| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
| Het Openingsfeest; 2013-2014 | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Nov 13 2010, 05:01 PM (1,943 Views) | |
| Sid Vicious | Nov 14 2010, 12:43 AM Post #16 |
![]() ![]()
|
"Pardon?..." begon ze. "Ik zou mn speld graag willen.. Je mening hoef ik eigenlijk niet erbij.." De speld werd uit zijn handen gegrist. "Hey, kijk je wel even uit voor mij? Ik heb een gevoelige huid, okay?" Hij keek zuur naar het meisje. "Hebben ze je hersenen vervangen door kaboutergoud ofzo? Ooit gehoord van denken dan praten?" Ze draaide zich gelijk om terwijl ze dat zo hard als ze kon door de zaal riep. Sid werd rood en keek der aan en z'n mond viel open. "Nu word ie helemaal mooi" hij deed zijn mond weer dicht en sperde zijn ogen wijd open. "Durf je wel tegen een ouderejaars leerling?" Boos keek hij haar na terwijl ze ging zitten. Hij stapte zelf ook, met een mompelend geluid, naar de plek waar hij zat. Aan de tafel van Zwadderich. "Meisjes zijn toch ook zo.." Hij hield zich stil terwijl hij een bui kreeg om der helemaal vol te schelden. "Kleine witte feeks.." zei hij terwijl hij nors naar de leraren tafel keek. Hij moest toe geven dat ze toch beter in Zwadderich paste, maar blijkbaar was ze liever slim dan sluw. "Ohyeah". Snel had hij zijn bord weer en gooide daar een hoop ander voedsel op. Met nog steeds een blik naar de leraren tafel douwde hij een stukje pompoen cake in zijn mond. Terwijl hij het doorslikte gleden zijn ogen weer naar het meisje uit Ravenklauw. "Gosh, wat denkt dat kind wel niet.. Ik mag der nu al niet" nog steeds was hij aan het grommen over het kind dat van niet van kaboutergoud hield. "Ze komt nog wel aan de beurt.." Zei hij net iets te hard. Niet zoveel kopieren uit de andere posts Sid ;) Eigen inhoud doet meer. Edited by Alaric Creed, Nov 14 2010, 01:43 PM.
|
![]() |
|
| Jessica Forenst | Nov 14 2010, 12:27 PM Post #17 |
![]()
|
Eindelijk het openingsfeest want ze kreeg honger. Maar eerst kwam de sorteerceremonie en dan nog de saaie speech van de schoolhoofd. Ze hoorde haar maag knorren en hoopte dat het niet lang duurde. Tijdens het sorteren klapte ze bij de leerlingen die bij griffoendor ingedeeld werden. Ze keek even rond bij de andere afdelingen en keek even verrast toen ze de klassenoudstebadge van Selene Raven zag. Ze had niet verwacht dat zij klassenoudste werd benoemd. Eindelijk was het klaar en hoorde ineens een scherp geluid waar haar oren pijn van deden. Ze deed haar handen snel tegen haar oren maar veel hielp het niet. Ze keek rond wie dat scherpe geluid maakte en zag dat het Alaric Creed was. Het was ineens stil geworden in de zaal en Alaric begon met zijn speech. Ze keek even naar de lerarentafel en zag een nieuwe leraar en ze was benieuwd wat voor les die hij ging geven. Tijdens de speech hoorde ze dat bepaalde leraren en leerlingen in de gaten werden gehouden vanwege hun gedrag. Ze vroeg zich af welke leerlingen er dan in de gaten werden gehouden. Toen ging hij verder over dat de geruchten over de opkomst van duistere tovenaars niet waar was. Dan had ze die gerucht zeker gemist ergens want ze wist er niks vanaf. Eindelijk was de speech afgelopen en Jessica zag al dat eten voor zich. Ze greep wat boterhammen en begon die te smeren. Straks als iedereen naar de leerlingenkamer ging moest ze samen met Evvy de eerste jaars begeleiden naar de leerlingenkamer van Griffoendor. Dus moest ze even goed eten omdat ze helemaal naar boven moesten. +1 aanwezigheid Edited by Alaric Creed, Nov 14 2010, 01:44 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 14 2010, 12:33 PM Post #18 |
![]()
|
Na wat een eeuwigheid had geleken stond Selene eindelijk voor de deuren van de Grote Zaal. Nu was het bevestigd, ze was thuis. Ze had zich al zo in de koetsen gevoeld, maar nu ze hier voor de grote hoge deuren stond werd het gevoel waarheid. Even kon ze de spanningen tussen haar en Bastiaan vergeten. Even kon ze Jack vergeten. Even kon ze gewoon zichzelf zijn! Helaas verdween dit gevoel toen ze de Grote Zaal binnen liep. Haar groene ogen verkenden de Zwadderichtafel, welke nog vrij leeg was, en ze zag Bastiaan zitten. Selene haalde diep adem, rechtte haar rug en liep zelfverzekerd naar de Zwadderichtafel. Ze negeerde Bastiaan en ging wat verder naar achteren zitten. Ze had nu even geen zin in haar neef. De sorteerceremonie ging beginnen. Selene kon zich nog herinneren hoe zenuwachtig zij was geweest en ze wist dan ook bijna wel zeker dat dit ook voor de nieuwe eerstejaars zou gelden. De eerste jongen kwam in Zwadderich. Selene herkende Seth, ze had hem al eens bij het kerstfeest bij haar neef thuis gezien en hij was ook op haar zwemfeest geweest. Ze klapte toen de jongen in Zwadderich gesorteerd werd. De jongen liep naar de Zwadderichtafel en werd gelijk aangesproken door Sissi en Bastiaan. Welke ook een woordenwisseling hadden. Bastiaan besloot Sissi te negeren en begon een gesprek met Seth. Selene merkte hoe zijn blik even naar haar ging en vooral naar haar KO badge. Het meisje kon het gevoel dat Bastiaan jaloers zou zijn niet van haar af zetten. Tijd om er lang over door te gaan had Selene niet. Sid was binnen gekomen en naast haar neer geploft. "Voedsel," zei de jongen zachtjes en Selene deed moeite om niet te lachen. 'Jij denkt ook echt alleen maar aan eten he Sid,' grapte ze, maar de jongen scheen het niet gehoord te hebben en stond weer op. Selene keek hem even na, maar besloot om de jongen even met rust te laten. "... En als je wil mag je ook mee met mijn sport routines. Wie weet kom je dan nog n het zwerkbalteam!" hoorde Selene Bastiaan zeggen. Was haar neef nou echt bezig om Seth in te palmen? Het zal toch niet? Wie dacht Bastiaan wel niet wie hij was? Selene vond dat het tijd was om in te grijpen en ze liep naar Bastiaan toe. 'Je gaat me toch niet zeggen dat je nu al bezig bent om de nieuwe Zwadjes in te palmen he?' zei ze op ijzige toon tegen haar neef. 'Ik had je toch wel wat hoger in geschat, maar helaas...' +1 aanwezigheid en +1 inhoud Edited by Alaric Creed, Nov 14 2010, 01:47 PM.
|
![]() |
|
| Amy Diagony | Nov 14 2010, 12:52 PM Post #19 |
![]()
|
Amy liep snel naar de tafel van Griffoendor. Het schooljaar was alweer begonnen, en zij was inmiddels een tweedejaars. Ze was benieuwd wat er dit jaar allemaal ging gebeuren, maar voor nu was ze alleen maar benieuw wat ze te eten kregen. Ze had al een poosje niks meer gegeten, en haar maag begon te demonstreren. Ze trok zich er weinig van aan en keek naar de leerlingen die gesorteerd werden. Ze klapte voor de mensen die in Griffoendor kwamen, maar ze dacht meer aan eten. Ze kon het gewoon niet helpen, ze had zo’n verschrikkelijke honger. Net toen ze aan het bedanken was wat ze zou gaan eten, klonk er een vreselijk geluid door de grote zaal. Amy sloeg haar handen voor haar oren. Het werd langzaam stil in de grote zaal, en Amy keek naar de leraren, en zag dat het schoolhoofd met zijn nagel langs het glas ging. Ze was blij toen het afgelopen was, en hij met speech begon. Ze keek naar de lerarentafel en zag wat nieuwe leraren zitten. Ze vroeg zich af waar ze voor waren, maar veel tijd om daarover te denken had ze niet, want haar maag begon weer te knorren. Ze sloeg haar handen om haar buik alsof dat het zou stoppen , maar had zo’n vermoeden dat het niet zou werken, en ze had gelijk. Amy wachtte ongeduldig tot het eten kwam, en was blij toen er eindelijk dampende schalen vol eten voor haar neus stonden. Ze schepte alles op wat ze lekker vond, en binnen een mum van tijd as haar bord weer leeg. Ze hoopte dat ze niet ze gulzig overkwam als ze nog een keer opschepte, maar ze deed het toch. +1 aanwezigheid Edited by Alaric Creed, Nov 14 2010, 01:50 PM.
|
![]() |
|
| Sissi Hupkins | Nov 14 2010, 01:07 PM Post #20 |
![]() ![]()
|
Op dit moment was er niets wat Sissi liever in de wereld zou doen, dan haar toverstok op Bastiaan richten en hem St. Holisto's in vervloeken. Maar ze moest rustig blijven, want als ze nu uit haar slof ging schieten kregen ze puntenaftrek en daar had ze echt nog geen behoefte aan op dit moment van het schooljaar. Ze moesten de cup winnen, kostte wat het kost! Bastiaan zei iets over hormonen en liet haar duidelijk merken dat hij te goed voor haar was. Haha, erg grappig. Was het vandaag alles-andersom-dag? Bastiaan die haar de baas was? Bastiaan die beter was dan haar? Dacht het even mooi niet. Ze keek naar het glas in haar handen en nam een slok. Ha. Ze zouden wel eens zien wie hier nou wie de baas was. Ze beukte zich langs Bastiaan heen en keek Seth aan. 'Ik verzeker je dat je echt niet met dit geval hier om wilt gaan. Bij het geringste foutje dat je maakt belandt je zo met je kop in de wc. Het is maar even dat je het weet.' Ze wist dat het bruggertje zou worden afgeschrikt. Als iemand dat tegen haar zou hebben gezegd op haar eerste schooljaar zou ze ook zo verbijsterd reageren. Goed, wellicht was er niet veel van waar maar zeker weten kon je dat nooit. Haar oog viel weer op de jonge, knappe leraar. Ze had geen flauw idee welk vak hij gaf, maar bij dat vak moest ze dit jaar extra goed haar best doen. Niets was te hoog gegrepen voor Sissi Hupkins en dus ook een leraar niet. Edit; aangepast ;3 Dit is eigenlijk borderline spam.. Het is slimmer om voor dit soort acties op voorhand even te overleggen met de persoon die je het aan wilt doen. Dan weet je zeker dat die persoon zich in zo'n situatie zou laten vangen. +1 |
![]() |
|
| Elisabeth McFaith | Nov 14 2010, 03:58 PM Post #21 |
![]() ![]()
|
Elisa was net begonnen aan een rundpasteitje, toen er een discussie losbarste tussen een van de meisjes bij wie ze in de boot was gaan zitten, en een onbekende jongen. Ze was hem niet tegengekomen bij de boten, en vermoedde dus dat hij in een hoger jaar zat. Niet dat dit haar veel kon schelen, op dit moment was haar eten belangrijker. Namens Elisa, maar ook namens haar maag. Ze at dan ook rustig verder, en gaf Elisa ook wat eten. Na de rundpastei begon ze aan een stel gebakken aardappels en een salade. Ze had iets met salades, al vond ze losse sla ook niet mis. Of een krop sla, waarvan ze zelf salades kon maken. Ze keek met een half oog naar de discussie, en half om zich heen. Ze verstond het gesprek toch niet. Ondertussen gaf ze Hope wat eten. Haar kitten at niet veel, dus daar was ze snel mee klaar. Net doen ze weer een hap nam van haar salade nam, hoorde ze een stem. 'Hoi! Elisabeth toch?' Elisa keek verbaast om zich heen, op zoek naar de stem. Haar oog viel op een meisje vlak naast haar, die haar uiterste best deed om haar niet aan te kijken. Of, voor Elisa leek het zo. Ze begon net te denken dat ze de stem verbeeld had, toen het meisje haar aan begon te kijken. Was het dan toch haar stem geweest? Haar oog viel op een badge op het meisje haar borst, en ze besefte dat het een klassenoudste was. Elisa slikte de hap door, en keek om zich heen. Ze zag niemand van wie de stem afkomstig kon zijn, behalve het meisje dan, en besloot zich tot haar te richten. "Ik heet Elisabeth ja, maar iedereen noemt me Elisa," sprak ze met een glimlach. "Hoe heet jij?" ze wist niet wat ze verder nog kon zeggen, dus besloot ze af te wachten was het gesprek bracht. Of, ze bedacht wel iets. "In welk jaar zit jij?" Ze kon er van uit gaan dat het meisje ook een Ravenklauwer was, want anders dat ze niet aan deze tafel. Daarom was de vraag ik welke afdeling ze zat, tamelijk overbodig. Aldus Elisa Selene: +1 voor een leuke post Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:09 PM.
|
![]() |
|
| Maria Fargo | Nov 14 2010, 04:36 PM Post #22 |
![]()
|
Maria frunnikte wat aan de strik op haar jurk terwijl ze in de rij stond voor de Sorteerhoed. Ze kon zich niet voorstellen dat ze in een andere afdeling dan Huffelpuf terecht zou komen, maar je wist het maar nooit. Nerveus keek ze een beetje om zich heen en zette een paar stappen vooruit toen Seth werd gesorteerd; Zwadderich. Fijn voor hem, daar wilde hij zo graag heen. De zaal zat helemaal vol met mensen die allemaal hun ogen op haar en de andere eerstejaars gericht hadden. Niet echt iets waarvan Maria zich geruster ging voelen dus. Oh nee, zij was de volgende. Haar hart bonkte hard in haar borst toen ze aan de beurt was en op de kruk ging zitten. Spin, die de hele tijd met haar meegelopen had, scheen al te weten wat er zou gebeuren en liep op z'n dooie gemakje naar de tafel van Huffelpuf. Maria zette de hoed stevig op haar hoofd, waardoor gelukkig de observerende ogen aan haar zicht onttrokken werden. 'Een afdeling die lang niet altijd erkend wordt voor wat hij is en kan zijn Maar bij het vrienden rijke Huffelpuf krijg jij het vast heel fijn.' Ze blies van opluchting een lange adem uit en voelde de druk op haar borst verlichten. Ze liep naar de tafel waar Spin heen was gelopen en ging voorzichtig zitten naast een jongen met bruin haar en kuiltjes in zijn wangen. Hij was al wat ouders, misschien een derde- of vierdejaars? Tegenover haar zat een vrij klein meisje met halflang donkerblond haar en groene ogen die er erg aardig uit zag. De jongen zag er trouwens ook aardig uit. Misschien zou ze zich wel thuis gaan voelen in deze afdeling! Ze deed het tafelkleed een stuk omhoog en zette Spin, die naast haar op de bank was komen zitten, onder de tafel zodat hij niet in de weg zat. 'Spin, daar blijven hoor, straks mag je vrij rondlopen,' dacht ze. Spin, die nog steeds een beetje boos op haar was van haar grapje met het water, keerde haar de rug toe en ging demonstratief zijn poot wassen. 'OK, have it your way,' dacht Maria en sloeg het tafelkleed weer terug. Toen de paar eerstejaars na haar ook waren gesorteerd, helaas verder niemand in Huffelpuf, vroeg ze zich af wat er nu ging gebeuren. Zouden ze zo met het eten komen? Maar voordat ze die gedachte kon afmaken ging er een schelle, krassende piep door de zaal, die haar door merg en been ging. Ze drukte haar handen tegen haar oren en draaide zich met grote ogen in de richting van het geluid. Er stond een man in een lang gewaad en met extreem lange, en, schatte Maria, erg vieze, vingernagels te wachten tot iedereen stil was. 'Dit zal het schoolhoofd wel zijn,' dacht Maria, 'Ik had een ouder iemand verwacht...' Het schoolhoofd hield een korte toespraak en toen ze zich weer naar de tafel draaide was die bezaaid met eten. Ze had best wel honger gekregen, zeker omdat ze niets had gegeten in de trein. Heel veel van de borden waren gevuld met stukken vlees, iets waar Maria nou niet bepaald honger van kreeg. Sinds ze toen ze jong was langs een vrachtwagen was gefietst met krijsende varkens, op weg naar het slachthuis, had ze geen hap vlees meer door haar keel kunnen krijgen. Er was wel sla en er waren aardappelen, maar echt vegetarische gerechten zag ze niet. Ze schepte wat caesar salade op haar bord en wat aardappeltaart en concentreerde zich op het verwijderen van de stukjes gerookte kip uit haar salade. 'Wie bedenkt het ook om kip én ei in een salade te doen?! Dat is net als een moeder en een kind samen opeten!' Selene: +1 voor aanwezigheid en +2 voor een leuke post. Totaal +3 dus Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:10 PM.
|
![]() |
|
| Chris Hillen | Nov 14 2010, 05:55 PM Post #23 |
![]()
|
'Hebben ze je hersenen vervangen door Kaboutergoud of zo? Ooit gehoord van denken en dan praten?' hoorde Chris een onbekende meisjesstem schreeuwen. Wie was dat in hemelsnaam? Ze keek op en vrijwel direct viel haar blik op het eerstejaars meisje dat onder de tafel was gedoken. Ze liep briesend weg van de tafel van Zwadderich, waar haar ontmoeting met Sid duidelijk op een catastrofe was uitgelopen. Waarom was Sid elk openingsfeest betrokken bij dit soort dingen? Het was dat ze zijn Klassenoudste niet was, anders had ze hem er wel op aangesproken. Helaas kwam het boze eerstejaars meisje uit Ravenklauw, dus viel ze onder Chris' (en Meikes) verantwoordelijkheid. Meike vond dit waarschijnlijk compleet normaal gedrag, dus zou Chris de boeman weer moeten spelen. Ze schrikte op uit haar gedachten toen Elisabeth eindelijk antwoordde. De kleine eerstejaars vroeg hoe ze heette en in welk jaar ze zat. Chris glimlachte. Elisa zag eruit als een heel aardig meisje, een aanwinst voor Ravenklauw. 'Ik ben Chris Hillen, en ik begin nu net aan het vijfde jaar. Welkom in Ravenklauw!' Even schoot door haar gedachten dat ze nu precies hetzelfde aan het doen was als Bastiaan en Sissi geprobeerd hadden bij Seth. Maar nee, zij waren er echt opgedoken als vliegen op de stroop en hadden vast de compleet verkeerde motieven. De vijfdejaars kon alleen niet ontkennen dat ze niet alleen vriendelijk was omdat ze het meisje welkom wilde heten. Ze wilde dat het meisje haar aardig vond, en haar als de beste en leukste Klassenoudste van Ravenklauw ging beschouwen. Maar dat was bijzaak. Toch? Maar voordat ze gezellig met Elisa kon gaan babbelen, moest Chris eerst nog wat anders oplossen. 'Als je me even wilt excuseren...' zei ze dan ook tegen Elisa en stond daarna op om naar de herrieschopper te lopen. Hoe zou ze het dit keer gaan aanpakken? Vorig jaar was geen succes gebleken, dus misschien moest ze dit keer als bemiddelaar optreden in plaats van bestraffer. Ja, dat zou ze doen. 'Hallo Raven!' begroette ze het blonde meisje met een glimlach. 'Allereerst wilde ik je even welkom heten in Ravenklauw! Het ontging me echter niet dat je zojuist een woordenwisseling had met Sid Vicious uit Zwadderich. Het lijkt me niet zo verstandig als je op je eerste dag op school al ruzie krijgt, dus mag ik vragen wat er precies aan de hand is?' Zo, dat had ze even netjes gezegd. Hopelijk vatte Raven haar belangstelling positief op en zou ze inzien dat het verkeerd was geweest om te schreeuwen. Hopelijk zou het meisje dan zeggen dat ze nooit meer zoiets zou doen, haar uiterste best zou doen om Ravenklauw naar de cup te helpen en in het gunstigste geval zou ze ook nog roepen dat ze blij was met haar nieuwe Klassenoudste Chris die haar zo goed geholpen had. Wat een prachtig plan. Ze lachte even naar Elisa om te bevestigen dat ze er zo weer aan zou komen. Toen ze zich weer naar Raven richtte viel haar blik op de speld waarmee ze op de tafel zat te tikken. Ging die hele heisa over een speld of had dat onding er niks mee te maken? Hopelijk was het het eerste, dan was het ook zo weer opgelost. Al zou dat wel betekenen dat ze een opvliegende Ravenklauwer had binnengehaald die om het minste of geringste boos was. Tja... Selene: +3 voor een leuke post en je verantwoordelijkheid als KO Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:12 PM.
|
![]() |
|
| Adora Cadwell | Nov 14 2010, 07:47 PM Post #24 |
![]() ![]()
|
Vrolijk was Adora de grote zaal in gelopen en had ze plaatsgenomen aan de huffelpuf tafel tussen al haar vrolijk pratende afdelingsgenootjes. Ze had bewonderende blikken gekregen op haar nieuwe klassenoudste badge, ze had vrolijk met mensen gepraat, en toen was de sorteerceremonie begonnen. Bij elke nieuwe huffel die binnendruppelde realiseerde ze zich meer wat voor verantwoordelijkheid ze zich op haar nek had gehaald. Al die kinderzieltjes waar ze zich nu over moest ontfermen. De kleine huffel was blij dat ze Hannah had, de ervaren koos, om haar in te wijden in het ko-schap en haar te leren hoe ze met die nieuwe macht om moest gaan. Ze had al even geoefend vorig jaar, maar dit was haar echte test. De sorteerceremonie was afgelopen en het schoolhoofd stond op om zijn speech te doen. Iets over de regels en de duistere tovenaars, niks bij- wacht… Duistere tovenaars? Adora schoot omhoog en wilde dat ze het moment even terug kon spoelen. Alaric Creed, het nieuwe schoolhoofd, had duidelijk iets gezegd over duistere tovenaars. Iets als ‘de roddels zijn niet waar’, maar als het niet waar was, waarom besteedde ze er dan aandacht aan? De blondine keek naar het schoolhoofd, het autoriteit uitstralende schoolhoofd en voelde best veilig. Hij wist van aanpakken toch? Het kwam toch wel goed toch? De blik op de nieuwe eerstjaars bevestigde dit. Ze waren zo lief en onschuldig. Een van de nieuwe eerstejaars was opgesprongen en hobbelde nu door de zaal met haar hoofd naar beneden. Ze kwam van de ravenklauw tafel zag Adora. Ze wierp een blik op Chris, Klassenoudste extra-ordinaire. Het meisje staarde ook naar de rug van de verdwaalde raaf. Het meisje was nu tegen Sid opgebotst waarna een boze aanval volgde. Even schoten Adora’s wenkbrauwen omhoog, iets wat niet vaak gebeurde. Wisten de eerstejaars zich dan geen enkel jaar een beetje beduusd te houden en gewoon te blijven zitten op een stoel? Ze wilde geen herhaling van vorig jaar… De situatie leek helemaal onder controle te zijn door Chris, die zich al op de eerstejaars raaf had gestort. Adora keek bewonderend toe hoe het meisje de situatie voorzichtig maar resoluut afhandelde. Dat was nog eens een koos! Adora besloot dat ze gebruik moest maken van de ervaren. Hannah en Chris waren haar nieuwe grote voorbeelden en ze zou ze zeker om advies vragen als ze dat nodig hebt. Adora was een koos in opleiding, maar ze wist zeker dat ze snel af zou studeren. Ze ging het maken als klassenoudste dit jaar. Selene: + 2, voor je aanwezigheid en je bewondering voor Hannah en Chris Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:14 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 14 2010, 09:29 PM Post #25 |
![]() ![]()
|
Bastiaan was absoluut niet geïnteresseerd in de dames die naast hem tekeer gingen. Hun relaas liet hij gewoon van zich af vallen. Uiteraard dacht Miss Congeniality Hupkins dat zij de scepter zwaaide binnen Zwadderich. Maar dat dacht ongeveer iedereen bij Zwadderich. Hijzelf was er natuurlijk geen uitzondering op, maar was zich toch best wel van bewust dat niks minder waar was. Maar het blonde hormoon bommetje moest niet gaan denken dat ze de baas kon gaan spelen over Bastiaan. En al helemaal niet zulke domme misplaatste opmerkingen gaan maken. Dat kon haar nog wel eens heel duur komen te staan. Het ijzige gekerm van Selene negeerde hij ook, dat deed hij al eerder dan hij ook maar nadacht over Sissi. Met Selene had hij absoluut niks van doen. Zij dacht nu zeker dat ze de baas in huis was met die vervelende badge op. Wat had hij vanavond, iedereen leek op hem af te komen. Als vliegen op stront. Natuurlijk wilde Bastiaan zichzelf niet vergelijken met een stuk stront, maar toch zo leek het. Zijn ogen gleden over de dames die zich met hem bemoeiden maar negeerde ze al snel. Hij hoopte dat Seth dat ook deed, maar de jongen was net nieuw en dit alles zou waarschijnlijk over hem heen vallen. Bastiaan wist precies wat de jongen nodig had, wat afleiding en een gevoel dat hij belangrijk was. Bastiaan moest hem een taak geven, verantwoordelijkheid. En er was ook iets wat hij zeker moest regelen. Zij blik gleed naar de tafel van Ravenklauw, hij zocht de blauwe ogen van een jongen. Ondertussen pakt hij een servetje en schreef er wat op. Niemand mocht weten wat erop stond, niet dat het zo duidelijk omschreef wat er was gebeurd. Hij vouwde het servetje op en maakte er een soort van pakketje van. “Seth, ik wil dat je wat voor me doet. Het is echt heel erg belangrijk, en je mag dit briefje aan niemand laten zien.” Fluisterde hij de jongen toe en legde veel ernst in zijn stem. Het was inderdaad ook erg belangrijk, maar de jongen moest denken dat het van levens belang was. “Breng het naar de jongen daar, die met donkerblond haar, blauwe ogen. Redelijk normaal gebouwd. En hij is derde jaars en heet Brand. Je vind hem wel.” Fluisterde hij verder. Want het was zaak om ervoor te zorgen dat niemand anders hoorde wat er ging gebeuren. “Het is erg belangrijk voor me Seth.” Zei hij de jongen. Selene: +2 voor een goede post Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:15 PM.
|
![]() |
|
| Serena Wenlock | Nov 14 2010, 10:16 PM Post #26 |
![]()
|
Serena had de recent gesorteerde Zwadderaars kritisch bestudeerd. Ze zuchtte. Wat waren het nog ukkies. De kleintjes hadden tenminste nog een kans gehad een paar jaar terug. Toen was het evenwicht in aanzien nog een beetje redelijk verdeeld geweest tussen de leerlingen. Natuurlijk hadden Kay, Aristo, Nicholas en Isabella altijd voorop gestaan, maar nu er wel vijf leerjaren waren om rekening mee te houden zag Serena niet in hoe deze kleine dropjes zich staande zouden gaan houden tussen de ouderen. Aan de andere kant was zo’n pikorde ook een vorm van structuur scheppen in de chaos. Hiërarchie werkt, hiërarchie functioneert prima. Kijk maar naar de Egyptenaren, Romeinen, het feodale stelsel, het huidige bedrijfsleven, deze school. Respect moest er zijn en dat zouden de kleintjes al snel leren, vooral in Zwadderich, vooral met Selene als nieuwe KO. Serena nam alle verantwoordelijkheid op zich. Ze had Selene als KO aangesteld om de afdeling en zichzelf in het gareel te houden. Geef de grootste herrieschopper de verantwoordelijkheid en zij zal die nemen en zich gewaardeerd voelen, om zich vervolgens verantwoordelijk te gedragen. Zo niet, dan had Serena nu gegronde reden om zwaardere reprimandes toe te passen dan bij de rest van de leerlingen. Ze keek eventjes naar een jongen genaamd Seth die werd gesorteerd en schudde haar hoofd. Die ging nog een interessante tijd tegemoet. Met lede ogen keek Serena het hele tafereel aan, terwijl ze de namen van de eerstejaars probeerde te onthouden. Tegen het eind van de sorteerceremonie zag het eruit dat alles nog enigszins rustig was verlopen. Er was niemand met zijn shirt over zijn hoofd door de grote zaal gaan rennen, dat was altijd een pluspunt. Lichtjes geamuseerd keek Serena naar de jonge James, nu een tweedejaars. Jongens zoals hij gaven haar hoop voor de leerlingen voor haar afdeling. Zoals Serena het zag, waren Ravenklauwers en Zwadderichs namelijk niet zo heel erg verschillend. Een goed gemanierde, non-extremistische en sociale zwadderaar stond in haar ogen in de maatschappij gelijk aan een degelijke Ravenklauwer. Serena had een zwakke plek voor haar verschoppelingetjes. Keihard van buiten, maar vol van hormonen, onzekerheid en angsten van binnen. Slechts een enkeling was tot op de kern verdorven, maar zo één was ze in haar afdeling nog niet tegen gekomen en mocht dat wel het geval zijn, dan zou ze daar korte metten mee maken. Serena keek op toen ze de ogen van haar broer in de rechterkant van haar hoofd voelde branden. Damian ving haar blik op en keek vervolgens naar de tafel van Zwadderich, waar Bastiaan en Selene uit elkaar waren gaan zitten en niet gemakkelijk leken met de situatie. “Weet je het zeker?” Serena begreep zijn vraag en knikte. “Ja. Ze hebben elk hun eigen weg. Die van Bastiaan lijkt op die van Selene, maar ze moeten een andere manier vinden om te komen waar ze moeten zijn.” Damian knikte en wendde zijn blik vervolgens naar het nieuwe schoolhoofd, die was gaan staan. Serena leunde naar voren en mompelde dicht bij het linkeroor van haar broer. “Creed wil ook even een praatje houden. Ik ben benieuwd of hij net zo beroerd is in speeches als Sarah.” Damian knikte maar zweeg en Serena vermoedde dat hij enigszins interesse had in wat Creed ging zeggen. Achterover leunend in haar stoel luisterde Serena de paranoïde kletspraat van Creed aan. Leerlingen en leraren werden in de gaten gehouden, geobserveerd, onder de loep genomen. Het was belachelijk, de hele man was belachelijk. Geruchten ontkennen maar aansterken tegelijkertijd, ongelofelijk. Hij was nog erger in speeches dan Sarah. Serena had het niet voor mogelijk gehouden. Hoofdschudden hielp Serena zich aan een flinke steak, wat worteltjes en gebakken aardappels. Als het dit jaar de hele tijd zo door zou gaan dan kon ze maar beter wat aansterken. (Godmodtoestemming van D.Wenlock) |
![]() |
|
| Seth Matthews | Nov 14 2010, 10:18 PM Post #27 |
![]()
|
Seth luisterde door zijn happen door naar wat Bastiaan tegen hem zei. Zei hij nou dat hij misschien wel bij het Zwerkbal team zou komen!? Seth's ogen werden groot toen Bastiaan deze woorden liet vallen, en hij wilde net gaan roepen dat hij ervoor in stemde, toen hij zich herinnerde wat Bastiaan hem had gezegd over zijn geklets. In plaats van te praten, knikte Seth enthousiast naar de oudere jongen. Op dat moment kwam het blonde meisje er weer tussendoor. ''Ik verzeker je dat je echt niet met dit geval hier om wilt gaan. Bij het geringste foutje dat je maakt belandt je zo met je kop in de wc. Het is maar even dat je het weet.'' Seth keek van het meisje naar Bastiaan. Wacht, met wie moest hij nou praten? Het klonk alsof hij zou worden opgegeten als hij niet deed wat het meisje zei, maar Bastiaan had hem een plek in het Zwerkbal team EN bescherming van enge mensen beloofd. ''Seth, ik wil dat je wat voor me doet. Het is echt heel erg belangrijk, en je mag dit briefje aan niemand laten zien.'' Seth draaide zich met een ruk weer naar Bastiaan. Hoorde hij dit nou goed? Kreeg hij...een belangrijke missie? Hij keek verwachtingsvol naar Bastiaan. ''Breng het naar de jongen daar, die met donkerblond haar, blauwe ogen. Redelijk normaal gebouwd. En hij is derde jaars en heet Brand. Je vind hem wel. Het is erg belangrijk voor me Seth.'' Seth greep het papiertje uit Bastiaans hand en sprong op met een brede grijns. ''Geen probleem, meneer de jongen Bastiaan!'' bracht Seth uit en hij stoof weg. Seth kon zich wel ergens een Brand herinneren...was hij niet ook op het zwemfeestje geweest deze zomer? Hij keek de zaal rond terwijl hij langs de tafels liep, richting de kant waar Bastiaan naar geseind had. Hij zat aan de Ravenklauw tafel, de jongen met het donkerblonde haar die in de derde zat. Hij herkende zijn gezicht en wist vrijwel zeker dat het Brand was. Hij liep naar de jongen toe, en tikte hem op zijn rug. ''Hoi meneer de jongen Brand. Ik moest dit briefje aan u geven. Daag,'' zei Seth en hij overhandigde het briefje aan de jongen. Hij gaf hem een brede glimlach en stuiterde terug naar de tafel van Zwadderich, waar hij weer naast Bastiaan neer plofte. ''Missie volbracht, meneer de jongen Bastiaan!'' zei Seth met een serieuze stem, en hij keek Bastiaan verwachtingsvol aan, wachtend op de reactie op zijn geslaagde missie. Selene: +2 voor een leuke post Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:17 PM.
|
![]() |
|
| Katherine Peragon | Nov 14 2010, 10:26 PM Post #28 |
![]() ![]()
|
Katherine was vreselijk nerveus geweest. Wel tien keer had ze tegen zichzelf moeten zeggen dat het allemaal wel goed zou komen. Twintig keer had ze iets anders aangetrokken en werkelijk alles leek niet goed te staan. Doordat haar koffer werkelijk een groot zooitje was had dit ook nog eens extra lang geduurd. Uiteindelijk had ze toch maar een keuze gemaakt. Deze was gevallen op een donker paarse jurk die tot iets over haar knieën kwam. Hierover droeg ze een zwarte mantel En nu zat ze er dan, in de grote zaal. Dit keer niet als leerling aan de tafel van huffelpuf, maar als lerares aan de lange tafel helemaal voorin. Ze had gehoopt op een rustige openingsceremonie, maar het tegendeel was waar. Sommige kinderen stonden bij een andere tafel dan hun eigen afdeling en andere liepen simpelweg ongeregeld door elkaar. Toch was er gelukkig een aantal die zaten. Toen uiteindelijk een heel deel zat tikte de het schoolhoofd met een mes tegen zijn glas. Dit had echter niet het gewenste effect. De leerlingen en een aantal leraren weigerde eerst te stoppen met praten, waarop het schoolhoofd met zijn nagels over een glas ging. Dit veroorzaakte een afschuwelijk geluid, waardoor ze lichtjes in elkaar kromp. Of ze nu wilde of niet, het gebeurde gewoon. Hierna begon de man met een speech die zij maar voor de helft volgde. Het waren voornamelijk de standaard dingen en die waren echt niet veranderd in al die jaren dat zij hier van school af was. Hoogstens waren er wat regeltjes en dingen toegevoegd. Haar blik gleed langs de tafels met leerlingen, waarvan een deel stil zat te luisteren. Bij de tafel van zwadderig was het natuurlijk erg onrustig, maar dat was vrijwel altijd zo geweest. Hierna liet ze haar ogen langs de leraren glijden. Heel kort bekeek ze ieders gezicht, maar geen van hen leek ze te herkennen. Behalve een. De vrouw met het rode haar die een heel stuk van haar weg zat. Ze had haar ontmoet in de lekke ketel. Haar naam was ze alleen kwijt. De rest was allemaal onbekend voor haar. Logisch ook, het was er onwaarschijnlijk dat er nog leraren waren die er 17 jaar geleden ook waren geweest. Toch leek er op zich niet veel veranderd. De zaal leek exact hetzelfde, net als de rest die ze tot nu toe had gezien. Alleen de leraren en leerlingen waren veranderd in de loop van de jaren. En zijzelf natuurlijk. Opeens leek er een stem te komen van haar rechterkant. Iets over de vakantie . Het leek een universele vraag, maar vrijwel meteen boog zich een vrouw naar de man toe die dit had gezegd. Op een of andere manier begon ze weer lichtelijk nerveus te worden en ze sloot kort haar ogen. Dit was nog maar het begin. Als ze dit niet kon overleven kon ze beter meteen stoppen. Kalm opende ze haar ogen weer en richten zich op de vele schalen vol met eten. Misschien zou iemand nog een gesprek beginnen. Terwijl ze een klein beetje opschepte keek ze naar de leerlingen. Ze zag een ouder meisje van ravenklauw, voor haar gevoel de klassenoudste, druk in de weer met de nieuwe eerstejaars. Gelukkig waren er ook nog van dat soort leerling, die wel gaven om de rest. Dat was maar goed ook. Vanuit haar ooghoeken zag ze een klein aantal leerlingen die zachtjes aan het grinniken waren en een van hen wees in de richting van de lerarentafel. Ze keek opzij en zag hoe de leraar die net iets had gezegd met een slablaadje half uit zijn mond zat. Een kleine glimlach speelde rond haar lippen en ze richten weer op het eten voor haar. Misschien kwam dit toch nog wel goed. |
![]() |
|
| Daniel Archer | Nov 14 2010, 10:36 PM Post #29 |
![]()
|
Daniel was aan de Huffelpuf tafel gaan zitten, schuin tegenover Adora. ''Hey Adora,'' glimlachte hij naar de Klassenoudste. ''Ik wilde bij je in de koets gaan zitten, maar toen zag Ik Selene alleen en ik dacht...nou ik weet eigenlijk niet wat ik dacht. Maar hoe is het? Nog een leuke vakantie gehad? Wow, en gefeliciteerd met de badge!'' zei hij opgewekt. Hij wachtte op antwoord, maar werd onderbroken door een schel, piepend geluid dat van de lerarentafel af kwam. Het was Creed, die de nare gewoonte van het niet knippen van zijn nagels nu als wapen gebruikte. Slim. Hij hield een speech en het avondmaal kon beginnen. Daniel draaide zich om en keek naar het nieuwe Huffelpuf meisje. Ze zag er...behoorlijk verlegen uit, dus besloot hij om zich voor te stellen. ''Hoi! Ik ben Daniel. Derdejaars. Welkom bij Huffelpuf,'' zei hij. Misschien dat ze zichzelf nu wel durfde voor te stellen, nu hij het gesprek was begonnen. Het bleef even stil, dus keek Daniel weer naar Adora. ''Zo, dus...ja, Adora, klassenoudste, vakantie...?'' zei Daniel, en hij voegde er een glimlach aan toe. Selene: +1 voor aanwezigheid Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:18 PM.
|
![]() |
|
| Maria Fargo | Nov 14 2010, 11:16 PM Post #30 |
![]()
|
Maria wilde net antwoorden toen Daniel zijn aandacht al weer verplaatste naar het meisje tegenover haar, die kennelijk Adora heette. 'Wat een mooie naam, hè, Spin?' dacht ze. Haar kat duwde zijn neus tegen haar been. Ze was klaar met het ontleden van haar sla en kon eindelijk beginnen met eten: het smaakte heerlijk! Ook de aardappeltaart was verrukkelijk en het pompoensap was een traktatie. Maria's vader kon wel koken, maar niet zo lekker als dit! Helemaal in gedachten vroeg Maria opeens hardop aan Daniel: "Kan je mij de roomsaus aangeven Daniel? Dat zou hier perfect bij smaken!". Een seconde nadat ze de woorden had uitgesproken realiseerde ze zich wat ze had gedaan en schrok van haar eigen impuls. Ze had zomaar tegen een ouderejaars gepraat en ze had zelfverzekerd geklonken! Met grote ogen schudde ze haar hoofd en en staarde snel weer naar haar bord. |
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
| Go to Next Page | |
| « Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic » |


















8:13 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners