| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
| De Gele Muts met Stof en Glitters; Lavina&Hinata&Dexter | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Apr 12 2012, 01:43 PM (639 Views) | |
| Dexter Thorne | Apr 12 2012, 01:43 PM Post #1 |
![]() ![]()
|
Dexter sloop door de keukens heen, Pudding zat veilig op zijn hoofd en Poncho sprong voor hem uit, terwijl ze aan de tafelpoten en aan de Huiselven rook. De Elfjarige maakte een koprol naar buiten en het katje schoot hem achterna. Ze stonden midden in de gang en het was rustig, voor hem betekende dat dat er geen grote mensen hem kwamen vertellen dat hij niet over de gangen mocht rennen. En omdat dat wel mocht, deed hij het ook. Vandaag was de eerstejaars niet alleen van plan om doelloos door de hallen te sprinten, maar hij had ook afgesproken met Lavina om een van de nieuwste aanwinsten van Huffelpuf op een originele manier te verwelkomen. Samen met Pudding had hij een gele muts gemaakt van een stuk stof en nog meer stof en glitters. Poncho had er bijna haar behoeftes op gedaan, maar dankzij Dexter was dat niet gebeurd, dat was toch wel heel verschrikkelijk geweest. Hij rolde over de grond en bleef op zijn kont zitten toen hij bij de trappen aankwam. Omdat het vandaag aardig aan het miezeren was, had hij met Lavina en Hinata afgesproken binnen de muren van de school. Want hij had absoluut geen zin in nat worden en dat mocht ook niet gebeuren met het welkomskado. Poncho miauwde en Pudding kwaakte, allebei in koor tot de eerstejaars eindelijk opstond en de trappen opklom, terwijl hij om zich heen kijkt of niemand hem volgt. Hij blijft houden van spelletjes doen, zelfs al is het zo simpel als ‘Slangen ontlopen’. Poncho klom met moeite achter hem aan, dus moest hij haar helpen, maar het poesje zou vanzelf wel groeien en dan kon ze het zelf. Dexter klom verder, honderden treden voordat hij eindelijk op de vierde verdieping aankwam. Daar was het Dreuzelkunde lokaal, het lokaal waar ze les kregen van de leraar die ook gelijk hun afdelingshoofd was. En hoewel hij nog geen Dreuzelkunde had gehad, was hij wel in het lokaal geweest, want Professor Gautoe was zijn afdelingshoofd en daar was zijn kantoor. Hij zette Pudding op een tafeltje in de gang en tilde Poncho met beleid van de grond af, hij moest alleen nog even snel het welkomskado inpakken en wachten op Lavina en dan was alles klaar. De eerstejaars grinnikte terwijl hij een groot stuk wit papier uit zijn rugzak haalde en die om de muts heen draaide. Daarna verscheen er een bak met allerlei kleuren stiften, die hij over de grond uitstrooide. Pudding keek toe en Poncho knabbelde aan een van de stiften. De donkergroene, die Dexter gelukkig niet nodig had omdat hij gras graag heel erg licht tekende. Na een paar minuten zat het papier vol met versierinkjes, een draak en een paard, en Poncho en Pudding, en Dexter die zijn nieuwe vriend een hand gaf en glimlachte en zei: “Welkom bij Huffelpuf en welkom op Zweinstein!” en allemaal andere wezentjes en voorwerpen waarvan hij wist hoe hij ze moest tekenen. Ook zijn rugzak had hij nagetekend en hij had een poging gedaan om Lavina te tekenen. Het zag er Huffelpuf-waardig uit, dat was het belangrijkste. Hij ging op de grond zitten met het kadootje op zijn schoot en wachtte, ondertussen brachten Pudding en Poncho hem een lange klaagzang, want de kat durfde niet van het tafeltje af te springen en de pad had zich weer op Dexters hoofd weten te plaatsen. |
![]() |
|
| Lavina Alucard | Apr 13 2012, 08:57 PM Post #2 |
![]()
|
Lavina sjokte langzaam de trappen af. Het was een van die traag startende dagen waar iedereen wel eens last van kon hebben. Ze had nergens zin in en geen zin om iets te gaan ondernemen, eigenlijk had ze niet eens zin gehad om uit bed te komen maar haar maag was daar totaal niet mee eens en was dan ook flink aan het knorren. Het leek of er een oorlog aan de gang was, welke knor was de luidste van alle. Lavina gniffelde toen zelfs een paar schilderijen omkeken toen haar maag gromde. “Ja ja je krijgt al eten”, mompelde Lavina die over haar buik aaide. Soms hielp het om tegen dingen te praten maar ze had het eigenlijk nog nooit geprobeerd tegen haar maag. Na bijna haar zolen aan de vloer te hebben weggesleten door het slenteren kwam de vijfdejaars eindelijk aan in de grote zaal waar je neergeslagen werd met de heerlijke geuren van het ontbijt. Leerlingen waren druk bezig met hun dag planning te bespreken en ondertussen hun eten naar binnen te werken. Lavina slenterde naar de tafel van Griffoendor en plofte neer. Alles binnen handbereik schoof ze naar zich toe en schonk thee voor zichzelf in. Ze greep de suikerpot en schepte suiker in haar thee. Haar ogen gleden over de tafels en bleef even hangen op een paar bekende gezichten. Ondertussen schepte haar hand door met suiker die ze in haar thee storten. Lavina keek uiteindelijk weer naar haar glas, alle thee was verdwenen. Er zat een grote toef suiker op de plek waar nog net thee had gezeten. Met een opgetrokken wenkbrauw keek Lavina naar haar glas en greep een lepel. “Weggooien is zonde”, mompelde ze en begon haar glas leeg te eten. “Smaakt naar suiker met thee”, vervolgde Lavina die bedachtzaam kauwde op de suiker. Ze grijnsde en greep een stel broodjes die ze naar binnen schoof. Lavina herhaalde het proces van de suiker met thee meerdere malen en grijnsde ondertussen vrolijk. Het leek of iemand een stop had omgedraaid in het hoofd van de vijfdejaars. Van slome leerling naar een hyperactieve die bijna de personen neer maaide die naast haar zaten. Lavina hipte vrolijk op haar stoel en keek naar de ondertussen lege suikerpot. Even beteuterd keek ze rond, iets verder op stond nog een pot en Lavina dook er op af. Half over tafel hing Lavina terwijl ze de suikerpot leeggooide in haar openmond. Leerlingen ruimde snel het veld aan de tafel en kwam goed uit. Lavina scheerde over de bankjes naar de rest van de tafel om de suikerpotten te roven. “Ow Ow Gautier, wat een vertier. WAAR BLIJF JE NOU MET JE TAPE GAUTIER”, zong Lavina die langs de leraren tafel schoot en richting de zwadderaars stoof. Ze greep een van de Zwadders en knuffelde zoals ze nog nooit iemand had geknuffeld. “KNUFFELHUFFEL”, riep Lavina vrolijk terwijl ze de huffel pletten in haar greep. Het zou haar niks verbaast hebben als ze een ribbetje zou kneuzen bij de leerling. Lavina liet uiteindelijk los en greep vier suikerpotten van tafel. Ze stoof de grote zaal uit en kwam nog geen vijf minuten later terug om nog eens zes potten te kapen. Vervolgens stoof Lavina weer de grote zaal uit naar de hal en sprong vrolijk op en neer. Mamma Mia, here i go again My my, eeuuuuhhhhhhh Even stopte Lavina terwijl de naar de woorden zocht. “Ach wat”, lachte Lavina tegen zichzelf en ging weer vrolijk verder. Mamma Mia, here is go again My my I GOT A JAR OF SUGER And not one jar nooo I GOT TEN JARS OF SUGER Lavina zong vrolijk door terwijl ze rond hipte langs de potten die ze al eerder had neergezet. Ze storten ze een voor een leeg en had uit eindelijk nog maar twee potten over die ze meenam naar de leerlingenkamer. Van de slome leerling was niks meer terug te vinden en dat vond Lavina helemaal niet erg. Op de vierde verdieping aangekomen struikelde. Ze half over een leerling en maakte een halve koprol om haar potten met suiker te kunnen redden. Ze schoot overeind en keek venijnig naar het ding op de grond, wie verzon het dingen halverwege een gang te parkeren en zeker als Lavina die weg altijd nam. Haar uitdrukken verschoot echter snel naar een grijns toen ze zag wie het was geweest. "Jo dex jij hier. Sinds wanneer is het een gebruik dat je in de gang geparkeerd zit. Laat maar ik hoef geen antwoord", zei Lavina die bijna over haar eigen tong struikelde en rond stuiterde op haar plek. Edited by Lavina Alucard, Apr 14 2012, 08:37 AM.
|
![]() |
|
| Hinata Drake | Apr 14 2012, 09:32 AM Post #3 |
![]()
|
Hinata liep na uitgebreid haar wilde bos haar getemd te hebben en het netjes in een vlecht gedaan te hebben naar de grote zaal. Echt honger had ze niet maar als ze niks zou eten zou ze flauw vallen en daar had ze niet bepaalt zin in. In de zaal aangekomen liep ze naar haar afdelingstafel en pakte een paar broodjes en een kop thee. Nieuwsgierig keek ze de zaal rond en her en der zaten leerlingen te kletsen. Al kauwend op haar broodje vroeg ze zich af of ze te laat was voor de afspraak met Dexter en propte snel het andere broodje in haar mond en snelde de zaal uit naar de trappen. Ze hoopte dat ze niet te laat was en daardoor de kans om vrienden te maken had laten schieten. Ze rende zo snel als ze kan maar viel een paar keer naar beneden. Eenmaal op de gang van de 4de verdieping zag ze de jongen met de pad op zijn hoofd al zitten met een vrolijk gekleurd en versierd pakje en een super schattig jong katje. Ook zag ze een ouder meisje er bij staan dit maakte dat ze bleef staan waar ze stond en haar gedachten afspeurde. Had hij iets gezegd over haar? Ze wist het niet meer. Ze was zo blij geweest dat er iemand haar had uitgenodigt voor wat dan ook dat ze vergeten was wie er nog meer zou komen. De eerste jaars huffel frunnikte aan de zoom van haar rokje en wilde eigenlijk terug naar haar kamer rennen maar ze wilde ook vrienden maken. Dus bleef ze uiteindelijk staan en staarde naar de jongen het het meisje. Edited by Hinata Drake, Apr 14 2012, 09:50 AM.
|
![]() |
|
| Dexter Thorne | Apr 18 2012, 11:43 AM Post #4 |
![]() ![]()
|
De kleine eerstejaars stak zijn hand op bij het zien van zijn maatje Lavina, die hem niet zag en recht tegen hem in liep, terwijl Dexter zijn armen als een schild voor zijn gezicht hield en Pudding met zijn vuisten beschermde. Het meisje van de Leeuw maakte een halve koprol en landde niet ver van hem, met twee grote potten suiker, wat moest ze met twee grote potten suiker. Suiker was toch niet lekker zonder chocomelk? Hij grinnikte als reactie op haar grijns en hielp Poncho in zijn schoot. ‘Oh! Je bent gewoon onze afspraak vergeten! We zouden samen Hinata verwelkomen vandaag!’ riep hij met een ‘bijna’ beschuldigende blik, maar hij kon nooit boos worden op zijn maatje, daar was Lavina veel te cool voor. Hij stopte Poncho in zijn borstzak en stond op van de grond, zijn tekenspullen allemaal weer netjes weggeborgen in zijn rugzak. ‘Ik heb een muts voor haar gemaakt en die ingepakt,’ zei hij en liet Lavina het getekende pakpapier zien, wat knullig rond de muts was verpakt. Hij aaide Poncho over zijn kopje en staarde even de gang door, toen zag hij een meisje van zijn leeftijd aan het einde van de gang staan. Ze droeg heel netjes haar schoolkleren en bleef hem en Lavina aanstaren. Een grote verwarmende glimlach kwam op het gezicht van de Elfjarige, terwijl hij richting het meisje rende, met Pud-ding schuddend op zijn hoofd. ‘HINATA!’ riep hij in een over enthousiaste begroeting. Hij nam aan dat Lavina hem wel zou volgen, want anders dan moet hij al zijn energie steken aan zijn maatje van haar plaats af krijgen en daar zag hij het mogelijke niet van in, dadelijk stribbelde ze tegen. Dexter wist dat hij het niet kon winnen van de vier – of vijf – jaar oudere student van de leeuw. Met een sprong voorafgaande, lanceerde de eerstejaars zich op zijn mede Huffel. Hij was zo blij dat hij nu een eerstejaars had die van zijn afdeling was, waarmee hij om kon gaan. Alle andere Huffelpuffers waren allemaal ouder en wijzer, en natuurlijk waren ze super cool, maar hij wilde ook eens spelen met een leeftijdgenootje, dat was een keer iets anders. Oudere leerlingen hadden allemaal veel huiswerk, behalve Lavina, hij gokte dat zijn maatje niet deed aan huiswerk, of te slim was voor huiswerk, maar dan had ze waarschijnlijk wel in Ravenklauw gezeten, of dat hoefde niet persé. Lucas was ook slim – had hij van Bella gehoord, zijn nichtje die in Griffoendor zat – en hij zat ook niet in Ravenklauw. Dus men wist maar nooit! Hij knuffelde Hinata heel erg lang, voordat hij een stap naar achter nam en haar het cadeau overhandigde. ‘Welkom op Zweinstein!’ |
![]() |
|
| Hinata Drake | Apr 21 2012, 11:53 AM Post #5 |
![]()
|
Ze was ontdekt dat zag ze wel aan het gezicht van haar mede huffel. Hij begon hartverwarmend te glimlachen en ze beantwoordde die glimlach blozend. Ze hoopte maar dat hij het niet zag. Ze vond het een hele lieve jongen, zo anders dan haar tweelingbroer. Hoewel ze heel veel van haar broer hield was hij wel een bullebak. Ze wilde net een stap naar voren zetten toen hij enthausiast: ''HINATA" riep en op haar afgevlogen kwam met het pakje. Haar ogen werden zo groot als schoteltjes. Ze zette zich schrap om niet om te vallen toen hij met een vaart tegen haar aankwam en zijn armen om haar heen sloeg. Na een tijdje liet hij haar los en zei: "Welkom op Zweinstein!" en stak haar het pakje toe dat ze eerder al op zijn schoot had zien staan. Verbaasd knipperde ze met haar ogen. "Dank je." reageerd ze zachtjes met een lieve glimlach en pakt het aan. Zonder het papier te scheuren maakte ze het voorzichtig open en zag een leuke muts van gele stof en glitters. "Dank je...Ik vind hem heel mooi.." zei ze zachtjes. Haar gezichtje werd rood van verlegenheid en blijdschap. Hij zou toch niet het helemaal met de hand gemaakt hebben. Er verscheen een bedenkelijke rimpel in haar voorhoofd. "Ik heb niks voor jou..." zei ze verontschuldigend. |
![]() |
|
| Lavina Alucard | Apr 24 2012, 10:28 AM Post #6 |
![]()
|
Lavina keek de jongen vragend aan. Was hun afspraak voor vandaag? Lavina trok een wenkbrauw op ze kon dat toch niet vergeten zijn of had de suiker haar geheugen aangetast. Ze keek naar het pakje die Dexter op hield en gniffelde. Het zag er best kunstzinnig uit, “je bent lekker bezig geweest Dex”, glimlachte Lavina die heel even haar potten met suiker wegzetten en naar de jongen keek. Niet dat het lang kon duren aangezien de jongen opsprong en naar iets dat achter Lavina stond. Met een schreeuw maakte hij bekent wat er achter de vijfdejaars stond die zich omdraaide. Lavina zag nog net hoe de jongen het meisje aanviel op een manier dat zij mensen neerhaalde als ze de laatste chocotoffee hadden gekaapt. Lavina lachte zacht en schoot naar de twee toe. Lavina moest moeite doen in de lach te schieten van de verbaasde blik van het meisje die blijkbaar overrompelt was door de vrolijkheid van de jongen. “Dexter wurg de eerstejaars niet he. Straks heb je geen leeftijdsgenoot meer”, gniffelde Lavina die haar hyperheid zo goed mogelijk verborg. Eigenlijk kon ze nu net zo goed de leerlingenkamer in puin leggen aangezien de Klassenoudste de bieb onveilig aan het maken was. “Voor het geval je me nog niet kent”, zei Lavina met een blik op het meisje. “Ik ben Lavina Alucard, de orkaan van de school. Vijfdejaars griff”. Lavina greep de muts en bekeek hem even. “Dex puik werk jonge er is nog hoop voor je”, gniffelde Lavina die de muts bij de eerstejaars opdeed. “Staat je goed Hinata. Een werkelijke huffel, excuseer me ik moet eventjes wat doen aangezien ik net acht potten suiker naar binnen heb zitten werken”, riep Lavina over haar schouder terwijl ze al aan het einde van de gang was. Ze schoot op hoog tempo door de gangen heen en over de trappen. Ze had nog niet eens een cadeautje voor de kleine huffel en acht potten met suiker waren nu even een goede smoes om naar de leerlingenkamer te sprinten en iets te verzinnen. Het was niet dat er cadeautjes uit de lucht kwamen vallen als je erom zou vragen. Zelfs Lavina was dat nog niet gelukt. Ze stormde de trap op naar de slaapzaal en dook naar binnen. Haar ogen schoten door de kamer terwijl ze rondrende om te vinden wat ze zocht. Ze had het speciaal laten maken maar wist niet meer waar het was gebleven. Half struikelend over de boeken die ze nog niet had opgeruimd schoot Lavina naar haar kleding kast die ze opentrok. Meteen kreeg ze er spijt van, een kleding lawine storten zich op Lavina die omviel en onder een hoop kleding verdween. Al vrijsnel kwam ze weer overeind en zag een doos staan. “Daar ben je dus gebleven”, gniffelde Lavina die de doos greep en een stel kleding stukken terug op de hoop gooide die meewilde naar beneden. Na nog geen tien minuten was ze weer naar beneden gesprint en schoot ze op de twee eerstejaars af. “Ben ik weer. Nog wat gemist, zal wel niet “, gniffelde Lavina die een noodstop maakte voor de twee voor ze ging kegelen met ze. Even nahijgend keek ze naar het meisje en maakte de doos open. Een grote taart die feestelijk versiert was met de kleuren van huffelpuf kwam te voorschijn. Kleurrijke letters van rood sierde de taart met de tekst ‘Welkom op Zweinstein’. Lavina grijnsde breed, “Wat is een welkoms feestje zonder taart”. Ze had zelfs de moeite gedaan de taart te verstoppen voor het geval zij weer op jacht was gegaan voor suiker. “Dus Hinata, welkom op Zweinstein en hopelijk zul je het erg leuk vinden in huffel. Iets dat ik niet zal betwijfelen aangezien Dexter rondwaard bij die afdeling”, zei Lavina die weer bijna over haar eigen tong struikelde in haar haast om het te zeggen. |
![]() |
|
| Hinata Drake | Apr 28 2012, 10:22 AM Post #7 |
![]()
|
Hinata keek van Dexter naar het meisje dat aangelopen kwam. “Dexter wurg de eerstejaars niet he. Straks heb je geen leeftijdsgenoot meer”, gniffelde ze. “Voor het geval je me nog niet kent”, zei het meisje . “Ik ben Lavina Alucard, de orkaan van de school. Vijfdejaars griff”. Hinata maakte een ouderwetste buiging en stamelde: " Hinata Drake, aangenaam kennis met je te maken." Lavina greep de muts en bekeek hem even. “Dex puik werk jonge er is nog hoop voor je”, gniffelde Lavina die de muts bij de eerstejaars opdeed. “Staat je goed Hinata. Een werkelijke huffel, excuseer me ik moet eventjes wat doen aangezien ik net acht potten suiker naar binnen heb zitten werken”, riep Lavina over haar schouder terwijl ze al aan het einde van de gang was. Hinata keek haar blozend na. Ze was een beetje compleet overrompeld. Dit had ze niet durven dromen. "Dank je..." fluisterde ze nogmaals en raakte zachtjes de muts op haar hoofd aan. Hij was heerlijk zacht. "Dexter, hoe heet dat schattige katje?" vraagt ze verlegen, dit vrienden maken gedoe was heel nieuw en ze wist niet goed wat ze eigenlijk moest doen. Na niet al te lange tijd kwam Lavina alweer aan gerend met een vierkante doos in haar handen. Nieuwsgierig staarde ze naar de doos. Wat kon dat nou weer zijn? “Ben ik weer. Nog wat gemist, zal wel niet “, gniffelde Lavina die een noodstop maakte. Even nahijgend maakte ze de doos open. Een grote taart die feestelijk versiert was met de kleuren van huffelpuf kwam te voorschijn. Kleurrijke letters van rood sierde de taart met de tekst ‘Welkom op Zweinstein’. Lavina grijnsde breed, “Wat is een welkoms feestje zonder taart”. Hinata staarde verbaasd naar de doos en toen naar Lavina. “Dus Hinata, welkom op Zweinstein en hopelijk zul je het erg leuk vinden in huffel. Iets dat ik niet zal betwijfelen aangezien Dexter rondwaard bij die afdeling”, zei Lavina. Er verscheen een schitterende glimlach op het gezichtje van de eerstejaars huffel. "Wauw...." Zei ze ademloos. Ze wist niet wat ze moest zeggen. Zo blij was ze. |
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
| « Previous Topic · De Vierde verdieping · Next Topic » |










3:18 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners