| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
| All Alone | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Nov 15 2010, 03:22 PM (486 Views) | |
| Selene Raven | Nov 15 2010, 03:22 PM Post #1 |
![]()
|
Eindelijk had Selene kans gezien om de leerlingenkamer te ontvluchten. Ze was nog geen dag op Zweinstein en ze had nu al het gevoel dat dit een rot jaar ging worden. Bastiaan die niets zei, de ruzie met Kay in de trein, de manier waarop Mills had gereageerd toen ze hoorde dat Selene bij Kay thuis was geweest... Er waaide een klein briesje en Selene huiverde, waarom was ze niet zo slim geweest om haar mantel of een vest mee te nemen? Ze keek op en zag dat haar voeten haar naar de tuinen had gebracht. Even vervloekte ze zichzelf, ze had voorzichtiger moeten zijn. Iemand had haar kunnen zien! Nu ze toch in de tuinen was liep ze gelijk naar haar vaste plekje, bij de rozenstruiken. Een rustgevend gevoel viel over haar heen toen ze op het bankje ging zitten. Hier kon ze tenminste even helemaal alleen zijn. Niemand die loopt te zeiken, niemand die haar stoorde. Ze bleef even roerloos zitten en staarde over het meer heen. De halve maan stond hoog aan de hemel en gaf net genoeg licht om de contrasten te zien. Eindelijk bewoog Selene weer. Haar handen gingen naar de KO badge die ze deze zomer had gekregen. Ze maakte de badge los en bekeek hem eens goed. Het was een kleine zilveren badge, maar dit kleine ding was een oorzaak dat Bastiaan haar negeerde. Haar greep verstevigde om de badge en voor ze het wist gooide ze de badge gefrustreerd op de grond. Het leek wel alsof alle spanningen van die dag nu pas echt los kwamen. OOC: Mirry eerst laten posten a.u.b. 't Valt allemaal niet mee he?? +2. Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:06 PM.
|
![]() |
|
| Mirry Davis | Nov 15 2010, 07:25 PM Post #2 |
![]()
|
Hij was terug op Zweinstein. De school die hem alles leerde wat hij moest leren om een goede tovenaar te worden. Hij zou de volgende Merlijn kunnen zijn! Een grijns verscheen op de Huffelpuffers gezicht en hij keek omhoog naar de lucht. Hij had kip gegeten. Niet een pootje, maar een hele kip. Lekker! En na het eten wandelde hij graag even, zeker als hij net terug was op Zweinstein en hij niet het risico liep dat zijn billetje vast zouden vriezen aan bepaalde oppervlaktes als hij ging zitten. Op het moment dat de blonde tiener weer voor zich keek zag hij Selene staan, ze had net haar Kukkelouderesticker op de grond gegooid! In twee passen stond hij dan ook bij de Zwadderaar en boog zich voorover. Hij pakte het schildje op en kwam glimlachend weer overeind. “Het is niet makkelijk he? Mensen denken dat je het zomaar even kan doen. Ik kon het niet. Hannah is er heel goed in, maar sommige mensen worden er gewoon voor gemaakt om Kukkeloudere te zijn. Je moet wel iets langer oefenen dan één avond.” Hij spelde het dingetje weer op haar gewaad. Selene was Kukkeloudere geworden van één van de wat ingewikkeldere afdelingen van Zweinstein, maar het was ook een leuke afdeling. De tiener glimlachte weer naar Selene en sloeg ineens zijn armen om haar schouders. Hun lichamen maakten contact en haar gezicht verdween in zijn schouder, in één van zijn befaamde Huffelknuffels. “Het is even wennen, maar jij bent iemand die het wel kan.” Selene: +1 Edited by Selene Raven, Nov 19 2010, 04:33 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 16 2010, 01:26 AM Post #3 |
![]()
|
Huilen...Alleen lukte het niet. De spanning was nog te groot. Gefrustreerd keek ze naar de badge die ze op de grond had gegooid, nee gesmeten! Ze wilde dat ze die badge nooit thuisgestuurd had gekregen. Waarom had prof. Wenlock haar dit aan gedaan? Oke, ze moest toegeven dat ze het erg leuk vond toen de badge thuisbezorgd was, maar als ze had geweten dat dit ding zoveel ellende zou veroorzaken... De kersverse KO staarde voor zich uit. Ze zag echter niets, doordat ze zo in gedachten was. Ze zag dus ook niet dat ze niet alleen was. "Het is niet makkelijk he? Mensen denken dat je het zomaar even kan doen. Ik kon het niet. Hannah is er heel goed in, maar sommige mensen worden er gewoon voor gemaakt om Kukkeloudere te zijn. Je moet wel iets langer oefenen dan één avond." Selene's hart sloeg een slag over van schrik. Haar blik werd weer helde en ze keek recht in de ogen van Mirry Davis. Ik moet echt voorzichtiger gaan worden! Vloekte ze inwendig, terwijl de woorden van de Huffel tot haar door drongen. De jongen leek haar te begrijpen en dit kwam totaal onverwachts voor Selene. Ze forceerde een kleine glimlach op haar gezicht, maar deze verdween net zo snel als die kwam. De Zwad zweeg en kon alleen maar toe kijken hoe Mirry de badge op haar gewaad spelde. Ze wilde schreeuwen tegen de jongen dat hij dit moest laten, maar ze wist dat hij het goed bedoelde. Hij was niet de reden dat ze wilde schreeuwen en ze zou zeker haar frustraties niet op hem mogen uiten. Voordat Selene het door had zat ze verstrikt in een knuffel van Mirry. Ze wilde zich verzetten, maar in plaats daarvan liet ze het over zich heen komen. Ze had even geen behoefte aan ruzie en geschreeuw, daar had ze al genoeg van gehad vandaag. En om heel eerlijk te zijn, kwam die knuffel nou niet echt ongewenst. "Het is even wennen, maar jij bent iemand die het wel kan." De woorden van Mirry raakten een gevoelige snaar bij Selene. Ze sloeg haar armen om Mirry heen en vocht nu tegen de tranen, die ze eerder had willen laten rollen. Hoe kwam het dat Mirry, uitgerekend Mirry, precies aanvoelde wat ze nodig had? Na een paar seconden kreeg Selene zichzelf weer onder controle en ze liet Mirry los, nog steeds vechtend tegen haar tranen. 'Dank je.' Fluisterde ze, want meer geluid kwam niet uit haar keel. +2 voor eem mooie post Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:08 PM.
|
![]() |
|
| Mirry Davis | Nov 17 2010, 11:25 PM Post #4 |
![]()
|
Mirry liet Selene los en keek haar goed aan. Een knuffel kon nooit kwaad, maar niemand uit de afdeling van Zwadderich leek daarvan op de hoogte gesteld te zijn. De blonde tiener nam haar gezicht goed in zich op en grinnikte. “Weet je dat jij eruit ziet zoals ik me voel nadat ik met Kay heb gesproken?” De Huffelpuffer haalde zijn schouders op. “Meestal is het een goed idee om net te doen of je niets merkt. Of het nu Kay is of iemand anders.” Hij sloeg een arm om Selene’ schouder en trok haar tegen de zijkant van zijn lichaam. “Als je net doet of je niets merkt, kun je veel meer zien. Zo weet ik meer over Kay dan iemand ooit zou kunnen vermoeden. Ook over Isabella en nog een paar mensen. Mijn familie is zo groot dat je wel leert om te luisteren tussen alle geluiden door.” Mirry haalde weer zijn schouders en glimlachte naar Selene. “Sommige mensen worden geen Kukkeloudere omdat ze dat willen. Niet iedereen krijgt wat hij wil, als dat wel het geval was geweest, dan zou Kay nu schoolhoofd zijn. –hij grinnikte, maar keek vervolgens serieus naar Selene. “Weet je waar het op neerkomt? Professor Wenlock heeft een talent in je herkent en daarom ben je gekozen voor Kukkeloudere. Je bent niet verplicht om de sticker te accepteren, maar Zwadderaars houden van een uitdaging. Je moet nu alleen nog bewijzen dat je het kunt, maar als Professor Wenlock in je geloofd komt dat vast goed.” +2 voor je Kukkeloudere.... Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:12 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 18 2010, 12:47 PM Post #5 |
![]() ![]()
|
Bastiaan’s lippen waren verkrult tot een klein streepje, zijn mondhoeken in een vermakelijke blik om hoog getrokken. En zijn ogen schoten vuur. Hij nam de twee personages voor hem eens goed in zich op, zijn puppilen gleden eerst over Mirry’s lichaam en toen over die van Selene. Een arm omsloot zich om haar schouder, helaas was het die van Mirry, Mirry HuppelKnuffelKnurft Davis. Die jongen zat hem altijd in de weg en overal, knuffelen met Kay, jeugdtrauma bezorgen met gele speedo’s, knuffelen met Selene. Maar Mirry was niet alleen schuldig hier, blijkbaar vond Selene het nodig om met deze jongen om te gaan. De jongen die hem zoveel in de weg zat, en had geknuffeld met Kay. Ze wist hoe verschrikkelijk hij deze jongen haatte. En ze ging gewoon gezellig met hem thee drinken. “Juist” gleed er over zijn bijna niet bewegende smalle lippen. Zijn gezicht liet geen spoor van emotie achter. Van binnen maakte hij de twee voor alles uit wat lelijk en verdorven was. Selene was nu wel KO maar dat betekende nog niet dat ze met alle afdelingen kon gaan samen heulen. En die Mirry? Die maakte gewoon overal misbruik van. Hij had de twee wel zien knuffelen, vlagen van het gesprek op gevangen. Kukkeloudste ofzo? Wat mocht dat dan voorstellen? “Blijkbaar” begon hij, maar liet er een lange ongemakkelijke stilte tussen vallen. Dit soort psychologische spelletjes moest je altijd goed overdenken en uitwerken. Ondertussen keek hij de twee aan, doordringend alsof hij recht in hun ziel keek. Na de stilte ging hij verder “is dit de nieuwe manier van KOschappen. Walgelijk, en ik denk niet dat Wenlock dat in haar had gezien, Davis.” Zei hij ijzig. Bastiaan’s lippen waren nog steeds zo smal en een krul in zijn mondhoeken werd stukje bij beetje breder. Terwijl hij had gesproken keek hij geen van beiden aan. Hij staarde tussen de twee door, tenminste in de ruimte die er nog was tussen de twee. Met een harde stoot duwde hij zich tussen de twee door. Het was gewoon walgelijk om te zien dat een Zwadderaar zo close was met iemand uit een andere afdeling. En dan in het bijzonder Mirry Davis. In Bastiaan’s beleving deed Selene dit gewoon om hem te pesten, stel je voor dat anderen dit zagen. Terwijl hij weg liep stak hij z’n hand op en wees met z’n vinger naar, waar naar zijn idee, Selene stond. Bastiaan nam niet eens de moeite om zich om te draaien en de twee nog aan te kijken. “Nog voor je begint, Raven. I ain’t bovvered!” waarna hij met z’n hand een sluitende beweging maakt en daarmee een gesloten mond na bootste. Hij zei expres Raven, om de afstand tussen hem en Selene aan te geven. In de afgelopen minuten was hun relatie gekelderd tot een punt waarop men elkaar aanspreekt met de achternaam. OOC: GM toestemming van beide partijen Selene: +2 Edited by Selene Raven, Nov 19 2010, 04:34 PM.
|
![]() |
|
| Seth Matthews | Nov 18 2010, 04:30 PM Post #6 |
![]()
|
Seth rende de deuren van het kasteel uit met zijn toverstok in zijn vuist geklemd en een gezichtsuitdrukking die overliep van kattenkwaad. Nog geen twee minuten geleden had hij in de Grote Zaal gezeten. Alles was goed gegaan, tot het moment waarop hij het gewaad van een medeleerling in de fik had gestoken. Normaal was hij wel gebleven om misschien te helpen, of van een afstandje te kijken en zijn lachen in te houden, maar in dit geval was hij er als een speer vandoor gegaan. Het was vast niet toegestaan om een spreukenboek van een vijfde klasser te 'lenen' en daaruit spreuken te proberen. Hij rende nu de tuinen van Zweinstein in, maar stopte met rennen toen hij drie figuren zag. Hij herkende Selene en Bastiaan, maar de derde persoon niet. Hij zag dat het een Huffel was aan zijn gewaad, en het leek alsof de sfeer niet echt bepaald vriendelijk was. Seth snelde naar de mensen toe, net toen Bastiaan zich tussen de twee anderen duwde, en weg beende. Seth rende hem achterna en toen ook hij tussen de twee door glipte, zei hij nog: ''Hoi Klassenoudsten,'' met een glimlach. Hij sprintte naar Bastiaan toe, en ging naast hem lopen. ''Hoi meneer-, eh, ik bedoel Bas! Hoi Bas,'' zei Seth terwijl hij omhoog keek naar de oudere Zwadderaar. Hij kende hem nog niet echt goed, maar hij had ondertussen wel begrepen dat Bastiaan en Selene neef en nicht waren, en als zij ruzie kregen had Bastiaan misschien iemand nodig om zijn Zwadderich-heid te uitten. Seth was meer dan bereid om nog meer 'missies' uit te voeren, na zijn aller eerste tijdens het openingsfeest. Als hij dan nog in de problemen zou komen voor zijn eerdere 'ongelukje' in de Grote Zaal, kon Bastiaan hem misschien daarmee helpen. +2 voor je stoute gezicht Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:14 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 18 2010, 05:17 PM Post #7 |
![]()
|
De KO probeerde de brok in haar keel weg te slikken, maar dit lukte niet. Ze voelde daar nog te veel emotie voor, welke ze niet onder controle leek te krijgen. "Weet je dat jij eruit ziet zoals ik me voel nadat ik met Kay heb gesproken?" Selene keek de jongen aan. Was dit nou serieus bedoelt of als grapje? 'Dat zal best inderdaad.' Mirry sloeg een arm om haar schouders en trok haar tegen hem aan, terwijl hij bleef doorpraten over Kay. Selene deed moeite om het te negeren, al kwam er heel soms nog iets zinnigs uit zijn mond. Jammer genoeg ging het meest over Kay en daar had ze nou net even geen zin in...Ach de jongen probeerde haar ook maar te helpen. "Sommige mensen worden geen Kukkeloudere omdat ze dat willen. Niet iedereen krijgt wat hij wil, als dat wel het geval was geweest, dan zou Kay nu schoolhoofd zijn." Er kwam een klein lachje op Selene's gezicht bij deze opmerking. De blonde jongen kreeg dan misschien toch voor elkaar dat ze haar rotgevoel vergat. "Weet je waar het op neerkomt? Professor Wenlock heeft een talent in je herkent en daarom ben je gekozen voor Kukkeloudere. Je bent niet verplicht om de sticker te accepteren, maar Zwadderaars houden van een uitdaging. Je moet nu alleen nog bewijzen dat je het kunt, maar als Professor Wenlock in je geloofd komt dat vast goed." Selene zag dat de jongen haar serieus aan keek en ze wist dat de jongen dit echt meende. Een kleine blos verscheen op haar wangen en ze wist even niet wat ze moest zeggen...Wat zeldzaam was! De woorden van Mirry galmden nog na in haar hoofd. Ze had het nooit zo bekeken, had de jongen gelijk? Toen bedacht ze dat ze nog moest antwoorden, tenminste dat vond ze. Helaas kreeg ze daar de kans niet voor. "Blijkbaar," Selene's rotgevoel kwam gelijk terug, net nu ze even alles achter zich kon laten. "is dit de nieuwe manier van KOschappen. Walgelijk, en ik denk niet dat Wenlock dat in haar had gezien, Davis." Selene voelde dat ze woedend werd, hoe durfde haar neef zich hierin te mengen? De hele avond heeft hij haar genegeerd, maar nu moest hij zo nodig zijn grote arrogante mond open trekken. Haar ogen keken hem net zo ijzig aan als zijn stem had geklonken, maar ze zag dat hij haar nog niet eens had aangekeken. Voor ze het door had werd ze hard opzij geduwd en Bastiaan was tussen haar en Mirry door gelopen. Zijn woorden drongen nu pas eigenlijk tot haar door en er knapte iets. 'Loop maar weer weg!' Riep ze hem na, terwijl ze Seth negeerde. Ze zou hem later nog wel aanspreken. 'Je bent ook geen haar beter als meneer von Bournemouth! Ik hoop dat jullie gelukkig worden samen, want van mij zal je niets meer horen!' Toen zakte ze weer terug op het bankje en begroef haar gezicht in haar handen. Bastiaan had het voor elkaar, haar emoties waren haar nu echt te veel geworden. +2. Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:18 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 19 2010, 04:52 PM Post #8 |
![]() ![]()
|
Bastiaan draaide zich geërgerd om, konden vrouwen dan helemaal niks anders dan huilen. Het leek wel of ze een oneindige waterbron hadden waar die tranen uit kwamen. In dat geval konden ze beter een leiding aanleggen naar Afrika want daar hadden ze het harder nodig dan die meiden hier. Selene was toch wel sterker dan dat, waarom ging ze hier zomaar zitten huilen te midden van een eerste jaars en een huffelknurft. Ze zette zichzelf voor gek, ze vernederde zichzelf, haar afdeling en haar familie. “Ach mens, raap jezelf bij elkaar! Dit is ronduit vernederend. Wie ben jij? En wat heb je met Selene gedaan?” Bastiaan keek haar kil aan, want hij was teleurgesteld in haar. Altijd was ze sterk geweest en nooit gebroken. En op de eerste de beste gelegenheid ging ze zitten huilen in de buurt van willekeurig mensen. Ronduit vernederend. Hij liep naar haar toe en bracht zijn vernauwde lippen dichtbij haar oor. Kay deed het ook en daarmee wist hij mensen te raken. Ze bang te maken, respect af te dwingen. Natuurlijk hoefde Bastiaan niet op Kay te gaan lijken, maar de stijl stond hem wel aan. En hij wist dat Kay het zou waarderen als Bastiaan zich wat gematigder zou gaan gedragen. Meer controle over zichzelf kon krijgen. Meestal was Bastiaan at random en werd hij makkelijk fysiek, maar nu was ook voor hem het moment aangebroken om daar anders mee om te gaan. Zonder enige emotie in zijn stem fluisterde hij tot Selene “Als je zo door gaat ben je de volgende Jammerende Jenny.” Abrupt draaide hij zich om, zodanig dat zijn mantel in haar gezicht kon komen. Bastiaan liep terug naar Seth en richtte zich vriendelijk op de jongen. Die mocht absoluut niet een voorbeeld als Selene te zien krijgen, de jongen moest zien wat voor afdeling Zwadderich was. En om hem duidelijk te maken hoever Selene ernaast zat met haar gedrag nu deed hij nog een schepje boven op zijn opmerkingen. “Let niet op Selene, ze is zichzelf niet meer. Ze is een Huffel aan het worden!” sprak hij op een gewone toon tegen de jongen. Ondertussen liep hij verder bij Selene weg. Selene: +2 Edited by Selene Raven, Nov 19 2010, 04:54 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 19 2010, 04:53 PM Post #9 |
![]()
|
Er rolden een paar tranen over Selene's wangen en ze deed niet eens moeite om het te verbergen. Normaal zou ze zich nooit zo laten kennen waar iemand haar zou kunnen zien, maar na wat er allemaal gebeurd was vandaag kon het de Zwad helemaal niets meer schelen. "Ach mens, raap je zelf bij elkaar! Dit is rond uit vernederend. Wie ben jij? En wat heb je met Selene gedaan?" Selene hoefde niet te raden wie dit had gezegd. Met een woedende blik keek ze recht in de kille ogen van Bastiaan. Wie dacht haar neef wel niet dat ze was?! Ze sloot haar ogen even en haalde diep adem om rustig te worden, al nam ze niet de moeite om haar tranen weg te vegen. Toen ze haar ogen weer opende stond Bastiaan net zo dichtbij als Kay had gedaan in de trein, alleen had dit niet het zelfde effect als toen Kay het had gedaan. Bij Kay had Selene de rillingen over haar rug lopen, haar neef kon dit echter niet bij haar. Daar kende ze hem veel te goed voor en ze wist zeker dat hij niets zou doen, behalve snauwen dan. "Als je zo door gaat ben je de volgende Jammerende Jenny." Nadat haar neef dit had gezegd draaide hij zo abrupt om dat zijn gewaad rakelings langs Selene's gezicht ging. Selene voelde dezelfde woede in zich opkomen als toen bij Kay. Het laatste beetje kalmte wat ze had gehad was verdwenen. Ze stond op en liep naar haar neef, welke in gesprek was met Seth. "Let niet op Selene, ze is zichzelf niet meer. Ze is een Huffel aan het worden!" hoorde ze Bastiaan nog net zeggen. Nu knapte er iets bij Selene en ze greep Bastiaan's arm met een ijzeren greep vast. 'Denk nou niet dat je ook maar een haar beter bent dan ik neef,' siste ze en haar gif groene ogen boorden zich woedend in die van Bastiaan. Ze zette haar scherpe nagels in zijn vel, haar woede niet meer onder controle hebbend. 'want dat ben je niet. Of ben je soms vergeten hoe vaak ik je weer uit de problemen heb moeten halen? Zonder mij zou jij nergens zijn. Nergens hoor je me!' Gm toestemming van Bastiaan +2, ik heb trouwens een kleine tekstuele aanpassing... 'Denk nou niet dat je ook maar een haar beter bent dan ik neef". Is het niet "nicht"? :fluit: Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:20 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 19 2010, 05:33 PM Post #10 |
![]() ![]()
|
Bastiaan negeerde Selene en trok zijn arm los uit haar ijzige greep. De nagels scheurden door zijn vel en kleding. Hij bleef zich echter richten op de jongen. Selene moest maar eens leren dat ze niet in het midden van de aandacht stond en al helemaal niet als ze zo agressief ging doen. Hem zomaar vast grijpen, haar nagels in hem zetten. Nee dat kon Bastiaan zeker niet waarderen. Waarom deed ze toch zo verdomde emotioneel en liet ze zich mee voeren door die emoties. Kon ze zich niet gewoon gedragen of er met iemand over praten die wat snapte van vrouwen problemen? Bastiaan had geen behoefte aan dames, en al helemaal niet aan een huilebalk die verdacht veel op Jammerende Jenny leek. Hij had haar daar vriendelijk op gewezen, waarna ze hem vast greep en van alles in zijn oor begon te blaten. Overigens was er niks van waar, het deed hem niks, hij kon het negeren. Alleen de decibellen deden zijn trommelvlies wel schudden op hun grondvesten. Zonder haar zou hij nergens zijn geweest? Puh, wat dacht ze wel niet, Godin te zijn van de schepping. Dat iedereen werd zoals hij was door haar? Kom nou, Bastiaan groeide zelf, niet dankzij haar. Dat zij er toevallig bij stond en er naar keek, swah. “Wat kan ik voor je betekenen Seth?” ging hij vriendelijk verder en legde een hand op de jongen zijn schouder. Dwong hem daarmee eigenlijk om mee verder te lopen en het hele incident achter hun te laten. “Je hebt toch niets uitgevoerd dat onder het kopje goed valt, mag ik hopen?” vroeg hij met een grijns. Hopelijk zou Selene helemaal door het lint gaan en emotioneel kapot gaan. Alleen maar beter, dan zou Wenlock zien dat ze geen geschikte KO was. Want kom op, welke gezonde heks liet nou een emotioneel labiel meisje een afdeling leiden? Bastiaan grijnsde. Draak. +2 Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:22 PM.
|
![]() |
|
| Seth Matthews | Nov 19 2010, 06:45 PM Post #11 |
![]()
|
Seth keek heen en weer tussen de twee bekvechtende familieleden. Toen draaide Bastiaan zich om naar Seth. “Wat kan ik voor je betekenen Seth? Je hebt toch niets uitgevoerd dat onder het kopje goed valt, mag ik hopen?” vroeg Bastiaan hem. Seth schudde hevig zijn hoofd en beet toen op zijn lip. ''Eh, nee, het tegenovergestelde eigenlijk.'' Hij keek naar het kasteel om te kijken of er niet een leraar aan kwam die hem toevallig de Grote Zaal uit had zien sprinten. Het kon haast niet anders, want er waren best nog wel wat mensen geweest op dat moment. Toen ging hij op zijn tenen staan zodat hij niet zo hard hoefde te praten. ''Ik heb een Huffel in de brand gezet, in de Grote Zaal! Ik zag een spreukenboek liggen van een vijfde klasser, in de leerlingenkamer, en ik dacht dat ik het wel kon. Toen ben ik dus naar de Grote Zaal gegaan om het uit te proberen, maar dat ging dus niet zo goed,'' fluisterde Seth tegen Bastiaan. Eigenlijk zou ik je stoute nekkie moeten omdraaien... +2 Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:23 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 19 2010, 07:00 PM Post #12 |
![]()
|
Haar greep om Bastiaan's arm werd steeds harder, hij zou daar vast en zeker een blauwe plek hebben morgen. De jongen was het schijnbaar zat en rukte zijn arm los. Het meisje keek hem woest aan wachtend op zijn reactie. Tot haar verbazing bleef de reactie uit. Hij draaide zijn rug naar haar toe en begon met Seth te praten. Selene zag hoe haar neef weg liep en probeerde weer tot rust te komen. Dit was wel het laatste wat ze had gewild toen ze naar de tuinen was gegaan aan het begin van de avond. Ze weerhield zichzelf om nog meer vervloekingen achter haar neef aan te schreeuwen, daar was ze dan weer te trots voor. Ze was tenslotte een Raven en zo zou ze zich ook gaan gedragen. Haar neef kon het krijgen zoals hij het wilde. Ze haalde diep adem en draaide zich om. Net toen ze weer naar Mirry wilde lopen hoorde ze Seth iets fluisteren. Ze draaide zich om en vroeg zich af of ze het goed gehoord had. De jongen was enkele passen van haar vandaan, maar nog wel binnen gehoorsafstand. "Ik heb een Huffel in de brand gezet, in de Grote Zaal! Ik zag een spreukenboek liggen van een vijfde klasser, in de leerlingenkamer, en ik dacht dat ik het wel kon. Toen ben ik dus naar de Grote Zaal gegaan om het uit te proberen, maar dat ging dus niet zo goed," 'SETH MATTHEWS hier komen!' schreeuwde de KO. De jongen bleef stokstijf staan en twijfelde of hij zou gaan. 'NU!' De toon waarop Selene dit had geroepen maakte dat de jongen toch besloot te gaan. De eerstejaars liep langzaam naar Selene toe, zich afvragend waarom ze zo tegen hem had geschreeuwd. Selene ging rechtop staan en haalde een keer rustig adem. Eindelijk lukte het haar om haar temperament onder controle te krijgen, wat tijd zou worden. Haar ijzeren blik doorboorde Seth, als de jongen niet bang van haar was geweest dan werd hij het nu wel. 'Je hebt wat gedaan?' ze zweeg even om de woorden door te laten dringen. 'Je beseft dat dit afdelingspunten gaat kosten? Kostbare punten, aangezien we dit jaar de cup willen heroveren.' haar stem had kalm geklonken, maar haar ogen stonden op onweer. GM toestemming van Seth En we weten allemaal wie de eerste persoon is die voor puntenaftrek heeft gezorgd he? +2 Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:25 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 20 2010, 12:16 AM Post #13 |
![]() ![]()
|
Met een zucht draaide Bastiaan zich om, werkelijk zijn nichtje probeerde nu echt alles uit. De macht was haar duidelijk naar het hoofd gestegen. Zijn trommelvliezen waren nog aan het na schudden van haar hersenloze geblèr. Hij wist niet welke emoties of hormonen dit bij vrouwen normaal gesproken in de hand hielden. Maar Selene mocht zich er zeker op laten nakijken en misschien een pilletje of zes nemen. Met z’n pink wreef hij even door zijn gehoorgang in de hoop de pijn wat weg te masseren. Helaas de nasale stem galmde nog steeds na. Ondertussen was Selene uitgebreid bezig met Seth uit te foeteren voor alles wat hij wel en niet had gedaan. Dat het ze punten ging kosten en weet ik wat nog meer. Maar dit was een spelletje pot verwijt de ketel dat ze zwart ziet. Hoe vaak had Selene niet allerlei streken uitgevoerd, gelukt of mislukt. Hoeveel punten hadden die al niet gekost of hadden ze kunnen kosten. En nu kafte ze een ambitieuze jongen af alleen maar omdat ze geen controle had over haar emoties? Bastiaan liep naar het tweetal toe en probeerde de rust te bewaren. Van binnen schreeuwde en schold hij haar uit. Maar van buiten leek hij net een marmeren standbeeld in beweging. “De pot verwijt de ketel dat ze zwart ziet.” Sprak hij kort en kil en legde ondertussen een hand op Seth’s schouder. Negeren kon hij dit niet, dit was immers waarvoor Bastiaan had beloofd Seth te beschermen. “Ik kan me nog herinneren dat jij ook zulke stunts uithaalde. En volgens mij moeten wij als zwadderaars elkaar daarin motiveren, niet verraden. Dat jij ervoor kiest om als een emotioneel wrak bij Huppelknuffelknurft Davis te gaan uithuilen is jou keuze. Laat ons met rust.” Bastiaan bleef Selene nu echter aan kijken. Dit was voor zijn gevoel iets tussen hun beide en ze betrok de onschuldige Seth erin. Vroeger had ze om zijn geintjes vast kunnen lachen, maar nu was opeens stijf en deed ze verschrikkelijk moeilijk. “Betrek geen anderen ergens bij wat tussen ons speelt, en reageer je al helemaal niet op hen af. Dat is zelfs te laag voor jou!” weer greep Bastiaan de jongen bij de schouder. Nu zo stevig dat hij hoopte dat de jongen door zou hebben dat ze hier weg moesten. Anders zou Selene maar blijven spuwen, laat haar maar met Davis knuffelen. Blijkbaar werd ze daar beter van. Zit jij nu een eerstejaars te gebruiken om aan een meid te ontkomen... tsssssssssss.. +2 Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:26 PM.
|
![]() |
|
| Seth Matthews | Nov 21 2010, 11:36 PM Post #14 |
![]()
|
Seth had Bastiaan hoopvol aangekeken toen hij had evrteld wat hij had gedaan, toen de korte stilte werd doorbroken. ''SETH MATTHEWS hier komen!'' Seth draaide zijn hoofd pijlsnel om naar Selene, die hem nu streng aankeek. Seth slikte, en keek onzeker omhoog naar de jongen naast hem. ''NU!'' voegde Selene eraan toe, waarna Seth met een spongetje naar Selene toe liep. Dit kon nooit goed gaan... ''Je beseft dat dit afdelingspunten gaat kosten? Kostbare punten, aangezien we dit jaar de cup willen heroveren.'' Selene's stem klonk verrassend rustig, in vergelijking met het geblaf wat ze nog geen halve minuut geleden had uitgebracht. Het was pas toen Seth aarzelend omhoog keek dat hij zag hoeveel gif Selene wel niet met haar ogen naar Seth spoog. Hij had moeite om zijn gezicht in toom te houden, maar Selene maakte hem behoorlijk bang. Hij had dan ook geen idee wat hij terug moest zeggen. “De pot verwijt de ketel dat ze zwart ziet. Ik kan me nog herinneren dat jij ook zulke stunts uithaalde. En volgens mij moeten wij als zwadderaars elkaar daarin motiveren, niet verraden. Dat jij ervoor kiest om als een emotioneel wrak bij Huppelknuffelknurft Davis te gaan uithuilen is jou keuze. Laat ons met rust.” Bastiaan had zijn hand op Seth's schouder gelegd, wat hem een soort veilig gevoel had gegeven. Het gevoel alsof hij in ieder geval niet alleen was in deze strijd emt de klassenoudste. Seth knikte hevig toen Bastiaan sprak, hij was het compleet eens met zijn woorden, maar toen hij Selene's blik zag schudde hij snel zijn hoofd. Toen bleef hij maar helemaal stil staan. Het was misschien beter om maar gewoon helemaal niets te doen, voor het geval Selene het niet eens goed zou keuren als hij in zijn neus zou peuteren. +3 voorje neuspeuteren ... Hhahahahahaahha!!!! punten tot hier Edited by Caprice Zodiac, Nov 22 2010, 02:28 PM.
|
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
|
|
| « Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic » |









8:13 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners