Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
Meneer Goat-ier.; "Doe wat XD" - Seth
Topic Started: Nov 23 2010, 11:20 PM (218 Views)
Hunter Blackburn
Member Avatar


Hunter liep over de gang met zijn handen in zijn zakken. In één zak zat een klein drankje, die hij goed vasthield, en in de andere niet veel, alleen een paar muntjes. Een kleine grijns op zijn gezicht. Hij had een doel vandaag, een groot doel waar hij op zn minst wel een paar weken aan kwijt ging raken. Wat het was? Daar kom je later nog wel achter.

Aan zijn rechter zijde liep een jongetje, dat was dus hetzelfde irritante jochie waar Hunter een klein conflict mee had gehad bij het zwemfeestje van de Ravens. Seth Matthews, een eerstejaars zwadderaar. De tweedejaars zuchtte zachtjes toen hij erover nadacht hoe het eerstejaarsje ervoor had gezorgd dat hij mee mocht. (Nee, hij was niet bepaald blij dat Seth mee ging.) Seth had Hunter gezien toen hij bezig was met het brouwen van het drankje en, omdat het niet handig zou zijn als iemand je geheim wist, moest Hunter er maar voor zorgen dat Seth met hem mee deed. De letterlijke woorden die hij gebruikte waren; "Heb je zin in iets epics?" Blijkbaar had de bruin-harige jongen daar zin in, want hij stemde in om mee te doen. "Zo slecht kan een extra hulp nou ook weer niet zijn... toch?" was één van de dingen die er nu door Hunter's hoofd ging.

Oké, ze waren nu op de vierde verdieping van het kasteel. Het slachtoffer wat Hunter had uitgekozen was de dreuzelkunde leraar, William Gautier. Dreuzelkunde was al één van zijn gehaatte vakken, maar het feit dat Meneer Gautier ook nog een puurbloed was gaf de doorslag. Had hij geen puurbloedse trots? Hij tikte op het flesje wat er in zijn zak zat, en keek toen naar Seth. Zijn expressie was nerveus, maar toch blij. Hunter knipte met zijn vingers. Dit gaf aan dat zijn hulpje de volgende stap moest uitvoeren. Het boek wat de jongen had meegenomen kwam goed van pas, en het was tot toen dat Hunter weer tevreden was dat Seth meedeed met het plan. Het boek zou het plan beter kunnen maken. "Bedankt, Seth," kwam er rustig uit de mond van de zwart-harige zwadderaar. Het boek was bestemd voor vijfdejaars, en er stond één spreuk in die precies deed wat de twee nodig hadden. Een camouflage spreuk, die de drank die hij in zijn zak had op gewone thee liet lijken. Hunter las de inhoud goed door en zijn ogen bleven rustten op de naam van de spreuk. Hij had Seth dit laten doen, maar de kans om het te verkloten was dan groter, dus moest hij het zelf maar doen. De jongen pakte zijn toverstok uit zijn binnenzak en richtte die goed op het bekertje. Rustig en zachtjes sprak Hunter de spreuk uit. Het drankje lichtte heel eventjes wit op, en leek toen op gewone thee. Omdat dit de eerste keer was dat de tweedejaars deze spreuk gebruikte, draaide hij snel de dop open en plaatste het flesje onder zijn neus. Nee, er was geen rare geur, alleen maar de geur van thee. Goed. Dat deel was dus geslaagd... Zover Hunter het kon checken. Tevreden keek hij naar het vloeibare goedje. Nu moest het nog afgeleverd worden.

"Hey Seth, ik denk dat het gelukt is." Zijn ogen gingen nu van het flesje naar de ogen van de eerstejaars. "Nu is het joun beurt, heb je er al zin in om die mislukte puurbloed iets te geven wat hij niet snel vergeet?" Hunter overhandigde het drankje aan Seth. "Je weet wat je moet doen," kwam er uit zijn mond, gevolgd door een vingerknip dat signaleerde dat Seth zijn move moest maken. Zijn 'zwarte' ogen keken de jongen nog na toen hij wegliep om zijn deel van het plan te doen. "Dus een klein hulpje hebben kan toch goed zijn huh?" dacht Hunter, terwijl hij steeds meer het nut van dominantie in zag en zijn gewaad zo deed dat zijn gezicht niet herkend zou kunnen worden.

(GM Toestemming, en, Ugh. is alles wat ik nog te zeggen heb.)

William +3 voor het originele idee, maar voor het gebruik van magie die je eigenlijk niet kunt -1. Je krijgt al strafwerk dus geen minpunten voor het misbruik van een eerstejaars en mij in de maling nemen. Totaal: +2
Edited by William Gautier, Dec 21 2010, 04:57 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Seth Matthews
Member Avatar


Seth had natuurlijk slim kunnen doen, en het 5e jaars spreukenboek kunnen achterlaten toen hij eerder een Huffel's gewaad in de hens had gezet, maar daar was het boek veel te interessant voor. Er stonden zoveel spreuken in die echt heel erg cool waren. Er was nu natuurlijk wel iemand die zijn boek kwijt was, maar dat maakte nu even niks uit.

Toen Hunter hem had gevraagf of hij zin had in iets epics, hoefde hij daar natuurlijk niet lang over na te denken. Hij had de tweedejaars Zwadderaar ontdekt toen hij bezig was met een of ander brouwsel te maken. Hij stemde uiteraard in, en nu was hij opweg naar het kantoor van professor Goat-yay of zoiets, om hem 'Het Drankje' te geven. Nu was hij toch wel blij dat hij het spreukenboek bij zich had gehouden, want die bleek goed van pas te komen. Hunter had een camouflage spreuk over het drankje uitgesproken, die nu op een zeer overtuigende thee leek.

"Hey Seth, ik denk dat het gelukt is. Nu is het joun beurt, heb je er al zin in om die mislukte puurbloed iets te geven wat hij niet snel vergeet? Je weet wat je moet doen."
Seth knikte en graaide gretig het flesje uit Hunter's handen. Hij deed het spreukenboek open en scheurde er een leeg vel uit, wat helemaal aan het einde van het boek had gescheurd. Hij legde het blaadje op de grond en richtte zijn toverstok erop. Hij mummelde een spreuk die hij had geleerd bij Transfiguratie (een vak die hij zowaar leuk vond en wel wat aandacht aan besteedde), waarna het blaadje zich transformeerde in een simpele theekop. Seth grijnsde en pakte het flesje met vloeistof uit zijn zak. Hij maakte het open en schonk de inhoud in het kopje.

''Oke,'' zuchtte hij terwijl hij het kopje oppakte. ''Showtime.''
Hij liep met het kopje over de gang, voorzichtig om het niet te morsen. Toen hij bijna bij het kantoor van de Dreuzelkunde docent was, draaide Seth zich met een ruk om en snelde terug naar Hunter, nog net niet morsend. ''De thee is nu koud!'' zei Seth met een verschrokken gezicht. Hij keek toe hoe Hunter de thee opwarmde met een spreuk, knikte toen en draaide zich weer om, om het voor een tweede keer te proberen.

Seth was aangekomen bij het kantoor, en klopte met zijn vrije hand op de deur. Hij deed de deur open en stapte langzaam naar binnen. ''Ehm...Meneer Gautier? Ik wilde u bedanken voor uw geweldige les Dreuzelkunde, en een kop thee aanbieden!''

[GM toestemming van Huntern]

William +2.Al keur ik je gedrag niet goed en dat je je hier mee inlaat. Jongen jongen, weet waar je aan begint. Aangezien je al strafwerk hebt, geen verdere minpunten.
Edited by William Gautier, Dec 21 2010, 05:01 PM.
Offline Profile Goto Top
 
William Gautier
Member Avatar


Met een opgetrokken wenkbrauw keek hij even naar het jongetje. William legde zijn veer rustig neer en maakte wat ruimte op zijn rommelige bureau. Hij was verbaasd dat zomaar een eerste jaars bij hem op het kantoor langs kwam. Helemaal zo vroeg in het jaar en dan ook nog eens om een kopje thee te brengen. Dacht het kind misschien dat het zo armzalig was dat ze die hier niet kregen eens thee kregen. Ach het ging om het gebaar, maar de twijfel sloeg toch bij hem toe. Het zien van het wapen van Zwadderich zorgde ervoor dat hij wantrouwen kreeg.

Maar de eerste jaars leek onschuldig en wat kon die nou helemaal bereiken, waarschijnlijk wist hij nog niet eens wat de voorkant van zijn stok was. “Dank je wel, dat is aardig van je.” Zei hij vriendelijk en nam het kopje aan en zette het op zijn bureau neer. Vriendelijk wees hij met zijn hand naar één van de stoelen tegenover zijn bureau, de jongen mocht wel even plaats nemen. Nogmaals keek hij naar het kopje thee, een lichte penetrale geur kwam er vanaf. Waarschijnlijk had het theezakje er te lang ingehangen.

“Ga zitten, waar heb ik dit aan verdient? Toch niet alleen aan de eerste les?” vroeg hij schaapachtig. Hij pakte het kopje van het schoteltje, toch rook hij er nog even aan, maar het leek en rook als normale thee. Voorzichtig nam hij het eerste slokje, de thee was al wat afgekoeld, maar had waarschijnlijk ook een lange reis gemaakt. Even nam hij het jongetje in zich op, het was de enigste eerste jaars Zwadderaar in zijn klas. Sith of Seth?

Hij had toch ergens een gevoel dat Seth een oude sok in de thee had gehangen. Een pijnlijke glimlach verscheen op William’s gezicht en zette het kopje opzij. Als de jongen was vertrokken zou hij het wel door de gootsteen spoelen want het goedje was niet te drinken. Zelfs de medicijnen van Drake waren nog beter te verteren en dat gaf al wat aan.

Na een pijnlijke stilte voelde William zijn gezicht borrelen, het voelde alsof er duizenden haartjes overeind gingen staan. Een pijn schoot door zijn kaak die leek te worden uitgerekt en zijn ogen begroeven zich verder in zijn schedel. Wat gebeurde er in godsnaam met hem? Het jongetje keek hem met een grijns aan en William bekroop een beangstigend gevoel, eentje die weinig goeds voorspelde. Snel pakte hij een spiegel en toen hij erin keek zag hij zijn gezicht veranderd in de kop van een geit. De thee veranderde langzaam in een viezige drab.

Een wisseldrankje, hoe dom had hij kunnen zijn. Natuurlijk kwam een Zwadderaar niet zomaar op visite. Die waren altijd wat van plan, maar een eerste jaars die dit voor elkaar kreeg? Dat was onmogelijk, ten eerste was het al onmogelijk om de juiste ingrediënten bij elkaar te krijgen. Maar dat waren nu de minste van zijn zorgen, met geschrokken ogen keek hij naar de leerling. Nu moest hij wel langs Drake, en dat was misschien nog erger dan dit. Gelukkig had hij niet veel van het drankje gehad, de rest van zijn lichaam leek ook nog in orde. Al leken zijn handen wel verdacht veel op hoeven. Maar hij kon zijn vingers nog bewegen.

Gespannen keek hij naar de jongen, hoe kon een eerste jaars dit doen. Het sprak van lef, maar dit was gewoon ongehoord. William wilde zijn mond open trekken maar er kwam weinig anders uit dan “Béééh” geschrokken deed hij een hand voor zijn mond. Zijn ogen schoten nu vuur, hij was werkelijk pissig. Hij verdroeg veel, geintjes mochten in zijn les, maar dit ging te ver. De jongen gebruikte toverkunst van boven zijn macht, de kans het verkeerd ging was nog te groot! Levensgevaarlijk.

William schoot uit zijn stoel en vloog de jongen bijna aan. In plaats daarvan greep hij de jongen in zijn kraag. Doordat hij weinig had binnengekregen en waarschijnlijk de niet helemaal perfecte drank was hij nog niet helemaal in een geit veranderd. Hij hield de jongen zo omhoog dat hij net met z’n teentjes de grond kon raken en sleepte hem mee de gang op. Ze zouden zijn afdelingshoofd eens even opzoeken, die zou wel raad weten met zo’n jongetje. En dan kon ze meteen zien wat hem was aangedaan. Een maal op de gang zag hij een andere jongen staan met een boek en een stok, ook een Zwadderaar. De blikken die de twee uitwisselden sprak voor William boekdelen.

Met grote stappen liep hij op de jongen af en greep hem ook in de kraag. Ook hem tilde William zover op dat hij net met z’n teentjes de grond aanraakte en nu maar eens op zoek naar hun afdelingshoofd. Even keek hij naar de twee, hij zou ze wel krijgen, ze waren nog lang niet van hem. Waarschijnlijk konden ze nu lachen, maar dat zou ze snel vergaan.

OOC: Professor Wenlock kunt u zich hierin komen mengen of moet ik ze werkelijk naar uw kantoortje slepen?
Offline Profile Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
DealsFor.me - The best sales, coupons, and discounts for you
« Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic »
Locked Topic

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +