Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
  • Pages:
  • 1
  • 2
Familie liefde; Vervolg All Alone, iedereen welkom nu!
Topic Started: Nov 18 2010, 08:34 PM (1,118 Views)
Selene Raven
Member Avatar


Alles ging ineens heel snel. Bastiaan wist haar vloeken te ontwijken en met een knap staaltje spreuk werk wist hij haar uiteindelijk te verlammen. Ondanks dat ze het duel verloren had, was ze stiekem trots op haar neef. Hij had echt grote sprongen gemaakt met zijn duelleer kunsten.

"Ik hoop dat je geleerd hebt dat ik niet meer je kleine neefje ben!"
Als ze had kunnen reageren had ze hem waarschijnlijk verteld dat ze nooit zo over hem heeft gedacht, maar helaas dit was niet mogelijk. Het verbaasde haar echter dat Bastiaan alle spreuken wiste uit haar toverstok. Hij had haar hiervoor kunnen laten opdraaien, ze had het eigenlijk ook niet anders verwacht van haar neef. Met zijn actie verraste hij haar volledig, er was dus ergens toch hoop dat dit weer goed ging komen.

“Finite Incantatem” zei een mannenstem en Selene merkte dat ze weer kon bewegen. Ze ging rechtop zitten, pakte haar toverstok en keek recht in de grijze ogen van haar dreuzelkunde professor. Ze verwachtte een uitbrander, over hoe de prijzenkamer onder het glas lag en zo. Maar dit bleef uit. De man toonde eerder bezorgdheid.

"Wat is je naam? En ik welke afdeling zit je?" zijn stem had bezorgt geklonken en Selene weerhield zichzelf ervan om haar wenkbrauwen te fronsen. 'Selene Raven uit Zwadderich professor.' antwoordde ze, meer omdat het moest.

"Nou nou..."
Selene's nek haren gingen recht overeind staan. Haar blik gleed van William naar professor Creed. "Duelleren in de prijzenkamer? Daar is nog nooit eerder een prijs voor uitgereikt en daar zullen we nu maar niet mee beginnen. Juffrouw Raven, ik ga ervan uit dat u heel goed in staat bent om de boel weer op te ruimen. Tevens dient u uw medeplichtige op te geven. Hierbij ga ik er natuurlijk vanuit dat u niet zo dom bent geweest om uzelf te vervloeken."

Dacht Creed nou echt dat ze Bastiaan erbij ging naaien? Dat ze hem doodleuk zou vertellen dat zij hier een familie ruzie hadden proberen te beslissen? Nee, zo was Selene niet en zo zou ze ook nooit worden. Ondanks haar woede naar Bastiaan, zou ze haar neef nooit opzettelijk verraden. Hij bleef een Raven en dus familie!

"Vijf punten van Zwadderich overigens,"
Selene voelde de ogen van haar schoolhoofd branden en ze kon niet anders dan zijn blik beantwoorden. "Wegens het vernielen van school eigendommen terwijl ze als Klassenoudste beter zou moeten weten."
Ze zette haar kaken stijf op elkaar, ze wist wel beter dan tegen het schoolhoofd in te gaan al was de verleiding nog zo groot.

Helaas moest ze toch een keer reageren. Haar hersenen werkten zo snel ze konden, maar ze wist dat ze de volledige schuld op zich moest nemen. Net toen ze wilde antwoorden stond William op en ging voor het schoolhoofd staan. Wat gaat hij nou weer doen? vroeg ze zich af, terwijl ze even wachtte met antwoorden.

"Professor Creed, met alle respect, maar dit meisje heeft net een flinke klap te verduren gekregen. En u begint meteen over punten aftrekken en haar te verhoren. We hebben hier niet te maken met dooddoeners of verdachten, maar met leerlingen. Daarnaast wil ik u erop wijzen dat zij bijles van mij kreeg in het oefenen met spreuken. Ze vertrouwde mij erin dit geheim te houden, omdat ze zich er enigszins voor geneert. Ik waardeer het des te meer dat zij die stap heeft durven te maken. Een duel met een leraar aan te vragen is nogal wat! De rommel is geheel mijn schuld en zal ik zeker opruimen, mijn excusses hiervoor. Maar punten aftrekken van Zwadderich lijkt mij onredelijk! Aangezien dit gewoon een bijles was met mijn toestemming en medewerking!"

Selene deed moeite haar verbazing te verbergen. Droomde ze nou of nam de professor het nu voor haar op? Hij had niet niets mee te maken! De man sprak ondertussen verder en Selene wist dat ze bij hem in het krijt stond en dik ook!


+2
Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:46 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Serena Wenlock
Member Avatar


En zo gebeurde het nog eens dat je onderweg was naar de lerarenkamer, de prijzenkamer passeerde en iets opving dat je tanden deed knarsen. "Vijf punten van Zwadderich overigens." Serena bleef abrupt stil staan en liep enkele passen terug, naar de deur van de prijzenkamer die Creed open had laten staan. Wie had dit op zijn of haar geweten? Ze kon nu wel doorlopen en het verhaal later in de lerarenkamer van Creed horen, maar ze hoorde het liever uit eerste hand. Serena bleef net buiten zicht staan en luisterde. "Wegens het vernielen van school eigendommen terwijl ze als Klassenoudste beter zou moeten weten." Mills? Nee, waarschijnlijk Raven. Mills was de laatstetijd verbazingwekkend stabiel, vooral in vergelijking met Selene Raven, die een volledige familievete aan het uitvechten was. Serena schudde haar hoofd en bleef alleen nog staan om Selene's stem te horen. Als ze dat had gehoord dan kon ze weer verder lopen en hoorde ze het nieuws later wel. In dat geval had Selene haar zwaar teleur gesteld.

"Professor Creed, met alle respect, maar dit meisje heeft net een flinke klap te verduren gekregen." Die stem kwam haar niet meteen bekend voor, maar toen Serena de zalvende stem van Gautier herkende werd haar aandacht getrokken. Hoe was hij in dit incident verzeild geraakt? "En u begint meteen over punten aftrekken en haar te verhoren. We hebben hier niet te maken met dooddoeners of verdachten, maar met leerlingen." Dus één van haar KO's had letsel opgelopen en zowel Gautier en Creed sloten dooddoeners uit. Onder normale omstandigheden had ze deze verklaring gelijk aangenomen, maar deze keer twijfelde ze. Wat als... Nee. Dat was erg onlogisch en praktisch onmogelijk.

"Daarnaast wil ik u erop wijzen dat zij bijles van mij kreeg in het oefenen met spreuken." Ah, het bekende 'ik ben nieuw hier en geef om deze kinderen en neem de schuld op mij'-syndroom. Marius had er ook last van gehad toen Serena hem in het woud aantrof met een stel kinderen zonder permissie en na de avondklok. Het bekende deuntje werd afgespeeld. Ze schaamt zich ervoor, ze maakt vooruitgang, er ging iets mis, mijn schuld, mijn verantwoordelijkheid. Nu alleen nog een 'laat haar maar gewoon teruggaan naar haar leerlingenkamer'-opmerking en het betoog was compleet. Dat kreeg je als je met kinderen werkte, dan werd elke leugen aardig overduidelijk. Serena kon haar aanwezigheid maar beter bekendmaken. Een afdelingshoofd die om de hoek van de deur aan het afluisteren is laat ook niet zo'n geweldige indruk achter.

Serena stapte de deuropening in en nam het tafereel in zich op. Het was inderdaad Selene die er nog een beetje stijfjes uitzag, de prijzenkamer was duidelijk licht beschadigd en Creed had zijn straf-uitdeel-muts al bijna op. "Ik heb haar gepusht om de spreuk te proberen, dus is het geheel mijn verantwoordelijkheid.” Serena schraapte haar keel. "Professor Gautier, professor Creed, mevrouw Raven..." Ze duidde de kamer aan met een handgebaar. "Lekker bezig zie ik?"
Offline Profile Goto Top
 
Alaric Creed
Member Avatar


Alaric trok een wenkbrauw op terwijl hij het relaas van de nieuwe leraar Dreuzelkunde aanhoorde. Werkelijk? Was het zijn idee geweest? Hij nam de man langzaam in zich op, hoe teleurstellend. Zeker van een leraar werd verwacht dat ze de juiste beslissingen zouden nemen, daarvoor waren ze aangenomen. Het nieuwe schoolhoofd nam de prijzenkamer nogmaals in zich op en richtte vervolgens zijn penetrerende blik op William Gautier. “Werkelijk? Uw idee, professor Gautier?”

Hierbij legde hij de nadruk op het woord professor. Enkel en alleen om aan te geven dat de man niet bij de leerlingen hoorde. Dat hij gefaald had, dat hij geen inschattingsvermogen had en misschien zelfs wel incompetent was. Als hij tenminste de waarheid sprak. Op het moment dat deze gedachte door zijn hoofd schoot boog hij zich iets naar de jongere man toe. Dat Alaric zelf iets kleiner was maakte niet uit, hij voelde zich niet snel geïntimideerd. Belangrijker was ook om te ontdekken of deze leraar tegen hem loog. Op het moment dat hij dan ook bijna neus aan neus stond met de Dreuzelkunde leraar zei Alaric op gedempte toon: “Ik ben niet iemand waar je tegen wilt liegen William.”

Achter hem kwam Serena Wenlock binnen. Het afdelingshoofd van Zwadderich. Ah, dat zou hem zeker de moeite schelen om haar op te zoeken en in te lichten over het hele gebeuren. "Professor Gautier, professor Creed, mevrouw Raven..." Ze duidde de kamer aan met een handgebaar. "Lekker bezig zie ik?"

Alaric deed twee passen naar achteren, bij William vandaan en keek minzaam naar Serena. “In tegendeel Professor Wenlock, ik heb er voor de verandering niets mee te maken. Het is dan ook uitermate fijn dat u zich in deze situatie mengt, aangezien het om één van uw leerlingen gaat.”
Terwijl hij sprak haalde het schoolhoofd een notitieboekje uit zijn zak, de veer vloog er automatisch achteraan. Hij bladerde kalmpjes door het boekje, op zoek naar de pagina die geheel over de leraar Dreuzelkunde ging en liet de veer neerkomen op de pagina.

De veer bewoog nog helemaal niet en Alaric liet zijn blik door de prijzenkamer glijden, voordat hij verder ging. “Ik ben ervan overtuigd dat hier een duel plaats heeft gevonden. Sporen van een ontwapeningsspreuk, afgeketst dat wel. Verlamming, water en als ik het goed inschat wellicht zelfs transfigurerende spreuken. –hij liet zijn ogen even over William en Selene glijden, voordat hij weer naar Serena keek- Professor Gautier wist mij echter te vertellen dat ik hem blijkbaar voor een verkeerde positie aan heb genomen. Blijkbaar geeft hij jufvrouw Raven bijles. In Spreuken en Bezweringen, Transfiguratie en mijn eigen vak Verweer tegen de Zwarte Kunsten. Zo’n verschrikkelijk getalenteerde man, vind u niet professor Wenlock?”

Een geamuseerd glimlachje trok aan Alaric’s lippen en hij keek naar het notitieboekje. De veer kwam langzaam in beweging en noteerde iets in een onmogelijk klein handschrift. Terwijl dat gebeurde verdween de geamuseerde blik van Creed zijn gezicht en hij keek William recht aan. Hij wilde de man recht in de ogen kijken om te zien hoe zijn volgende woorden aankwamen. “Wat ik dan niet kan begrijpen is dat als Professor Gautier bijles geeft, waarom hij dit niet in zijn eigen lokaal doet. Waar het beschadigen van schooleigendommen vrijwel onmogelijk zou zijn. –Alaric maakte een tuttend geluid met zijn tong- Wat een onverantwoordelijk gedrag professor.”

Hij bleef William nog steeds strak aankijken terwijl hij zei: “U krijg een aantekening wegens onverantwoordelijk gedrag waarbij schooleigendommen vernield zijn. Mocht dit, zoals ik denk, niet het geval zijn zal u alsnog een aantekening krijgen. Ook wegens onverantwoordelijk gedrag, maar dan in verband met liegen. We zouden toch niet willen dat onze leerlingen opgroeien met het idee dat ze hun acties nooit hoeven te verantwoorden?”

Het bleef heel even stil, maar na een moment richtte Alaric zijn aandacht op Professor Wenlock. “Serena, als afdelingshoofd van Zwadderich zal het bepalen van de straf bij jou liggen. Hier zal ik mij niet in mengen, maar ik wil je er wel op wijzen dat ik gezien de bewijzen ervan overtuigd ben dat er een medeplichtige is. Wegens het breken van de regels, het onverantwoordelijke gedrag van een Klassenoudste en het vernielen van schooleigendommen heb ik reeds vijf punten afgetrokken van de afdeling. Dit zal dus niet meer nodig zijn, tenzij de medeplichtige boven water zal komen.”
Offline Profile Goto Top
 
Selene Raven
Member Avatar


Vol spanning keek Selene Creed aan. Zou het schoolhoofd de leugen voor waarheid aanzien? Ze dacht van niet. Ze had gehoord dat Creed een schouwer was geweest in vroegere tijden en hij was dus getraind in het ontcijferen van leugens. Deze gedachten hielpen niet met de spanning. Selene werd steeds zenuwachtiger en haar ogen schoten van Creed naar Gautier en weer terug.

"Werkelijk? Uw idee, professor Gautier?"
Selene hoorde hoe Creed nadruk legde op het woord 'Professor'. Ze wist zeker dat Gautier geen vrienden had gemaakt met Creed, voor zover je daar vrienden mee kon zijn dan. Haar gif groene ogen schoten even naar Gautier, maar ze kon nog geen reactie pijlen. Waarschijnlijk omdat Creed nog niet uit gesproken was, maar Selene luisterde niet meer.

Vanuit haar ooghoek zag ze dat er nog iemand de kamer binnen kwam. "Professor Gautier, professor Creed, mevrouw Raven..." Selene slikte toen ze Serena, haar afdelingshoofd, herkende. "Lekker bezig zie ik?"

'Goede avond professor Wenlock.' kwam er bijna fluisterend uit Selene's mond en ze richtte haar blik weer op Creed, terwijl ze ging staan. Ze besefte nu pas dat ze nog op de grond zat. Zenuwachtig deed ze haar kleding goed, maar hield haar blik op Creed gericht.

Deze was druk bezig met het inlichten van professor Wenlock, over wat er gebeurd was. "In tegendeel Professor Wenlock, ik heb er voor de verandering niets mee te maken. Het is dan ook uitermate fijn dat u zich in deze situatie mengt, aangezien het om één van uw leerlingen gaat."

Het meisje luisterde verder, terwijl ze inwendig een strijd voerde. Zou ze de waarheid vertellen en het risico lopen om de rest van het schooljaar strafwerk te hebben, of zou ze Gautier alles over zich heen laten krijgen. Die laatste gedachte was erg aantrekkelijk, maar een stem in haar riep dat ze de waarheid moest vertellen.

"U krijg een aantekening wegens onverantwoordelijk gedrag waarbij schooleigendommen vernield zijn. Mocht dit, zoals ik denk, niet het geval zijn zal u alsnog een aantekening krijgen. Ook wegens onverantwoordelijk gedrag, maar dan in verband met liegen. We zouden toch niet willen dat onze leerlingen opgroeien met het idee dat ze hun acties nooit hoeven te verantwoorden?"

Selene werd uit haar gedachten gehaald door deze woorden en het stemmetje in haar hoofd riep nog harder dat ze de waarheid moest vertellen. Ze besloot om het risico te lopen en om de waarheid te vertellen. Ze kon de hulp van de professor erg waarderen, maar hij moest niet de dupe worden van iets wat zij zelf had veroorzaakt. Zo was ze niet opgevoed, al paste het perfect bij haar afdeling.

'Professor Creed.' begon Selene met een kloppend hart. 'Als ik u even mag onderbreken.'
Het meisje slikte even en ze richtte haar blik op Creed. 'Professor Gautier heeft hier niets mee te maken.'
Haar blik gleed even naar William en ze hoopte dat hij nu niet weer probeerde voor haar te liegen. Ze haalde diep adem en vervolgde: 'Ik heb hier een duel gehouden, met wie ga ik u niet vertellen, maar het was niet professor Gautier.'
Zo ze had het gezegd! Haar schuldgevoel verdween en maakte plaats voor nog meer spanning.

+2
Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:48 PM.
Offline Profile Goto Top
 
William Gautier
Member Avatar


Ongemakkelijk schoof William heen en weer. Wat moest hij nu? Weg rennen, dat kwam hem dan zeker duur te staan. Dat verrekte kind moest ook gewoon eerlijk zijn, besefte ze dan niet dat dit ook voor hem consequenties had? Waarschijnlijk vond ze zichzelf fantastisch dat ze eerlijk was enzovoorts. Wat overigens een verandering was voor Zwadderich en elk ander geval aangenaam was. Behalve nu, verdomde Zwadderich ook altijd, alleen maar aan zichzelf denken. Het liefst zou hij haar bij haar haren grijpen en ergens mee naar toe sleuren. Haar duidelijk maken dat dit universum niet om dat kleine onfatsoenlijk kinderbreintje draaide. Dat er meer mensen rond liepen met gevoelens en, en… dergelijke aan verwante artikelen.

Overigens, Creepie, had die geen gevoelens? Dat moest nodig eens onderzocht worden, want dat zou betekenen dat ze een zwakke plek bij de Creep konden krijgen. En dat was altijd handig. Want helaas waren bepaalde vloeken verboden te gebruiken. Maar zo aantrekkelijk op dit soort momenten. Zou de man het door hebben als hij zijn geheugen zou wissen, en toevallig net iets te veel. William moest grijnzen bij de gedachte, maar de ex-schouwer zou alles door hebben. Net zoals zijn kleine leugentje. Overigens vond hij het nog steeds extreem hoe de man reageerde.

Kom op zeg het was een school, geen bootcamp voor schouwers. Hij zat hier met studenten, tere kinderzieltjes, deze omgang was hoogst onbevorderlijk. Was dat een woord? Nog steeds had hij geen stom woord uitgebracht, tja wat moest hij zeggen? Er viel niks te zeggen. Het kleine secreet had hem verraden, waarom maakte ze eigenlijk geen misbruik van hem? Dat was toch Zwadseigen, zelfs meer dan de waarheid vertellen. Echt af en toe waren die pubers niet te volgen. Wenlock moest maar eens haar wijze mond open doen en het hele gebeuren stillen. Redden wat er te redden viel.

“Tja, ik deed wat mij goed leek. Een leerling beschermen! Het lijkt me dat er ergere dingen kunnen gebeuren dan dit, professor Creed.” William probeerde zich te herpakken en tegen de man op te komen, al miste hij nogal wat lef. “Het is hier immers een school en geen Schouwers Bootcamp!” zei hij dat nou hardop? Dat kon hem nog duur komen te staan. Ach hij stond toch al in Creep’s zwarte boekje, of wat dat walgelijke ding ook maar voorstelde. En vriendjes worden wilde hij echt niet met het monster. Nee, hij moest voor zichzelf opkomen. Goed gedaan William! Met een schuinoog keek hij naar Creed. Creep!
Offline Profile Goto Top
 
Serena Wenlock
Member Avatar


Was het mogelijk om iets zorgwekkend en amusant gelijk te vinden? Serena dacht over de opties terwijl een prachtig toneelstuk zich voor haar ogen ontvouwde. Geweldig, hoe Creep zijn hersens bijna geluid maakten, zo snel waren ze aan het werk. Creepy Creedy. Ze glimlachte. Ergens mocht ze Creed wel, hij moest die flinke bezem misschien eens door dokter Drake uit zijn achterste laten verwijderen, maar verder was hij een uiterst interessante en ervaren man met veel vaardigheden en kennis. Maar met ervaring kwam waanzin, dat kon Serena in meerdere situaties beamen en het was duidelijk dat Creed op het moment zo opgewonden was als een Hebridische Zwartkop die een kudde herten in het oog had. “Zo’n verschrikkelijk getalenteerde man, vind u niet professor Wenlock?” Ze kon de kwijl praktisch uit zijn mondhoek zien sijpelen.

“Serena, als afdelingshoofd van Zwadderich zal het bepalen van de straf bij jou liggen…” Blablabla, Serena liet hem doorpraten terwijl ze registreerde dat Creed hier voor het eerst haar voornaam had gebruikt. Interessant. “…reeds vijf punten afgetrokken van de afdeling. Dit zal dus niet meer nodig zijn, tenzij de medeplichtige boven water zal komen.” Dat zal wel niet het geval zijn. Als Selene werkelijk met iemand had geduelleerd dan wilde Serena er best een paar galjoenen om verwedden dat die persoon nooit boven water zou komen. Selene opende haar mond en Serena wist uit ervaring dat dingen altijd een stukje interessanter werden als Selene haar mond open deed. “Ik heb hier een duel gehouden, met wie ga ik u niet vertellen, maar het was niet professor Gautier.” Serena trok haar wenkbrauwen op maar hield haar reactie verder minimaal. Het was toch werkelijk ongelofelijk, dan was de hele zaak zowat afgedaan en dan kwam Selene nog weer met een extra stukje informatie. Afwachtend keek Serena naar Gautier, die nu betrapt was op een leugen en waarschijnlijk behoorlijk in de penarie zat. Ze was benieuwd wat voor sprongen deze kat in het nauw zou maken.

Selene’s bekenning maakte hem duidelijk een tikkeltje nerveus en na enkele momenten wierp hij een blik op haar. Maar hij had zijn hoop op de verkeerde persoon gesteld. Serena was niet van plan om de boel te sussen, soms werkten mensen zich in situaties waar ze zelf uit moesten komen, anders dan leerden ze niets. Bovendien had Serena in deze situatie lang niet genoeg autoriteit om de Creed-draak van zijn verse hertje te beroven. Gautier keek niemand specifiek aan toen hij in de verdediging schoot. Serena bekeek zijn poging met milde interesse. “Tja, ik deed wat mij goed leek. Een leerling beschermen! Het lijkt me dat er ergere dingen kunnen gebeuren dan dit, professor Creed.” Ah, hij gooide het op de het-had-allemaal-erger-gekund-aanpak. Natuurlijk had een leerling gewond kunnen raken, maar dat wat een beetje naast het hele punt. Alleen iemand die minder gefocused was dan Creed zou deze zijweg bewandelen in plaats van terug te keren naar het oorspronkelijke punt; Een leraar die loog tegen het schoolhoofd. Ter bescherming van een leerling. Serena vroeg zich af of Creed zich had gerealiseerd dat mensen tegen hem beschermd moesten worden.

Gautier vervolgde. Zijn volgende zin maakte de assumptie dat Creed niet handelde voor het welzijn van de leerlingen absoluut duidelijk. “Het is hier immers een school en geen Schouwers Bootcamp!” Serena schudde haar hoofd. Die vent kon het echt wel vergeten. Natuurlijk had hij gelijk, maar iemand die zulke losse flodders een gesprek in gooide kon geen steun van Serena verwachten. Serena stak alleen haar nek uit voor iemand die niet onverwacht gekke dingen kon gaan doen. En Gautier hoorde blijkbaar niet in deze categorie. Toch was Serena nu toch wel aardig klaar met de situatie. “Heren, dit is een interessante discussie, maar ik geloof niet dat mevrouw Raven dit allemaal aan hoeft te horen. Ik stel dan ook voor dat wij de rest van dit gesprek bewaren tot de eerstvolgende vergadering. Ondertussen lijkt het me redelijk om aan te nemen dat Zwadderich de puntenaftrek zal behouden en mevrouw Raven nu terug kan gaan naar haar leerlingenkamer om haar zonden te overdenken.” En eventuele afdelingsgenoten/duelpartners op de hoogte te brengen van de zaken, ongetwijfeld. Serena hielp haar Klassenoudste overeind en leidde haar bij de schouder de prijzenkamer uit. “Ruzie vooral verder als jullie dat willen. Gautier.” Ze stak haar hand op. Nadrukkelijk keek ze het schoolhoofd aan en knikte. “Alaric.”



MADD
Offline Profile Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Free Forums. Reliable service with over 8 years of experience.
« Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic »
Locked Topic
  • Pages:
  • 1
  • 2

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +