Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
conversatie; Privétopic Raven Moonstone & Bastiaan Raven
Topic Started: Nov 18 2010, 06:08 PM (360 Views)
Raven Moonstone
Member Avatar


Ze stond zenuwachtig in de wc te wachten. Hij moest komen.. Dit KON niet fout gaan.. -Verpruts dit nou niet...- Bulderde een woedende kobolt in haar hoofd.. Raven maakte haar excuses en ging recht staan. Fier en trots was wat ze uit moest stralen. Ze zou er persoonlijk voor zorgen dat hij wel zou begrijpen wat ze bedoelde. Ze zou zich duidelijk uitdrukken. Woorden Raven, woorden. Sprak ze zichzelf toe.. -Sid gaat neer.. - De kobolt dreigde en gooide er een hoop vervloekingen uit..

Waar bleef de jongen. Ze vond hem aandoenlijk en vriendelijk voor een zwadderaar.. Wie weet stond hij ook meer open voor dingen.. Plus hij keek iets te vaak naar de Ravenklauw tafel.. ze kon niet precies zien naar wie, maar hij had dus al contact gehad met andere huizen.. Duidelijk.. Hij was degene die ze moest hebben.
Haar eigen meesterplan.

Ze draaide een van de kraantjes open en sprenkelde wat water in haar eigen gezicht. Ze had geen handdoek gezien in deze vieze toko, dus besloot ze maar gewoon met haar hoofd te schudden tot haar gezicht droog was.

William +1; Nou nou, beetje lief doen over ZA. Je weet maar nooit hoe het kasteel je terug pakt.
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:18 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Bastiaan Raven
Member Avatar


Bastiaan keek met een opgetrokken wenkbrauw naar een meisje dat wild met haar hoofd stond de schudden. De deur van de toiletten sloeg hard achter hem dicht. Het meisje was duidelijk een eerste jaars, en moest haast wel gestoord zijn. Schuddend met haar hoofd leek ze zich nog niet bewust van zijn aanwezigheid. Dat gaf hem de tijd om de omgeving in zich op te nemen en te zoeken naar de persoon die hij hier moest ontmoeten. Tijdens het avondmaal kreeg hij een briefje, wat frappant was, nog maar net op school en nu wilde iemand al met hem afspreken. Nou was hij zelf ook niet helemaal onschuldig met zijn uitnodiging naar Brand, maar toch, wat was hier aan de hand?

Bastiaan liep verder de ruimte in en nam het meisje in zich op, ze was klein en schriel, eerste jaars en uit Ravenklauw. Hij zuchtte, kon het kind niet weg gaan waarschijnlijk schrok ze de persoon af met wie hij hier had afgesproken. “Moet jij niet terug naar je bordje met prinsessencakejes?” vroeg hij sarcastisch aan het meisje. Ondertussen ging hij nonchalant tegen de wasbakken aan gaan hangen. De toiletten van jammerende Jenny waren echt verschrikkelijk qua onderhoud. Vilder mocht hier wel eens doorheen, waarom droeg Creed daar niet toe op.

Hopelijk was Jenny ergens anders aan het jammeren, misschien in de klassenoudste badkamer. Waar ze ook meteen een klassen oudste kon bespieden. Maar er waren helemaal geen mannelijke klassenoudsten meer, dus had bespieden geen zin. Dan maar hopen dat ze hier niet rond hing, want het briefje leek over te komen als iets wat anderen niet wisten. Die persoon moest nu wel eens even gaan opschieten want Bastiaan had zelf ook nog een afspraak met iemand.
Offline Profile Goto Top
 
Raven Moonstone
Member Avatar


Raven stond nog hevig de druppels uit haar gezicht te schudden toen ze de deur hoorde open gaan. "Oh fantastisch.. " Ze werd echter toch benieuwd naar wie hij hier zou verwachten en ging ongestoord verder met wapperen.
"Moet jij niet terug naar je bordje met prinsessencakejes?” Snerpte de toch wel mooie stem. -HIJ VRAAGT EROM!!- Riep de kobolt die door onzichtbare armpjes werd tegengehouden.

Raven besloot gebruik te maken van de situatie om aan te tonen hoe gevaarlijk ze kon zijn. Ze zette het meest zielige gezicht op dat ze zich kon bedenken en keek de jongen aan. Hij die nu ondertussen nonchalant tegen de wasbakken aanhing.. "Sorry..." Zei ze met een zacht piepstemmetje, terwijl ze met haar haren voor haar gezicht en hoofd omlaag naar de deur schoof. Met haar gezicht goed verborgen was haar grijns netjes verstopt achter het witblond haar. Ze liep naar de deur, pakte de klink vast en bracht op een duistere en sinistere toon; " In plaats van op de wasbakken te leunen zou je ook op je ego kunnen leunen."

Ze draaide zich om maar hield haar gezicht verborgen.. Haar haren waren nog enigsinds nat van het water en het plakte een beetje aan haar wangen.. Ze liep recht op hem af, en ging met haar hoofd praktisch tegen zijn buik aanstaan *daar ze niet hoger kwam..* "Ik heb je dat briefje gestuurd.. En ik wil dat je naar me luistert. Ik heb een deal voor je.. Ik wil Sid weg hebben. Ik heb hulp nodig van iemand die meer macht heeft binnen zweinstein. Vooral binnen Zwadderich.. Ik wil jouw hulp.. " Ze keek hem breed grijnzend aan..

William +1; Wat ben jij van plan?
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:19 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Bastiaan Raven
Member Avatar


Het meisje stond akelig dichtbij en nadat ze was uitgeblaat duwde hij haar met een vinger tegen haar voorhoofd iets verder van zich vandaan. Bastiaan wist niet wat het was, maar ze bezorgde hem een zekere rilling over zijn rug. Iets in haar, in haar gelaatstrekken en haar spreken, deed hem denken dat ze slechtachtig was. Ze had het over Sid gehad en hem van school af werken of iets dergelijks. In ieder geval uit de weg ruimen. Hoe kwam zo’n klein schattig meisje aan zulke gedachtes, ze was nog maar elf, dan hoorde je na te denken over pony’s en kittens. Niet over weg werken en misdadige plannetjes.

Dat natte haar van haar deed het hem helemaal, het zorgde ervoor dat Bastiaan echt bang van haar werd. Hij haalde z’n vinger van haar voorhoofd af toen de afstand tussen beide voor hem weer aangenaam voelde. Met een bedenkelijke blik bekeek hij het meisje van top tot teen. “Waarom zou ik jou helpen om iemand uit mijn eigen afdeling weg te werken?” vroeg hij ongeïnteresseerd en begon met het bekijken van zijn nagels. Natuurlijk kon Sid hem weinig schelen, hij had niks met de jongen, maar hij had ook niks tegen hem. Alleen dan misschien dat hij indirect Selene ermee kon pakken.

“Wat is mijn voordeel?” vroeg hij door. Natuurlijk had Bastiaan allang zelf wat in gedachten, maar hij wilde weten wat het meisje van plan was. Als ze nu al zo dacht, dan beloofde het nog wat voor de rest van het jaar en dat kon Bastiaan misschien nog wel een keer gebruiken. Maar misschien stond haar beloning hem nog veel meer aan, hij kon haar altijd nog voor zijn karretje spannen.

Wat hij echter niet zo snel snapte was dat ze nu al op deze toer was. Ze was nog een dag op Zweinstein en begon al met plannetjes te smeden en mensen uit de weg te ruimen. Kon je zo snel al zoveel haat tegen over iemand opbouwen? En waarom zat ze dan niet in Zwadderich, dit kind was bijna de personificatie van de omschrijving. Of neigde ze meer naar de personificatie van de omschrijving van een duivels kind? Nee dat was Mills, zonder twijfel.
Offline Profile Goto Top
 
Raven Moonstone
Member Avatar


De jongen stelde veel ingewikkelde vragen. Vragen waarop ze zich eigenlijk niet goed had voorbereid. Ze probeerde zo snel ze kon snuggere antwoorden te bedenken, maar ze werd een beetje afgeleid door een vinger die hard tegen haar natte voorhoofd werd gedrukt. -HAP HET ERAF!!- Klonk een stem in haar hoofd. Ze besloot wijs te zijn en het te negeren. Ze staarde de knul aan en herhaalde zijn vraag.. "Waarom zou je mij helpen om iemand uit mijn eigen afdeling weg te werken?” Ze grijnsde. "Nou.. je houdt mij tevreden?" Ze grijnsde nog breder.

"Sid moet gewoon weg. Beter voor ons allen als dat gebeurd." Ze keek de jongen aan. "Jullie als zwadderaars verliezen een concurrent en behouden jullie punten om de cup te verdienen. Want als ik Sid niet weg krijg, zorg ik dat zijn belediging punten gaat kosten" Gromde ze.

Ze wist dat dit verre van genoeg was.. Ze moest bluffen. Meer kon ze niet doen. "Plus ik kan je helpen met je raafje.. Ik zie je wel kijken..." Ze had geen idee naar welke van de Ravenklauw meiden hij zo gecharmeerd keek, maar dit was een van haar weinige kansen.
Ze keek hem aan alsof ze zojuist zijn grootste geheim doorzag. In de hoop gelijk te hebben blufte ze verder. "Ik kan je daarbij helpen, en ik vraag je niet veel... beetje hulp.. beginnend bij het klieren en klooien van Celeste en Elisabeth.. die eerstejaars raven. Alles dat je maar hoeft te doen is hen in naam van Sid klieren.. meer niet. De rest werkt zichzelf uit.." Ze keek weer naar de grond terwijl ze begon te grinniken.

Ze draaide zich om, en liep naar de deur. Met haar hoofd omlaag en gezicht weer verborgen vroeg ze zonder zich om te draaien;"Dus wat word het."

William +2; Een zwadje bij Ravenklauw, niet de eerste. Er staan ons nog wat te wachten met deze dame.
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:21 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Bastiaan Raven
Member Avatar


Bastiaan ogen versmalden maar zijn pupillen groeiden. Die trut van een Jessica had dus wel haar mond voorbij gepraat en wel tegen dit kleine kreng. Zijn handen jeukten en hij wilde haar bij de strot grijpen en tegen de WC hokjes aangooien. Maar hij hield zichzelf onder controle en bleef met zijn rug naar het meisje staan, ze mocht niks van zijn reactie merken. Dit was een slim doortrapt ding, en die hadden zulk soort gelaatsveranderingen meteen door. Van alles flitste door zijn hoofd, maar koelte zou de beste reactie zijn, waardoor hij zichzelf kalm hield en geen centimeter bewoog.

“Waar heb je het over?” vroeg hij kil, al wist hij maar al te goed waar het over ging. Maar eerst maar eens uitvissen wat het meisje wist. Als Jessica echt haar mond voorbij had gepraat kon het voor beide meisjes wel eens verkeerd aflopen. Maar wanneer hadden die twee elkaar dan gesproken. Het meisje begon nu te drammen en al voorwaarden te stellen aan wat hij moest doen.

“Laten we één ding duidelijk stellen, jij gaat mij niet vertellen wat ik doe en laat. Anders heb jij binnen kort een paar spreuken en bezweringen aan je broek hangen waar je nooit meer vanaf komt. Ik wil best mensen voor je pesten, maar in mijn tijd, onder mijn voorwaarden en op mijn manier.” Bastiaan sprak nog steeds koud en kil. Maar duidelijk. Hij draaide zich om en wees met zijn stok naar het lijfje van het kleine meisje en tilde zijn hoofd wat achteruit.

“Hoe weet ik dat ik je kan vertrouwen en dat je niks verder zult vertellen over ons kleine Ravenklauwgeheimpje?” vroeg hij nu wat dreigender. Hij had al de gepaste spreuk in z’n hoofd om haar het zwijgen op te leggen. Al wist hij nog niet goed of hij die wel wilde gaan gebruiken, aangezien ze al dreigde met punten aftrek. Duidelijk schroomde het meisje niet om misbruik te maken van anderen met macht.
Offline Profile Goto Top
 
Raven Moonstone
Member Avatar


“Waar heb je het over?" Zei de jongen. Op dat antwoord was ze niet voorbereid.. Raven klikte een aantal keer met haar tong terwijl ze haar hoofd en natte haren nee knikkend liet mee bewegen. Haar rug sprak boekdelen. Ze pakte de klink steviger vast en draaide hem om. "Als jij het zo wil spelen.." Het spel was over. Ze had gebluft maar het mocht niet baten.. Nog enkele secondes moest ze in haar rol blijven.. Buiten kon ze vloeken en tieren.. niet hier. "Sterk zijn" sprak ze zichzelf toe terwijl de kobolt in haar hoofd kapot ging van het lachen.

Laten we één ding duidelijk stellen, jij gaat mij niet vertellen wat ik doe en laat. Anders heb jij binnen kort een paar spreuken en bezweringen aan je broek hangen waar je nooit meer vanaf komt. Ik wil best mensen voor je pesten, maar in mijn tijd, onder mijn voorwaarden en op mijn manier.”
klonk de stem toen. Raven kreeg weer hoop en deed de deur weer dicht. Ze draaide zich langzaam om en keek de jongen grijnzend aan. Hij stond zelfverzekerd met zijn staf op haar gericht. Met knikkende knieën bracht Raven eruit; "Vervloek me.. Wie denk je dat de schuld krijgt.. Waar denk je dat er punten afgetrokken worden.. Wie denk je dat boos op je is wegens het vervloeken van een mede-raaf.." Ze grinnikte omdat ze voelde dat ze hier weer alle macht terug had gekregen. "Je hebt zelf geen eisen te stellen. Het is een vraag/antwoord situatie. Ik vraag jij antwoord. " Ze grijnsde naar hem terwijl ze met grote ogen op hem af liep.

“Hoe weet ik dat ik je kan vertrouwen en dat je niks verder zult vertellen over ons kleine Ravenklauwgeheimpje?” vroeg de jongen bot. Raven's glimlach werd groter. "Vertrouwen.. iets raars vind je niet?.. Maar om even antwoord te geven, ik voel geen wrok naar jou toe.. Maar naar die drakenkeutel van een Sid.. Wat zou IK eraan hebben om je verhaal te spuwen.." Ze liep naar hem toe. Zo dichtbij dat zijn toverstaf haaf voorhoofd raakte.
"Als je mij wilt vervloeken heb je nu je kans..." Ze was bang dat hij het echt zou doen, dus blufte ze zich weer erdoorheen, nu het schijnbaar werkte. "Helaas heb ik mijzelf een brulbrief gestuurd met deze informatie.. Zou zonde zijn als ik die morgen zou krijgen terwijl ik in St. Hollisto lig door je vervloeking.." Haar verborgen ogen spraken boekdelen. Ze speelde met haar leven en dat wist ze.

William +2; Wat heb je tegen Sid?
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:22 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Bastiaan Raven
Member Avatar


Het meisje stond nu letterlijk met haar ielige lichaampje tegen zijn stok aan. Was ze misschien werkelijk gestoord, dacht ze nou echt dat als ze in het Hollisto belande ze nog na kon vertellen dat hij het had gedaan? Of überhaupt durfde na te vertellen? Ze had veel lef, dat moest hij haar na geven, maar nu werd ze gewoon weg vervelend. Eerste jaars en dacht nu al de baas te kunnen spelen over Bastiaan Raven. Daar had ze het goed mis, zijn spreuken arsenaal telde genoeg spreuken om haar dit hele voorval te laten vergeten. Misschien moest ze haar plannetjes iets langer door denken, of in ieder geval bedenken met wie ze in zee ging.

“Ik pest wie ik wil, en bescherm wie ik wil. Als jij daar je voordeel mee kunt doen, is dat leuk voor jou. Maar geloof me ik zal je hier en nu het zwijgen opleggen. Zodanig dat je wel kan gaan janken bij je Klassenoudsten of Leraren. Maar het je gewoon onmogelijk is om ze te vertellen wat er is gebeurd en waarom.” Bastiaan duwde zijn stok onder de kin van het meisje “Ik ga je een geheim vertellen. En hoe je het ook probeert je zult het aan niemand anders kunnen vertellen. Het zit namelijk in jou opgesloten.” Met zijn stok drukte hij het hoofdje van het meisje omhoog zodat de twee elkaar recht aankeken.

“Ik val op jongens, sterker nog ik ben zelfs verliefd. Op Kay von Bournemouth. En waarom ik naar jou afdelingstafel keek? In de zomer heb ik een zekere Brand ontmoet waar ik niet geheel ongevoelig voor ben. En hij zeker ook niet voor mij. In de koetsen hier naartoe bleek echter dat nog iemand van dit geheim afwist. Daarom zocht ik contact met hem om te zien of hij zijn mond voorbij had gepraat.” Uit Bastiaan’s stok vloeiden wat golven van magie, wit, zwart, geel, paars. Veel kleuren kwamen er voorbij. “Het geheim ken je nu, helaas zul je het nooit aan iemand kunnen vertellen, tenminste niet zonder mijn toestemmig. Nu nog even over jou plannetje. Zoals ik zei, ik pest wie ik wil, als jou dat uitkomt is dat mooi voor jou! Laten we één ding voorop stellen, nooit meer communiceren wij op deze manier. Als ik wat van jou wil, of jij van mij stuur je maar een uil. Het is niet wie vraagt of antwoord.”

Met deze woorden sloot Bastiaan het gesprek af, zijn stok was opgehouden met gloeien en hij liep naar de deur om te vertrekken. De geheimhoudingsbezwering was moeilijk en of het stand hield moest hij in de komende dagen merken.
Offline Profile Goto Top
 
Raven Moonstone
Member Avatar


Ze bleef sterk tot de jongen weg was, en liet zich toen op haar knieën zakken... -HIJ ZAL BOETEN!.. DIE.... DIE.. - De kobolt raasde en tierde nog wel eventjes verder, maar Raven wilde het allemaal even niet horen. Het werd haar eventjes te veel. De stress, de angst, maar vooral de gevolgen.. Ze hield nog even vol tot ze zeker wist dat de jongen weg was, en gilde uit volle borst.... -De vuile sme..- De kobolt schrok van haar reactie.. -Jij bent me niet waardig..- Langzaam hoofdschuddend dimde de kobolt het licht.. Raven was alleen in haar hoofd. Rust..

Ze besloot het hier niet bij te laten. Sid wilde oorlog, Sid kreeg oorlog. Bastiaan kreeg ze ook nog wel. Desnoods jaagde ze heel zweinstein tegen haar harnas is, ze moest en zou haar wraak krijgen. Ze voelde een druppel op haar knie en keek omhoog. Ze vroeg zich in de eerste instantie af waar het water vandaan kwam, totdat ze zich realiseerde dat ze tranen over haar wangen had lopen. Ze brulde nog eens, veegde met haar mouw over haar wangen, en besloot het nu toch eens anders aan te pakken.

Dit lieve meisje zou veranderen. Dit lieve meisje zou nu eens laten zien uit wat voor hout ze gesneden was. Ze stormde naar haar bed tussen de andere Ravenklauwers, dook eronder, en trok een doos eronder uit. Daarin had ze make-up zitten, voor als ze eens een gala of feestje had. Niet meer dan dat. Tijd dat ze van deze sullige dreuzellook af kwam. Ze veegde nogmaals over haar wang, want de tranen spoten bijna uit haar ogen. Ze had nog niet geveegd, of de volgende traan had het einde van haar gezicht weer bereikt om vervolgens op de grond kapot te springen. Ze wilde onherkenbaar worden. Met een ruk trok ze haar handschoenen uit en haar strik van haar hoofd. Die vonden de weg naar de prullenbak gelijk. Ze trok een spiegeltje uit haar kistje. "Welkom nieuwe Raven.. Vaarwel Raven met berouw"

William +2; DRAMA queen
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:22 PM.
Offline Profile Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Enjoy forums? Start your own community for free.
« Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic »
Locked Topic

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +