Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Add Reply
Achter gesloten deuren
Topic Started: Jan 27 2012, 04:56 PM (83 Views)
Damian Wenlock
Member Avatar


“Dus waarom ga je niet naar hem toe?” Damian liep om zijn kleine bureautje heen en ging in zijn stoel zitten. Hij trok zijn benen op en kwakte ze weer neer op het bureaublad. Hij stuiterde een geconfisqueerde stuiterbal tegen de archiefkast, die rammelde. Behendiger dan je zou verwachten ving hij het balletje weer op. “Je weet dat ik hem niet mag. Alleen omdat hij een tijdje zielig is geweest maakt hem nog niet de meest geweldige vent op deze aardkloot. Het neemt niet weg dat hij een zelfingenomen kwal is met een verleden op het ministerie en een toekomst in de problemen. Hij is mogelijk koppiger dan jij en hij gaat sowieso proberen uit te vinden wie hem dit aangedaan heeft. En niet op jouw manier.” Damian schudde zijn hoofd, trok een la open en ramde het stuiterballetje daar in, waarna hij de la weer dichtschoof. Hij was niet blij met die William-vent. Hij had het haar ook al gezegd, vanaf het begin al. Ministerie-mensen zijn problemen. Altijd zo geweest. Zonder ministerie-mensen hadden ma en pa misschien nog geleefd. Ze stoken altijd hun neus waar het niet hoorde.

Damian zuchtte en keek naar zijn zus. “Je moet gewoon doen wat je wil. Ik had nog zo gezegd; die vent wordt problemen…” Maar luisteren, ho maar. En dan kwam ze op zijn vrije woensdagmiddag haar hart luchten over een man die haar behandelt alsof ze lucht is. Alsof het heel normaal is dat je al je vrije uren aan de kant van iemands bed doorbrengt die je nauwelijks kent. Alsof het niet op zijn minst beleefd zou zijn als je die persoon eens een keer een drankje aanbied. Voor de moeite. Damian keek zijn zusje aan. Ze zag er verward uit, niet alleen in haar hoofd, maar haar hele lijf was in de war. Haar anders zo springerige rode haar hing slap langs haar hoofd en de wallen onder haar ogen waren zo groot dat ze er bijna over struikelde. Ze had een nieuwe obsessie gevonden, Damian had het wel gezien. Het maakte haar leefbaarder, bezig te zijn met iets waarvan zij dacht dat het goed was. Dus nu zorgde ze niet meer voor meneer haar-in-de-wind, nu zorgde ze voor de hele verrekte school.

“Het is okay als je eens voor jezelf kiest, weet je? Ik heb het een paar keer gedaan, bevalt tot nu toe prima.” Damian sprong geërgerd weer op uit zijn stoel en begon te ijsberen. “Hij wil nu gewoon bij zijn jongen zijn, hij heeft geen behoefte aan vrouwengeneuzel. James heeft het verdiend, een beetje zijn vader in de buurt. Het is lang genoeg geweest dat die vent geen vader heeft kunnen zijn. Nu krijgt hij die kans weer en die grijpt hij met beide handen. Dan moeten andere dingen soms wijken. Hobby’s, leerlingen.. jij.” Damian wees een beschuldigende vinger naar zijn zus, zag haar blik en liet hem weer zakken. Damian zuchtte en zakte weer terug in zijn stoel. “Ik wil alleen maar dat je goed terecht komt. Vergeet die oelewapper of doe er iets aan. Je kan blijven piekeren wat je wilt en ondertussen zorgen voor iedere leerling die aan je deur klopt in de hoop dat je nog eens opvalt, maar daar kom je nergens mee. Confronteer hem. Of kies voor jezelf. Er is niets goeds aan, je leven te leven voor anderen.”
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Serena Wenlock
Member Avatar


Damian deed het allemaal klinken alsof het uitzonderlijk simpel was. Waarom ging ze niet naar hem toe? Omdat ze geen excuusjes meer wilde horen. ‘Oh, ik wilde net aan het nakijken beginnen’ ‘eigenlijk wil ik nog een brief schrijven’ ‘Ik was eigenlijk net onderweg naar.. ehm… ergens.’ Ze was er echt zat van. Één keer had ze koffers gezien toen hij de deur op een kiertje open deed. Hij was dus aan het pakken. Maar waarom? Waar ging hij naartoe? En waarom kon hij haar niets vertellen? Met dat en de voorspelling waar ze nu aan werkte had ze zoveel zorgen dat haar hoofd er pijn van deed. “Je moet gewoon doen wat je wil. Ik had nog zo gezegd; die vent wordt problemen…” Alsof ze al niet genoeg problemen had. De twee helderblauwe ogen waren onvermurwbaar. Ze moest ze horen, al zijn woorden, keihard en glashelder. Hij had gelijk, ze wist dat hij gelijk had. Maar ze wist ook dat zijn beeld volledig gekleurd werd door het beeld dat hij van William had. Serena zuchtte en ging met haar vingers over de groeven in het hout van de stoel waarop ze zat. Dit was veel lastiger dan het hoorde te zijn. Waarom kon hij niet gewoon begrijpen wat ze voor hem deed, wat ze voor hem gedaan had en nog steeds wilde doen? Wat hij voor haar betekende… Het was gewoon alsof het hem niet meer kon schelen, alsof hij nu geen tijd of zin had om aandacht te besteden aan de dingen die hem niet het dichtst aan het hart stonden. Natuurlijk was een kind belangrijk, maar dat kon toch niet de hele reden zijn dat hij zijn gezicht nooit meer liet zien?

Serena was moe. Moe van al het gedoe met haar leerlingen die stukje bij beetje hun eigen afdeling aan flarden scheurden door hun eindeloze gekibbel. Selene legde nieuwe bruggen tussen afdelingen, maar Bastiaan brak deze weer af. Agravain stond zijn mannetje als KO, maar brak ondertussen schoolregels door Ravenklauw lastig te vallen. Veel leerlingen deden wel pogingen om connecties te leggen, maar braken deze door hun eigen kuren bijna continu weer af. Misschien hadden ze gelijk, allemaal. Ze hoorde niet aan het hoofd van Zwadderich, misschien moesten ze iemand hebben die de tradities in ere hield. Misschien moest William gewoon genieten van zijn zoon en de herinnering aan een verloren liefde. Serena zuchtte en Damian keek haar doordringend aan. Dingen moesten gewoon terug naar zoals ze waren. Het was een hele hoop simpeler om te doen dat ze William nog nooit had ontmoet.

“Het is okay als je eens voor jezelf kiest, weet je? Ik heb het een paar keer gedaan, bevalt tot nu toe prima.” Serena’s gedachten werden een andere kant op getrokken. Zij wist wat Damian had gedaan, die keer dat hij definitief voor zichzelf had gekozen. Ze liet hem babbelen over vaderliefde. Oude dwaas. “…Hobby’s, leerlingen.. jij.” Serena keek hem pissig aan. Het was niet zijn plek om haar een preek te geven over egoïstische mensen. “Ik wil alleen maar dat je goed terecht komt. Vergeet die oelewapper of doe er iets aan. Je kan blijven piekeren wat je wilt en ondertussen zorgen voor iedere leerling die aan je deur klopt in de hoop dat je nog eens opvalt, maar daar kom je nergens mee. Confronteer hem. Of kies voor jezelf. Er is niets goeds aan, je leven te leven voor anderen.” Serena knikte verslagen. Ze wilde niets liever dan het onderwerp veranderen. Hoe minder ze over William praatte, hoe beter. Misschien zou ze het nog eens proberen, binnenkort. Hem vragen waarom hij weg ging en waar naartoe. Damian staarde haar aan en Serena besloot een nieuw onderwerp aan te snijden.

“Ik zal me in de tussentijd maar bezig houden met mijn berekeningen. Ik heb nu al vijf keer een andere manier geprobeerd en er komt steeds Kerst uit. Elke keer weer. Ik heb Creed al op de hoogte gebracht en werk nu aan de details.” In feite had ze gewoon continu Damian in statistieken en vergelijkingen ingevuld, hopend op een gebrek aan uitkomst. Tot nu toe was ze niet teleurgesteld. Het werkte gewoon niet, met geen enkele naam. Ook de rest van het docententeam had eraan moeten geloven. Niemand paste. Niet vreemd, zo had ze een week geleden geconcludeerd. “Ik vermoed dat we een infiltrant hebben binnen Zweinstein onder een valse naam. Het is dat, of we krijgen op de dag zelf te maken met een aanval van buitenaf. Maar gezien het feit dat dat de laatste keer uitzonderlijk slecht voor de tegenpartij afliep lijkt me dat erg sterk.” Iemand verborg iets. Een verzonnen verleden, een duistere connectie. Serena durfde haar vrees niet hardop uit te spreken, maar hij was immer in haar gedachten. Er was iemand in het kasteel op dit moment die contact had met de overgebleven dooddoeners. Dát, of erger.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Join the millions that use us for their forum communities. Create your own forum today.
Learn More · Register Now
« Previous Topic · Mr. Wenlocks Kantoor · Next Topic »
Add Reply

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +