Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Add Reply
  • Pages:
  • 1
  • 3
stoffige boeken en nieuwe banden; kilro en abigail
Topic Started: Mar 11 2012, 01:30 PM (1,176 Views)
Kilro Aidan
Member Avatar


Twee handen voor zijn ogen, dit was echt heel suf maar goed hij zou het spelletje met haar meespelen. "Rara wie ben ik?" Had Abigail hem gevraagd en hij vroeg zich af of hij hij serieus op moest antwoorden. Natuurlijk moest hij dat niet. "Even denken, je bent niet de minister van magie.....Professor Zodiak, ik weet het zeker, die kan ook zo een stem opzetten." Hij klonk semi serieus maar barste al snel in lachen uit.
"Vertrouw je me?" Vroeg Abigail aan hem. Natuurlijk vertrouwde hij haar voor geen cent, al zou hij vast nog wel kansen bij haar krijgen. Hoe bestond het dat vrouwen zo verdomd onpraktisch waren? Onderweg merkte hij het gestuntel van het meisje om alleen al vooruit te komen. Hakken, die zou hij van zijn leven lang nooit dragen. Bij vrouwen vond hij het wel super sexy maar de combinatie van hakken en zachte berm grond als ze het bos in wandelde kon hij toch echt niet snappen. Wellicht zijzelf ook niet.

Als haar handen van zijn ogen af waren gehaald kon hij weer kijken. "Je hebt een geheime hut..."Mompelt hij, dit was wel eens wat anders dan de Kamer van Hoge Nood waar hij graag zijn verzamelingen verstopte en plannen smeedde. Dit was echt alsof ze terug gingen naar de kindertijd. Kealan en hij hadden vroeger ook een geheime hut, Darren moest altijd janken dat hij er niet bij mocht en zette dan de hut in de fik. Op die manier kon de tweeling weer opnieuw beginnen.
Kilro staarde om zich heen, papier en slippers....en groen zijl....
Ergens vond hij het idee wel cool en als ze de plek goed konden masqueren dan was het de ideale plek om lol te trappen.

Hij grinnikt "Ons geheimpje, maar weet je zeker dat je mij hier wilt hebben als het jou speciale plek is?"
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail had haar handen voor zijn ogen geslagen en vroeg wie ze was. Het was misschien kinderlijk maar het was beter dan haar tweede idee. Want zo fijn had hij het niet gevonden als ze op zijn rug was gesprongen. Misschien lag hij dan wel op de grond met zijn gezicht in de sneeuw. Sneeuw happen. Ze grinnikte om de gedachten. Dat zou best wel leuk zijn zeker omdat zij dan gewoon boven op hem had gezetten. Maar misschien was hij dan wel boos geworden. Ach klieren kon altijd toch?

"Even denken, je bent niet de minister van magie.....Professor Zodiak, ik weet het zeker, die kan ook zo een stem opzetten." Zei Kilro semi serieus.
Abigail barsten in lachen uit toen hij dat zij en hield even een hand voor haar mond. Maar ze zorgde er wel voor dat hij haar niet kon aankijken. Toen ze vroeg of hij haar vertrouwde gaf hij geen antwoord. Misschien was het ook wel logisch want zij had het ook niet gedaan. Een jongen die ze pas 1 week kende die haar hoofd op hol bracht. Als ze hem opeens zomaar zou vertrouwen dan zou ze het zelfde effect krijgen als bij Rodericks. Maar ergens vroeg ze zich af of dit alleen maar spel was voor hem of dat hij werkelijk voor haar begon te vallen. Want de Casanova had een behoorlijke reputatie als versierder en meiden killer. En misschien was zij net in zijn val getrapt. Daarom ook deed ze een blinddoek bij de jongen om. Nouja, blinddoek. Het was haar sjaal. Zo zou hij haar nooit kunnen vinden en kunnen stalken en daarbij ze kende dit bos ondertussen best goed, al was ze nooit te diep het bos in geweest.

Ze loodste hem mee naar haar geheime plekje. Het was gewoon een hut die ze had gemaakt maar voor Abigail was het ideaal. Ze wist nog dat ze in de zomer in slaap was gevallen en toen diep in de nacht wakker was geworden door de kou. Gelukkig had niemand alarm geslagen. Ze liep verder en maakte de blinddoek los toen ze er waren. Ze ging de hut binnen en ging zitten waarna ze naast zich neer klopte.
"Je hebt een geheime hut..." Had hij gemompeld. Waarom Abigail met een knikje en een ''Uhuh'' Geluid had geantwoord.

Ze wachten tot hij was gaan zitten en keek hem glimlachend aan.
''Dit is ons geheimpje oké? Ik wil niet dat ik andere mensen aantref op de plek waar ik mezelf kan terug trekken.'' Zei ze.
"Ons geheimpje, maar weet je zeker dat je mij hier wilt hebben als het jou speciale plek is?" Zei hij vervolgens terwijl hij grinnikten.
Abigail dacht even na, waarna ze knikte en zei: ''Ja, het is ons geheim, zo kan niemand ons storen of bekijken..''
Ze ging even goed zitten en keek voor zich uit. ''En daarbij hou ik niet van pottenkijkers..'' Begon ze waarna ze Kilro aan keek.
''En daar bij komt ook nog dat jij niet gezien wil worden met een meisje met meer pit die niet alleen maar verlegen is en al voor je valt door één simpele blik en dat je nogal gesteld ben op je bijnaam in de school..'' Zei ze rustig. Haar ogen werden doordringend terwijl ze hem aan keek.
''Als dit serieus word begrijp dan goed dat ik je het leven zuur maak als je me bedriegt...'' Zei ze met een donkere stem.
Ze keek even weg en haar ogen werden weer helder groen en leken weer te twinkelen.
''Misschien is dit een domme vraag, maar wat ziet een raven jongen zoals jij in een huffel zoals ik?'' Vroeg ze zonder hem echter aan te kijken.
Ze klonk echter serieus en dat was het ook volgens haar. Ze keek de jongen weer aan.
''Is dit een spel zoals bij vele andere meisjes of loopt dit anders dan dat jij had gedacht?'' Zei Abigail.
''Ik heb mijn gedachten uitgesproken in het bijzijnde van vele andere maar jij daarin tegen heb niets gezegd en bepaald makkelijk te peilen ben je niet..'' Zei Abigail als laatste terwijl ze hem serieus aan keek met heldere groene ogen.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Hij keek even om zich heen en ging heel dicht bij haar staan. "Ik hou niet van pottenkijkers" Had ze gezegd.
"Als niemand ook maar iets ziet hoe kan ik dan mijn reputatie hooghouden? En mag het niet eens gezien worden dat je iemand achter je aan hebt? Of andersom voor dat geval" Grapte hij en strijkt een lok haar uit haar gezicht. Ze had prachtig lang donker haar. "Als alle meisjes zo makkelijk waren om te laten bezwijken had ik er geen plezier meer aan, dan word het saai."
Abigail bleef maar babbelen en babbelen. Waarschijnlijk was ze heel zenuwachtig en onzeker en flapte ze alles er uit wat er in haar op kwam. Kilro kon het zeker wel waarderen en keek haar aan. Na een tijdje sprak ze over zijn spelletjes en of dit er ook een was van hem. Haar hoofd was op hol gebracht, ze straalde vuur uit op deze koude winterdag.
In de afgelopen week had ze af en aan in zijn hoofd gespookt. Er hing een bepaalt spanningsveld tussen hen dat hij heel prettig vond, tegeleikertijd ook doodeng. Was de knappe kop verlieft aan het worden? Nah ..dat kon het niet zijn, eerder dierlijke aantrekkingskracht, dat klonk een stuk leuker in zijn hoofd, natuurlijk kon hij zichzelf voor de gek blijven houden. Hij ging naast haar zitten.

Feit was dat ze hier nu met z'n tweetjes op hun geheime plek waren. "Is dit een spel?" Vroeg hij zachtjes en bewoog zijn hoofd richting het hare. Zijn hand streekt haar wang als hij even naar haar kijkt en dan naar haar lippen. Abigail was prachtig en dat moest gezegd. Voor hij het wist drukte hij zijn lippen op de hare.
Edited by Kilro Aidan, Mar 14 2012, 09:24 PM.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Ze klopte op de grond naast haar en wachten tot Kilro ging zitten. Hij zat dicht naast haar en Abigail keek hem glimlachend aan. Ze begon langzamerhand te praten. Misschien omdat ze gewoon wou praten en het wou weten. Misschien uit zenuwen over wat er zou kunnen gebeuren nu ze hier alleen waren. Maar wie kon het zeggen als zelfs Abigail het niet wist.Ze ging even goed zitten en keek voor zich uit.
''En daarbij hou ik niet van pottenkijkers..'' Begon ze waarna ze Kilro aan keek.
''En daar bij komt ook nog dat jij niet gezien wil worden met een meisje met meer pit die niet alleen maar verlegen is en al voor je valt door één simpele blik en dat je nogal gesteld ben op je bijnaam in de school..'' Zei ze rustig. Haar ogen werden doordringend terwijl ze hem aan keek.
"Als niemand ook maar iets ziet hoe kan ik dan mijn reputatie hooghouden? En mag het niet eens gezien worden dat je iemand achter je aan hebt? Of andersom voor dat geval" grapte hij terug als antwoord op haar woorden. Abigail keek hem eerst een klein beetje verbijsterd aan. Zo had ze het nog niet bekeken. Maar wat haar het meeste verbaasde was dat hij zei dat ze iemand achter haar aan had. Was dit een bekentenis? Abigail kreeg haar gezicht weer normaal en glimlachte uiteindelijk. Ergens ging er een gevoel van geluk door haar heen. Ze voelde zijn hand over haar wangen streken om een lok uit haar gezicht te strijken. Ze keek hem met heldere groene twinkelde ogen aan terwijl ze lichtjes rood werd.
''Was dat een bekentenis?'' Grapte ze vervolgens terug waarna ze haar tong plagend uit stak nadat hij zijn hand weer had weg gehaald. Ze lachte lichtjes vervolgens en keek even in de verte. ''Eigenlijk had ik het nog nooit zo bekeken,'' Zei ze eerlijk. Ze glimlachte even, zomaar zonder reden. ''En het is wel leuk om die leerlingen jaloers te maken met een lekkerding..'' Zei ze met de zelfde glimlach op haar gezicht. Deze glimlach veranderde in een domme grijns waarna ze hem weer aan keek. Ze zuchtte even waarna ze verder sprak.
"Als alle meisjes zo makkelijk waren om te laten bezwijken had ik er geen plezier meer aan, dan word het saai." Zei Kilro.
Abigail keek hem even aan en fronste lichtjes maar knikte uiteindelijk. Ze was geen ervaren jongen daarin dus ze had daar niet veel over te zeggen. Alleen ging er een vraag door haar hoofd die ze ook echter uitsprak: ''Was ik makkelijke prooi voor je?''

''Is dit een spel zoals bij vele andere meisjes of loopt dit anders dan dat jij had gedacht?'' Zei Abigail, ze keek hem serieus aan met haar heldere groene ogen en wachten op wat hij zou zeggen en als hij niets zou zeggen zou ze gewoon verder gaan met praten.
"Is dit een spel?" Vroeg hij zachtjes. Abigail keek hem aan maar toen ze zag dat zijn hoofd richting die van haar ging werd ze wel zenuwachtig. Al was dit haast niet te zien, dus om een rode kop te voorkomen keek ze naar beneden. Maar in haar hoofd rende ze rondjes en gilde ze: O Mijn god, O mijn god! Zijn hand streek langs haar wang en Abigail keek hem weer recht aan in zijn ogen. Haar heldere groene ogen zaten gevangen in de zijne.
Hij boog zich naar voren en voordat ze het ook maar door had had hij zijn lippen op die van haar gedrukt.
Haar ogen sperde wijd open, haar eerste kus! Zijn lippen voelde zacht en gelijke tijd ook weer wat ruw. Ze wist het gewoon niet te omschrijven. In haar hoofd gilde ze het nu uit en maakte ze een vreugde dansje. Ze voelde zich zo blij. Haar ogen begonnen meer te schitteren en te fonkelen, dit keer van plezier. Een blos verscheen op haar wangen waarna ze haar ogen sloot. Ze hoopte maar dat hij niet merkte dat hij de eerste was die haar gekust had. Ze schaamde zich er lichtjes voor. Maar kom op, ze was een vierde jaars!
Heel voorzichtig kuste ze hem terug. Het duurde een paar seconde voordat ze het ritme van Kilro te pakken had maar dat gevoel van de kus was geweldig. Ze wist dat ze nog wel een maand lang met een brede glimlach rond zou lopen.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Kilro had zijn ogen gesloten en haar gezicht omvat in zijn handen. De kus voelde heerlijk aan, zachjes bewoog hij zijn lippen op de hare. Hij had duidelijk geoefend. Haar lippen waren zo zacht. Nu sloegen ook zijn gedachtes op hol en de testosteron schoot door zijn hele lijf heen. Na een tijdje verbrak hij zacht de kus en liet zijn hofd nogsteeds vrij dicht bij die van Abigail.
Even een adempauze voor hij zachtjes tegen haar sprak, zijn linkerhand gleed weg van haar wang, de ander haalde hij door haar lange haren. "Tweifel je nogsteeds zo aan me?" Hij gaf geen antwoorden op haar hersenspinsels. Dat waren nutteloze vragen waar ze het antwoord waarscheinlijk wel op wist. Natuulijk was ze een interessante prooi voor hem geweest. Dit was meer iets dat ze was overkomen. Ja, hij had geflirt, en ja het had gewerkt.

Na deze warme kus viel het niet eens meer op dat de buitenlucht zo koud was. Het was geweest of de wereld om hun heen even was verdwenen. Kilro dacht zelfs niet eens meer aan het zijl onder zijn kont, het feit dat ze in het bos waren. In het bos wist je maar nooit wat er allemaal kon gaan gebeuren. Even was Abigail het mooiste meisje van de wereld in zijn ogen. Mooier dan Meg was geweest, of hield hij zichzelf nu voor de gek? Zelf had hij geen idee of het iets zou gaan worden dat werkte. Hij had Abigail heus wel horen zeggen dat ze hem het leven zuur zou maken mocht hij haar iets flikken. Dat maakte het allemaal een stuk interessanter voor het jonge heerschap.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Abigail had haar ogen gesloten terwijl ze langzaam het ritme vond van de kus. het was wel duidelijk dat Kilro veel meer ervaring had als zij. Het voelde alsof ze vrij werd gelaten uit haar zilveren kooitje en ze rond vloog tussen de wolken. Ze was in de zevende hemel en leek wel te zweven. Alles om haar bestond niet. Het leek enkele secondes te duren maar het waren in werkelijkheid een paar minuten geweest. De hormonen en adrenaline gierde door haar lijf heen. Kilro verbrak zachtjes de kus en Abigail opende haar ogen weer. Haar ogen glommen en leken te stralen als een sterrenregen. Dat gevoel was net zo geweldig geweest. Alles was uit haar gedachten gedreven voor een tijdje. Alleen zij en Kilro. Het voelde minder koud dan het was geweest. Haar adem was iets gejaagder geworden dan dat ze had gedacht. Ze keek Kilro recht aan en voelde nog steeds een warme gloed over haar heen komen.
"Twijfel je nog steeds zo aan me?" vroeg Kilro aan haar.
Abigail was even vergeten waar ze het zo net over hadden gehad en toen het haar weer was binnen gedrongen glimlachte ze.
''Nee, absoluut niet meer.'' Zei ze met een glimlach. Haar ogen fonkelde nog steeds terwijl ze naar hem keek. Ze boog iets naar voren en drukte een kus op zijn lippen terwijl ook haar vingertoppen op zijn wang lagen. Alsof het heel normaal was. Maar het bezorgde Abigail de kriebels en ook sprong haar hart een gat de lucht in. Ze hoorde nog net geen vuurwerk. Toen ze haar ogen weer open deed keek ze hem aan.
''Twijfel je ook nog aan mij?'' Grapte ze.

Ze was benieuwd naar Kilro. Hoe dit verder zou lopen. Zou het echt iets serieus worden? Of zou er in de tussentijd zoveel anders gebeuren. Je wist het nooit met een jongen als hij. Maar ze twijfel niet aan hem. Nee, dat zeker niet meer. Het was geen spelletje meer. Al was het wel zo allemaal begonnen. Het zo voor Kilro misschien wel zwaar worden om niet meer te flirten met vrouwelijk schoon maar misschien ook wel voor Abigail. Hoe had ze ooit kunnen leven zonder dit geweldige gevoel! Ze had tegen hem gezegd dat ze hem het leven zuur zou maken als hij haar bedrog maar dat was misschien wel meer dan duidelijk geweest. Ze streek nog even door zijn haren heen terwijl ze glimlachte naar hem. Zou ze het moeten vertellen? Het was wel zo eerlijk. Toch? Misschien kwam ze ook wat meer over zijn ervaringen te weten. Of misschien zou het altijd een geheim blijven waarom hij zo goed kon kussen. Ze schrapte wat moed bij elkaar al leek ze dit nu wel in overvloed te hebben.
''Je heb me net iets geweldigs gegeven, Kilro.'' Begon ze zacht terwijl ze nog steeds licht bloosde. ''Je heb me net me eerste kus laten beleven en het was geweldig geweest, dat kan ik je wel vertellen..'' Zei Abigail glimlachend. ''Ik had nooit verwacht dat een kus zo fijn kon zijn..'' Sloot ze eerlijk af terwijl ze naar hem keek. Wachtend op een reactie.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Ze vertelde Kilro over dat hij haar juist haar eerste kus had gegeven en het een pracht geschenkt was. Ergens vond Kilro dit een eng idee maar hij was ook vereerd dat hij dat zou zijn. Die eerste indruk zou niemand Abigail meer afnemen. En als het nooit iets zou worden dan kon ze het altijd nog gooien op zijn vreselijke reputatie. Dan zou ze kunnen zeggen wat voor vreselijk rotjong hij was geweest en dat het specialer had moeten zijn. Hij was even een paar seconden van zijn stuk gebracht door haar uitspraken.

"..Ik had nooit verwacht dat een kust zo fijn zou zijn.." Had Abigail gezecht als laatste.
"Een kus hoort fijn te zijn " Antwoord hij lachend. "En een ding is zeker, ik heb het meteen niet koud meer" Hij liet zichzelf achterover vallen op het zijl. Zijn handen onder zijn hoofd. Het zijl was heerlijk koud zo onder hem. Hij voelde de koude grond zelfs door zijn mantel heen. "En nu je me hier hebt, en we hebben gezoend.." Begint hij "..Wat ben je dan nu van plan? "
Even dacht hij terug aan hun fijne kussen, haar zachte lippen, wat was het prettig geweest. Hij keek naar haar slanke rug, en haar golvende haar dat mooi over haar blauwe jasje heen viel.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Ze hadden voor het eerst elkaar gekust. En het was zelfs nog iets meer dan alleen speciaal geweest voor Abigail. Haar eerste kus.
Nu ze er zo over dacht waren die zoenen in boeken en films helemaal niet zo speciaal geweest. Ze beschreven het altijd nauwkeurig in boeken maar niets wat ze had gelezen was zoals de kus van Kilro geweest. In boeken konden ze zo lekker overdrijven. Want zij had helemaal geen aardbeien geproefd of ook maar iets van wat hij had gegeten. Al had zijn adem wel geroken naar het beleg wat op zijn brood had gezetten. Maar echt een smaak had ze niet geproefd.
Maar dat was helemaal niet erg. Nee absoluut niet. Nu kon ze iedereen vertellen dat ze voor het eerst gekust was aan iedereen die het vroeg. Want bij die doen of de waarheid spelletjes had ze zich altijd geschaamd omdat ze nog nooit gekust was.
En daarbij was de gene die ze had gekust ook nog de Casanova van school. Misschien niet echt een compliment maar ze wist dat er veel meisjes waren die daar dagelijks van droomde. Want tjah, je had er nog gekkere bij zitten dan zij.
Toch zou haar sociale leven er niet onder leiden ondanks ze er niet echt één had. Maar zij ging Kilro toch ook niet verbieden om met meisjes om te gaan. Zij zou ook gewoon blijven gaan met jongens. Vrienden zijn kon toch altijd. Zolang ze maar niet verder gingen dan dat. Want als Kilro dat zou doen zou ze zijn leven zuur maken.
Ze zou hem vervloeken zodat hij een varkenskop had. Desnoods zou ze hem in een pad veranderen als dat moest of zou ze alle slurken en beukers vervloeken zodat de beukers achter hem aan zouden gaan en alle slurks nooit in zijn vingers kwamen. Nee, hij zou haar om genade moeten smeken als hij wilde dat het op hield maar Abigail vergaf niemand snel. Ondanks ze in Huffelpuf was ingedeeld. Maar niet elke Huffel was het zelfde. Daarom was het ook een afdeling die alle soorten en maten kende.

Ze had hem nog een keer gekust om te bewijzen dat ze niet meer over hem twijfelde en hij niet over haar zou kunnen twijfelen.
Maar ze hadden alle tijd van de wereld. Daarbij waren ze nog geen stelletje, niet officieel dan maar dat maakte niets uit. Ze hoefde niet te gaan haasten.
Ze vertelde hem verlegen en blozend dat hij haar net haar eerste kus had gegeven.
Ergens was het best raar op zo gek te zijn op een jongen dat je hoofd op hol was geslagen en haar hart sneller klopte. Maar wat wist ze nou eigenlijk over hem? Niets. Hij wist dat ze verbannen was uit haar familie dat had ze hem verteld in de bibliotheek. Maar meer wist hij ook niet over haar.
"Een kus hoort fijn te zijn " Had hij lachend geantwoord. "En een ding is zeker, ik heb het meteen niet koud meer" Zei hij.
Abigail griffelde en keek even in de verte waarna ze weer naar Kilro keek die achterover was gevallen op het zeil. Ze glimlachte lichtjes.
"En nu je me hier hebt, en we hebben gezoend.." Begon hij weer "..Wat ben je dan nu van plan? " Vroeg hij haar.
Abigail haalde haar schouders lichtjes op. Waarna ze zei: ''Ik had niet verwacht dat je me kuste en echt een planning had ik niet. Ik wou je dit gewoon laten zien en kijken of je dit als een spelletje zag, ja of de nee. Want als ik je hier dood achter laat ben ik niet echt verdacht.'' Zei ze pesterig waarna ze hem aan keek en grijnsde.

Ze keek naar haar schoenen en trok deze uit en gooide deze vervolgens in een hoekje in de tent. Want veel warmte gaven die hakken toch niet. Ze griste de zwarte ballerina's weg en trok deze aan. Dat voelde gelijk een stukje beter.
Ze verplaatste zich even en hing over hem heen. Ze pakte een potlood en teken blok en ging weer zitten. Ze draaide zich naar Kilro toe.
''Als je hier toch al ben, kan je net zo goed even poseren.'' Zei ze grijnzend waarna ze naar Kilro keek.
''Misschien kan je me wat meer vertellen over jezelf..'' Zei Abigail met een glimlach terwijl ze hem in haar op nam. Al kende ze zijn gelaatstrekken inmiddels wel uit haar hoofd aangezien hij niet uit haar gedachten was geweest.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Kilro lag eigenlijk wel lekker zo op de grond en hij liet zijn blik van haar voeten naar haar gezicht gaan. "Ga je me natekenen dan? " Vraagt hij en gaat iets opzitten zodat hij kon spieken op het papier dat Abigail in haar handen hield. Dan grinnikt hij en gaat terug liggen op de grond. Zijn handen terug onder zijn hoofd.
"Teken je me wel van mijn goede kant?" Grapt hij en knipoogt met zijn bruine pretoogjes.

Ze had hem gevraagt iets over zichzelf te vertellen. "Wat wil je weten dan?"
Vroeg hij en trekt zijn linkerwenkbrauw eventjes op. "Je kunt me alles vragen, het antwoord is af te wachten"
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Kilro was lekker gaan liggen op het zeil en bekeek haar van topt tot teen terwijl Abigail haar tekenblok open sloeg.
"Ga je me natekenen dan? " Vroeg hij aan haar terwijl hij op was gaan zitten. Abigail keek op toen hij dit vroeg en glimlachte vriendelijk.
''Eigenlijk was ik dat wel van plan ja, dat jij zo mooi poseert voor me zal ik niet vaak zien.'' Zei ze met een brede glimlach waarna ze knipoogde.
Ze pakte haar potlood goed beet en controleerde of de punt nog scherp genoeg was. Toen ze zich echter prikte leek ze het goed te keuren. Ook maakte ze een ander potlood en stak die achter haar oor. Ze zag dat hij weer ging liggen op het zeil en wachtte rustig zodat hij goed lag.
"Teken je me wel van mijn goede kant?" Grapt hij en knipoogt met zijn bruine pretoogjes.
Ze lachte zachtjes. ''Ja hoor meneer Aidan. Ik zal je goed neer zetten.'' Zei ze lachend.
Die pretoogjes waren zo mooi om te zien. Dit zou ze dan ook gebruiken om een tekening te maken. Zijn bruine ogen waren prachtig. Maar ze had geen kleurtjes dus ze moest alles doen met een grijs potlood.

Als eerste begon ze met zijn gelaatstrekken en lichaam. Ze was heel erg geconcenteerd bezig en dat zag ze ook in haar ogen. Ze pakte het andere potlood en legde deze horizon taal in haar mond en kauwde hier op. Terwijl ze tekende keek ze af en toe op. Ze hoorde zijn woorden binnen komen. Ze zag dat hij zijn linker wenkbrauw had opgetrokken.
"Je kunt me alles vragen, het antwoord is af te wachten" Zei hij uiteindelijk.
''Waar woon je en vertel eens wat over het huis en je familie waarmee je woont..'' Zei Abigail die nu twee potloden vast had en vervolgens weer begon te tekenen met het potlood in haar mond.

((Beetje korte flutpost :x))
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Hij glimlacht even toen ze de vraag stelde maar ging toen al weer terug in zijn poseerhouding. Hij had niet vaak model gezeten voor zoiets als dit. Kilro hoopte maar dat ze geen gekke karikatuur van hem zou maken, o dat zou wel grappig zijn zolang dat maar tussen hen bleef. Haar strenge blikken en het gekras van het potlood waren een gekke combinatie. Zelf had Kilro een oom die veel talent had voor kunst en de hele familie portretteerde. Maar altijd met magie waardoor niemand ooit model hoefde te zitten voor de schilderijen. Dat kon soms uren en uren duren, dagen zelfs. Dit moest echter geen dagen duren want hij had wel meer te doen bedacht hij zich.

"Ik ben geboren in de buurt van London, heb daar lang gewoond maar mijn ouders wilden groter gaan wonen en hebben een aantal jaar terug een landgoed in de buurt van Cardiff gekocht. " Dit verklaarde zijn Londonse accent wat hij met alle trots wenste te behouden. Cardiff was nou niet echt de plek waar het dialect zo mooi klonk.
"En jij? Waar zou ik jou kunnen vinden in vakanties? Of welke plek moet ik vermijden als je me wilt vervloeken?"
Hij grinnikt, dit was een semi-serieuze vraag die hij met haast gesloten kaken had geuit.

"Ik kan niet wachten tot ik zeventien ben, dan mag ik verdwijnselen en verscheinselen. Dat lijkt me echt geweldig dan kan ik overal heen in een ogenblik." Hij zag het al helemaal voor zich, gewoon elke avond in zijn eigen kamer in zijn eigen bed slapen, als hij dan les had of iets anders wilde doen kon hij gaan en staan waar hij maar wilde. Een heugelijk iets wat hij anders ook had gedaan als het kon. Het was bijna kerst, dat betekende dat het ook bijna vakantie zou gaan zijn, dan kon hij weer met Kealan op oorlogspad en trainen. Wat hem bedacht dat hij zijn broer maar weer eens moest schrijven.
Zo een modelsessie was toch minder erg dan hij dacht.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


Ze was zo geconcenteerd bezig met haar tekening maar toch viel alles haar op. De sneeuw die naar beneden dwarrelde en het geruis van de wind. Het geritsel van takjes. Nee, echt alles viel haar op terwijl ze tekende. Ze keek even op en zag hem glimlachen. Abigail maakte tekeningen die net op foto's leken. Alleen ze zou alleen zijn gezicht maken om hem tijd te besparen. En zo vatten hij geen kou en konden ze wat andere dingen doen misschien en zo kon hij ook zien dat ze geen waardeloze tekenaar was.

"Ik ben geboren in de buurt van London, heb daar lang gewoond maar mijn ouders wilden groter gaan wonen en hebben een aantal jaar terug een landgoed in de buurt van Cardiff gekocht. " Zei Kilro tegen haar. Abigail knikte terwijl ze verder tekende. Ze had zijn gelaatstrekken en vorming van het haar en zijn baard haartjes. Ze glimlachte lichtjes terwijl hij had gesproken maar ze lachte vooral om haar tekening want ze kon Kilro er echter wel goed in zien. Ze maakte de diepte en kleur van zijn haar met het potlood. Ze werkte met twee potloden. Ze begon vervolgens met zijn ogen en neus terwijl ze op haar potlood kauwde. Ja, ze was goed bezig zo.
"En jij? Waar zou ik jou kunnen vinden in vakanties? Of welke plek moet ik vermijden als je me wilt vervloeken?" Zei hij terwijl ze hem hoorde grinnikte. Ze haalde het potlood uit haar mond en keek hem even aan maar rechten zich al snel op haar tekening om verder te tekenen. terwijl ze aan het tekenen was zei ze: ''Ik woon in London, in een luxe appartement. Me moeder is helemaal gek op dreuzels terwijl mijn vader er niets van hoef te weten.'' Zei ze met een lachje. ''Maar ik ben vaak met mijn moeder en Lia onze huiself. Mijn vader en zus zijn meestal in het buitenland. Ze zijn namelijk niet van mijn bezoek gediend.'' Zei ze zacht. Maar ze hoefde geen medelijden met hem. ''Mijn vader en zus vinden de afdeling Huffelpuf maar niets als oude zwadderaars. Mijn moeder kwam uit ravenklauw en vind dreuzels helemaal te gek dus zij vind het niet erg. Mijn vader heeft me dus van de familie muur afgebrand en zei dat ik zijn dochter niet meer was tot dat ik bewees dat de sorteerhoed het verkeerd had. Maar ik denk dat hij het wel goed had.'' Ze zuchtte kort en keek hem vervolgens aan. ''Maar ik ben dan meestal buiten te vinden in London. Ga meestal met mijn huiself en moeder winkelen of een tour maken of gezellig thuis zitten. En dat zijn 3 weken terug maar de andere 3 weken zit ik in een motel in de buurt van London omdat mijn vader en zus dan thuis zijn.'' Zei Abigail zonder blikken of blozen. Alles zei ze terwijl ze aan het tekenen was. Ze liet zich niet meer afleiden zelfs niet door haar misschien roerige familie bestaan.

"Ik kan niet wachten tot ik zeventien ben, dan mag ik verdwijnselen en verscheinselen. Dat lijkt me echt geweldig dan kan ik overal heen in een ogenblik." Zei Kilro. Abigail knikte kort. ''Het lijkt me ook zeer handig maar soms is ergens langer over doen juist een goed tijdverdrijf maar het kan veel problemen voorkomen.'' Zei ze Rustig. Ze was bezig met zijn mond terwijl ze zei: ''Hoe is jou familie?'' Vroeg ze zonder hem echt aan te kijken.

Langzaam was ze alles kleur aan het geven en diepte. Ze beet even op haar onderlip en deed zijn wenkbrauwen nog een keer over. Ze begon rond zijn hals een kraag te maken van zijn blouse en toen ze klaar was sierde een trotse glimlach op haar gezicht. Ze legde de potloden weer weg en keek Kilro aan. Ze glimlachte liefelijk. Haar handen zaten om het blok geklemd. Ze begon het papier af te scheuren van het blok. Zo voorzichtig mogelijk zodat ze het niet zo scheuren. Ze legde het blok naast haar neer. Waarna ze de tekening overhandigde.


Spoiler: click to toggle
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Kilro luisterde aandachtig naar haar verhaal, over dat ze vaak genoeg in een motel woonde was een schandalig gegeven. Al was hij niet de gene die dat zou moeten of kunnen beoordelen, het was niet zijn plaats. Het was een leuk gezicht hoe ze daar zat met het ene potlood tussen haar lippen geklemd en het andere over het papier glijdende.
"Een motel? " Hij probeerde zich er iets bij voor te stellen. Een prachtige meid van een jaar of 14 bijna 15 die al tijden noodgedwongen de helft van al haar vakanties in een motel verbleef. Wat was een motel eigenlijk? Maar misschien zou dat als een domme vraag klinken dus vroeg hij het maar niet. Het klonk echter niet heel goed, dat wist hij wel.
Maar al snel had ze naar zijn familie verhaal gevraagd. Hij opende zijn mond om te vertellen maar stokte dan even. Dit was een lastige kwestie, wellicht toch het rooskleurige verhaal dat het een perfect gezin was.
"Ik kom uit een heel oude Engelse tovenaarsfamilie,.." Begint hij en vervolgd : " Twee strenge ouders die altijd strakke schema's voor ons hadden wat onze educatie en trainingen betreft. Ik heb een tweelingbroer en een jonger broertje en zusje. We zijn een heel traditioneel gezin, volgens mijn neef die veel met dreuzels rond hangt zijn we van een paar eeuwen terug zo ouderwets in ons doen. Geen zorgen ik zal je niet als Vrouwe gaan begroeten. Mijn ouders werken voor het ministerie van toverkunst...speciaal consulenten "
Dan laat Abigail haar tekening zien, het was net echt. Kilro staarde enige tijd naar zijn beeltenis op het papier.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Abigail Jonsen
Member Avatar


"Een motel? " Vroeg Kilro.
Wist de jongen niet wat een Motel was? Misschien had ze voor een volbloed Huffel meer verstand van de wereld van de dreuzels dan hij. Ze zuchtte.
''Een motel, is een soort hotel, een heel klein appartement, heel vies. Het is heel erg goedkoop en er komen meestal alleen maar dreuzels die geen huis meer hebben. Het stinkt er, er kruipen overal beestjes en het beddengoed voelt kleffig. Er worden vaak in zulke kamertjes ontvoerde vrouwen gehouden tot gevolgen van dien.'' Zei ze rustig waarna ze Kilro aan keek. ''Het is niet echt een plek waar je wil zijn als 14 jarige dat kan ik je wel vertellen.'' Zei Abigail terwijl haar ogen waterig glommen.
Nee, ze had daar genoeg gezien en ze had genoeg klappen uitgedeeld. Ze rilde even en rook de alcohol weer in de lucht hangen. Ze hoorde weer vrouwen gillen en Abigail staarde voor zich uit. Alsof ze in een hele andere wereld werd gezogen. Haar ogen werden donker en ze zag de donkere kamer weer voor haar. Angstig lag ze onder haar bed terwijl ze haar deur probeerde open te trappen. Abigail zag hoe de kast was gaan bewegen en voor de deur stond. Abigail was geschokt en hoorde nog steeds de beuken op de deur. Ze wist nog dat ze had gehuild en ze proefde de zoute tranen weer. Lia had haar net op tijd weg kunnen halen. Ze wist de angst nog goed.
Ze schudde haar hoofd even en ging verder met tekenen. Ze kauwde op haar potlood terwijl ze verder tekende en zich weer focuste op Kilro.
Ze vroeg naar zijn familie waar uit zijn mond een haast perfecte familie kwam. Ze geloofde het amper. Niemand was perfect er was altijd wel uitschot in de familie. uitschot zoals zij. Ze grinnikte toen hij zei dat hij haar niet als vrouwe ging begroeten.
Langzaam was ze alles kleur aan het geven en diepte. Ze beet even op haar onderlip en deed zijn wenkbrauwen nog een keer over. Ze begon rond zijn hals een kraag te maken van zijn blouse en toen ze klaar was sierde een trotse glimlach op haar gezicht. Ze legde de potloden weer weg en keek Kilro aan. Ze glimlachte liefelijk. Haar handen zaten om het blok geklemd. Ze begon het papier af te scheuren van het blok. Zo voorzichtig mogelijk zodat ze het niet zo scheuren. Ze legde het blok naast haar neer. Waarna ze de tekening overhandigde.

Ze keek hoe Kilro er naar staarde en glimlachte. Ze stond op en liep de sneeuw in. De sneeuw dwarrelde naar beneden en Abigail keek naar boven. De sneeuw ging in haar haren en Abigail spreiden even haar armen terwijl ze een rondje draaide. Ze hield van het bos. Het gevoel van vrijheid. Veiligheid. Geen angst. Alleen zij en de natuur. Een glimlach sierde haar gezicht. Ze deed haar hoofd naar achteren en beleef even zo staan. Ze liet haar armen weer zakken naast zich en keek voor zich uit. Een grijns sierde haar gezicht. Ze keek even naar achteren. Ze grinnikte kort maar schudde haar hoofd.
''Niemand is perfect, Kilro...'' Zei Abigail rustig. ''Iedereen heeft wel wat,'' Zei ze rustig. ''Alleen hoe je er mee omgaat laat je zijn wie je bent..'' Zei Abigail wijs. Ze hurkte neer en schoof wat sneeuw bij elkaar. Ze glimlachte en stond op. Haar rug naar hem toe. ''Ik daag gij uit tot een sneeuw gevecht, Heer Aidan..'' Zei Abigail grijnzend. Waarna ze zich omdraaide en gelijke tijd gooide.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Kilro Aidan
Member Avatar


Het beschreven motel was echt de allerlaatste plek uit het gehele universum waar hij zou willen zijn, afgelegen van een riool dan. Als de jongen ergens een hekel had waren het beestjes. Erg veel smetvrees had hij niet maar beestjes, kakkerlakken en ratten, muizen en ander gespuis moest hij zeker niet om zich heen hebben. De uitdrukkingen van walging kon Kilro moeilijk onderdrukken. Hij zweeg maar zijn blikken spraken als boekdelen, hij had duidelijk iets traumatisch meegemaakt waardoor hij een beestjesfobie had gekreeerd. Ja een stoere jonge vent met een fobie, het klonk als iets heel zieligs maar de rillingen gingen over zijn lijf toen Abigail verder ging met haar beschrijving.
''Niemand is perfect, Kilro...'' Had Abigail op een rustige toon gezecht als commentaar op zijn beschrijving van zijn familie. "Maar we zijn niet perfect...verre van..." antwoord hij. Natuurlijk kon hij haar nog niet vertellen wat die "speciale consulent" positie eigenlijk inhoud, daar mocht ze niet achterkomen tenzij ze heel serieus zouden worden met z'n tweetjes en zouden besluiten te trouwen, wat een veel te verre en belachelijke gedachte was. Natuurlijk kon hij niet zeggen dat zijn familie de speciale politie of huurlingen waren die voor elke kutklus werden ingehuurt door het ministerie. Iedereen die het ministerie te ver in de weg zat kreeg met de Aidans te maken en niemand wilde dit. Klussen die veel geld opleverden, gelukkig maar een paar klussen per jaar, en het werd vaak goed verbloemd door de pers. Nooit had ook maar iemand er echt achteraan gezeten, zelfs Rita Pulpers had er niet over geschreven.
"Mijn familie klopt van geen kant, maar dat weet niet iedereen hoor." Lacht hij en vormt een sneeuwbal in zijn grote handen, op Abigail haar uitnodiging. "Je weet waar je om hebt gevraagt schoonheid?" Grinnikt hij onheilspellend en voor ze het wist gooide hij een sneeuwbal recht op haar af.
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Enjoy forums? Start your own community for free.
Go to Next Page
« Previous Topic · Oude Bibliotheek · Next Topic »
Add Reply
  • Pages:
  • 1
  • 3

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +