Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
Met spoed gezocht; Alleen voor de grifjes
Topic Started: Dec 5 2010, 10:22 PM (382 Views)
Jessica Forenst
Member Avatar


Jessica zuchtte even, ze had net een brief gekregen van Lauren dat ze verhuisd is en niet meer op Zweinstein kon blijven omdat het te ver weg was. Ze vond het jammer want ze vond haar aardig en waren vriendinnen geworden, en nu was ze ineens weg. En ze had eerder ook al gehoord dat Rosanna niet in het zwerkbalteam meer wilde. Dus ze moest maar snel weer een jager en een zoeker hebben voor het team. Ze besloot om maar een blaadje bij het prikbord te hangen met de tekst "met spoed gezocht". Dus ging ze naar de leerlingenkamer en plofte op haar bed. Ze schreef met grote letters de eerste tekst op en wachtte even. Ze dacht even na hoe ze de tekst verder kon uitbreiden. Uiteindelkijk kreeg ze een idee en begon verder te schrijven.

MET SPOED GEZOCHT ZWERKBALSPELERS

Welke grif wil onze Zwerkbalteam versterken.
We zoeken zowel een jager als een zoeker.
Vind je Zwerkbal leuk en wil je in het team als jager of als zoeker.
Aarzel dan niet en ga dan direct naar het Zwerkbalstadion.
Wie weet kom jij dan wel in onze team.


Ze bekeek even het blaadje en was er tevreden over. Toen ging ze nog twee brieven schrijven naar de twee jagers Demitrius en Stephen.Of ze nu direct naar het Zwerkbalstadion toe moesten voor een spoedgeval. Ze hoopte dat er een aantal grifjes kwamen opdagen en dat er een paar goede spelers waren. Erger als de vliegkunst van Lavina zou het vast niet worden. Ze hing het blaadje bij het prikbord en hoopte dat ze niet al te lang hoefde te wachten. Ze wilde naar de uilenvleugel toe lopen toen ze Lestat ineens aan zag komen. Alsof haar uil wist dat hij wat brieven moest bezorgen. Ze bond de brieven vast en zag Lestat wegvliegen. Ze liep naar het Zwerkbalstadion met de kist waar de ballen in zaten en liep naar het midden van het veld toe. Nu maar hopen dat Rosanna en Stephen en dat er een aantal grifjes kwamen opdagen voor een kleine training om te kijken hoe ze het deden. Gelukkig mocht ze van Professor House het stadion gebruiken.

William: +2 voor het initatief
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 04:09 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Demitrius Blackheart
Member Avatar


Demitrius liep door de gangen toen hij een uil op zich af zag komen. Het beest had blijkbaar een brief voor hem of hij wilde gewoon tegen hem aan vliegen, zoals Mordus soms deed. Een lief beest hoor, maar soms was het een kamikaze piloot. De uil lande op zijn schouder en liet een brief in Demitrius zijn handen vallen en vloog daarna weer weg. Snel maakte hij de brief open en las hem door. Hmm een spoedgeval bij het zwerkbal veld, dacht Demitrius. Hij stopte de brief weg en rende naar de slaapzaal.

Eenmaal in de slaapzaal aangekomen, pakte hij zijn zwerkbal spullen uit de kast en stopt ze in zijn tas. Misschien had hij ze wel nodig bij dit spoedgeval je weet maar nooit. Hij pakte zijn tas en haalde zijn bezem onder zijn bed vandaan. Met tas en bezem in de hand liep Demitrius de slaapzaal uit richting het binnenplein. Hij was toch wel benieuw waarom hij zo snel mogelijk naar het zwerkbal veld moest komen. Demitrius liep het binnenplein op en stapte op zijn bezem, meteen schoot hij omhoog en vloog richting het zwerkbal veld.

William: +1
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 04:16 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Colleen Wilson
Member Avatar


Op het prikbord in de leerlingenkamer had Colleen een briefje gezien met een oproep voor nieuwe spelers in het zwerkbalteam. Het sprak haar wel aan, iedereen wilde wel graag in het zwerkbal team spelen leek haar. Zo ook Colleen. Stiekem hoopte ze dat ze goed zou zijn en in haar fantasie speelde was ze al de held van elke wedstrijd. Of ze een ook de werkelijkheid een goede zwerkbalspeler zou zijn wist ze niet, maar zoiets wist je natuurlijk nooit helemaal zeker tot je het probeerde. Als voorbereiding had ze haar haar al vast in een staart gedaan en had daarna tevreden in de spiegel gekeken. Ze zag er in ieder geval leuk uit, nu nog hopen dat ze ook een beetje leuk kon spelen.

Ze was in een goede bui, al wist ze niet zo goed waarom. Met zelfvertrouwen kwam je altijd een heel eind. Dat zei haar buurvrouw ook altijd of het stond ergens op een tegeltje. Toen ze vlak bij het stadion was bleef ze even staan en bewonderde het stadion. Colleen haalde even diep adam en vol goede moed liep ze het zwerkbalveld op.

William: +1
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 04:18 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Amy Diagony
Member Avatar


Amy keek naar het prikbord dat in de leerlingenkamer hing. Het ging over het zwerkbalteam. Amy begon het briefje te lezen.

MET SPOED GEZOCHT ZWERKBALSPELERS

Welke grif wil onze Zwerkbalteam versterken.
We zoeken zowel een jager als een zoeker.
Vind je Zwerkbal leuk en wil je in het team als jager of als zoeker.
Aarzel dan niet en ga dan direct naar het Zwerkbalstadion.
Wie weet kom jij dan wel in onze team.


Een glimlacht verscheen op het gezicht van de grif. Ze vond zwerkbal leuk om te doen, ook al had ze er niet een uitzonderlijk talent voor gehad. Ze besloot dat ze het zou proberen. Ze pakte alle spullen die ze dacht dat ze nodig zou zijn, bond haar haar in een staart en liep de trappen af naar het zwerkbalstadion. Ze zag al een paar gedaantes staan en ze versnelde haar pas. Ze wou niet te laat komen. toen probeerde ze zich te herinneren hoe laat ze er precies moest zijn, maar ze kon het niet bedenken. Ongemerkt hield ze haar pas in en probeerde te bedenken hoe laat ze er moest zijn. Na een poosje zo te hebben gestaan, herinnerde ze zich dat er geeneens een tijd had gestaan. Amy vond dat behoorlijk onhandig, hoe kon iemand nu weten hoe laat hij aanwezig moest zijn.

Ze hoopte dat ze zelf nog op tijd was, en kwam weer in beweging. Ze leip naar de personen bij het stadion en kon iets duidelijker zien wie het waren, ook al betekende dat niet dat ze iedereen kende. Eigenlijk was er maar één persoon die ze kende, Jessica, de klassenoudste. Ze liep naar Jessica toen. “Hoi, ik kom voor de auditie.” Ze had geen idee hoe ze het anders zou moeten noemen.

William: +1
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 04:19 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Stephen Roark
Member Avatar


Toen Stephen het briefje in de leerlingenkamer zag hoefde hij niet lang over de zaken na te denken. Als Jessica nieuwe spelers zocht dan wilde hij wel helpen om ze in te werken, dat hoefde ze niet eens aan hem te vragen. Terwijl Stephen zn sokken aantrok bedacht hij zich dat zo'n actie precies het soort gedachtengang vereiste die Merlijn had gehad toen hij Arthur aan dat zwaard had zien trekken. Dat was de juiste instelling, dacht hij trots. Zo kwam hij er wel, als Griffoendor zijnde.

Tegen de tijd dat Jessica's uil, DeStraat ofzo, hem had gevonden had hij dus al zijn zwerkbalgewaad aan. Snel las hij Jessica's briefje door en propte het vlug in zijn zak. "Zeg dr maar dat ik eraan kom." Stephen lachte om zijn grapje terwijl hij de leerlingenkamer uit liep. Uilen konden helemaal niet praten. Onderweg naar het zwerkbalveld dacht hij eens na over alle griffoendors en wie er waarschijnlijk bij het team zou willen. Tegen de tijd dat hij bij de begane grond aan was gekomen bedacht hij zich dat iedereen toch eigenlijk wel in het team zou willen. Dat kwam mooi uit, want ze hadden genoeg mensen nodig wilden ze een kans maken tegen de andere afdelingen.

Stephen had gehoord dat die heks van een Isabella het team van Zwadderich zo streng trainde dat ze wel een moeder leek die haar kinderen een flink bord spruitjes voorzette om ze vervolgens een toetje te beloven als ze het opaten. En dat het toetje dan bestond uit spruitjespudding. Zo streng ongeveer. Gelukkig was Jessica lang zo erg nog niet, hoewel Stephen zich afvroeg of ze niet wat intensiever moesten trainen. Het was waar dat ze nog lichtjaren verwijderd waren van de eerstvolgende wedstrijd, maar als het team niet een geheel werd en in vorm was en speelde als een team, met taktieken en dat soort dingen... tja, dan waren ze eigenlijk gewoon een stuk of wat mensen op bezems.

Stephen liep het gras over, het was een aardig eindje naar het zwerkbalveld en het lopen was al training op zich. Toch bedacht hij zich dat het mogelijk was dat Jessica vandaag er... hoe zei men dat ook alweer? ... er de zweep over liet gaan? Stephen grinnikte bij het idee. Toch besloot hij dat hij de rest van de afstand maar beter op zijn bezem kon afleggen. Het was een krakkemikkig ding en misschien ging het roesten als hij het niet vaak genoeg gebruikte. Je wist het maar nooit met bezems. Hij rook al een beetje schimmelig en dat had vast iets te maken met het feit dat hij de overstroming had meegemaakt. Merlijn-zij-dank had hij het ook overleefd. Stephen stapte op zijn bezem en steeg op. Het ging een beetje moeizaam, eigenlijk had hij een nieuwe nodig. Maar zoals zijn moeder altijd zei: je moet blij zijn met wat je hebt. En dat was Stephen ook.

Hij was vooral erg blij met wat hij had toen hij Jessica in de verte zag staan. Amy stond naast haar en er was nog een andere eerstejaars bij die volgens Stephen iets als Collie of Connie heette. Of Karlijn. Sowieso één van die drie. Hij zwaaide naar Amy en zijn bezem zwenkte uit koers en draaide, waardoor Stephen ten eerste een halve hartverzakking kreeg en ten tweede kon zien hoe Demitrius het veld op vloog, iets wat hem bijna nóg een hartverzakking bezorgde. Dat betekende dat Jessica inderdaad intensief op jagers wilde gaan jagen met behulp van de bestaande jagers. Terwijl Stephen bijstuurde en richting de mensen op het veld vloog prees hij zichzelf gelukkig dat hij zichzelf niet uitgeput had met een wandeling. Grijnzend hield hij halt en met een zwier stapte hij af. Een pijnscheut trok door zijn enkel; de landing kon nog wat werk gebruiken. Toch bleef Stephen glimlachen.

De tijd om een goede indruk te maken als zelfverzekerde jager van het griffoendorteam was aangebroken. "Hi!" Stephen keek de dames aan. Hij wist niet precies wat hij nog verder moest zeggen, iets stoers, iets bemoedigends, iets wat hen deed vermoeden dat hij dit al veel langer deed en dat ze in goede handen waren.. of zoiets. "Het is er een mooie dag voor." Dat suggereerde dat hij verstand had van welke dag wél en welke dag níet goed was voor zwerkbal. "Hebben jullie er zin in?" En dat toonde medeleven op een non-gevoelige manier. Mooi, dat had hij toch even goed gezegd. Naast hem crashte zijn bezem tegen de grond. Blijkbaar moest ook dat stuk schimmelhout nog werken aan zijn landing. Stephen draaide zich om en deed in één woord het hele ervaren-doch-sympathieke-en-stoere-zwerkbalspeler-effect teniet. "Verdraaid...."

William: +3. Ik moet altijd grinniken om je posts, ze zijn zo lekker te lezen en er gebeurd altijd wat.
Edited by William Gautier, Dec 22 2010, 04:19 PM.
Offline Profile Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Free Forums with no limits on posts or members.
« Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic »
Locked Topic

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +