Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Add Reply
  • Pages:
  • 1
  • 2
  • 4
stoffige boeken en nieuwe banden; kilro en abigail
Topic Started: Mar 11 2012, 01:30 PM (1,177 Views)
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail had niet veel ervaring met vriendjes. Ze had echter wel ervaring met gevoelens. Haar gevoelens voor Roderick in de tweede en eerste waren groots geweest. Maar nadat hij haar op haar hart trapte koesterde ze een grondige haat tegen hem. Ze herinnerde zijn gelach van toen na. Abigail had een hekel aan mensen die haar uitlachte. Die jongen zou ze nooit nog wel kort en klein maken. Een brede grijns verscheen op haar gezicht aan de gedachten. Maar al snel vielen haar ogen weer op de meisjes die jaloers naar haar keken en met rode wangen weg keken als Kilro naar hun keek. Ergens was het best grappig wat een aantrekkingskracht kon doen. Hij moest maar uit kijken misschien zouden ze allemaal liefdes drankjes gaan maken. Het zo allemaal kunnen.

Abigail had haar vingers onder zijn kin gelegd en dwong hem naar haar te kijken waarna ze naar voren boog en in zijn oor fluisterde. Haar ene hand die op de stoelleuning stond bod haar steun zodat ze niet naar voren zou vallen. Terwijl haar andere hand op zijn bovenarm lag vlak bij zijn best gespierde schouders. Haar hand bij zijn schouder gleed naar beneden en nam net zoals de andere plaats op de stoelleuning terwijl ze naar hem keek. Ze voelde ogen op haar prikken maar ze reageerde er niet op. Ze keek hem recht aan en zag hoe hij wiebelde met zijn wenkbrauwen. Een lach verscheen op haar gezicht waarna ze weer recht op wou staan maar ze bewoog niet meer toen ze zag dat zijn hand naar haar gezicht toe ging. Ze voelde zijn duim langs haar wang glijden en voelde dat haar wangen kleurde. Het aparte was dat ze niet fel rood werden. Maar de kleur leek eerder op zacht roze die haar gezicht er mooier liet uitkomen. Schattiger misschien wel.

"Hoe weet jij hoe of wat ik zou willen? Wat wil je zelf?" Sprak hij met een donkere ondertoon in zijn stem.
Ze wist even niet te reageren. Wat wilde ze zelf eigenlijk? Wilde ze gewoon vriendschap, een relatie of een avontuur die op meer kon uitlopen. Het was de tweede keer geweest dat een jongen haar had gestreeld. Maar moest ze zich hier wel instorten?
Ze voelde zijn hand op haar kont en keek hem aan. Ze trok haar wenkbrauw op maar schudde vervolgens grijnzend haar hoofd.
De jongen wist wat hij wilde dat was dan duidelijk maar wat hij nou precies wilde wist ze niet.
''Ik weet niet wat jij wil, Kilro..'' Zei ze eerlijk. ''Maar daar kom ik wel achter,'' Vervolgde ze met een knipoog.
Ze voelde nog steeds de druk op haar kont dus dat betekende dat hij deze gewoon liet liggen als ze er niets tegen deed. Was hij haar nou gewoon aan het uit testen of was hij meer van plan?
''Ik had wel wat meer flirterige woordjes van je verwacht Kilro..'' Zei ze kalm. De blos op haar wangen verdween lichtjes.
''Nee, eigenlijk had ik gewoon meer van je verwacht, je zag er wel uit als een jongen die van een spelletje hield..'' Zei ze grijnzend.
Wat hij bij haar kon doen kon ze net zo goed ook terug doen. Hij plaagde haar met haar gevoelens en probeerde haar uit de tent te lokken maar wat hij kon, kon zij ook. En daarbij wist je nooit waar een spelletje als deze op uit liep. En daarbij een beetje plezier maken mocht ook wel. Zeker op een vrijdagmiddag. Dat huiswerk kwam later wel.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Zijn hand rustte nogsteeds op haar kont, ze had hem niet eens weggeslagen of hem een trap in zijn noten verkocht. Niet een reactie die hij had gewilt overigens maar hij had het wel eerder verwacht. Niet elk meisje liet hem namelijk zomaar zijn gang gaan. De puber vond het heerlijk dit soort grenzen te verleggen. Dit meisje had duidelijk pit maar was niet vies van het flirtspel, het uitdagen en het jagen.
De woorden ''Ik weet niet wat jij wil, Kilro..'' Zei ze eerlijk. ''Maar daar kom ik wel achter,'' klonken prachtig in zijn oor. Blijkbaar wilde ze zelf meeer als dat ze zou gaan toegeven. Goed te weten dat er een meisje was die hem aan kon en voor hem zou gaan vallen. Deze had zijn zo'n beetje in zijn broekzak.
Natuurlijk betekende deze kleine overwinning dat hij het allemaal vol trots aan ChangMin moest gaan vertellen. Al zou zijn beste vriend het niet veel kunnen schelen, maar daar ging het totaal niet om. Kilro kreeg het warm van haar woorden en had de neiging om haar zo over zijn schouder mee te nemen naar een leeg lokaal. Maar dat was ontvoering en dat zou hem veel afdelingspunten gaan kosten.
Ze bleef maar praten, een vreselijke vrouwen eigenschap, al was hij ook vaak degene die er vanalles uit flapte. ''Ik had wel wat meer flirterige woordjes van je verwacht Kilro..'' had ze gezecht. Dan knijpt hij zachtjes in haar kont en grijnst. "Had je gewilt dat ik koosnaampjes voor je ging bedenken? Daar is het een beetje vroeg voor niet? En ook niet mijn stijl."

Als Abigail begon over dat ze over het algemeen meer van hem had verwacht, dimde zijn grijns meteen in. Het was een gevalletje van een koude douche. Wat dacht ze wel niet? Kilro zag dit als een kleine belediging maar schudde het al snel weer van zich af. Dan gaat hij staan, torende boven haar uit met zijn lange lijf en pakte een van de boeken van tafel. Hij liep naar de boekenkast en zette het boek weer terug. De plank was heel hoog en de gemiddelde leerling kon er waarscheinlijk niet bij behalve jongens zoals Kilro. Hij bewoog zich heel nonchalant en ongeinteresseert als hij een ander boek uit de kast trekt en die open slaat.
Omgekeerde psychologie, misschien dat dat zou werken.

OOC: g.m. permissie van abigail
Edited by Kilro Aidan, Mar 13 2012, 04:52 PM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail voelde nog steeds zijn hand op haar achterste maar slaan zou ze hem niet. Nee, dit was een jongen die zichzelf aan het uittesten was. Uittesten wat hij wel en niet kon doen. De jongen hield van het flirt spelletje en ze zou niet alles letterlijk op moeten vatten want anders was hij zo met haar gevoelens en hormonen aan het goochelen. Iets wat hij nu ook deed maar met minder mate omdat ze nu niet alles letterlijk nam. Ze sprak kalm en eerlijk tegen hem. Want ze wist niet wat hij wilde en al helemaal niet wat hij dacht al zou ze dat wel willen weten. Het was altijd fijn om te weten hoe iemand over je dacht. Want was dit alleen een spelletje voor hem of ging er meer achter zitten.
''Ik had wel wat meer flirterige woordjes van je verwacht Kilro..'' Zei ze kalm terwijl de blos op haar wangen lichtjes verdween.
Na haar woorden voelde ze dat hij in haar kont kneep en zag de grijns op zijn gezicht verschijnen. Ze bleef hem gewoon heel rustig aan kijken met een lichte twinkeling in haar ogen. Haar mondhoeken waren omhoog gegaan en vormde een rijns op haar gezicht.
"Had je gewilt dat ik koosnaampjes voor je ging bedenken? Daar is het een beetje vroeg voor niet? En ook niet mijn stijl." Zei de jongen tegen haar.
Ze schudde lachend haar hoofd toen ze zijn woorden had gehoord waarna ze hem na enkele seconde lachend haar hoofd geschud te hebben aan keek.
''Het is ook niet echt mijn stijl, in elk geval geen hele kleffe zoals suikerpopje en honingbeertje.'' Zei ze lachend. Waarna ze verder ging met praten.

Toen ze had gezegd dat ze meer van hem had verwacht verdween zijn grijns. Ze ging recht op staan toen ze door had dat hij ging staan. Hij torende boven haar uit. Hij was zeker een kop groter maar dat betekende niets voor Abigail. Hij pakte een boek van tafel en gunde haar geen blik meer waardig terwijl hij naar de boekenkast liep. Hij zetten het boek terug op een plank waar zij nooit bij zou komen zonder magie. Hij stond daar heel erg ongeďnteresseerd. Alsof ze een gevoelige snaar had geraakt. Misschien had ze hem wel beledigd. Ze trok haar wenkbrauw op en keek wat hij deed. Wat wilde hij nu van haar? Zou hij willen dat ze hem met rust liet of wilde hij dat ze haar excuses aanbod. Als ze op zijn ziel had getrapt dan zou ze haar excuses aan moeten bieden. Dat was wel zo netjes en in dat geval zou ze geen mensen achter haar aan krijgen. Al waren de meeste meisjes wel blij met wat er was gebeurd. Abigail zuchtte een keer diep en verzamelde al haar moed bij elkaar.

Misschien kon ze dit nog wel flirterig oplossen. Zo wel leuk zijn als hij toe zou happen want misschien wist hij al dat zij dat had gedaan maar andersom wist ze het nog niet. En daarbij kon ze wat mensen irriteren wat ook leuk was. En ze had wat te doen zonder dat ze als een hele lieve huffel over kwam.
Ze grijnsde lichtjes en streek haar haren even goed. Zo probeerde ze zich een beetje op te doffen. Ze keek naar haar schooluniform. Dat was toch helemaal niet sexy. Als ze wilde dat hij toe zou happen en haar tegelijkertijd tijd zou vergeven dan moest ze even wat gaan aanpassen. Ze trok haar sweater uit zodat ze enkel nog een witte blouse aan had en natuurlijk haar hempje en bh. Ze maakte het eerste knopje los zodat haar hals volledig zichtbaar was. Haar ketting bungelde heen en weer. Ze probeerde haar haren nog even te fatsoeneren. Zo nu was ze er wel klaar voor. En daarbij was het nou ook niet weer te erg.

Ze liep eerst om de tafel heen en bleef even bij haar spullen staan om zichzelf nog even de laatste moed te verzamelen voordat ze een sprong in het diepe zou gaan maken. Een laatste diepe zucht en draaide zich vervolgens om naar een Kilro die nonchalant een boek aan het lezen was.
Met langzame stappen liep ze naar hem toe, het was net alsof ze op een catwalk moest lopen. Ze probeerde zo wat meer indruk te wekken en vreemd genoeg ging het haar best goed af. Voordat ze het wist was ze heel dichtbij Kilro. Ze liep achter hem langs en liet haar vingertoppen langs zijn beide schouders glijden waarna ze naast hem ging staan. Haar ogen twinkelde.
''Waarom zo boos en ongeďnteresseerd, lekkerding. Ik dacht dat je wel van een uitdaging hield..'' Zei ze met een zoete stem waarna ze verleidelijk probeerde te glimlachen. Iets wat wel lukte maar of Kilro door had dat ze helemaal niet veel ervaring had in het jagen liet ze aan hem.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Ze dacht blijkbaar dat Kilro boos op haar was. Echt boos was het niet maar hij was niet heel erg blij met haar stomme opmerking. Als ze hem leuk zou vinden en gecharmeert was van hem moest ze maar wat moeite gaan tonen. Heel aandachtig was hij echter niet aan het lezen, het was een afleidingsmanoeuvre om Abigail wat uit te dagen op een andere manier. En toen hij haar vingers om zijn schouders voelde wist hij dat het had gewerkt. Bingo, dacht hij en kon een glimlach bijna niet onderdrukken. Ze had warme handen merkte hij.

''Waarom zo boos en ongeďnteresseerd, lekkerding. Ik dacht dat je wel van een uitdaging hield..'' had ze opgemerkt. Woorden die hem wel opwekte. "Een raaf moet altijd een goede student zijn en nooit zijn of haar studie laten afleiden door een verleidelijk exemplaar van een mens." antwoord Kilro statig, alsof hij de meest wijze persoon was van zijn afdeling. Waarscheinlijk was het een citaat van een docent waar hij totaal niet achter stond maar het leuk genoeg was het te quoten met een diepere stem dan hij eigenlijk had. Zijn stem was feitelijk nog maar twee jaar geleden gezakt. Destijds was het hem niet gelukt zo diep te spreken. Ze had hem een lekker ding genoemd, dit was heerlijk ego strelend voor de jongeman die al een aardig groot niveau aan zelfvertrouwen had opgebouwd. Bevestiging van een feit was natuurlijk altijd welkom. Ze stond heel dicht bij hem, merkte hij. Bijna tegen hem aan. Het werd voor hem steeds moeilijker om zich te concentreren op de letters in zijn boek. Het was een stuk over dat oude spreuken tot vier eeuwen geleden nog in runen werden genoteerd zodat het dreuzel volk die de oude taal immers niet veel meer sprak las en schreef, het niet snel konden ontcijferen.

Hij kijkt dan om en ziet hoe helder Abigail haar ogen staan, ze zachte blos op haar wangen en als hij iets verder kijkt is er iets veranderd. Hij kon, als man zijnde, daar niet zijn vingers op leggen maar het was verdomde sexy. Het open blousje, haar sleutelbeenderen die mooi toonden. "Ik hou zeker van een uitdaging, maar wie zecht dat ik altijd de gene ben die dat hoeft te doen, je doet je best. Dat verdiend punten." Een grimas verscheen om zijn mond.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail had moeite gedaan om zich wat op te doffen. Zodat ze een betere indruk op hem zou maken. Ze had haar sweater uitgedaan en het eerste knopje van haar blouse los gemaakt waardoor haar hals volledig zichtbaar was. Ook kon je haar sleutelbeenderen zien. Haar ketting bungelde heen en weer terwijl ze haar haar nog even goed deed. Ze haalde diep adem en verzamelde haar moed bij elkaar om vervolgens naar Kilro te lopen. Hij had haar nog niet echt opgemerkt. Haar vingertoppen streken langs zijn schouders en toen ze naast hem stond kon ze zien dat zijn mondhoeken omhoog waren.
''Waarom zo boos en ongeďnteresseerd, lekkerding. Ik dacht dat je wel van een uitdaging hield..'' Ze ze met een zoete stem waarna ze verleidelijk probeerde te glimlachen. Maar Kilro keek haar niet aan. Alsof hij haar nog steeds geen blik waardig gegunde.

"Een raaf moet altijd een goede student zijn en nooit zijn of haar studie laten afleiden door een verleidelijk exemplaar van een mens." antwoorden hij nogal statig. Alsof hij opeens niet meer de jongen van 2 minuten geleden was die van een spelletje hield was. Ze trok haar wenkbrauw omhoog. Maar liet de woorden nog een keer tot haar doordringen. Hij noemde haar dus een verleidelijk exemplaar van een mens? Ze wist niet hoe ze dat echter moest opvatten. Was dat iets als dat hij toe gaf dat ze aantrekkelijk persoon was of was dit weer één van zijn trucjes om haar te paaien net zoals vele andere. Ze besloot er maar niet veel over te zeggen. Misschien was het waar dat een raaf zich niet moest laten afleiden van zijn studie maar hij had er daar net echter geen moeite mee gehad om zijn werk te laten liggen en daarbij het was vrijdag.
''Onzin,'' Begon Abigail heel kalm. ''Volgens mij ben jij wijs genoeg om te weten wanneer het tijd is voor leren en wanneer de tijd is om plezier te make en daarbij komt ook nog dat je nog een heel weekend heb om te doen en laten wat je wilt...'' Zei Abigail die zich niet zo makkelijk uit het veld liet slaan.
Wat verwachtten hij nou van haar? Dat ze zei van ik help je wel? Of dat ze gewoon weg ging. Maar die glimlach van de net had bewezen dat hij het helemaal niet erg vond of hij vond het heel leuk om te lezen over oude spreuken.
''Maar goed, als je wil dat ik weg ga mag je dat ook gerust zeggen hoor.'' zei Abigail kalm al had ze daar wel lichten moeite in want ergens wou ze helemaal niet weg bij Kilro. Ze vond het wel leuk om het een klein beetje te plagen en dat ze dan een reactie terug kreeg die haar wel beviel. Maar als hij dat zou willen zou ze wel weg gaan. Misschien was hij haar gewoon zat omdat hij misschien wel wist dat als hij Abigail nodig had of gewoon zin had in een flirtspelletje hij die hulp of plezier ook wel kreeg. Maar dit kon natuurlijk ook averechts werken en er voor zorgen dat Abigail langs hem heen liep alsof ze hem niet meer kende en hem alleen nog maar uit schold en probeerde op zijn hart te trappen met woorden. Want dat kon bij Abigail ook gewoon gebeuren. Dat had ze namelijk al een paar keer gedaan bij Rodericks en Rodericks bij haar.

Ze zag dat hij op keek en recht in haar groene ogen keek. De lichte blos op haar wangen was nog steeds niet verdwenen. Ze zag niet echt een reactie wat hij van haar verschijning vond. Misschien vond hij het wel belachelijk dat ze het had gedaan of misschien viel het wel bij hem in de smaak. Ze kon het aan zijn reactie niet echt opmaken totdat hij zei: "Ik hou zeker van een uitdaging, maar wie zecht dat ik altijd de gene ben die dat hoeft te doen, je doet je best. Dat verdiend punten." Abigail keek hem aan en zag dat er een grimas verscheen op zijn mond. Abigail glimlachte nog steeds verleidelijk en staarde even in zijn ogen. Plots veranderde er iets heel kleins in Abigail. Haar maag draaide zich om en haar hart maakte een sprongetje. Het was haar nog al die tijd niet opgevallen hoe mooi zijn ogen waren. Abigail probeerde de gedachten uit haar hoofd te schudde wat aardig lukte.
''Daar heb je gelijk in,'' Zei ze het was wel duidelijk dat ze minder kalm was dan de net. Ze keek even weg en voelde dat haar wangen nog meer kleur kregen. God, had ze maar nooit in die ogen gekeken. Ze keek hem weer aan en probeerde naar iets anders te kijken. Maar zelfs toen ze naar zijn lippen keek kreeg ze alsnog het zelfde effect.
''Dankje,'' Zei ze als laatste.

Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Het was duidelijk dat Kilro vandaag iets had bereikt. Er was een mooi meisje met pit voor hem gevallen. Dit wist de jongen haast zeker en hij kon de grimas niet van zijn gezicht vegen ook al probeerde hij dit soms. Hij loopt zijn leerlingenkamer binnen en kreeg een opmerking over dat hij er een beetje zwart bij liep. Niemand begreep de combinatie van de plakkerige inkt in zijn haren en zijn grijns.
Douchen was een heerlijke bezigheid, de harde hete waterstraal op zijn hoofd. Zijn haar sluik over zijn gezicht heen en met een hoop sop schrobde hij zoveel mogenlijk inkt er uit. Dit herhaalde hij een stuk of 5 keer, al was hij bang dat een aantal haren permanent zwart waren geworden. Gelukkig was het geen neon groen geweest, met zwart kon hij nog wel leven.

Later die week hing hij verdacht veel rond in de bibliotheek als hij niet in de kerkers rond hing met blauwe verf, wellicht om een glimp op te vangen van dat meisje van afgelopen vrijdag dat hem had onder ge-inkt en die toch iets vreemds met hem had gedaan. Ze had veel pit en liet zich niet zomaar om de tuin leiden. Haar glinsterende groene ogen kon hij met moeite van zijn netvlies wissen. Maar Kilro had niet alleen sjans gehad met haar, ook een ander meisje was aan hem blijven plakken. Jessica's intenties kon hij echter niet pijlen. Maar misschien was dat zijn eigen schuld. In zijn donkere spijkerbroek en een helder wit overhemd zat hij aan een van de lange tafels in de grote hal. Er waren nog sporen van blauwe verf te vinden op zijn handen. Het was heel verdacht hoe kraakwit zijn overhemd nog was als hij had geverft. Maar een schoonmaak-spreuk had hem een blauw gevlekt shirt bespaart. Hij zat met zijn neus in de boeken aangezien hij een hele berg huiswerk voor toverdranken.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Het was duidelijk dat ze voor hem was gevallen alleen super verliefd mocht ze het noemen. Ze kende de jongen pas net. Maar gevoelens kwamen sneller dan dat ze had gedacht en daarbij speelde haar hormonen ook een hele grote rol in het leven van het meisje. Na een paar laatste blikken was hij vertrokken om zijn haren te wassen die onder het inkt zaten. Dat tevens haar schuld was geweest. Wat overigens wel heel erg grappig was geweest. Wat een boek allemaal kon beginnen. Ze keek hem na en keek vervolgens de bibliotheek rond. Ze voelde de blos weer weg trekken en liep terug. Ze trok haar sweater weer aan en begon haar spullen in te pakken. Consenteren kon ze nu toch niet meer, ze zou het morgen wel af maken.

Elke dag begon met een brede glimlach of grijns bij Abigail. Wat de meeste leerlingen van haar afdeling wel erg raar vonden. Maar ze waren er al snel achter wat er met Abigail aan de hand was. Ja, Abigail was verliefd op iemand. Maar op wie wisten ze niet want met wie ging Abigail nou echt om? Met niemand toch? In die vier jaar dat ze kamer genoten waren kwam Abigail elke dag eruit met een ochtend humeur.

Maar ondanks ze hem graag weer wou zien durfde ze niet terug te gaan naar de bibliotheek. Niet wetend wat te zeggen of te doen. Één keer had ze hem gezien en had ze zich verstopt achter de boekenkasten gewoon omdat ze vond dat ze er niet uit zag en niet wist wat te zeggen. Gelukkig had ze toen weg kunnen sluipen. Nee, Abigail was nu vooral buiten te vinden want ze moest en zou die eenhoorn vinden die ze in het tweede jaar had gezien in de bossen. Ze had vaak het hele bos afgelopen maar zodra ze een ander wezen zag was ze altijd op de vlucht geslagen. Maar dat was nu allemaal voorbij. Ze was sinds haar bezoek aan de bibliotheek wat zelfverzekerder geworden en had haar ego weer hersteld. Ze had de eenhoorn opnieuw gezien deze week maar ze was te laat aangezien de eenhoorn op de vlucht sloeg dieper de bossen in. Ze was toen gaan zitten en was gaan tekenen. Het begon eerst met een plant maar die strepen werden al snel een gezicht met prachtige ogen en een heerlijke grijns. Ja, die jongen had haar hoofd op hol gebracht en dat kon ze niet meer ontkennen. En tijdens de lessen was haar aandacht helemaal weg gezakt en staarde ze dromerig voor zich uit. Gelukkig had het hen geen punten gekost.

Met een zucht sloeg ze haar tekenen boek dicht en keek ze naar buiten. De zon scheen. Het was zaterdagmiddag. Net middag althans. Ze schoof haar stoel achteruit. Misschien moest ze toch maar eens naar de eetzaal. Eten. Want haar huiswerk had ze al afgemaakt. Ze keek even naar haar kleding. Als ze hem tegen kwam dan moest ze echt niet in een trainingsbroek lopen en een vest. Ze rende naar boven. Ze kon geen jurk aan doen wat deed je niet als je naar de grote eetzaal ging. Ze glimlachte en pakte een lichte spijkerbroek en haalde een stel wit kleurige hakken uit de kast. Ze trok een wit topje aan . Daarover heen trok ze een blauw jasje. Ze borstelde haar haren tot dat deze iets minder krulde en meer golfde. Ze deed een klein beetje eyeliner op en mascara en lichte lipgloss die haar lippen wat meer lieten glimmen. Tevreden keek ze in de spiegel waarna ze naar beneden ging en haar tekenboek pakte en vertrok.

Ze liep zelfverzekerd en met een rechte rug naar de eetzaal. Ze stapte dapper binnen. Haar ogen gingen de eetzaal rond en bleven hangen op een jongen in een witte blouse en een donkere spijkerbroek. Een glimlach sierde haar gezicht zonder ook eigenlijk enige reden. Maar ze wou niet zomaar even op hem aflopen. Maar ze moest wel. Ze legde alles op tafel en ging vervolgens zitten naast Kilro. Haar groene ogen keken hem fonkeld aan en ze glimlachte. ''Goedemiddag,'' Zei ze onverwachts vrolijk. Iets wat niet echt helemaal de bedoeling was. Want ze moest zo min mogelijk haar gevoelens door laten schermen. Ze pakte een broodje en keek hem vervolgens aan. ''Vind je het erg als ik je join tijdens het middageten?'' Vroeg ze.
Edited by Abigail Jonsen, Mar 13 2012, 08:44 PM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Kilro was heel druk aan het schrijven, het waren belachelijk veel formules die hij moest verklaren en een groot werkstuk over verschillende kruiden die van pas kwamen bij bepaalde toverdranken. Het waren hele interessante theorieën. Dan na een week hoorde hij plots een bekende plezierige stem . Als hij op kijkt ziet hij Abigail, ze was helemaal opgetut, het was duidelijk dat ze haar best had gedaan om bij hem in de smaak te vallen. "Hoi" Antwoord Kilro.
Hij doopt zijn veer in de inkt en schrijft verder aan zijn verslag. Hij kneep een heel klein beetje met zijn ogen en hij had een grimas op zijn gezicht. "Ik dacht dat je de afgelopen week me wel zou opzoeken, en hier ben je" Dit zegt hij zonder op te kijken van zijn perkament.

De jongen dacht dat het waarscheinlijk maar een eenmalige flirt zou zijn geweest aangezien Abigail zich al een week niet had vertoont in zijn bijzijn. Zelfs bij het avondeten had ze waarscheinlijk verdekt opgestelt gezeten waardoor hij niet naar haar had kunnen kijken. Het had ook gewoon gekunt dat iemand hem een waanzichtspreuk had opgelegd maar dat leek hem redelijk onwaarscheinlijk.

"Ik was al bijna bang dat ik een slechte indruk had achtergelaten" Grapt hij en kijkt dan recht in haar ogen, dan knipoogt hij. Toen hij lachtte kon ze zijn 2 rijen met witte tanden zien.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail had zich opgedoft. Voor haar gevoel leuke kleding aangedaan, hakken en wat make-up maar niet te veel zodat je nog steeds de natuurlijke schoonheid zag. Door het lijntje rond haar ogen vielen ze echter nog meer op dan dat ze al gedaan hadden. Ze was langzaam naar de eetzaal gelopen. Ze had haar moed verzameld toen ze hem zag en was naast hem gaan zitten. Ze begroette hem vriendelijk met een glimlach.

"Hoi" Antwoord Kilro haar begroeting. Ze zag dat hij druk aan het schrijven was en ze keek stiekem mee wat hij deed. gewoon uit nieuwsgierigheid. Want zo was gewoon aangelegd. Ze zag dat hij zijn toverdranken aan het maken was en richten zich vervolgens op haar broodje. Maar voordat ze een hap had genomen Zei Kilro: "Ik dacht dat je de afgelopen week me wel zou opzoeken, en hier ben je"
Abigail keek naar hem en zag zijn mondhoeken omhoog staan. Ze bevochtigde even haar lippen waarna ze lichtjes grinnikte.
''Heb je me gemist dan,'' Zei Abigail met een kleine grijns op haar gezicht.
Ze keek weer even naar haar broodje waarna ze zei met een lichte blos: ''Eerlijk gezegd, moest ik alles even op een rijtje zitten..''
Ze keek hem weer aan met een glimlach waarna ze volgde: ''Ik moest er gewoon achter komen wat ik wil maar het duurde wat langer aangezien er iemand constant mijn gedachten ergens anders naar toe voerde.'' Zei ze eerlijk waarna ze weer naar haar broodje keek en een hap nam.
"Ik was al bijna bang dat ik een slechte indruk had achtergelaten" Grapte Kilro. Abigail verslikte zich na zijn woorden en hoesten even waarna ze hem weer aan keek en hem naar haar zag knipogen. Waarna hij begon te lachen. Abigails gedachten sloegen op hol en ze probeerde zo min mogelijk rood te worden maar je zag toch een klein kleur verschil op haar wangen. Ze schudde alles weg en keek hem weer aan.
''Nee, dat had je zeker niet gedaan, eerder een goede indruk die mij een beetje van me stuk had gebracht.'' Zei ze goud eerlijk waarna ze glimlachte.
''Ik denk dat ik eerder de gene ben die een slechte indruk heb achter gelaten,'' Zei ze iets kalmer. ''Heb je alles er uit kunnen krijgen?'' Vroeg ze vervolgens. Waarna ze naar zijn haar keek. Even had ze de neiging er door heen te gaan met haar vingers maar ze wist zich in te houden. Die jongen had haar volledig in zijn macht nu hij zo naast haar zat. Want die blouse stond hem zeer goed.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


De eerlijkheid waarmee Abigail de bekentenissen eruit flapte was bewonderenswaardig vond Kilro. Dit was een volledige bekentenis dat ze helemaal gek van hem was. Het deed hem goed te horen dat ze van haar stuk was geweest en dat hij continue in haar gedachte aanwezig was geweest. Eventjes had hij daar geen weerwoord op. Zijn wangen verrieden echter geen blos toch vond hij het hartverwarmend en het voedde zijn ego enorm.

"Dus eigenlijk.." Begint hij en knijpt zijn ogen even een klein beetje toe waardoor hij pret-oogjes kreeg. "..Eigenlijk probeer je hier te zeggen dat je voor me gevallen bent? " Dat ging makkelijk, dacht hij erachteraan.
Hij moest eerlijk toegeven dat ze een zeer aantrekkelijk meisje was maar laten we nu maar niet te hard van stapel lopen. Of toch juist wel?
Toen ze vroeg dacht hij even terug aan het vervelende goedje dat ze in zijn haar had gegooit. Hij buigt iets over tafel heen zodat hij wat bereikbaarder was voor Abigail. "Heb bijna alles er uit kunnen krijgen, wil je het controleren? Volgens mij ben ik zo goed als bruinharig, misschien dat er een enkele zwarte nog tussen schuilt." Hij grinnikt.

Hij was benieuwd hoe ze zou reageren op zijn vragen, haar vraag over het inkt incident was waarscheinlijk een manier geweest om haar eerdere verhaal compleet af te leiden.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail was naast hem gaan zitten en had vervolgens haar verhaal gedaan waarom ze hem niet had opgezocht. Ze bekende alles wat ze in die week had gedacht en ze was er dan ook volledig eerlijk mee geweest dat ze constant aan hem had gedacht. Maar ze kreeg geen reactie van hem. Helemaal niets. Je kon het gemeen vinden maar je kon het ook mysterieus noemen. Ze moest het maar gaan zien. Dat was het enige wat ze kon. Kijken wat hij deed.

"Dus eigenlijk.." Begon Kilro zijn woorden terwijl hij zijn ogen een beetje dicht kneep en kleine pretoogjes kreeg. "..Eigenlijk probeer je hier te zeggen dat je voor me gevallen bent? " maakte hij zijn zin af. Abigail keek Kilro aan. Haar groene ogen probeerde alles in zich op te nemen. ''Eigenlijk wel ja, ik vind je zeer aantrekkelijk en een zekere uitdaging want zoals nu kan ik geen reactie peilen. Alsof je alles afsluit voor me.'' Zei ze kalm. ''Maar eerlijk weet niet of je na één keer verliefd kan zijn, maar gevoelens en aantrekkingskracht zijn er wel. Maar ik heb zo'n gevoel dat ik de enige ben die daar zo over denk..'' Zei ze kalm.

Ze vroeg of hij de inkt er uit had kunnen krijgen en Kilro boog naar haar toe.
"Heb bijna alles er uit kunnen krijgen, wil je het controleren? Volgens mij ben ik zo goed als bruinharig, misschien dat er een enkele zwarte nog tussen schuilt." Zei de jongen grinnikt.
Abigail wist even niet echt wat ze moest. Haar gevoelens zeiden haar dat ze deze kans moest grijpen terwijl iets anders in haar zei dat ze rustig moest doen. Maar wat kon het voor kwaad om te controleren of hij er alles uit had gekregen. Ze boog zich naar hem toe en liet haar vingers door zijn haren glijden. Ze voelde heerlijk zacht en even leek ze er door heen te strelen totdat ze zichzelf daar op betrapte en vervolgens het grondig bekeek.
''Buiten 6 of 8 zwarte haartjes zie ik niets meer.'' Zei ze rustig waarna haar vingers nog een laatste keer door zijn haren gingen en vervolgens nog langs zijn wang strekte en haar hand vervolgens weer langzaam terug trok.
''Volgens mij ben ik de enige die zich in het diepe durft te gooien, of niet..'' Zei Abigail terwijl ze hem aan keek met lichte fonkelde ogen die erg kalm leken maar in haar gedachten was dat wel heel anders. Daar moest ze zich als het waren vast binden om haar gevoelens niet te uiten tevens als haar gedachtes. Nee, Abigail kon zich heel rustig houden voor de buitenwereld terwijl ze van binnen het uit schreeuwde.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


De handen die door zijn haren gleden, wat een heerlijk gevoel. Diep van binnen was ook Kilro erg onrustig aan het worden. Hij zou niet snel zeggen dat hij voor haar zou zijn gevallen, maar wat ze zij over aantrekkingskracht dat was het zeker. Nu ze zo dichtbij hem was kon ze zijn nieuwe aftershave ruiken waarmee hij probeerde de sigarettenlucht te maskeren. Beiden geuren waren niet al te sterk aanwezig. "...volgens mij ben ik de enige die zich in het diepe durft te gooien..." de woorden van Abigail bleven even hangen in Kilro zijn gedachtes. Ze herhaalden zich. "Misschien.." Had hij er haast onverstaanbaar op geantwoord.

Hij wilde het natuurlijk niet toegeven maar de hormonen vlogen alle kanten op door zijn lijf. Die ogen waren om in te verdrinken, en opeens was zijn toverdranken essay compleet irrelevant geworden. "Geen zorgen, als je nu alles al van me zou weten blijft er niks meer over om het over te hebben" Lacht hij vrolijk en komt even heel erg dicht bij haar gezicht met het zijne. Hun lippen raken bijna als hij haar in de ogen kijkt, dan kijkt hij weer even weg en fluistert "Geen zorgen, ik voel de spanning ook"

Maar langzaam maakt hij aanstalte zijn hoofd weer terug te trekken uit dit tafereel. De spanning moest nog niet zo snel verholpen worden, het was te leuk en te opwindend. Wat als iedereen het nou zag? Ach wat laat ze maar kijken, maar het zou zo genant zijn als ze uit elkaar werden getoverd door een docent, en zijn reputatie als Casanova van ravenklauw dan? Die was dan naar de maan.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Haar handen gleden door zijn zachte haren heen. Zijn haren voelde als zijde aan. Ze controleerde of ze nog zwarte inkt zag maar buiten een paar haartjes zag ze niets wat nog inkt bevatten. Nu ze zo bij hem zat kon ze de lichte sigaretengeur en aftershave ruiken. Abigail zelf had een fruitig luchtje op gedaan. Ze zei dat ze misschien de enige was die zich in het diepe wilde gooien waarop ze de woorden "misschien" uit zijn mond hoorde komen. Het was haast onverstaanbaar geweest. Abigails vingers gleden langs zijn wang.

Misschien was een antwoord die twee dingen kon betekenen. Of hij speelde nog steeds een spelletje of hij voelde wel wat voor haar of hij deed gewoon alleen maar vriendelijk tegen haar om haar niet teleur te stellen. Hij was zeer moeilijk te peilen, op het begin niet maar later werd het steeds moeilijker. Natuurlijk had ze zijn bijnaam gehoord en ze geloofde dat maar al te graag. Aangezien hij zeker niet een lelijke jongen was en daarbij kwam nog dat hij een ravenklauwer was en die paste zowat op elke afdeling.
"Geen zorgen, als je nu alles al van me zou weten blijft er niks meer over om het over te hebben" Lacht hij vrolijk. Waarop abigail moest lachen. "Daar heb je zeker gelijk in." Zei ze lachend.
Zijn gezicht kwam dicht bij die van haar. Ze voelde hoe haar lichaamswarmte hoger werd en probeerde een blos terug te dringen. Niemand hoefde te weten wie ze leuk vond, toch?
Ze staarde recht in zijn ogen, hun lippen raakte elkaar net niet. Wat moest ze doen? Moest ze hem midden in de grote zaal zoenen? Ze had dat nooit gedaan. Zelfs geen klein kusje op de mond. Wat best erg was aangezien de meeste daar wel ervaring mee hadden. Maar ze wist wel veel meer van het flirtspelletje af. Meer dan andere leerlingen.
Voordat ze ook maar iets kon doen draaide Kilro zich weg waarna hij fluisterde: "Geen zorgen, ik voel de spanning ook"
Dat was een hele opluchting voor Abigail dat ze niet de enige was die het voelde oplopen. Maar ergens was het wel fijn geweest en ook best leuk en spannend. Wat zou een eerste kus inhouden? Hoeveel ervaring had hij? Allerlei vragen die in haar hoofd spookte maar niet durfde te vragen of kon beantwoorden.

Kilro draaide zijn hoofd weer terug. Weer waren ze zo dicht bij elkaar. Ze zag enkele meisjes kijken. Ze zag ergens dat Kilro nadacht terwijl de spanning hoger op liep. Vele nieuwsgierige ogen waren op hen gericht. Ze hield niet van pottenkijkers. Op eens kreeg ze een idee. Ze grijnsde lichtjes ergens ook verleidelijk.
"Zie me zo over 10 minuten in de bossen, eet eerst wat dan valt het niet zo op.." fluisterde ze zo zacht dat enkel hij het kon horen.

Ze stond op en liep met elegante passen weg. Ze ging naar de leerlingenkamer om haar jas te pakken en handschoenen en sjaal. Ze trok ze aan en vertrok richting de bossen.

Het sneeuwde buiten zoals verwacht maar het was perfect winterweer. Ze hoopte alleen niet dat Kilro haar alleen liet wachten en ze hoopte echter dat hij kwam. Ze leunde tegen een boom aan terwijl ze wachten. Ze dacht naen verzonk al snel in gedachten. Zijn haren voelde zo zacht.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Kilro ziet in zijn ooghoeken hoe ze weg liep, haar heupen wiegend en haar hakken tikkend op de leisteen vloer van de grote hal. Hij keek haar na maar probeerde niet al te veel op te vallen, wat al onvermeidelijk was na hun bijna zoen van daarnet. Natuurlijk waren er leerlingen die het hadden gezien. De meest opvallende combinatie waren ze wellicht niet maar het kon niet lang duren voor de roddels zouden gaan dat de Casanova van Ravenklauw zich aan de haak had laten slaan. Niet zo een beste klap voor zijn reputatie.

Toch ging de tijd nu tergend langzaam, hij had wel naar Abigail geluistert. Tien hele minuten wachten, de tijd voor verdacht naar elkaar lachen was waarscheinlijk wel al voorbij. Die enorme grijns op zijn smoelwerk viel niet te herkennen. Tijdens het eten van zijn broodje bacon keek hij van zijn huiswerk naar de klok en terug. Dit eienlijk elke minuut want de concentratie was zeer ver te zoeken. "Laat maar" mompelt Kilro en brengt zijn boeken terug naar de leerlingen kamer waar hij zijn mantel sommeert en aantrekt. Even nog zijn haar checken en dan op naar het bos.
Edited by Kilro Aidan, Mar 14 2012, 05:39 PM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Ze stond op en liep met elegante passen weg. Ze voelde de ogen in haar rug prikken maar ze keek niet om. Ze mochten niet gaan opvallen want ze zag Rodericks er wel voor aan dat hij er tussen probeerde te komen. Maar ergens was het wel logisch want net stond de Casanova bijna op het punt zijn lippen op die van haar te drukken. Ondanks Abigail heel graag wilde weten wat een eerste kus en zoen in hield, ze wilde de negatieve reacties voorkomen.
Ze ging naar de leerlingenkamer om haar jas te pakken en handschoenen en sjaal. Ze trok ze aan en vertrok richting de bossen.

Ze keek even naar haar horloge toen ze liep. Nog even en dan was het tien minuten verder. Dan zou hij weg gaan uit de eetzaal als het goed was. Ze keek even naar haar schoenen. Misschien had ze andere schoenen aan moeten trekken. Met hakken in een bos lopen riep gewoon om ongeluk. Een klein briesje speelde met haar haren terwijl ze naar het bos liep. Toen het pad wat meer losse aarde en sneeuw bevatten liep ze extra voorzichtig. De sneeuw voelde koud aan op haar blote huid. Ze vervloekte haar schoenen toen het bijna mis ging. Uiteindelijk stond ze tegen een boom aan. Misschien moest ze haar schoenen maar uit doen en op blote voeten verder gaan? In de zomer had ze dat zo gedaan. Ze liep dan wel vaker op blote voeten. De wind waaide door de bomen terwijl ze wachten.

Toen zag ze hem. Zijn bruine haren wapperde door de wind en zijn grijns was vanaf een afstand te zien. Ze voelde een warme gloed over haar heen komen die haar van binnen lichtjes verwarmde. Ze kreeg een brede grijns op haar gezicht toen ze een idee kreeg. Ze liep iets verder en ging achter een dikke boom staan. Ze wachten even en hoorde voetstappen haar kant op komen. Ze schuifelde iets naar rechts zodat hij haar niet kon zien. Toen hij haar voorbij liep stapte ze snel naar hem toe en legde haar handen voor zijn ogen.
''Rara wie ben ik,'' Zei ze op een speelse toon terwijl ze nog breed grijnsde.
Ze wachten even op een reactie maar ze zorgde er wel voor dat hij niet om kon draaien want ze wou hem ergens mee naar toe nemen. Haar geheime plek waar ze bijna de hele week had gezetten. Eigenlijk 3 kwart van alle schooljaren. in de zomer maakte ze zelf hier haar huiswerk.
''Jij wilde toch weten waar ik was vorige week?'' Begon ze zacht. ''Vertrouw je me?'' Vroeg ze zachtjes.

Abigail had haar sjaal voor zijn ogen gebonden en loodste hem dieper het bos in. Ze liep heel voorzichtig en verzwikte een keer of 3 haar enkels waarna ze zachtjes vloekte op haar schoenen. Ze kwamen eindelijk aan op de plek van bestemming. Ze beet zachtjes op haar onderlip en maakte de sjaal los.
''Je mag kijken,'' Zei ze vervolgens.

Het waren twee omgevallen bomen tegen elkaar die leunde op een derde boom. Er hing een groot groen zeil over heen die vast zat met spijkers zodat er een soort tent ontstond. Voor de tent stonden struiken. Je kon niet zien wat er in de ruimte zat daar voor moest je dichterbij komen. Abigail glimlachte en liep verder terwijl ze hem mee wenkte. Op de grond lagen verschillende dekens en daaronder karton en plastic. Op het zeil waren tekeningen geplakt en in de hoek lagen tekenen spullen en er stond een koekjes trommel en er lagen wat openen schoenen. Zoals slippers en ballerina's. Ze ging zitten en klopte naast haar op de grond.

Toen hij eenmaal zat keek ze hem met een glimlach aan.
''Dit is ons geheimpje oké? Ik wil niet dat ik andere mensen aantref op de plek waar ik mezelf kan terug trekken.'' Zei ze kalmpjes.
''Maar wat vind je er van?'' Zei ze terwijl ze hem aan keek.

(OOC: GM toestemming van Kilro...)
Edited by Abigail Jonsen, Mar 14 2012, 05:13 PM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Free Forums with no limits on posts or members.
Learn More · Register for Free
Go to Next Page
« Previous Topic · Oude Bibliotheek · Next Topic »
Add Reply
  • Pages:
  • 1
  • 2
  • 4

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +