| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
| Herfstpret | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Nov 19 2010, 03:41 PM (1,157 Views) | |
| Maria Fargo | Nov 19 2010, 03:41 PM Post #1 |
![]()
|
Na haar laatste uur had Maria snel haar schooltas in de leerlingenkamer gezet. Ze had haar mantel, muts en haar met bont gevoerde wanten aangetrokken en was het kasteel uitgelopen. Zo veel huiswerk had ze nog niet, zo vroeg in het schooljaar, en na een hele dag binnen zitten had ze ontzettend veel zin in wat frisse lucht! Ze rende het bordes af en koos een paadje dat zich tussen de struiken door naar de rand van het meer kronkelde. Spin volgde haar op de voet, ook blij dat hij weer buiten en bij zijn baasje kon zijn. Herfst was vroeg dit jaar en hoewel er geen bloemen waren was de tuin prachtig in zijn bruin-oranje-gouden kleuren. De lucht rook heerlijk naar aarde. Uitgerend liet Maria zich aan de rand van het meer tegen een boom aan zakken en trok Spin op haar schoot. Haar jas zou nu wel vies worden, maar dat was niet erg. Ze had haar toverstok meegenomen en begon een spreuk te oefenen die ze haar oma (van moeders kant, ook een heks dus) wel eens had zien doen. "Wingardium Leviosa," zei ze en maakte de beweging met haar stok. Ze had het goed onthouden, want na een paar pogingen lukte het om de herfstblaadjes in het rond te laten dansen. Spin, die haar futiele pogingen stil had zitten observeren, werd vrolijk toen het haar uiteindelijk lukte de blaadjes te laten vliegen. Hij sprong er enthousiast achteraan maar Maria hield ze steeds een paar centimeter uit zijn bereik. Ze lachte en liet de blaadjes hoger en hoger en hoger vliegen om ze dan in een draaikolk weer naar beneden te laten dwarrelen. William +1; Omdat je het aan durft om spreuken te oefenen en creatief leven blaast in ZA Enteren meis... Anders is je leesbaarheid net als Drake's intelligentie, niet bestaand... Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:58 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 21 2010, 03:12 PM Post #2 |
![]()
|
Selene gooide haar tas op haar bed en trok haar schoolgewaad uit. Eindelijk waren de lessen afgelopen en had ze tijd om een rondje te joggen. Ze trok een lange zwarte broek aan en een paars topje. Ze knoopte haar grijze vest om haar heupen, die had ze pas nodig als ze ging rekken en strekken, en ze deed haar lange haar in een knot. Zo nu zat dat ook niet meer in de weg. Ze pakte haar zwarte sportschoenen, hing haar magische mp3 speler om haar nek en zette de muziek aan. Ze liep naar buiten en begon aan haar vaste ronde langs het meer. Ze had nog geluk met het weer, ondanks dat het nu echt herfst begon te worden. Het was niet te koud, maar erg warm ook niet. Perfect om in te sporten! Nadat ze een half uurtje bezig was geweest met de warming up besloot ze om even te gaan rekken. Anders zou ze geheid kramp krijgen! Ze stopte en deed haar mp3 speler even uit en haar vest om. Nu zou ze tenminste niet te hard afkoelen. Ze pakte haar rechterbeen en deed haar hak naar haar billen. Ze bleef zo 12 seconden staan en wisselde toen van been. Terwijl ze haar been weer neerzette hoorde ze iemand spreuken mompelen. Nieuwschierig liep ze naar de plek waar ze het gehoord had en zag een eerstejaars Huffel met blaadjes spelen. Het meisje had de grootste schik en haar kat ook. Vanaf een afstandje bleef Selene even toekijken met een kleine glimlach op haar gezicht. Het was lang geleden dat zij zich zo vrolijk had gevoeld. Ze liep naar het meisje toe: 'Hi.' zei ze met dezelfde glimlach nog op haar gezicht. 'Lukt het allemaal?' William +1; Selene die aan een eerste jaars uit een andere afdeling vraagt of het lukt? Brrrrrr Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:56 PM.
|
![]() |
|
| William Gautier | Nov 26 2010, 11:21 PM Post #3 |
![]() ![]()
|
William sloeg een stripboek open. Ook zoiets grappigs dat dreuzels hadden bedacht. Getekende figuurtjes, niet dat dat zo vreemd was binnen de tovenaars wereld, die allerlei grappige avonturen beleefden. Maar wat opviel was dat al deze figuurtjes niet bewogen. In tegenstelling tot magische strips die hij in zijn jeugd had gelezen. Daar ging je mee met je super held en bewogen alle plaatjes en elke keer als je het boek open deed kon het anders eindigen. Maar om één of andere reden namen dreuzels genoegen met deze doodse plaatjes. Het meest aparte was nog dat ze de dingen verzamelden en hoe ouder ze werden hoe meer ze opleverden. Nou ja, het zouden die gekke dreuzels wel zijn die begrepen wat daar nou precies de lol van was. Terwijl hij het allemaal zo een beetje bekeek zag hij in zijn ooghoeken wat bewegen. Het waren opvliegende bladeren. Helemaal niet zo raar, zo in de herfst, maar het was een eerste jaars meisje dat met een spreuk het veroorzaakte. Vermakelijk keek hij naar twee meisjes die blijkbaar lol hadden in het oefenen van spreuken. Hierbij was dat dreuzel stripboek maar saai. Gefascineerd door de jeugd verder op sloeg hij het boek dicht en keek hij hoe de jongste van het stel oefende. De andere was een KO, Selene Raven, hij was het meisje al meerdere malen tegen gekomen. Ze was een Zwadderaar, maar eigenlijk kon hij geen goeie hoogte van haar krijgen. Want ze zat hier zomaar met een eerste jaars uit een andere afdeling. Eerder had hij haar gevonden in de prijzenkamer, alles aan diggelen en zij verstijfd. Wat daar precies was gebeurd was hij nog niet achter. En in de wandelgangen had hij ook begrepen dat meerdere dachten dat ze niet goed in haar vel stak. Echter leek ze zich hier wel te vermaken. Met weemoed keek William naar het tafereel, kon hij maar weer zo jong zijn, dat alles nog draaide om cijfers en leren. En van de mega problemen met vriendinnetjes, die hij nooit had, of vriendjes, die hij ook niet had. En andere puberale problemen, och wat leek de wereld toen ramp, terwijl het eigenlijk een paradijs was. Alle leraren zouden dit toch moeten zien, hier draaide Zweinstein om. Verschillende afdelingen, verschillende jaren, die samen plezier maakten en hun toverkunsten oefenden. Hij liet ze nog maar even met rust. |
![]() |
|
| Katherine Peragon | Nov 27 2010, 04:59 PM Post #4 |
![]() ![]()
|
Katherine staarde door het raam van haar lokaal naar buiten. Het was een mooie herfstdag en de zon scheen door de wolken. Ze zuchten zacht, terwijl ze naar de bomen keek die achter het raam in de wind bewogen. Het liefst zou ze nu ook naar buiten gaan, maar ze moest eigenlijk een les voorbereiden. Haar blik gleed kort naar het boek, waarna ze deze dichtklapte. 'Genoeg gedaan voor vandaag' mompelde ze in zichzelf. Ze schoof haar stoel naar achter en stond op. Het was tijd om iets actief te gaan doen, in plaats van de hele dag in dit stoffige lokaal te zitten. Ze griste haar mantel van een van de voorste tafels en terwijl ze hem aantrok liep ze in de richting van de deur. Aangezien ze al beneden was hoefde ze niet ver meer, alleen nog langs de zandlopers. Ze bekeek ze even. Een blik van nog geen 5 seconde was genoeg om te zien wie vooraan stond. Zwadderig... Toch hield ravenklauw het ook aardig bij, iets wat haar toch wel aan stond. Ze mocht geen vooroordelen hebben en dit had ze dan ook zeker niet. Toch gunde ze het de ravenklauwers op een of andere manier meer dan de zwadderaar. Dit was dat haar menging, maar dit betekende zeker niet dat ze zwadderig minder punten ging geven. Iedereen was gelijk, in goede en in slechte dingen. Ze wende haar blik weer af van de zandlopers en liep naar buiten. Een koel herfst briesje kwam haar tegemoet zodra ze de deur uitliep. Het was vrij koud, maar toch een stuk aangenamer dan binnen. Ze ademde even diep in en daarna langzaam uit. Ja, stukken beter. Kalm begon ze van de trappen af te lopen, haar hakken tikte bij elke stap op de harde stenen. Terwijl ze in de richting van de tuinen liep keek ze om zich heen. Bladeren waren rood, geel, oranje en bruin. Bij elke windvlaag dwarrelde er weer een heel aantal naar beneden, in de richting van het gras. In de verte zag ze het meer verschijnen. Het zag er erg mooi uit met alle herfstkleuren eromheen, vond ze. Ze zag een aantal leerlingen staan in groepjes. Toch trokken 2 meiden haar aandacht. Een van hen was schijnbaar een spreuk aan het oefenen op de blaadjes. Het lukte haar best goed, want de blaadjes vlogen sierlijk door de lucht. Ze kon het niet laten om te glimlachen bij het tafereel. Het zag er gewoon erg leuk uit. Haar blik gleed verder en bleef dit keer hangen bij een van de leraren die net zoals zij naar de 2 zat te kijken. Even twijfelde ze, maar liep toen toch naar hem toe. Ze kende nog amper leraren hier en dit was wel het moment om andere te leren kennen. Ze wilde toch wel meer van haar mededocenten leren kennen dan Serena. Ze liep op hem af, geen idee of hij haar al had opgemerkt. Het leek haar van niet, aangezien hij best gefocust was op de meiden. Even dacht ze na gezicht misschien kende, maar ze kreeg niet echt een beeld. Dat was ook best lastig als ze alleen tegen zijn rug aankeek. Ze ging zo half langs hem staan en glimlachte. 'Dit zou ik vaker willen zien. Oefenen op deze manier, 2 verschillende afdelingen gewoon bij elkaar. Zeker in het geval van zwadderig' zei ze, haar blik gericht op de meisjes. Ze wist dat de oudste van hen KO van zwadderig was. Ze had het meisje al eerder gezien. Ook had ze haar neef al een keer in de les gehad. Toch leek zij echter vriendelijker dan haar neef, maar dat kon ook komen doordat ze ze amper kende. Misschien bleek uiteindelijk wel dat zij de ergste van het stel was, alhoewel dat erg onwaarschijnlijk leek. |
![]() |
|
| Maria Fargo | Dec 1 2010, 10:39 PM Post #5 |
![]()
|
Maria schrok toen de vierdejaars Zwadderich haar opeens aansprak. Ze had haar niet zien aankomen zo was ze in haar spel met de blaadjes geweest. 'H-h-hoi,' bracht ze met enige moeite uit. 'Verman jezelf Maria! Als je hier nog zeven jaar op school moet zitten kan je beter meteen beginnen met sociale vaardigheden ontwikkelen!' vermaande ze zichzelf. "Ja hoor, het g-gaat al best goed, wil je ook een keertje proberen?" Spin liep nieuwsgierig naar het onbekende meisje toe en begon rondjes om haar benen te lopen. "Mijn kat vind het heel leuk om achter de blaadjes aan te rennen," vervolgde Maria, nu al iets harder. Ze had haar toverstok laten zakken en de blaadjes dwarrelden langzaam naar de grond, de natuurlijke wind was weer een beetje gaan liggen. "Het is makkelijker nu de wind niet zo hard waait... Maar, jij kan dit natuurlijk al lang, jij bent al een vierdejaars," zei Maria, terwijl ze naar het meisje met de zwarte krullen opkeek. William +1; Ik vind dat je inzet een punt verdient. Toch probeer je posts verder uit te werken, kijk naar Selene, Adora, Chris, of andere leden. Dat maakt het tot een leuk verhaal. Voor meer tips mag je altijd een uil sturen Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:58 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Dec 5 2010, 09:41 PM Post #6 |
![]()
|
Selene onderdrukte een arrogante lach, toen het meisje leek te schrikken. De blaadjes, die net nog in de lucht hadden gezweefd vielen abrupt op de grond. 'H-h-hoi,' stamelde het meisje geschrokken. Een teken dat Selene's aanwezigheid het meisje niet zo heel erg beviel, of dat ze gewoonweg niet had staan opletten. "Ja hoor, het g-gaat al best goed, wil je ook een keertje proberen?" ging het meisje zenuwachtig door, terwijl haar kat om Selene's benen heen kronkelde. Selene bukte en gaf de kat een aai over zijn bol. Toen ging ze weer recht staan en keek het meisje doordringend aan. 'Denk je nou werkelijk dat ik dit simpele trucje niet kan?' Selene lachte even minachtend, terwijl ze weer knielde om de kat nog een aai over zijn kop te geven. "Mijn kat vind het heel leuk om achter de blaadjes aan te rennen," de stem was nu al wat zekerder en Selene knikte goedkeurend. Het meisje leerde snel. Eens kijken hoe snel ze leert. Flitste het door Selene's gedachten, terwijl ze haar ogen niet van Maria af haalde toen ze ging staan. "Het is makkelijker nu de wind niet zo hard waait... Maar, jij kan dit natuurlijk al lang, jij bent al een vierdejaars." Dat was de understatement van de eeuw! Natuurlijk kon Selene dit al lang. Het enige aan het antwoord wat vragen op riep was het volgende. 'Hoe weet je dat ik een vierdejaars ben?' Haar gif groene ogen keken naar de groene van Maria, terwijl ze wachtte op antwoord. William +1; Lekker op dreef, maar ben beter van je gewend. topic tot hier gedaan Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 08:56 PM.
|
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
|
|
| « Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic » |











8:13 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners