| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
| Het Openingsfeest; 2013-2014 | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Nov 13 2010, 05:01 PM (1,942 Views) | |
| Raven Moonstone | Nov 15 2010, 01:50 AM Post #31 |
![]()
|
'Hallo Raven!' Raven haalde bijna in slow motion haar gezicht uit haar handen, en haar humeur van de grond. Zien de mensen niet dat ik hier zwelg in medelijden voor mijzelf? Day one en ik ben al die feeks die schreeuwend en tierend door de zaal stoof.. "Hee.." begon Raven. Al snel spotte ze de KO badge. Er waren spiegels waarin ze zichzelf minder duidelijk had kunnen zien, zo ontzettend glom deze badge. Ze was er net een uurtje en nu zat ze al in de problemen. Bijna manisch glimlachend stond deze meid voor haar. Het is dat ze geen coulrofobie had, want ze had een glimlach waar cliniclowns een moord voor zouden doen. Ze schudde de dreuzeltermen uit haar hoofd en focuste zich weer op de KO. 'Allereerst wilde ik je even welkom heten in Ravenklauw! Het ontging me echter niet dat je zojuist een woordenwisseling had met Sid Vicious uit Zwadderich. Het lijkt me niet zo verstandig als je op je eerste dag op school al ruzie krijgt, dus mag ik vragen wat er precies aan de hand is?' Raven luisterde aandachtig, en pauzeerde na de vraag even voor ze antwoord gaf. "Ten eerste.. dankjewel blij dat ik hier ben LEUGENS!! schreeuwde de kleine kobold die ze haar geweten noemde. Ik ben normaal niet het type dat ruzie krijgt. En het was niet meer dan een woordenwisseling PATHOLOGISCH LEUGENAAR!!! klonk het stemmetje nu stukken luider dan voorheen. Mijn haarspeld die erg belangrijk voor me is rolde zijn kant op, en hij wist precies mijn gevoelige snaar te raken. En sinds wanneer voel jij? snerpte de koboltstem in haar hoofd. Raven realiseerde dat ze enigsinds dialoog voerde met het stemmetje in haar hoofd, en vroeg zich af of het al tijd was voor de ziekenboeg, maar kon zichzelf geen antwoord geven, daar een koboltstem haar voor was. St. Hollisto heeft al een bed voor je klaarstaan, dus hup, trek aan die witte jas! "Het is gewoon dat die Zwaderaar die je zojuist Sid noemde mij diep beledigde. Hij grapte over dreuzels, maakte mijn haar belachelijk, en lachte me gewoon uit." Ze dikte het een beetje aan in haar ongemak. "Ik kon gewoon niet over me heen laten lopen. Maar ik neem terug wat ik zei over het kaboutergoud.." Zo veel is hij ook weer niet waard.. zit nog geen sikkel in die knul. Met een beetje geluk word hij ooit bespuugd door een kabouter. Dichter bij kaboutergoud zal hij niet raken... Dacht ze erachteraan. "Het spijt me, ik liet me meeslepen.." Zei Raven En de award voor best liegende tovenaar gaat naar; RAVEN!! Ze feliciteerde zichzelf in haar gedachtes. "Wat kan ik doen om dit goed te maken?" Zei ze glimlachend. Selene: +2 voor een leuke post Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:19 PM.
|
![]() |
|
| Sid Vicious | Nov 15 2010, 12:57 PM Post #32 |
![]() ![]()
|
Snel stopte hij zijn lepel weer in zijn mond terwijl zijn blik steeds over het kwaadaardige meisje gleed. Hij slikte het eten door en zei zachtjes wat tegen zichzelf. "Waarom zijn die eerstejaars leerlingen zijn irritant?". Hij schudde zijn hoofd. Terwijl hij weer een hap van zijn lepel nam, zag hij Chris naar de eerstejaars leerlinge lopen, waar hij een kleine aanvaring mee had. Aandachtig probeerde hij te horen wat Chris te zeggen had. Zou ze straf krijgen voor het misdragen tegen een oudere leerling? "Allereerst.. heten.. Ravenklauw.. Sid Vicious.. Zwadderich.. Verstandig.. Ruzie.." waren de woorden die Sid kon opvangen tussen de drukte van andere leerlingen die in de zaal waren. Hij kneep ogen dicht en probeerde nog beter te concentreren op het gesprek tussen de kleine feeks en haar klassenoudste. Hij hoorde nog niet veel van het gesprek en pakte zijn bord op. Hij liep met zijn bord naar een ander bord, een stuk verder van zijn plek, met voedsel dat op de tafel lag. Hij gebruikte het alleen maar als een soort van dekking, om te horen wat voor gesprekken de twee aan het voeren waren. "Het is gewoon dat die Zwadderaar die je zojuist Sid noemde mij diep beledigde. Hij grapte over dreuzels, maakte mijn haar belachelijk, en lachte me gewoon uit." Klonk het vanuit de keel van het meisje met haar O-zo-geweldige haarspeld. Sid schudde zijn hoofd weer. "Waarom is dat kind zo irritant?" Zei hij weer zachtjes terwijl hij zijn oren gespitst hield en een stuk aardappeltaart opschepte. "Ik kon gewoon niet over me heen laten lopen. Maar ik neem terug wat ik zei over het kaboutergoud.." Hij begon te glimlachen. "Oh ze toont toch nog wat berouw" Hij sloot zijn ogen. "Slim is ze wel in ieder geval". Ze begon verder te praten. "Het spijt me, ik liet me meeslepen.." Zei het meisje uit Ravenklauw. Sid trok zijn wenkbrauwen op. "Het spijt der?" Hij begon zachtjes te grinniken. "K'geloof der helemaal niets van" fluisterde hij terwijl hij de conversatie nog probeerde te volgen. "Wat kan ik doen om dit goed te maken?" hoorde hij der nog zeggen. Sid draaide zich om en zag de meeste ge-fake'te glimlach die hij ooit heeft gezien. "Okay.." Selene: +1 voor je achterdochtigheid Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:21 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 15 2010, 03:03 PM Post #33 |
![]()
|
Selene's mond viel nog net niet open van verbazing toen haar neef haar negeerde. Dit was iets wat ze niet kon verwerken. Wie dacht hij wel niet dat ze was? Welk recht had hij om haar te negeren? Dit en nog enkele andere gedachten vlogen door haar hoofd, ze voelde dat ze woedend werd en balde haar handen tot vuisten, zo wist ze tenminste zeker dat ze Bastiaan niet vast zou grijpen en tegen hem zou gaan schreeuwen. Ze keek toe hoe haar neef Seth weg stuurde met een opdracht en hoe de jongen deze opdracht vol overtuiging uitvoerde. Een kleine glimlach verscheen op haar gezicht toen Seth terug kwam. "Missie volbracht, meneer de jongen Bastiaan!" Was het haar neef dan toch al gelukt om de jongen voor zich te winnen? De nieuwe KO had eigenlijk ook niets anders verwacht van haar neef. Hij was tenslotte een Raven! Haar groene ogen gleden even kort over Bastiaan en ze opende haar mond om wat te zeggen. Helaas bleef het ook daarbij, want ze wist het gewoon even niet meer. Wat ze ook gezegd zou hebben Bastiaan zou het hebben genegeerd. In plaats daarvan draaide ze zich om en ging weer op haar plaats zitten. Hier kon ze tenminste even rustig na denken. |
![]() |
|
| Chris Hillen | Nov 15 2010, 04:57 PM Post #34 |
![]()
|
Raven legde uit wat er was gebeurd. Het had inderdaad met die speld te maken. Het was zeker een erfstuk, want anders kon je toch niet zoveel waarde hechten aan een speld? Chris bleef echter glimlachend luisteren. Ze kreeg in elk geval een vriendelijkere reactie dan vorig jaar, dus ze had vorderingen gemaakt. 'Het is gewoon dat die Zwadderaar die je zojuist Sid noemde mij diep beledigde,' verkondigde Raven. Zozo, beledigen? Wat zou hij precies tegen háár nieuwe eerstejaars gezegd hebben? Wat het meisje vertelde klonk allemaal behoorlijk ernstig voor een eerste ontmoeting, was Sid dan echt zo'n verdorven Zwadderaar die het leuk vond om mensen uit te schelden? 'Wat kan ik doen om dit goed te maken?' Heerlijk, met Raven kon je tenminste werken. 'Oh je hoeft niets te doen hoor!' vertelde Chris haar. 'Alleen nog een vraag beantwoorden. Heb je zijn gedrag op enige wijze uitgelokt?' Hopelijk niet, dan was het compleet de fout van Sid en had haar protegé alleen wat overdreven gereageerd. 'Je begrijpt natuurlijk dat ik de Klassenoudste van Zwadderich hierover ga inlichten, misschien kan zij dan met Vicious praten. Het is niet de eerste keer namelijk dat hij bij zoiets betrokken is.' Ja, ze zou zeker met één van de Klassenoudsten gaan praten. Maar niet met Isabella, want ze moest bekennen dat ze haar nog steeds een beetje eng vond en al helemaal geen ruzie met haar wilde. Chris zou naar Selene Raven, de kersverse Klassenoudste, stappen. Ten eerste was ze voor Selene niet bang, ze had haar al een keer betrapt op een zeer kwetsbaar moment en haar zelfs al eens geholpen. Mocht het meisje haar afsnauwen of arrogant tegen haar doen, wist Chris dat dat voortvloeide uit onzekerheid. Het zou haar niet kunnen breken. Ten tweede vond ze het een goed idee om Selene op de proef te stellen, of eigenlijk te laten inzien dat het Klassenoudsteschap niets voor haar was, omdat ze zelf nog niet stabiel genoeg was. Ze zou haar zo laten kennismaken met de vele taken van Klassenoudsten, tot het meisje gillend weg zou rennen! Dan zou Bastiaan Raven de nieuwe Klassenoudste worden, en ook al vond Chris dat ook niet geweldig, ze vond Bastiaan toch een stuk redelijker. Nu even verder een praatje maken met het eerstejaars meisje voor haar, zodat die niet zou denken dat ze alleen maar was gekomen om haar op het voorval aan te spreken. 'Dus eh...Raven. Kom je eigenlijk uit een tovenaarsgezin of een Dreuzelgezin?' vroeg Chris. Het was misschien een beetje een stomme vraag, maar kon een levendig gesprek openen over hoe apart de tovenaarswereld wel niet was of over hoeveel ze eigenlijk al wist van Zweinstein. Het praatje met Raven mocht echter niet al te lang duren, want haar eten stond koud te worden en ze liet Elisa een beetje in de steek. Wat als Meike zich over haar zou ontfermen? Ze keek even Elisa's kant uit. Nog geen Meike. Gelukkig. Selene: +2 voor een leuke post Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:22 PM.
|
![]() |
|
| Raven Moonstone | Nov 15 2010, 05:29 PM Post #35 |
![]()
|
'Oh je hoeft niets te doen hoor!' Raven haalde opgelucht adem. Diep van binnen was ze ontzettend blij. Confrontaties zouden Raven alleen nog maar dieper in de problemen duwen. Excuses aanbieden was wel het laatste waar ze op te wachten. Gelukkig kreeg ze precies wat ze wilde horen. 'Alleen nog een vraag beantwoorden. Heb je zijn gedrag op enige wijze uitgelokt?' Hier kon Raven eerlijk op antwoorden. Ze zette grote zielige ogen op en keek de KO aan. "Nee.. ik glimlachte zelfs naar hem..Heb nog niet echt goede gesprekken kunnen voeren met mensen hier." Ze keek eventjes naar beneden en zuchtte diep. Ze speelde een beetje met haar rok. 'Je begrijpt natuurlijk dat ik de Klassenoudste van Zwadderich hierover ga inlichten, misschien kan zij dan met Vicious praten. Het is niet de eerste keer namelijk dat hij bij zoiets betrokken is.' Zei de klassenoudste. "Dat is geen probleem." zei ze glimlachend. "Heb ik liever zelfs.. Ik heb niets te verbergen.." pff mocht je willen! grinnikte de koboldstem weer. Ze keek de KO weer aan. "Dankje voor je hulp.." 'Dus eh...Raven. Kom je eigenlijk uit een tovenaarsgezin of een Dreuzelgezin?' vroeg deze meid. Raven zag dat ze zich omdraaien naar haar plaats. "Je hoeft geen gesprek aan te binden hoor. Ga eten, en dan vertel je een andere keer wel alles over mijzelf.. " Ze legde vastberaden maar vol afschuw haar hand op de arm van de klassenoudste. "Nogmaals bedankt.." Ze keek zo vriendelijk als ze maar kon toen ze dat zei, waarna ze haar blik richtte op de zwadderich tafel. Ze zag Sid staan bij het eten. Ze grinnikte in zichzelf terwijl ze diep hoopte dat Sid het hele gesprek had meegekregen. Ze wendde zich weer tot Chris en zei; "Ik ga er gewoon vanuit dat Sid zichzelf nog tegen komt." Ze kon haar grijns bijna niet verbergen. De kobolt in haar hoofd deed meer dan grinniken alleen. Hij brulde het uit, terwijl hij schreeuwde Je acteerwerk kan ik op prijs stellen, maar voor je achterbaksheid krijg je van mij een staande ovatie. Terwijl ze door een kobolt werd toegejuicht knikte ze vriendelijk naar Chris en ging ze weer terug zitten. Maar niet voordat ze nog een laatste blik naar Sid had geworpen. One down, en nog velen te gaan. Selene: +1 Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:23 PM.
|
![]() |
|
| Celeste von Beackhaert | Nov 15 2010, 08:32 PM Post #36 |
![]()
|
'Iene miene mutte tien pond grutten tien meter touw Nu ga jij naar Ravenklauw' Celeste zuchtte opgelucht en stond op. Ze was bij Ravenklauw gesorteerd! De afdeling van haar keuze. Terwijl ze naar de raafjestafel liep dacht ze na over de woorden van de sorteerhoed. Iene miene mutte.. Het klonk als een of ander dreuzelrijmpje, terwijl ze toch echt in de magiewereld was. Ach ja, blijkbaar had de sorteerhoed een of ander weird gevoel voor humor. Of het was serieus bedoeld, met een of andere magische achtergrond. Ach ja, ze zal er wel nooit achter komen. Of ze moest een of ander inzicht krijgen, maarre.. Celeste knikte kort naar Elisabeth toen ze naast het meisje ging zitten. Rustig schepte Celeste wat eten op. Ze at strikt vegetarisch, dus zocht ze naar dingen zonder vlees. Een groentetaart, salade, en nog een stukje groentetaart. Het eten rook héérlijk, maar ze stierf van de dorst. Daarom schonk ze een glas water in en klokte dat in een keer naar binnen. Daarna schonk ze een raar, oranje goedje in. Ergens in haar achterhoofd herinnerde ze de naam 'pompoensap'. Ze nam nog een slokje en merkte dat het het koude spul wel heel lekker vond. Ze nam nog een paar kleine slokjes en pakte daarna netjes haar mes en vork op. Ze sneed het eerste stukje groentetaart aan en nam voorzichtig een hapje van de hete taart. Het smaakte heerlijk, dus al gauw had ze de taart op en begon aan de salade. Voorzichtig pikte ze er een rozijn uit. Ze merkte dat Elisabeth naast haar aan het praten was met een ander meisje (zo te zien een KO), maar Celeste vond het onbeleefd om te luisteren, dus concentreerde ze zich op het eten en de rest van de zaal. Ze bestudeerde de lerarentafel. Dat schoolhoofd, die net die toespraak ging houden (en de aandacht trok met die creepy nagel), zat daar, net zoals de rest van de leraren, personeel, en al die andere huppels die hier rondliepen en orde moesten houden. Ze bekeek de leraren één voor een even kort en probeerde te schatten wie welk vak gaf. Ze kon het bij geen een bedenken. Ja, wel een paar opties, maar zeker wist ze het niet. Ze zou het nog wel gaan merken. Celeste schepte nog een beetje salade op en schonk wat pompoensap in. Ze moest immers wat ruimte overhouden voor het toetje. Ze prikte wat slablaadjes en appelstukjes aan haar vork en stak die in haar mond. Het eten mocht wel zo blijven, besloot ze. Heerlijk. Ik kan het niet met zekerheid zeggen, maar ik vrees dat je rijmpje van mij afkomstig is.... Sorry meissie.. :$ Selene: +2 voor aanwezigheid en een leuke post Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:29 PM.
|
![]() |
|
| Elisabeth McFaith | Nov 16 2010, 05:43 PM Post #37 |
![]() ![]()
|
'Ik ben Chris Hillen, en ik begin nu net aan het vijfde jaar. Welkom in Ravenklauw!' had het meisje geantwoord, waarop Elisa vriendelijk glimlachte. Ze vroeg zich even af wat ze daarop kon antwoorden, de stem klonk hetzelfde als die haar net aangesproken had, dus wist ze bijna zeker dat de onbekende aanspreker en deze Chris dezelfde waren. Dan kon ze vragen waarom zij haar net weigerde aan te kijken, maar dat was niet aardig. Dus waren er nog duizenden vragen die ze zou kunnen stellen. Voor ze echter één van de duizenden vragen kon stellen, sprak Chris alweer. 'Als je me even wilt excuseren..' om vervolgens weg te lopen naar een meisje wat net zat te gillen. Elisa keek haar even na, maar was te beleefd om te blijven luisteren. Ze zou zo wel zien of Chris terug zou komen. Ze keek even rond, maar vond het toch eng om tegen een wildvreemde te gaan praten. Dat kwam wel weer een andere keer. Dus ging ze omhoog zitten staren naar het plafond. Ze besloot een onderwerp waarover ze kon praten als Chris terug kwam, maar had hier niet veel aan. Immers, Chris was nog niet weg. Ze glimlachte even terug toen ze merkte dat er naar haar geglimlacht werd, en keek weer rond. Ze had wel gehoord dat Celeste ook in Ravenklauw terecht kwam - die hoed kon je moeilijk missen -, maar had niet in de gaten gehad dat ze naast haar was gaan zitten. "Hoi!" sprak ze dan ook vrolijk tegen haar. "Je bent inderdaad een Raafje geworden." ze keek weer even omhoog, en keek daarna weer naar Celeste. "Ik vraag me af welke spreuk er gebruikt is voor het plafond. Denk je dat je die spreuk ook zou kunnen gebruiken in onze slaapzaal?" niet dat ze verwachtte dat iemand blij zou zijn als ze de slaapzalen in weersverwachtingen zou veranderen, maar het was een idee.. "Dat lijkt me leuk. Dan weet je gelijk welk weer het is!" Oké, als Celeste haar nog niet voor gek verklaarde, deed ze dat nu wel. Of niet. Ze maakte gebruik van de tijd die over was, door verder te eten. Haar salade was heerlijk, net als de aardappels. Ondertussen had ze zowel haar salade als haar aardappels op. Ze had echter nog honger, dus stond ze op om voor de tweede keer op te scheppen. Toen ze klaar was met opscheppen en weer was gaan zitten, keek ze vriendelijk naar Celeste. Terwijl ze wachtte op antwoord, at ze weer verder. De lamskoteletten waren ook heerlijk. “Is al het eten hier heerlijk?” vroeg ze zich in stilte af. Selene: +2 voor een goede post Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:34 PM.
|
![]() |
|
| Brand Ashton | Nov 17 2010, 11:01 PM Post #38 |
![]() ![]()
|
Brand’s hoofd kwam omhoog uit zijn bord op het moment dat iemand hem een servetje gaf. Huh? Hij had een vieze mond? De donkerblonde jongen kauwde op het stuk kip in zijn mond en keek even naar de kippenpoot in zijn ene hand, maar strekte vervolgens zijn vrije hand uit om het servetje aan te kunnen pakken. ''Hoi meneer de jongen Brand. Ik moest dit briefje aan u geven. Daag.” Briefje? Dit was een servet! Brand trok zijn wenkbrauwen op, maar pakte het briefservetje wel aan en keek toe hoe de jongen weer terugliep naar de tafel van Zwadderich. Daar sprak hij even met Bastiaan en ging zitten. Brands blik bleef heel even op Bastiaan hangen en hij zuchtte. Er zou waarschijnlijk geen enkele manier zijn waarop hij Brand zou erkennen. Dat zat nu eenmaal niet in de natuurlijk van een Zwadderaar. De donkerblonde jongen zuchtte weer en vouwde onhandig het servet open. Hij las de inhoud en zijn ogen werden iets groter. Oh jee, blijkbaar had hij er grondig naast gezeten. De Ravenklauwer keek weer op en zijn ogen gleden weer over Bastiaan. Blijkbaar had hij ernaast gezeten, maar dit kon best eens leuk worden. Een grijns verscheen op de tiener zijn gezicht. De zevende verdieping, na het feest. Dat kon natuurlijk altijd geregeld worden. Selene: +1 voor aanwezigheid Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:34 PM.
|
![]() |
|
| Raven Moonstone | Nov 17 2010, 11:47 PM Post #39 |
![]()
|
Met een glimlach die een hippogrief op hol kon doen slaan keek ze Sid aan. Of zeg maar gerust staarde ze Sid aan. -blijf staren.. blijf staren.. Hij weet wie er gewonnen heeft..- Fluisterde de koboltstem zachtjes in haar oor. De kobolt wreef in zijn kleine handjes terwijl zijn glimlach breder werd.. Ondertussen werd ook de grijns van Raven groter.. "Niemand krijgt de kans, om mij te kleineren. NIEMAND.. Ze rechtte haar rug en keek Sid doordringend in zijn ogen. Om hier aan toe te voegen draaide haar hoofd iets horizontaler maar bleef hem aanstaren. "Zolang ik een gekke feeks lijk durft hij niets te beginnen."... Het liefste trok ze nu haar toverstaf om er vervolgens langsaf te likken.. Dat zou aan geven dat hij te maken had met iemand die niets te verliezen had... Het probleem was echter dat haar toverstaf nu al de hele dag in haar rok zat, en ze het idee dat ze eraan moest likken walgelijk vond. -Domme lagerwalkrab! Dat is de bedoeling, WALGING, VERAFSCHUWING!- Tierde de woedende kobolt. Raven schrok een beetje wakker uit haar gedachtes. "maar..." probeerde ze. -LAAT NIET MET JE SOLLEN!- Raasde de kobolt onverstoord verder.. Zijn kleine handjes waren tot stevige vuistjes gebald. Zijn stem was verheft, en zijn oogjes puilden uit zijn veel te grote hoofdje voor zijn veel te kleine en tengere lijfje. Ze negeerde zijn verwoede pogingen om haar toch te overtuigen. Het lichtje bij de kobolt werd met een zachte klik gedoofd. Ze had hem nu niet nodig. Deze beslissingen kon ze zelf wel nemen... Ze moest inderdaad de zwaderaar pakken op zijn eigen terrein. Zwadderichs drijfveer is angst. Angst is macht.. Ze zou en moest hem dus bang maken. Ze moest hem op de kast zien te jagen.. De kobolt deed het lichtje weer zachtjes aan, terwijl zijn hoofdje naar beneden gericht was.. -Wat waren je plannen..- Zijn hoofdje gehuld in duisternis toonde nu een ziekelijke glimlach.. Hij grinnikte, terwijl zijn handjes achter zijn rug verborgen waren.. "Zul je zo zien.." Zei ze de kobolt, waarna ze het lichtje weer uit deed.. Ze begon langzaam in te zien dat de kobolt iets te veel gestalte kreeg in haar hoofd. Ze moest hem dan maar wat vaker koest houden... Je haalt niet gelijk je beste hippogrief van stal. Dit kon ze alleen. Terwijl ze Sid nog onverstoord aanstaarde sloop haar vinger omhoog en plaatste zich op haar lippen.. "shhhh' gebaarde ze naar Sid. "Ik ben misschien nieuw, maar niet nieuw op deze aardbol.. " bedacht ze zich.. Ze had genoeg meegemaakt om hier en nu het besluit te maken. Niet meer over zich heen te laten lopen en niet meer zo makkelijk zich naar beneden te laten halen.. Sociale daad 2: Besloot ze dat zou zijn; Sid klein krijgen. Vernederen. Zodat de pester, de gepeste zou worden.. Ze zou er een hoop andere mensen mee helpen besloot ze. Ze draaide haar hoofd weg, en keek triomfantelijk over de tafel. Ze zag Celeste en Elisabeth iets verderop zitten. De twee meiden met wie ze de afschuwelijke boottocht had uitgezeten. Het werd maar eens tijd dat ze haar leerden kennen zonder haar handen aan een houten boot vastgeklampt. Ze liep gracieus naar de twee meiden toe. "Hee.. Sorry voor de bootrit.. Ik was nogal gespannen. Ik zie dat we alle 3 in hetzelfde huis terecht gekomen zijn" Ze grinnikte. Ben wel blij dat ik bij mensen zit die ik al enigsinds heb leren kennen zei ze. "Vinden jullie het erg als ik erbij kom zitten?" Selene: +2. Weet je zeker dat je geen Zwad bent? Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:37 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 18 2010, 01:26 PM Post #40 |
![]() ![]()
|
Bastiaan keek even vertederd naar het kleine jongetje. Zo trots op wat hij had gedaan, wat eigenlijk zo simpel was geweest. “Je mag Bas zeggen hoor!” zei hij vriendelijk tegen de jongen. Als hij hem voor zich wilde winnen moest hij natuurlijk wel zijn waardering laten blijken. Sissi leek nog steeds in zijn nek te hangen, en eigenlijk had hij niet zoveel zin in nog meer geblaat van het verdorven schaap. Dat was nog iets wat Selene en Bastiaan gemeen hadden, ze hadden het niet zo op Misses Hupkins. Maar ach meisje deed wel haar best voor de afdelingen, maar afgelopen zomer was ze gaan socializen met een raaf. Dat was toch echt ongehoord. Even zocht Bastiaan de ogen van Brand op. Het briefje was gearriveerd en zo te zien aan het gezicht van de jongen ging hij akkoord. Ergens leek het zelfs alsof de jongen helemaal blij was om Bastiaan te mogen ontmoeten, dat gevoel kreeg hij althans uit de blik. Die hoop zou hij spoedig de grond in boren, want de aard van het gesprek was veel sinister dan dat de jongen zich nu kon indenken. Bastiaan moest weten of hij zijn mond voorbij had gepraat aan Jessica, hoe kon het dat verrekte kreng anders van zijn geheim weten. Bastiaan glimlachte even lief naar de jongen, nu leek het nog gezellig, maar zometeen stond Brand met z'n rug tegen de muur en was er geen uitweg. Eens zien of hij dat nog zo leuk zou vinden. “Geniet lekker van je avond eten, en als je wat van me nodig hebt geef je maar een gil. Ergens komende week zullen we het wel eens over sporten en dat soort dingen hebben, oke? Maar installeer jezelf eerst maar eens even.” Hij wilde bijna Seth een aai over z’n bol geven. Maar dat zou waarschijnlijk veel te gemoedelijk over komen, het mocht natuurlijk niet lijken alsof Bastiaan gevoelens had. En de jongen mocht ook niet het idee krijgen dat Bastiaan nu al zoveel om hem gaf. De jongen moest respect blijven hebben voor hem. Bastiaan stond op en liep terug naar zijn eigen plek. Daar was het alleen nog angstvallig stil. Selene had tegen hem staan blaten, maar daar had hij zich niks van aangetrokken. Wat waarschijnlijk niet heel goed bij haar zou zijn gevallen. Daarnaast hadden Kay en Isabella ook nog niet hun mond opgetrokken. De enigste die redelijk actief was, was Sid. En ook nog eens goed ook, hij wist een onschuldig Raafje uit te schelden, ze zat een jaar lager. Maar toch, Sid was goed op weg! Selene: +2 voor een goede post Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:39 PM.
|
![]() |
|
| Sid Vicious | Nov 18 2010, 04:49 PM Post #41 |
![]() ![]()
|
Terwijl Sid nog steeds aan het luisteren was naar het gesprek hield het ineens op. Sid keek om en zag het enge meisje staren. Staren, staren en nog een staren totdat Sid een lichte rilling over zijn rug voelde. Op de een of andere manier had Sid het gevoel dat de kleine raaf hem diep onder de zolen wilde leggen. Hij schudde zijn hoofd. "En dat vanwege zo'n stomme haarspeld van de kermis" Zei hij zuchtend en gooide tegelijkertijd een stierenbal op z'n bord. -die ronde dingen met vlees die je krijgt bij de Chinees, in de dreuzelwereld-. "Hee.. Sorry voor de bootrit.. Ik was nogal gespannen. Ik zie dat we alle 3 in hetzelfde huis terecht gekomen zijn" Ze grinnikte. Ben wel blij dat ik bij mensen zit die ik al enigsinds heb leren kennen zei ze. "Vinden jullie het erg als ik erbij kom zitten?" hoorde hij ineens uit de mond van het irritante meisje komen. Sid schudde zijn hoofd weer. "Wat moet je met die nieuwe eerstejaars.. Jammer dat ik geen Klassenoudste ben" Hij zuchtte en zag de martelwerktuigen voor zich. En daarboven op lag een klein meisje, schreeuwend om haar ouders. Sid kreeg een valse glimlach om zijn mond en grinnikte zachtjes terwijl hij richting de andere mede afdelings genoten keek. Bastiaan, Selene en de rest. 'Wat is dat met Bastiaan de hele tijd?' Sid dacht weer na aan het incident in de trein. 'Bastiaan, Selene, Kay, Isabella.. Wat een gedoe allemaal..' Hij kneep zijn ogen dicht en liep weer richting de plek waar hij zat. "Meisjes.. Meisjes.. Meisjes uit andere afdelingen.. Die super irritant zijn" Hij maakte er bijna een liedje van terwijl hij ging zitten. Snel stopte hij zijn stierenbal in zijn mond. Maar de gedachten die Sid had, wilde hij dit schooljaar uiteindelijk toch in werkelijkheid maken. Zou dit net zo iets zijn zoals het ook met Meike gebeurde? Nee, met Meike was het lang niet zo erg als het nu is. Nu ging het alleen om een stomme, goedkope haarspeld die zo belangrijk voor 'sneeuwwitje' was. Weer kneep hij zijn ogen dicht en kauwde uiteindelijk op een stuk rabarber taart. OOC: I don't know.. Wat de echte naam is van Stierenballen. xD Je weet wel.. die ballen met stukjes vlees erin, die je krijgt bij de chinees. xD Selene: +2, Sid begint eindelijk op een Zwad te lijken hoor Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:41 PM.
|
![]() |
|
| Celeste von Beackhaert | Nov 18 2010, 05:47 PM Post #42 |
![]()
|
'Hoi!' klonk het naast haar. Celeste keek op. Het was Elisa. 'Je bent inderdaad een Raafje geworden.' Zwijgend knikte Celeste. Waarom moest dat gezegd worden? Ze zat toch aan de afdelingstafel van Ravenklauw? 'Ik vraag me af welke spreuk er gebruikt is voor het plafond. Denk je dat je die spreuk ook zou kunnen gebruiken in onze slaapzaal? Dat lijkt me leuk. Dan weet je gelijk welk weer het is!' ging Elisa verder. Celeste keek haar even aan, en volgde toen haar blik naar het plafond. Celeste bestudeerde het plafond een paar seconden en richtte toen haar blik weer op Elisa. 'Ik denk één of andere ingewikkelde gedaanteverwisseling.. Vast iets van het zevende jaar, of nog moeilijker.' Ze dacht aan wat Elisa nog meer had gezegd. 'In de slaapzaal zal het inderdaad leuk zijn, maar als het heel vroeg licht word, word je daar ook weer wakker van..' Niet dat het ze zou gaan lukken om het plafond te betoveren. Celeste at rustig haar bord leeg. Ze nam nog een paar slokken drinken en besloot toen dat ze klaar was. Klaar voor het toetje, dan. Ze keek de zaal rond en bestudeerde alle afdelingstafels. Waarom mochten de leerlingen niet door elkaar eten? Met de zwadjes, natuurlijk niet, maar de Griffoendors en de Huffels waren vast wel aardig.. De raafjes vast ook wel. 'Hee..' klonk er een stem. Bootreünie! Het was Raven. 'Sorry voor de bootrit.. Ik was nogal gespannen. Ik zie dat we alle 3 in hetzelfde huis terecht gekomen zijn.' Celeste knikte arrogant terwijl ze Raven kil aanstaarde. 'Ben wel blij dat ik bij mensen zit die ik al enigsinds heb leren kennen.' Kennen.. Kennen, net een bootrit met elkaar gemaakt, en nu kende ze elkaar al goed. 'Vinden jullie het erg als ik erbij kom zitten?' Celeste schudde haar hoofd en maakt met haar hand een beweging, die zowel 'Neem plaats' kon betekenen als 'Ga weg.' 'Neem plaats,' klonk het sarcastisch. Haar hand wees naar de stoel naast haar. Selene: +1 Edited by Selene Raven, Nov 25 2010, 06:43 PM.
|
![]() |
|
| Raven Moonstone | Nov 18 2010, 05:57 PM Post #43 |
![]()
|
"Sorry meiden ik kom zometeen terug.." Ze kon niet wachten op antwoord, maar sprintte ervandoor. Er viel haar ineens iets in. Ze moest gebruik gaan maken van zwadderaars om aan zwadderaars te komen.. Ze zou angst in zijn grootste betekenis gaan gebruiken. Ze zag het helemaal voor zich.. Haar eigen kleine legertje. Dit zou misschien nog kunnen werken ook! Daar ging ze dan.. Grijns van oor tot oor, en blik op oneindig. Ze had het briefje aan de uil bevestigd en deze gestuurd om Bastiaan te vinden. -Goeie zet..Ik had het zelf kunnen bedenken...- Grijnsde het kopje vanuit het duister. Raven grinnikte trug. "oh lieve kobolt, wij zullen niet alleen zegevieren, we zullen er ook voor zorgen dat wij nooit meer het pispaaltje zijn.."De kobolt gromde en sloeg met zijn kleine armpjes om zich heen. Zijn voetjes stampvoetend op de grond. Dit was voor het eerst dat haar gedachtes vorm hadden gekregen. Het was compleet. De kobolt was compleet. Het onheil geschiedt.. Ze liep sloompjes grinnikend trug naar de meiden aan de ravenklauw tafel. "Als jullie me zouden willen excuseren, ik moet eventjes naar het toillet.." Ze draaide zich weer om, en sjokte zonder verder nog iets te zeggen glimlachend de zaal uit. |
![]() |
|
| Daniel Archer | Nov 19 2010, 05:53 PM Post #44 |
![]()
|
"Kan je mij de roomsaus aangeven Daniel? Dat zou hier perfect bij smaken!" Daniel keek even om naar het kleine meisje wat naast hem zat. Zie je wel dat ze zou gaan praten! Hij glimlachte en pakte het kommetje met de saus, en gaf die aan het meisje. ''Alsjeblieft,'' zei hij, en hij nam een hap aardappels. Het was eigenlijk best vreemd hoe de persoonlijkheden van Huffels uiteen liepen. Er zaten hele stille, verlegen kinderen in de afdeling, die het liefste met niemand zouden praten en bij wie je echt heel erg moest aandringen om er iets uit te krijgen. Er waren echter ook Huffels die echt niet te houden waren, zo stuiterig en hyper waren ze. Daniel wist niet echt helemaal waar hij bij hoorde; hij was zeker niet verlegen en vond het super om nieuwe mensen te leren kennen, maar hij was ook niet het type dat de hele dag lang door de gangen van Zweinstein sprintte. Hij kon wel een nare vorm van de slappe lach krijgen, die soms zo erg werd dat hij zelfs een paar keer de les was uitgestuurd. Maar daar kon hij ook niks aan doen, toch? ''Dus...Hoe heette je eigenlijk?'' vroeg Daniel nogmaals aan het meisje. |
![]() |
|
| Caprice Zodiac | Nov 22 2010, 10:40 AM Post #45 |
|
To infinity... and beyond!
![]()
|
het liefst had de blondine de man naast haar ter plekke zijn handen afgehakt, om hem vervolgens met zijn eigen handen te wurgen. Met een tenenkrullend geluid van zijn nagel over een glas maande hij iedereen tot stilte. Over haar hele lichaam had ze nu kippenvel, en ze kon niet voorkomen dat er een koude rilling over haar rug liep. Met heel veel moeite kon ze haar gezicht nog in de plooi houden en een redelijk neutrale blik handhaven. Vreselijke klauwmans.... Ze bleef alle kanten opkijken behalve die van hem. En de nieuwe aanwas was ook veel leuker om naar te kijken. Elke afdeling had een flinke hoeveelheid nieuwe puppies erbij gekregen. Mijn hemel, wat waren sommigen klein! Een glimlach verscheen op haar mond toen ze de allerkleinsten zag zitten. Ze prikte een stukje rollade aan haar vork en kauwde er langzaam op. Haar ogen gleden van de Griffoendortafel naar de Huffeltafel alwaar ze haar trouwe Koosjes zag zitten. Sjemig wat werden die meiden al groot! Bij de Raventafel zag ze de kleine House die nu nog wel klein was, maar niet meer de allerkleinste. Ze grinnikte even bij de gedachte aan vorig jaar. Toen rende de jongen een rondje door de grote zaal met zijn shirt over zijn hoofd toen hij hoorde dat hij bij de Blauwen werd ingedeeld. Onnozele onschuld. Daar was er te weinig van in de wereld... De groene tafel was zoals gewoonlijk een broeinest van irritaties, intriges, geplande moordaanslagen en wat nog meer. Ze bemoeide zich er zo weinig mogelijk mee. Wenlock had de Groenen goed onder de duim, al waren er soms nog wel wat kleine, maar niet bijzonder schokkende dingen. Nee, de Raven hadden vorig jaar de moed gehad om de Zwadderaarse kerkers onder water te laten lopen met blauw water. Het gevloek en getier van de Zwadderaars had bijna een tsunami veroorzaakt in het Grote meer dat boven de kerkers ligt. Aan de gezichten van de Zwadderaars te zien waren ze nu al bezig met het plannen van een grootschalige terreuractie. Ze liet haar lege wijnglas nog een keer magisch vullen met rode wijn en nam een flinke slok. De vijfdejaars zouden dit jaar hun studiekeuzes moeten gaan maken. De afdelingshoofden zouden gesprekken inplannen met hun studenten om te polsen welke richting ze opwillen. Caprice zag de berg papierwerk, die zij normaal gesproken zou verwerken voor het schoolhoofd, verminderen tot een doos, waar met grote letters 'CREED' op stond. Vrolijk nam ze nog een slok van haar wijntje. Ja, dit jaar zou een piece of cake worden. Ze zou gewoon helemaal niets extra's meer doen, ze had alle paperassen van werkoverleggen zo goed als kwaad achterover weten te drukken en dus waren de gemaakte afspraken tussen Sarah en haar niet meer traceerbaar. Klauwmans mocht het lekker alleen gaan doen.. |
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
| Go to Next Page | |
| « Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic » |













8:13 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners