| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
| Einde van de Vakantie borrel; kom langs en bespreek je vakantie met elkaar | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Nov 5 2010, 01:47 PM (361 Views) | |
| Bastiaan Raven | Nov 5 2010, 01:47 PM Post #1 |
![]() ![]()
|
Bastiaan keek neer op het boterbiertje dat voor hem neer werd gezet. Het was niet een rustige zomervakantie geweest, naast de extreme hitte was er ook genoeg ondernomen. Overal en iedereen leek feestjes te houden, Hij was niet overal heen geweest, maar van de meeste had hij toch wat mee gekregen. En nu was hij zijn tijd, zijn moment om iets wat leek op een feestje te geven. Niks uitgebreid, of iets met water of sjiek eten, nee gewoon heerlijk borrelen in de lekke ketel. Bijpraten met iedereen die maar wou over de vakantie en al vast een begin op het komende schooljaar. Want één ding was zeker, hij had van iedereen een nieuwe kant gezien. En ook waren er leerlingen geweest die hem eerder niet zo erg waren opgevallen maar nu wel. Een vaag bandje speelde in de hoek van de bar. Wat ongure personen zaten in een donker hoekje en keken met opgetrokken wenkbrauw naar de zomersbruine jongen. Bastiaan had ondertussen zijn zomerse outfits ingewisseld voor de wat donkerder kleuren. Hij droeg een donkere korte spijkerbroek, met een donkerpaars overhemd waarvan hij de mouwen had opgerold. Hij hing wat nonchalant aan de bar wachtend op de eerste gaste die zouden arriveren. Hij was eigenlijk best wel benieuwd wie er allemaal zouden komen. |
![]() |
|
| Sissi Hupkins | Nov 5 2010, 08:01 PM Post #2 |
![]() ![]()
|
Sissi Hupkins deed de deur van De Lekke Ketel open. Ze had de kroeg nooit heel erg aantrekkelijk gevonden. In haar oogpunt kwamen meestal alleen de personen daar die niet zoveel vrienden hadden, om zich lam te drinken aan Boterbier en zich vervolgens cool en populair te vinden. Dat had zij niet nodig. Sissi wás cool en populair. Elke trol met nog een greintje verstand wist dat. Het zomerse sjaaltje dat om haar nek was geknoopt knoopte ze los en stopte ze zolang in de zak van haar strakke rode broek. Daaronder droeg ze zwarte hakken en als bovenstuk een witte, lange blouse met een loshangend zilver giletje. Ze had nog even geen zin in de muffig ruikende gewaden en uniformen die Zweinstein haar over een tijdje weer te bieden had. Ze keek om zich heen, op zoek naar het knappe koppie van Bastiaan Raven. Ze mocht de jongen wel, al had hij haar plan om Jessica op haar brunch te jennen, gedwarsboomd. Hij had de slagroom-ravage die Sissi had aangericht bij Jessica uit Griffoendor schoongemaakt en afkeurend gereageerd. Nouja, niet iedereen kon evenveel echt Zwadderich-bloed als zij in zich hebben. Daar was niets mis mee. Uiteindelijk ving ze een glimp op van Bastiaans bruine haar. Hij zat met zijn rug naar haar toe en wekte een tamelijk nonchalante houding, terwijl er voor hem een glas boterbier stond. Oh, was hij zo'n type. Boterbier had nooit haar aandacht getrokken, ondanks dat Sissi het thuis al had mogen drinken vanaf haar 11e. Nee, een elfenwijntje op z'n tijd vond ze veel charmanter. Brr, meisjes die boterbier dronken. Dát was pas oncharmant. ''Da diem dom dim, Toverstokken Tim, da diem dom dam, Die kan er wel wat van.'' Geërgerd wierp Sissi een moordende blik op het bandje in de hoek van de bar. Konden ze niet iemands anders tijd verspillen, in plaats van de kostbare hare? Ze banjerde door wat ontactisch naast elkaar geschoven tafels door en ging uiteindelijk aan dezelfde tafel als Bastiaan zitten. 'Hee,' begroette ze hem opgewekt. 'Bedankt voor je uitnodiging.' De basgitaren en harmonica's van de bandleden overstemde haar gepraat en Sissi zuchtte overdreven diep. 'Wedden dat die band de eigenaar heeft betaald om hier te mogen spelen, in plaats van andersom? Hihi.' Ze grinnikte om haar eigen grapje - wat best wel dom was om te doen - en keek om zich heen, op zoek naar een ober of dienstknecht, huiself of wat ze hier dan ook als personeel hadden om een bestelling op te dienen. 'Hoe was je vakantie?' vroeg ze ondertussen aan Bastiaan en woelde even door haar haren. +2 Edited by Alaric Creed, Nov 12 2010, 02:21 PM.
|
![]() |
|
| Meike Pierce | Nov 6 2010, 03:09 PM Post #3 |
![]()
|
Vrolijk huppelde Meike hand in hand met Jack over de wegisweg. Omdat het huis nu helemaal schoon en netjes was, had haar moeder als beloning een paar kamers in de lekke ketel op de wegisweg gehuurd, en dit zou één van de laatste dagen daar zijn. Daarom was ze nog even op shoppingtour gegaan. De vakantie was al bijna over en dat betekende dat het al bijna tijd was om naar school te gaan, waar Meike heel veel zin in had. Ze had namelijk op het feestje dan Selene gezien dat er heel veel zweinsteingangers waren, die zij totaal niet kende en daar wilde Meike snel verandering in brengen, de meer mensen ze kende hoe beter. Opeens voelde ze dat er aan haar arm getrokken werd, en door de onverwachte beweging moest ze moeite doen om op haar benen te blijven staan. “Moest dat nou echt” siste ze quasigeïrriteerd naar Jack toe, die haar met een engelengezicht aankeek en reageerde met de woorden “Je hebt verf op je wang” Boos trok Meike haar hand terug, en voelde met diezelfde wang over haar wang. Het verven was al ruim drie dagen klaar, maar alsnog vond ze op allerlei plekken verf. Was het dan zo moeilijk om verf van haar huid af te halen? Toen het gelach van Jack haar oren bereikte, wist Meike dat ze meteen geen zin meer had om met hem te shoppen en subiet draaide ze zich om, terug naar de lekke ketel. Misschien dat ze daar dan nog wat kon drinken met haar zusje. Na korte tijd wandelen glipte ze weer door de deur van de lekke ketel en liep naar de bar. “Een glas pompoensap alstublieft” vroeg ze netjes aan de bar, en al snel kreeg ze er een toegeschoven. Rustig pakte Meike het glas op en keek de ruimte door. Wie weet of er nog bekenden waren. Haar ogen gleden over de mensenmassa, toen ze opeens Bastiaan opmerkte en nieuwsgierig stapte ze naar hem toe. Hij was namelijk wel erg veranderd in de vakantie. Een stuk bruiner. “Bastiaan, hoi! Wat heb jij nou weer in de vakantie gedaan man? Je ziet er geweldig goed uit!” zei Meike en ze ging naast hem zitten. Toen pas viel het haar op dat er naast Bastiaan een meisje zat die ze niet kende en vrolijk glimlachte ze naar haar en zei “Hoi, jou ken ik nog niet. Ik ben Meike, leuk je te ontmoeten” +2 Edited by Alaric Creed, Nov 12 2010, 02:22 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 7 2010, 10:13 PM Post #4 |
![]()
|
Selene was het huis ontvlucht door naar de WegIsWeg te gaan. Ze kon wel nieuwe kleding gebruiken en een drankje bij de Lekke Ketel zou er ook wel in gaan. Dus zo gezegd, zo gedaan. Selene was weg gegaan en liep nu, in nieuwe kleding, richting de Lekke Ketel. Haar zwarte rokje, met rood stiksel, kwam tot de bovenkant van haar knie. Ze had er een zwart shirt, zonder mauwen en een rode doodshoofd erop, op het rokje aan en zwarte laarzen, met 10 cm hak, onder het rok je aan. Verder had ze nog wat andere kleding gehaald en de Zwad liep nu, met allerlei tassen, naar de Lekke Ketel. Het was niet zo heel druk in de Lekke Ketel en Selene liep richting de bar. 'Een boterbiertje.' De barman zette het drankje voor haar neer en ze nam een slok. Het was een fris biertje en ze genoot van de slok. Met dit warme weer was een koud en fris drankje niet ongewenst. Ze draaide zich even om en keek de zaak door. Haar oog viel op een bekent gezicht aan een tafel. Er verscheen een glimlach op haar gezicht, toen ze Bastiaan herkende. Ze pakte haar tassen en boterbiertje en liep naar hem toe. Haar neef zat echter niet alleen. Meike en Sissi zaten ook bij hem aan de tafel. Meike had ze geen problemen mee, maar ze wist niet wat ze van Sissi moest denken. Ze had het meisje nou twee keer gezien en gesproken, maar kon haar nog niet echt pijlen. Selene had nog niet besloten of ze het meisje mocht of niet. Ach misschien kon vandaag daar wel verandering in brengen. Ze was bij het tafeltje aan gekomen. 'Hi. Leuk dat jullie hier ook zijn.' Begroette ze haar schoolgenootjes. Ze zette haar tassen op de grond en pakte er een stoel bij. Ze ging tussen Bastiaan en Meike in zitten. Zo kon ze Sissi tenminste in de gaten houden. |
![]() |
|
| Sissi Hupkins | Nov 7 2010, 10:21 PM Post #5 |
![]() ![]()
|
Bah. Bah. Smerig. Het meisje dat binnen was komen vallen zag er tamelijk onverzorgd uit en kwam zomaar tussen haar en Bastiaan in. Duidelijk geen Zwad. Zeker een Huffel ofzo. Sissi wist niet wat het was dat ze zo moeilijk deed over de afdeling waar iemand in zat. Maar ze vond het gewoon niet kunnen dat een raaf een gesprek tussen twee mensen uit de groene afdeling verstoorde, en daar niet voor werd gestraft. Nadat ze een mislukte poging deed om Bastiaan Raven te versieren - alsof hij überhaupt in haar geïnteresseerd was - merkte ze pas dat Sissi naast haar zat. Sissi vond het niet erg. Ze had alleen dorst en wou wat bestellen. Kennis maken met dat meisje hoefde zo nodig niet. 'Hoi, jou ken ik nog niet. Ik ben Meike, leuk je te ontmoeten.' Al was je de koningin, meisje please. Ik ben je tijd niet waardig. Sissi had van alles willen zeggen, maar ze zei enkel een matig 'Hallo, Sissi, aangenaam.' Ze wendde haar blik af van die Meike en keek om zich heen. Toen zag ze de deur van De Lekke Ketel open gaan, en wie kwam daar naar binnen? Ja hoor. Selene Raven. Weer had ze iets engs en griezeligs aan, weer met een doodskop. Kom op, een echte Zwad zijn toonde je niet door je eng te kleden en iedereen af te schrikken - dat deed die Raven ook al wel met haar hoofd -, maar door je zo te gedragen. Tot nu toe was Selene echter het engeltje zelve geweest. Selene bestelde een biertje en kwam bij hun aan de tafel zitten. Gelukkig zei ze nog niets. Sissi hoefde haar schelle stem even niet te horen. Ze mocht het meisje gewoon niet. Die Selene, die dacht dat zij ''de enige echte bitch van Zwadderich was'', terwijl iedere normale tovenaar wist dat Sissi dat was. Kom op zeg, hoe makkelijk was het. 'Hee Selene,' begroette ze het meisje en zette haar zoetste glimlach op. 'Wat zit er in die tassen?' Ze hoopte op vergiftigde paddenstoelen of op enge voorwerpen waarmee ze die Meike de stuipen op het lijf konden jagen. Per slot van rekening zaten ze hier met 3 Zwadderaars en één ander lid, die zich zichtbaar op haar gemak voelde. Wat was dit? Waarom deed niemand iets? |
![]() |
|
| Meike Pierce | Nov 7 2010, 11:26 PM Post #6 |
![]()
|
Voorzichtig nam Meike een slok van haar drinken. Het was haar vandaag als eens eerder gebeurd dat ze drinken gemorst had en een tweede keer kon ze echt niet gebruiken. Een tweede slok volgde, waarin Meike zich bijna in verslikte. De stem die zichzelf Sissi noemde, klonk namelijk weinig aangenaam. Beter gezegd, te toon stond Meike helemaal niet aan, het gaf Meike namelijk de indruk dat Sissi het helemaal níet aangenaam vond om haar te ontmoeten. Meike was alleen niet, met uitzondering van een of twee mensen, zo´n persoon die bij de allereerste ontmoeting al een oordeel klaar had dus daarom glimlachte ze maar terug. Een windvlaag waaide toen langs haar heen, gevolgd door het getik van hakken en nieuwsgierig keek Meike achterom, met als gevolg dat haar wenkbrauwen omhoog schoten. Had de familie Raven het afgesproken om een metamorfose te ondergaan of was het toeval? Selene zag er in ieder geval wel goed uit, al was het voor Meike een wonder dat ze op die hakken kon lopen. Het was haar nog nooit gelukt om op hakken van twee centimeter te staan zonder om te vallen, dus erop lopen was al helemaal uit den boze. Alhoewel, het was meestal zo dat oefening kunst baarde, dus misschien was het gewoon een kwestie van proberen. Een derde slok van haar pompoensap volgde, en in de tussentijd kwam Selene naast haar te zitten. “Selene” riep ze vrolijk, gevolgd door een knuffel waarbij ze bijna van haar stoel afviel. Gelukkig lukte het haar, zij het met woeste armzwaaien om te blijven zitten. Om de aandacht een beetje af te leiden, keek ze daarom maar om haar heen, en het viel haar op dat zowel Bastiaan en Selene boterbier dronken. Stiekem vond Meike dit totaal verkeerd, bij haar thuis was het namelijk aangeleerd dat alcohol, in welke hoeveelheid ook, heel slecht voor je was. “Aw, Come on! Niet jij ook Selene! Weet je niet hoe slécht alcohol wel niet is voor je? Vanaf de eerste keer dat het je lichaam binnenkomt begint het je hersens aan te tasten” barste Meike uit terwijl ze met een afkeurende blik naar het glas van Selene keek. “Meike, zit niet zo te zeuren de hele tijd. Alsof jij nooit dingen doet die slecht voor je zijn” hoorde Meike toen een stem achter haar fluisteren en quasiglimlachend keek ze de persoon, Jack, aan die praatte. “Ach natuurlijk doe dat wel eens lieverd, maar dat gaat jou niet aan. Waarom ga je trouwens je zusje niet irriteren?” fluisterde ze op dezelfde manier terug om daarna weer om te draaien naar het groepje en verontschuldigde zich rustig. “Sorry voor hem, hij kan er niets aan doen. af en toe heeft hij zichzelf gewoon niet in de hand” OOC: Voor de duidelijkheid, Jack is mijn broer. Dat je je dus niet verward met Jack Adams, niemand kan trouwens weten dat hij mijn broer is daar ik het niemand heb verteld Edited by Meike Pierce, Nov 7 2010, 11:47 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 8 2010, 09:00 PM Post #7 |
![]() ![]()
|
Bastiaan grijnsde even naar de dames om hem heen. Het enigste wat hij nog miste, was Kay. Maar die zou waarschijnlijk niet komen. En ergens had hij daar ook wel vrede mee, deze vakantie had hij ook licht wat voor iemand anders gevoeld. En nu was hij onzeker wat hij precies wou. De dames waren al aan de kakel en Bastiaan stond op om naar de bar te gaan, hij bestelde nog een boterbiertje en wat hapjes voor zijn tafel. Terug bij de tafel speelde er wat dingen door zijn hoofd, moest hij het hun vertellen. Selene was natuurlijk al op de hoogte, maar de rest van zijn afdeling niet. Meike kon hij ook wel vertrouwen, immers had ze zich bewezen als zwadwaardig. Iemand in Ravenklauw was niet verkeerd, misschien kon hij via haar wel meer leren over Brand. “Ehm” begon Bastiaan terwijl hij bij de tafel stond. Moest hij het hun wel vertellen, diep van binnen wilde hij het heel graag vertellen, maar toch kreeg hij de woorden niet over zijn lippen. “Er komen wat lekkere hapjes. Nog wat spannends gedaan deze vakantie?” vroeg hij snel. Hij kon het hun niet vertellen, stel je voor dat Sissi, of Meike, haar mond voorbij praatte. En hij wilde zeker niet dat Kay het op die manier te horen zou krijgen. Het was een uitweg en misschien dat er iemand was die zou merken dat hij die uitweg nam. Bastiaan ontweek oogcontact en concentreerde zich op zijn biertje. |
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 8 2010, 09:24 PM Post #8 |
![]()
|
'Hee Selene. Wat zit er in die tassen?' Selene keek Sissi argwanend aan en twijfelde of ze zou reageren. Ze vertrouwde die zoetsappige glimlach van Sissi voor geen meter. Gelukkig voor Selene kreeg ze de kans niet om te reageren. Meike trok haar bijna van haar stoel met die knuffel. "Selene." Riep Meike vrolijk in Selene's oor. 'Hi Meike. Leuk dat je er ook bent.' Reageerde Selene, terwijl ze de piep in haar oor negeerde. Ze nam een slok van haar boterbiertje en genoot even van de rust...Nou ja rust...Het was een cafe en er was altijd rumoer. Maar aan de tafel was het even stil. "Aw, Come on! Niet jij ook Selene! Weet je niet hoe slécht alcohol wel niet is voor je? Vanaf de eerste keer dat het je lichaam binnenkomt begint het je hersens aan te tasten" En het was weer gedaan met de rust. Selene keek Meike aan, maar kreeg de kans niet om te reageren. Er was een onbekende jongen bij gekomen, schijnbaar een bekende van Meike, en deze sprak Meike dan ook aan. "Er komen wat lekkere hapjes. Nog wat spannends gedaan deze vakantie?" Bastiaan was schijnbaar even weg geweest, Selene had het niet gemerkt. Ze had ook eigenlijk nog weinig aandacht aan haar neef geschonken. |
![]() |
|
| Ellen Quirk | Nov 9 2010, 08:18 PM Post #9 |
![]()
|
Ellen keek ongemakkelijk naar haar moeder die met de winkelier onderhandelde over de prijs van gedroogde mestkevers. Sinds haar ziekte was haar moeder haar anders gaan zien. Haar afschuw van de tovenaarswereld en de magie van haar dochter waren, langzaam maar zeker, verdwenen en ze stond meer open voor haar dochter. Ellen had het eerst nogal vreemd gevonden om haar moeder over Zweinstein, de leraren en haar vrienden (of ex-vrienden, ze had geen flauw idee wat er was gebeurd in de tijd dat ze in St. Holisto's lag). Maar haar moeder scheen echt geïnteresseerd te zijn en dus vertelde Ellen haar alles. Hoewel ze een veel betere band met haar moeder had gekregen, was het toch als een schok gekomen dat haar moeder aanbood om met haar naar de Wegisweg te gaan. De Wegisweg! Als je een allergie voor magie had, zou je daar gelijk een hartaanval krijgen. Vreemd genoeg scheen haar moeder alles heel interessant te vinden; ze bleef zelfs even voor de etalage van Zwik en Zwachtels staan om bezemstelen te kijken. Stiekem hoopte Ellen op een eigen bezemsteel - ze wilde echt niet rond blijven vliegen op het oude tweedehands exemplaar dat ze van een andere leerling had gekocht - maar ze durfde er niet over te beginnen, bang om de fragiele band die ze met haar moeder had opgebouwd te verbreken. De winkelier bleef echter standvastig volhouden en uiteindelijk betaalde mevrouw Quirk mopperend de prijs voor de gedroogde mestkevers. "Wat een prijs voor een paar kevers," mompelde ze toen ze de winkel uitliepen. Ze keek naar haar dochter, maar die had haar ogen gericht op de mensen voor haar. Ze fronste haar wenkbrauwen en keek nog eens goed. Jawel, het was haar afdelingsgenootje. "Wat zie je?" vroeg Ellens moeder. "Eh, niets," zei ze snel. "Ik dacht dat ik iemand herkende, maar ze is al weg." Het meisje liep de Lekke Ketel binnen en Ellen keek haar spijtig na. "Is dat je vriendin? Weet je wat, ga jij maar vast naar het café terug, dan haal ik de rest wel," stelde haar moeder voor. Ellen keek haar ongelovig aan. "Echt, mam? Dankjewel!" Ze omhelsde haar moeder midden op straat en holde toen richting de Lekke Ketel, terwijl haar geldbuidel vrolijk rinkelde aan haar riem. Meike zat aan een tafel met - hoe ongelofelijk - drie Zwadderaars. Eén ervan kende ze, dat was Selene. De andere twee kende ze niet, maar het waren hoogstwaarschijnlijk vrienden van haar. Aarzelend kwam ze dichterbij. Zouden Meike en Selene haar herkennen? Ze meende zich te herinneren dat Meike een klas lager zat dan haar en dat Selene, een ouderejaars, haar niet bepaald aardig had gevonden. Maar goed, een beetje rivaliteit tussen de afdelingen was gezond. Ze schraapte al haar moed bij elkaar en stapte op hen af. "Hoi," zei ze op haar vrolijkst. "Kennen jullie me nog? Ik ben Ellen." En toen voelde ze zich ontzettend ongemakkelijk. +2 Edited by Alaric Creed, Nov 12 2010, 02:23 PM.
|
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
![]() Join the millions that use us for their forum communities. Create your own forum today. Learn More · Register for Free |
|
| « Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic » |











8:13 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners