. Dat zou iets te maken kunnen hebben met de oudste zoon van de familie, Mattia Padrone, die een uur geleden al alle fakkels had aangedaan. Het haardvuur had hij echter uitgelaten, dat leek hem wel zo verstandig, want hij verwachtte een gast. Niet Olaf, die was vorige week al even langs geweest. Pawel had hij niet meer gezien sinds Pawel’s grote broer ging trouwen en ook Dimitri had hij ook al een maand niet meer zien opduiken, maar die zag hij nog elke dag op school, dus dat viel wel mee. Vandaag had Mattia echter een dagje voor zichzelf vrij gehouden. Geen school, geen huishouden, geen verplichtingen. Alphons kwam pas om drie uur thuis en zijn vader en Elena zouden tot na het eten weg blijven, dus hij moest koken voor drie personen vanavond. Tenminste, als Mirry wilde blijven eten.

De vijftienjarige jongen was qua uiterlijk niet zoveel veranderd sinds hij Zweinstein had verlaten om met zijn familie naar Rusland te verhuizen. Dankzij het gebrek aan zonlicht was zijn huid nog een tintje bleker geworden en hij had een nieuwe bril moeten aanschaffen nadat Ariana op zijn oude bril was gaan zitten. Nou had Isabella Mills zijn bril ook wel eens gefolterd, maar zij kende geen spreuken om de bril permanent in die vorm te houden. Ariana wel. Mattia vond het niet erg, hij was wel blij met zijn nieuwe bril, het montuur was iets minder dik en de opticien had een bezwering uitgesproken over zijn glazen zodat ze zijn ogen niet meer zo vreselijk vergrootten. En dan was er nog de spreuk die Alphons op zijn haar geprobeerd had voor zijn lessen transfiguratie… Mattia kon haast niet wachten tot zijn normale lichtbruine haar weer teruggroeide en de blonde gloed verdween.

Met de gebruikelijke stapel boeken naast zich was Mattia aan zijn bureau gaan zitten, het was niet koud buiten, toch kreeg hij de kriebels toen hij zich bedacht wie er straks in zijn haard zou staan. Om de minuut keek hij even achterom. De kamer was niet groot maar Mattia had met Mirry afgesproken dat hij in de studeerkamer zou belanden, aangezien dat de minste rotzooi gaf. Terwijl hij zijn bril iets verder op zijn neus schoof en zich probeerde te verdiepen in een boek over breipatronen, hoopte Mattia dat zijn vriend in de loop der jaren wat beter had leren mikken. Het was nu een heel jaar geleden dat Mattia met Alphons, Angelo en Elena vertrokken was naar Rusland. Hij had zoveel mogelijk brieven gestuurd naar zijn oude vrienden op Zweinstein, maar sommige contacten waren verwaterd. Daarom was Mattia ook zo uitzonderlijk verrast toen hij van Mirry een brief kreeg met het verzoek of Mirry in de zomervakantie op bezoek mocht komen. Mattia had zelf geen zomervakantie, maar hij wist wanneer Mirry dat had en dus had hij hem een brief teruggestuurd met een uiterst duidelijke ‘ja’.

Twee groene ogen flitsten naar de wandklok. Het was vijf voor één , nog even en Mirry zou er zijn. Ergens was Mattia niet helemaal zeker of hij Mirry wel wilde zien, of hij wie dan ook weer terug wilde zien. Hij zou vast heimwee krijgen. Zijn huidige school was best okay en de docenten stonden best open voor hem als nieuwe student, maar hij miste het knusse gevoel van de slaapzalen, het eendrachtige samen je ontbijt eten, het geluid als Mirry weer eens iets gedaan had wat eigenlijk niet mocht en daar de gevolgen van onderging. Hij miste zelfs de docenten, hij miste zelfs Zwadderich. Pestkoppen hier waren veel grondiger. Ze gingen geen gesprek aan, ze aten gewoon je lunch op en gingen op je bril zitten. Meer niet. Geen contact, geen dialoog, niets. Mattia zuchtte. Eigenlijk wilde hij terug, maar zijn vader en Elena hadden allebei nu een baan hier en er moest toch iemand voor Alphons zorgen.

Alphons voelde zich iets minder thuis in de straten van St. Petersburg. Hij hield wel van de musea en spelletjes doen met buurtkinderen en ergens genoot hij waarschijnlijk ook wel van de gesprekjes die straatartiesten soms met hem maakten. Maar Mattia zag aan zijn kleine broertje dat ook hij zijn plek hier niet had gevonden. Mattia kon nog een beetje mee komen in school, maar Alphons maakte overal een rommeltje van. Hij was van vrolijke Ravenklauwer gedegradeerd tot het domme jongetje van de klas. Hij moest vaak de ezelsoren op. Nogmaals zuchtte Mattia. Hij moest niet zo negatief doen als Mirry kwam, hield hij zich voor. Mirry moest geloven dat het allemaal goed ging en dat Rusland leuk was en dat de school hier bijna net zo goed was als Zweinstein. Mattia sloeg de pagina van zijn boek om en begon aan een volgende alinea. Was het maar waar.
Offline Profile Goto Top
 
Mirry Davis
Member Avatar


Naar Mattia. Naar Mattia. Naar Mattia. Maar Nattia. Euh, naar Mattia. Mirry stond voor de grote haard in het huis van zijn ouders en wiebelde heen en weer op de bal van zijn voeten. Het poeder dat hij in de haard moest gooien gleed langzaam tussen zijn vingers door, maar de blonde jongen aarzelde om in de haard te stappen. Hij had één keer eerder via haardvuur gereisd en dat was hem niet zo goed bekomen. Geschaafde ellebogen en zijn eten dat weer omhoog was gekomen toen hij eindelijk weer vast grond onder zijn voeten had.
Dat was dan ook de grootste reden dat Mirry niet zomaar de haard instapte. Tenslotte was hij een Huffelpuffer en geen Griffoendor, die storten zich zo in het grootste avontuur. Mirry normaal ook wel, maar dit avontuur had hij al eerder beleefd en eten behoorde te blijven waar het was en niet via dezelfde weg weer naar buiten te komen.
Toch was die haard de enige manier om bij Mattia te komen, in Rusland. Want Mattia had hem verlaten voor Rusland! Rusland! Niet gewoon een andere school, zoals normale mensen zouden doen. Nee, Mattia was meteen vertrokken naar Rusland! Rusland! Een land vol Russen! Maar na een jaar van brieven en wereldvreemde snoepjes was er dan toch een knoop doorgehakt. Mirry zou op bezoek gaan bij Mattia. Zodra hij zichzelf ertoe kon zetten om in de haard te stappen tenminste.
Hij was een Huffelpuffer, grrrr! Hij kon dit! Huffelpuffers konden alles! Hij ging de persoon opzoeken die hem dat geleerd had! De blonde tiener ademde diep in en uit, wiebelde met zijn teenslippers, maar stapte uiteindelijk toch in de haard. Benen bij elkaar houden, ellebogen tegen lichaam geklemd, poeder laten vallen en Mattia’s adres aan de haard vertellen. Hij kon dit!

“Aaahh!” Als de gil niet overal in het huis te horen zou zijn, dan was het een wonder. Of iedereen had een teveel aan Ruslandse sneeuw in hun oren. Mirry vloog uit de haard, over een laag bijzettafeltje en landde met zijn neus in het tapijt, vlak voor een bureau. Als een vogel neergestort was, met zijn armen en benen uitgespreid over het tapijt bleef de Huffelpuffer liggen. Zijn gele teenslippers, witte met roosgebloemde korte broek en blauw shirt staken fel af tegenover het tapijt en Mirry zuchtte. Haardreizen was gewoon zijn ding niet.
“Oeh! Het ruikt hier naar erwtensoep!” riep Mirry onverwacht uit. Toen hij had gezicht was een bekende geur zijn neus binnen komen drijven en als Mirry iets kende, dan was het eten. Hij sprong overeind, een brede grijns op zijn gezicht geplakt en kreeg meteen Mattia in het oog. “MATTIA!”
Binnen twee seconden was hij meer over het bureau heen gestuiterd dan er omheen, maar wie lette daar eigenlijk op? Hij ving Mattia in een grote Huffelknuffel en grijnsde in zijn haar.
“Je leeft nog Mattia! Maar je hebt me verlaten! Zweinstein is helemaal anders! Wist je al dat Professor Deveron weg is? En Herbie is uiteindelijk toch ontslagen! Ik zei toch dat hij evil was! En dat nieuwe schoolhoofd is raar! Hij kan zo op elk willekeurig moment je ogen eruit prikken met die lange nagels, maar er is iemand geweest die ze in alle kleuren van de afdelingen heeft geverfd! Persoonlijk verdenk ik Eve ervan, zij is altijd bezig met dat soort rommel. En Professor Alucard is geen afdelingshoofd meer nu het nieuwe schoolhoofd er is! Blijkbaar was hij niet zo goed, maar daar heb ik niets van gemerkt. Nu is de nieuwe leraar vliegen het afdelingshoofd en zijn zoon zit ook op Zweinstein, maar die zit in Ravenklauw! En hij is bij mij op bezoek geweest met Adora, je kent Adora toch nog wel? Laren probeerde mij toen te scalperen! Het was eng! Maar nu ben ik in Rusland! Rusland! Bij Mattia!”
Heel even viel de blonde Huffelpuffer stil en liet zijn vriend los. “Hoe gaat het met je Mattia?”

Chris: +5. Geweldig =)
Edited by Chris Hillen, Nov 5 2010, 04:13 PM.
Offline Profile Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
DealsFor.me - The best sales, coupons, and discounts for you
« Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic »
Locked Topic

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +