Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Add Reply
Eigen Onderzoekje
Topic Started: Oct 14 2011, 10:21 PM (182 Views)
Lucas Bernardini
Member Avatar


Het was al na officiële bedtijd en iedere goede leerling lag al in bed. Echter had hij aangeboden deze eerste rondes te lopen. Op de eerste avond, alleen, door de school. Lucas was niet ongerust, voelde zich niet bedreigd, en was al helemaal niet bang. Wie dit ook deed bezat minder hersens dan een Griffioen op een zondagochtend opgevoed door Hagrid. Diegene zocht eerst op de duidelijke plekken, daarna op de minder voor de hand liggende plekken, maar niet op de juiste plekken. Aanwijzingen tot de schuldige zouden zich dus hier moeten bevinden. De elven hadden al het nodige schoongemaakt en opgeruimd en de Professoren hadden een poging gedaan om de toegang tot de bieb te ontzeggen, ten zeerste af te raden. Maar zoals hij zich weinig aantrok van regels omtrent een uniform trok hij zich nog minder aan van een advies. Tot nu toe was Lucas altijd in staat geweest zelf beslissingen te nemen gebaseerd op duidelijke en correcte analyses. Nog nooit had iets zijn hoofd verlaten wat niet correct was, of niet klopte.

Zijn dunne lange vingers omsloten de rand van de deur die naar de bieb leidde. De bibliothecaresse was spoorloos verdwenen. Nouja ze was gewoon vertrokken zeiden ze. Maar waarom zou ze vertrekken als haar kostbare bieb in as lag. Zij zou er juist bij moeten zijn om te redden wat er te redden viel. Zij wist tenminste de juiste spreuken voor het repareren van boeken en inhoud. Nee logica was weer ver te zoeken. Verklaring van zowel Professoren als de Schoolhoofden zaten vol met gaten en onvolledigheden. Of die stukjes voor hun ook ontbraken of dat ze die met opzet niet vertelden was hem niet duidelijk. Immers kreeg hij het allemaal vanuit de verte te horen en kon hij de bewuste mensen niet in de ogen kijken. Nee helaas, nog nooit had hij een persoonlijk momentje gehad met Creed. Ondanks zijn huiveringen tegenover diens nagels en verzorging, voelde hij daar nu wel een zekere drang toe.

De deur kraakte en wat stof schoot naar buiten, van binnen kwam geen licht naar buiten. Wat wilde je ook in een afgebrande bieb om één uur 's nachts. Lucas wist dat hij hier niet mocht komen, dat het gevaarlijk was, en niet zijn terrein. Hij wist dat als iemand hem betrapte hij een flink pak strafwerk zou kregen. Maar als hij gewoon zou doen zoals altijd, zou hij nooit te weten komen hoe of wat. En iets in zich dreef hem hier, de bieb lonkte, de plek van de toren riep hem. Hij kon niet anders dan de plekken bezoeken. En als hij op de één of andere manier het ritueel kon herbeleven zou hij dat ook doen. Hier was zijn plek, en dit was zijn moment. Analyse en wel nu!

De deuren van de bieb waren afgesloten, en toegang was ontzegt, dat wist hij. Maar wat hield hem tegen om het te proberen? Niets en al helemaal niemand op dit uur. De gangen rondom de bieb waren leeg en verlaten. Zelden bevond zich iets of iemand op deze verdieping. Hooguit een spook.
"Potverdriedubbeltjes nog aan toe!" Het glipte over zijn tong voor hij het door had, de bieb zou hij niet binnen kunnen. Helaas. De schoolhoofden of het ministerie had het te goed afgesloten. Maar er moest een manier zijn om binnen te komen. Het moest gewoon mogelijk zijn! En hij zou uitvinden hoe!

Selene: +3
Edited by Selene Raven, Oct 17 2011, 11:12 AM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Larensa von Dutchbergen
Member Avatar


Het werd een kleine gewoonte om ’s nachts door de stenen gangen door te struinen. Het was niet de eerste keer dat ze ’s nachts haar bed had verlaten op Zweinstein. Het zou waarschijnlijk ook niet de laatste keer zijn. Misschien kwam het door het nachtwezen in haar maar ze had er echter niet een verklaring voor kunnen vinden. Echter was ze dit keer niet voor niets uit bed gegaan. Er zat wel zeker een doel achter. Haar lievelingsplaats op Zweinstein was afgebrand. De enige plaats waar ze de rust vandaan kon halen om te studeren. Ze voelde enigszins woede door haar aderen stromen maar de blondine hield zich in de hand. De Zwad had er niks aan als ze hier zou gaan vloeken en tieren nee ze zou eerst nog ongezien naar de Bieb moeten zien te komen.

Ze liep voorzichtig op haar flatjes op zo min mogelijk geluid te maken, ze voelde zich niet bang iets wat misschien andere leerlingen wel zouden voelen midden in de nacht in een groot kasteel waar verschillende aanvallen waren geplaatst. Nee, het was niks voor haar om angstig te worden. De enige angst die ze misschien kende op dit moment was dat ze betrapt zou worden. Maar ze zou niet betrapt worden. Ze had enige voorzorg maatregelen getroffen mocht ze docenten tegenkomen.
Voorzichtig liep ze een stukje verder de gang in, ze was er bijna nog een paar stappen en dan was ze bij de ingang. Toen ze voorzichtig om de hoek keek voelde ze haar hart even overslaan. Er stond een gedaante voor de bieb deur. Ze kon niet zien of het een docent of een leerling was. Misschien was het wel de aanstichter van deze ravage. Ze hield haar adem in toen ze voorzichtig naar voren leunde om wat meer van de persoon voor de deuren te zien. Echter bleef het een onbekende in het duister. De blondine voelde een lichte irritatie in zich opkomen. Hoe kon ze ongemerkt bij de gedaante komen. Ze wist genoeg spreuken om zich te verdedigen maar het zou geen fijn uiteinde zijn als ze per ongeluk een docent vervloekte. Want dan zou ze het moeten uitleggen aan meer dan alleen het schoolhoofd.

De gedaante stond echter stil voor de deuren en leek diep in gedachte verzonken. Misschien kon ze degene gewoon besluipen. En er zo achter komen wie het was. Echter zat er wel een risico aanvast. Wat nou als het wel een docent was. Dan zou ze opnieuw moeten uitleggen wat ze midden in de nacht hier deed. Maar de kans was toch klein dat de docenten hier midden in de nacht voor de bieb zou blijven staan. Uiteindelijk besloot ze toch om op haar tenen naar de gedaante toe te lopen. Heel voorzichtig liep ze zijn richting in. Zelfs haar mantel ruiste niet mee met haar beweging. Misschien zou ze dan toch ongezien erachter komen wie het was bedacht ze terwijl ze nog dichterbij sloop. Haar gedachten bleven maar door gaan, wat nou als het wel de aanstichter was, wat nou als het ook de persoon was die de aanval op de docent had gepleegd. Zou ze vaardig genoeg zijn om zijn aanval tegen te gaan? Als hij erachter komt dat ze hem besloop. Ze wist wel degelijk wat verboden spreuken maar zou het genoeg zijn? Haar gedachte nam een loopje met haar toen ze steeds dichterbij de gedaante kwam. De blondine letten echter niet meer goed op haar bewegingen en het moment dat er iets zou misgaan of dat ze ergens tegen aan zou lopen was echter alleen nog een kwestie van tijd. Toen ze languit op de grond kletterde omdat ze struikelde over één van de vele harnassen in Zweinstein wist ze zich nog maar net op te vangen. De blondine wist dat ze op de gedaante voorhaar moest letten en ze rolde over haar zij opnieuw op haar buik met haar toverstaf gericht op de persoon die nog geen 10 stappen van haar verwijdert was.

Rondsluipen he! Ik vind je wel hoor! +2

Posted Image
Edited by Sawyer McElligott, Mar 10 2012, 09:11 PM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Lucas Bernardini
Member Avatar


Lucas trok benauwd zijn schouders op bij het horen van kletterend geluid. Geen professor zou het in zijn hoofd halen om op dit uur rond te zwerven. En dan al helemaal niet hem te besluipen en over een harnas te vallen. Die nieuwe van een Saxley kon het ook niet zijn, die zou hem meteen aanspreken op zijn locatie en vragen wat hij van plan was. Nee dit kon enkel een leerling zijn, en ook nog eens eentje uit een specifieke groep afkomstig. Rustig en met een statige houding draaide Lucas zich om en keek naar het blonde figuur op de grond.
"Welke druiloor uit de Orde van het Remsporenonderzoek heeft het absurde idee gekregen om op dit uur hier te gaan rondsnuffelen." Lucas snoof en nam de donkere ruimte in zich op. Het blonde haar was duidelijk, maar er waren zo veel meiden met blond haar op deze school. Alleen aan de positie en de afmeting van de persoon kon hij nog niet veel ontlenen.

Was het dan te veel gevraagd voor leerlingen om in bed te blijven liggen? En als ze er dan uit waren om zich gedeisd te houden en geen harnassen om ver te lopen?
"Wie?" Lucas zijn toon was dwingend maar toch zacht. Niet dat het nodig was. Als er een leraar in de buurt was had die toch allang wat gehoord en was die allang onderweg. Nee wie dit ook was, de actie was niet heel handig geweest. Buiten dat de helft van Zweinstein wakker was geworden door het onweer van het harnas, kon hij nu ook niet verder met zijn onderzoek. Dat betekende dat hij de volgende dag met lege handen zou staan in vergadering.

Selene: +1
Edited by Selene Raven, Oct 25 2011, 10:41 AM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Larensa von Dutchbergen
Member Avatar


Ze hapte nog even naar adem nadat de klap al haar lucht uit haar longen had geperst. Toen ze de gedaante nauwlettend in het oog hield zag ze dat hij minstens zo geschrokken was als zij.
De gedaante draaide naar haar om toen hij te keer ging. "Welke druiloor uit de Orde van het Remsporenonderzoek heeft het absurde idee gekregen om op dit uur hier te gaan rondsnuffelen." Ze trok haar wenkbrauwen op. Natuurlijk, natuurlijk, natuurlijk was het Lucas hoe had ze ook anders kunnen verwachtten.
Waarom moest nou juist hij het zelfde moment kiezen om op onderzoek uit te gaan als zij deed. Waarom moest nou altijd de Griff in de gangen zijn als zij dat ‘s nachts ook deed. Ze krabbelde een beetje om handig omhoog toen ze de jongen recht aan keek.

“Lucas.” Mompelde ze zo zacht mogelijk, waarschijnlijk hadden alle andere wezens, heksen en tovenaars toch wel gehoord wat zich hier in de gang afspeelde maar ze kon maar beter voorzichtig zijn met namen noemen.
“Ik kan net zo goed aan jou vragen wat je hier uitspookt.” Fluisterde ze wat gefrustreerd tegen de jongen toen ze weer netjes met haar voeten op de grond stond en de schade stond op te nemen die ze had aangericht.

Waarom moest haar dit nou weer overkomen, als ze er achter gekomen was dat het Lucas was geweest had ze rechts om keer kunnen maken en een ander moment kunnen kiezen om op onderzoek uit te gaan. Aan de andere kant was hij wel een soort van bondgenoot uit hun geheime clubje, ze wist alleen niet of de Griff zo blij was dat ze op dit moment ook aanwezig was bij zijn onderzoek. Ze haalde haar hand door haar blonde lokken die als een strobaal om haar hoofd heen hingen. Allemaal dankzij haar onoplettendheid. Ze keek de griff even recht aan om zijn reactie te peilen. Misschien was er nog een mogelijkheid dat het goed zou aflopen, als niemand anders hun had gehoord. En als ze deze puinhoop had opgeruimd.

De blondine keek naar de rotzooi die ze veroorzaakt had, het harnas lag als één grote puzzel over de grond verstrooid. Welke gek had het dan ook bedacht om na elke tien meter zo’n stalen geval neer te zetten. Het was nog erger dan al die schilderijen die je in de gaten hielden. Als je lang ze heen liep. Ze vestigde haar aandacht weer op de jongen tegenover haar en zweeg afwachtend. Hij zou vast wel zijn woordje klaar hebben.

Pas maar op dame. Je weet niet wie je kunt vertrouwen. En meneer Bernardini heeft altijd een woordje klaar. Zo lijkt het. +2
Edited by William Gautier, Oct 25 2011, 10:33 AM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Lucas Bernardini
Member Avatar


Hij moest zijn tong er bijna afbijten om niet uit te vallen tegen over het meisje. Wat hij hier deed? Waarom hij hier rond spookte? Welke lage hoeveelheid hersencapaciteit voerde haar brein op dit uur uit? nul punt één? Maximaal. Zag ze dan niet zijn badge, was ze even glad vergeten dat hij Klassenoudste was, nog wel de Klassenoudste die haar vorig jaar de weg liet terug vinden. Samen met die andere kwal uit haar afdeling? Na de bijeenkomst in de trein en de indruk van Selene had hij toch echt een ander idee aan Zwadderich overgehouden. Eentje met iets meer hersencellen en iets meer hersenactiviteit. Zelfs tijdens het openingsfeest had hij gemeld dat hij deze rondes deed. Maar mevrouw vergat het gemakshalve.

Lucas deed de moeite niet om haar overeind te helpen. Ze was zelf gevallen, dan kwam ze ook maar zelf overeind. Maar haar ogen leken zijn ziel te willen doordringen. En dat was iets waar hij niet tegen kon.
"Ik ben toch Klassenoudste! Ik hoor hier rond te lopen om er zeker van te zijn dat spoken zoals jij hier niet rond dwalen." Hij spitste zijn oren bij het horen van hakken die vluchtig over de vloer leken te gaan. Dat was geen leerling. Als een leerling deze geluiden had gehoord maakte hij zich juist uit de voeten en kwam hij niet aangesneld in hun richting. Tenzij er iets mis was, hij in de problemen zat, of er gevaar dreigde. Maar de daders zouden toch niet op de eerste avond al meteen weer toeslaan. Dus bleef een Professor over.

Lucas duwde Larensa door een wandkleedje heen een smal gangetje in. Zelf bleef hij op de gang staan.
"Wees stil..." fluisterde hij het meisje nog achterna. Als ze nu maar genoeg hersenactiviteit had om zich te beseffen dat ze ook daadwerkelijk haar mond moest houden. Zijn maag draaide zich om, nu moest hij liegen om wat zij had gedaan. Een smoes verzinnen om één de leraar weg te krijgen, twee te verklaren waarom er een harnas in duizend onderdelen over de vloer lag, en drie waarom hij precies zijn ronde deed bij de oude bibliotheek. Oh als het nu maar niet Creed of Zodiac was, want dan wist hij niet of hij het leugentje er wel helemaal goed uitkreeg zonder over zichzelf te vallen.
"Lumos" sprak hij duidelijk terwijl hij zijn stok uit stak naar het naderende figuur. Een klein lichtpuntje ontstak zich waardoor hij de gang om zich heen kon zien. En zijn gezicht duidelijk werd voor diegene die naderde.
"Wie gaat daar?" vroeg hij met een zo vast mogelijke stem. Hij mocht geen angst laten doorklinken. Dan zou de Professor hem zeker in mootjes hakken.

OOC: Prof Gautier eerst laten posten aub!

Selene: +2, en de spanning stijgt...
Edited by Selene Raven, Oct 25 2011, 10:43 AM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
William Gautier
Member Avatar


Kabaal, gedonder, gerinkel, stemmen, verdieping nummer 5! ALARM ALARM ALARM! Het was goed mis, de dader, of daders waren terug naar het plaats delict gekeerd. En waren nu met veel kabaal bezig om de rest van het kasteel te slopen. Maar William, ja hij, ging ze tegen houden, stoppen en mee slepen naar het schoolhoofd. Ze zouden gestraft worden, Azakaban, jaren lang, voor het gerecht, verbannen, alles. Hij ging er voor zorgen dat ze niet meer weg kwamen hij zou ze gaan vast plakken aan de vloer. Snel was hij in zijn turkse slippers geschoten en zijn Gele Huffelpuf Afdelingshoofd Badjas met alle Veiligheids gadgets aan getrokken. En zijn staf, niet te vergeten in zijn rechterhand, vooruit en klaar om te vuren. Met vlugge stappen sprong, nee vloog hij ongeveer de trappen af richting de oude Bibliotheek. Op de verdieping zelf deed hij echter rustig en stil. Hij vervloekte echter zijn slippers met hakjes. Hoe had hij die ook kunnen kopen! Mafketel dat hij was!

In de verte zag hij een gedaante bewegen. Dook iemand weg, verstopte hij zich. Terwijl hij sneller naderde ontschoot er een lichtpuntje.
"Wie gaat daar?" priemde het door de gangen. Gautier keek beter en zag het gezicht van een leerling. Lucas Bernardini, klassenoudste van Griffoendor, en zelf verklaard genie. Hij had de jongen nog nooit in de lessen gezien, waarschijnlijk waren ze te min voor hem. William liet zijn staf zakken en haalde opgelucht adem.
"Bernardini, wat spook jij uit hier? Bij de oude bibliotheek? Hier hoor jij helemaal geen rondes te lopen!" Schigtig keek de man om zich heen. Hij wist zeker dat hij iets of iemand had zien bewegen toen hij was aankomen lopen. Zeker!
"En wie was hier nog meer? Wie is je medeplichtige?" zijn stem was streng. Maar ook wat onzeker. Wat als deze jongen het allemaal had gedaan? Mensen het kasteel in hielp en deze hele puinhoop had veroorzaakt. Waarom moest het een volwassene zijn. Misschien was het wel een leerling die de handlanger was! En Bernardini was verdachte nummer één!

De jongen had veel te graag de eerste rondes willen maken, en ook nog eens 's nachts. En nu al dit kabaal. Zijn oog viel op het harnas achter de jongen dat in duizenden stukjes lag. Zo onhandig was Bernardini niet. De jongen was slim, niet onhandig, hij zou niet zomaar een harnas omver lopen. Er moest dus nog iemand zijn. De jongen werd steeds verdachter!
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Larensa von Dutchbergen
Member Avatar


De blondine keek de Griff een tikkeltje uit de hoogte aan, hij had niet eens de moeite genomen om zich als een echte heer te gedragen en haar overeind te helpen. Iets wat ze ook niet had verwacht maar het zei echter weer genoeg over zijn houding.
"Ik ben toch Klassenoudste! Ik hoor hier rond te lopen om er zeker van te zijn dat spoken zoals jij hier niet rond dwalen." De jongen leek erg op zijn teentjes getrapt, natuurlijk wist ze dat hij klassenoudste wat, maar wat had hij te zoeken hier bij de oude bibliotheek. Hier hoefde toch geen rondes meer gelopen te worden. Er was hier niks wat leerlingen zouden kunnen doen behalve dan het gene wat zij zelf ook deed, rondsluipen in de nacht.
Voordat ze echter wat had kunnen zeggen hoorde ze ergens anders ook iemand lopen. Er tikte hakjes op de vloer hier niet ver vandaan.
Uit het niets duwde de blonde jongen haar achter een wandkleed waar een gang bleek te zitten, iets wat haar eerder nog niet opgevallen was. “Wees stil” zei de jongen nog op fluistertoon. Iets wat totaal onnodig was want ze had totaal geen zin om gesnapt te worden. En was dus niet van plan nog meer kabaal te schoppen. Dit was ze trouwens zo ie zo niet van plan geweest.

Het meisje kroop tegen de koude stenen muur aan en haalde zelfs geen adem toen het getik dichterbij kwam.
Lucas vroeg opnieuw wie er was, het zou vast een docent zijn die op hun kabaal of beter gezegd haar kabaal afkwam. Hoe kon ze nou zo dom zijn om dat stomme harnas omver te lopen. Ze moest echt beter op gaan letten anders deed ze haar vroegere opleiding geen eer aan.
"Bernardini, wat spook jij uit hier? Bij de oude bibliotheek? Hier hoor jij helemaal geen rondes te lopen!" De stem van het afdelingshoofd van Huffelpuf klonk door de gangen.
Ha, zie je wel Lucas hoorde hier helemaal geen rondes te lopen, ze had het dus toch goed. De jongen verborg wat maar ze zou er later achter moeten komen wat. Ze had geen zin om gesnapt te worden door deze docent. Hij had er al te veel rare ideeën op na gehouden en zou hun vast van het ergste verdenken. Net of ze daar toe in staat waren. Net of ze de school zouden willen verwoesten.

Het afdelingshoofd was tot haar terleurstelling nog niet uitgesproken. "En wie was hier nog meer? Wie is je medeplichtige?" Zijn strenge stem echode door de gangen. En nu maar hopen dat de Griff dapper genoeg was en haar niet zou verraden. Anders zou daar zeker nog een wraak actie achter aan moeten komen. In haar cultuur was dat nou eenmaal normaal. Jezelf wreken op iets wat een ander tegen je gedaan had. Maar ze vertrouwde Lucas, niet zo veel als ze Selene vertrouwde, maar hij was één van de weinige die ze ook daadwerkelijk zou geloven als hij wat tegen haar zou zeggen. Maar misschien koos de Griff in deze situatie toch voor zijn eigen weg. Ze wilde zuchtte maar bedacht zich, het zou te veel herrie maken, daarom liet ze het maar bij het rollen van haar ogen.
Haar gedachten speelde voor de tweede maal deze nacht met haar, als ze niet opletten zou ze weer een lompe zet maken en opnieuw betrapt worden. Nee, ze moest wakker blijven, alert blijven en geen herrie maken.

Natuurlijk verraad ik je niet. Tjees zeg... +2
Edited by Lucas Bernardini, Nov 1 2011, 10:00 AM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Lucas Bernardini
Member Avatar


Lucas wilde eigenlijk heel hard gaan lachen om de man. Misschien moest hij dat ook doen, maar hij hield zich in. Hij had geen zin om in de problemen te komen en wilde eigenlijk zo snel mogelijk door met zijn onderzoek. Nu had hij last van twee personen. Hij nam de man in zich op terwijl zijn hersenen op volle toeren hoopte dat het meisje slim genoeg was om haar grote te mond te houden terwijl hij de leraar afpoeierde. Daarna zou hij haar wel de richting naar de kerkers aangeven en mocht ze fijn met de ratten gaan praten. Hij had nu eenmaal geen zin in een fruitcake die obsessief bezig was met veiligheid of een bemoeizucht zwabber.

Lucas merkte hoe zeer de ogen van de man door hem heen priemden. Het mocht duidelijk zijn dat de man zijn plan trok, of zijn conclusies.
"Professor, met al het respect. Ik moet overal rondes lopen. Om er voor te zorgen dat leerlingen niet zomaar op eigen onderzoekjes uit gaan. Dat zou hoogst onveilig zijn niet waar? En dat moeten we voorkomen." Zijn blik bleef strak op de man gericht. Iedereen wist zo ondertussen dan Sjaak Veiligheid hier gevoelig was voor zulke uitspraken. Leerlingen die veiligheid hoog op hun puntenlijstje hadden, hadden een streepje bij hem voor. Op deze manier zou hij dus de man kunnen inpalmen.
"Daarnaast, professor, was mijn kat zo onhandig om in een harnas te klimmen. Waar Perry nu is, is mij een raadsel. Misschien wilt u helpen zoeken?" Met een gemaakt glimlachje keek hij naar de man. Natuurlijk ging hij het meisje niet verraden. Dan was zijn kans op een eigen onderzoek verkeken. Lucas hoopte dat hij de man kon weg kijken.

John: +2
Edited by John Willings, Dec 30 2011, 11:33 AM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
DealsFor.me - The best sales, coupons, and discounts for you
« Previous Topic · Oude Bibliotheek · Next Topic »
Add Reply

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +