| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
| Thee. | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Dec 19 2010, 12:38 AM (124 Views) | |
| Serena Wenlock | Dec 19 2010, 12:38 AM Post #1 |
![]()
|
Het was laat. Maar het was altijd laat in Caprice haar wereld. Serena's gewaardeerde collega leefde in het halfduister en sliep overdag zoveel mogelijk, hoewel soms verstoord door de beslommeringen van alledag. Het was inmiddels na het avondeten en de leerlingen hadden hun laatste lessen astronomie al gehad. Tijd voor een kopje thee voor het slapengaan. Of voor je de nacht begint, het was maar net hoe je er naar keek. Serena keek voornamelijk omhoog. De trappen waren lang en professor Forsight stapte lustig door. Zij maakte dit soort wandelingen natuurlijk dagelijks naar haar persoonlijke toren. Serena zuchtte en ging nog iets sneller lopen, het eind was bijna in zicht, zo hield ze zichzelf voor. In feite wist ze prima dat de trap in totaal meer treden telde dan de gemiddelde wenteltrap in het kasteel en er zeker nog minstens 123, 122, 121 te gaan waren voordat ze bij het einde was. Serena keek naar haar voorgangster en hees zich omhoog aan de trapleuning. Ze moest ook niet te dicht op professor Forsight lopen, anders kreeg ze een flinke punthak in haar gezicht. Ze moest even weer nadenken waarom ze deze onderneming ook al weer had aangenomen. Omdat Damian ook niet alles was. Sinds haar broer op Zweinstein was en Caprice zo druk was met Sarah en nu met Creed die al haar aandacht opeiste tot het punt van lichte obsessie had Serena eigenlijk nauwelijks meer met haar collega's gesproken. En daar mocht wel eens verandering in komen. In de lerarenkamer kreeg je er meestal niet zoveel uit. Dat vond Serena ook wel prettig. Tussen al die leerlingen in die vergaderkamer met prikborden en open haard en lange tafel had Serena geen tijd voor kletsen. Op het werk en tijdens lesuren ging het over werk en lessen en leerlingen. Serena vroeg zich af waar het vanavond dan over moest gaan. Over de thee, antwoordde ze zichzelf. De thee, het weer, collega's, Creep. Nog maar een paar treden, zelfs Forsight remde nu een beetje af. De houten deur van Caprice haar kantoor en lokaal kwam al in zicht. Vreemd eigenlijk, hoe lang ze hier al niet meer geweest was. Zwijgend liep ze door tot ze bij de deur aangekomen was. Lichtjes hijgend maar resoluut stapte ze Forsight voorbij en klopte aan. Twee keer snel, dan één keer langzaam, dan wist Caprice dat het geen leerling was. Voor de zekerheid gooide ze er een korte "Oi, we zijn er!" achteraan. |
![]() |
|
| Caprice Zodiac | Dec 22 2010, 07:34 PM Post #2 |
|
To infinity... and beyond!
![]()
|
Nondeju! aan het "Oi!" hoorde Caprice dat haar girls waren gearriveerd voor de girlsnight roddelsessie van die avond. Tijdens een ontbijtje had Caprice met een nog niet wakker hoofd de dames Wenlock en Forsight uitgenodigd voor een girls night out. Niet out in de town, maar out in de toren. Op het balkon welteverstaan. Met haar handigheid had Caprice de loungebanken weer neergezet, net als in de Grote Zaal zwevende kaarsen geplaatst en een door de huiselven drankbuffet laten aanrukken. Het enige belangrijke dat erbij moest zijn was bruine suiker, geslagen room en een fles (of twee) Jameson Irish whiskey. In haar paarse joggingpak en sloffen gevoerd met bont, een vrouw moest tenslotte warme voetjes hebben, liep ze snel naar de deur. Ach wat, ben je een heks of niet. Met een korte zwaai met haar rechterhand ging de deur open en de dames kwamen al door de deur. "Hoi!!!" kakelde ze. Het normaal gesproken neutrale gezicht van de blonde vrouw lichtte op door het zien van Wenlock en Forsight. Hoe leuk lesgeven ook was, het was wel op een kasteel, elke dag, en dus geen mogelijkheid om 's avonds met vriendinnen af te spreken. En ook al vonden veel mensen Serena een monsterlijk wijf, Caprice kon het goed met haar vinden. Serena was altijd, of bijna altijd, duidelijk in haar bewoordingen en draaide niet om de drakenadem heen. Je wist wat je aan haar had en daar hield ze wel van. Forsight was een ander verhaal. Die vond ze eigenlijk leuk omdat ze beiden dezelfde interesse hadden. Forsight had haar vak gemaakt van Waarzeggerij, een vak dat Caprice als tweede studie had genomen. Soms vergeleken ze dingen die Caprice aan de stand van de sterren had voorspeld, en Daisy aan de hand van bijvoorbeeld de ingewanden van een doodskopaapje. Dat waren dan specifieke praktijken, want het doden van dieren was op Zweinstein niet toegestaan. Maar zo onder elkaar wilden de dames best eens van hun standaarden afwijken. "Kom verder kom verder!" Caprice wuifde met haar slanke vingers naar het balkon, waar de banken met hun vele kussens uitnodigend stonden te wachten. Een grote pot met dampende thee stond al op het tafeltje. Het was een mooie, heldere avond, die vroeg om een paar hele goede roddels..... Met een blij gezicht liet Caprice zich op een van de banken zakken en wachtte tot haar gasten ook plaats namen. |
![]() |
|
| Serena Wenlock | Jan 4 2011, 04:02 PM Post #3 |
![]()
|
Een bevallige paarse dame met weelderige blonde haren kwam in zicht toen de deur open zwaaide. "Hoi!!!" In haar stem schalde de vrolijkheid en enthousiasme die Serena al een tijdje niet meer van haar gehoord had. Bij Bridget, Caprice was wakker. Serena spiegelde de grijns die op het gezicht van haar collega te zien was en deed een stap over de drempel. “Hallo!” De vrolijkheid was aanstekelijk. Caprice haar kantoor straalde altijd een soort van warmte uit. Zachte pluche warmte en intimiteit, iets waar Serena maar nauwelijks aan gewend was. Zelfs in haar eigen kamer die achter haar kantoor achter een muur verborgen was gaf haar niet het gevoel zo heerlijk welkom te zijn als dit vertrek. Serena wierp een blik op het balkon en liep verder. "Kom verder kom verder!" Serena keek naar Forsight en grinnikte. Dit werd een hele nieuwe ervaring voor haar. “Caprice, je hebt er talent voor.” Serena streek met haar vingers langs één van de zwevende kaarsen en liet zich vallen op een loungebank. Lang en zacht en comfortabel was de bank onder haar vermoeide lichaam. Geen wonder dat Caprice het niet erg vond al die trappen te lopen, het was goed voor haar conditie en wanneer ze dit had om naar thuis te komen, dan was het de klim meer dan waard. Serena voelde de zachte stof onder haar vingers en vermoedde dat deze banken hier speciaal voor de gelegenheid neer waren gezet. “Mocht je ooit nog eens een bewoonbare planeet vinden dan ben ik sterk van mening dat jij hem zelf mag gaan inrichten.” Serena wenkte professor Forsight, die er duidelijk nog niet helemaal uit was hoe ze deze situatie het beste zou benaderen. “Kom Daisy, ga zitten. De thee ruikt heerlijk!” |
![]() |
|
| Daisy Forsight | Jan 5 2011, 03:00 PM Post #4 |
![]()
If you don't 'mind' the pun.
![]()
|
Daisy wist niet precies wat de bedoeling van dit alles was. Het idee was dat zij, Wenlock en Zodiac bij laatstgenoemde thee zouden gaan drinken. ‘s Avonds. Met zijn drieën. Hoewel Daisy niet snapte waarom deze thee niet overdag in de lerarenkamer genuttigd kon worden, begreep ze wel dat het waarschijnlijk best prettig zou zijn en dat ze zelf best baat zou hebben bij een goed gesprek met deze dames boven een kopje thee. In de stilte echoden haar hakken op de stenen treden van de trap. De astronomietoren was hoog en dat vond Daisy wel prettig. Het voelde wel bekend, hoewel deze treden niet halverwege onderbroken werden door een onhandige ladder, zoals dat bij haar eerst het geval was geweest. Daisy vroeg zich af of professor Zodiac ooit ook een ladder had gehad, maar deze had kunnen vervangen. "Oi, we zijn er!" In de zware doch vrouwelijke stem van professor Wenlock leek enthousiasme door te klinken. Daisy keek toe terwijl de deur open ging en een walhalla van Zodiac-heid onthulde. Er was een prachtige zonsondergang te zien op de achterwand, iets wat Daisy, zelfs met de deur die leek op een sterrenhemel, niet had kunnen voorspellen. De telescopen die waarschijnlijk normaal op het balkon waren opgesteld stonden nu bij de kasten met andere instrumenten. Daisy bekeek de kamer kalmpjes terwijl Serena gelijk door liep naar het balkon. "Kom verder kom verder!" Daisy stapte over de drempel heen en keek achter de deur. De sterrenhemel strekte zich ook aan deze kant helemaal uit. Ze trok een wenkbrauw op. Professor Zodiac was wel erg creatief geweest met haar inrichting. Aan de andere kant, als je een hele toren voor jezelf had dan kón je natuurlijk ook creatief zijn. Interessant, Zodiac had haar altijd gereserveerd geleken. Lang niet zo kordaat en kortaf als Serena, maar toch zeker niet het type voor frivoliteit. Het was echter nu wel te zien dat haar collega, die al eerder duidelijk had laten zien dat ze niet van plan was haar mening onder stoelen of banken te steken, deze mening ook erg duidelijk had doorgevoerd in de stoelen en banken zelf. Daisy glimlachte om haar woordgrapje en keek pas weer naar het balkon toen professor Wenlock haar iets toeriep over de thee. Daisy knikte, dat was waar ook, daar was ze uiteindelijk voor gekomen. Daisy liep naar het balkon, waar ze de thee al zag staan, en ging zitten op een derde bank. Met haar benen over elkaar gekruist en haar handen op haar knieën keek ze over de rand van het balkon naar het uitzicht. “Dit is werkelijk een…” Wat was het woord? “.. een uitzonderlijke plek.” Zoveel uitzicht, zoveel geschiedenis, zoveel schoonheid. |
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
|
|
| « Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic » |









8:12 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners