Welcome Guest
[Log In]
[Register]

011

022

004

014
- Pages:
- 1
- 2
| Les 1 - Schoonheidsdrank; Derde- en vierdejaars | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Sep 5 2010, 02:44 PM (322 Views) | |
| Ashley Silver | Sep 5 2010, 02:44 PM Post #1 |
![]()
Koningin Suikertaartfee Barbie
![]()
|
Ok, het lokaal was dus een rommeltje. De tafels stonden niet waar ze moesten staan, hier en daar zwierf er nog een veer rond, en alles lag ook nog eens onder een dikke laag stof. Wat deden die huiselfen eigenlijk tijdens de vakantie? Je zou toch denken dat ze dan alle tijd hadden om het kasteel – Oeps. Natuurlijk. Als schoolhoofd had ze zich onder de vakantie ontfermd over de arme wezentjes, die zich vast dood zouden vervelen zo in een leeg kasteel. Daarom had ze hen gedurende de lengte van de zomer tot haar persoonlijke Met een zucht plofte ze neer achter haar bureau Het idee van wat ze nu ging doen alleen al maakte haar moe. Nog een diepere zucht volgde dan ook voor ze begon. “Huiselfen!” Met een op voorhand opgetrokken neus riep ze de kleine wezentjes, die met dweilen en poetsdoeken in hun handen verschenen. Ze waren duidelijk bezig aan de grote schoonmaak. Hoewel ze er normaal goed verzorgd uitzagen, waren ze nu zelfs redelijk vuil, vol zwarte vegen en met dikke stofmoppen aan hun theedoeken hangen. Bah. “Poets dit lokaal even. Ohja, en breng me een doos chocolaatjes.” Onmiddellijk begonnen de kleine sloofjes het lokaal op te poetsen tot het blonk, terwijl er ééntje een doos chocolaatjes ging halen. Ze kwam terug met een doos gewone, rechthoekige chocolaatjes. “Hebben jullie nu niets geleerd deze zomer? Het moeten er hartvormige zijn! Kom op, hop hop!” Nu met eindelijk de juiste chocolaatjes, ging ze uit het raam zitten kijken. Het was veel te vermoeiend om te kijken hoe al die kleine wezentjes zich uitsloofden. Ze merkte dan ook niet dat de eerste leerlingen aankwamen, in een lokaal vol werkende huiselfen dan nog. |
| |
![]() |
|
| Chelsea Wright | Sep 5 2010, 06:45 PM Post #2 |
![]() ![]()
|
Om de één of andere reden was Chelsea zo dom geweest veel te vroeg naar haar les Toverdranken te vertrekken. Gewoonlijk vertrok ze zo vroeg in het begin van het jaar om nog wat te kunnen slijmen bij de leraren, maar bij Toverdranken was dat nu niet bepaald nodig. Gezien Ashley haar stiefmoeder was, was er immers weinig dat ze met een beetje geslijm kon bereiken. Toch stond ze nu, zeker vijf minuten te vroeg, voor het Toverdranken lokaal. Aangezien het ook niet veel zin had hier gewoon voor de deur te blijven staan, liep ze maar naar binnen. Daar vond ze echter niet het verwachte tafereel van Ashley die haar nagels zat te lakken of iets dergelijks, maar een hoop rondrennende huiselfen die het lokaal op orde probeerden te maken. Stuk voor stuk waren ze druk in de weer met poetsen, op één huiself na die haar moeder een doos chocolaatjes aangaf. Geërgerd rolde ze met haar ogen terwijl ze in het midden van het lokaal ging zitten. Dat was haar vaste plaats in het lokaal, waar dan ook nooit iemand anders ging zitten. Van daaruit kon ze gezellig met iedereen babbelen, en tegelijk iedereen in het oog houden. Met een plof liet ze haar tas vallen, zo had Ashley misschien door dat ze er was. Ze nam echter niet de moeite om ook haar richting uit te kijken. In plaats daarvan ging ze een beetje in het niets zitten staren. Hopelijk kwam er snel iemand anders binnen. 2 punten. YAY! De eerste voor Zwad
Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:17 PM.
|
![]() | |
![]() |
|
| Ace Ashdown | Sep 5 2010, 07:11 PM Post #3 |
![]()
Playboy in een rood donzig jasje
![]()
|
Ace was al bezig met het lopen naar de les Toverdranken. Zijn blouse, die zoals altijd open was, wapperde lichtjes toen hij de trap af liep om naar de kerkers te gaan. De koude lucht in de kerkers, waar veel mensen het koud van zouden krijgen, had geen effect op de blonde jongen, zelfs niet met zijn blouse open en zijn buikspieren duidelijk zichtbaar. Terwijl hij bezig was een liedje te neuriën dat verdacht veel leek op Illusion van VNV Nation, een lied wat al dagen in zijn hoofd zat, kwam de jongen aan bij de deur waarachter de les Toverdranken zou schuilen. Met de glimlach die hij altijd wel op zijn gezicht had opende hij de deur, om erachter te komen dat het lokaal nog bezig was met schoongemaakt te worden door huiselfjes. "Hmm..." mompelde Ace toen hij zag hoe de huiselfjes zich uitsloofde. Snel keek de griffoendorse vierdejaars verder in het lokaal. Er waren dus maar drie mensen op dit moment; de professor, een vierdejaars zwadderaar en Ace zelf. De jongen ging op zijn stoel zitten en gooide meteen zijn voeten al op de tafel die voor hem stond. "Hey Prof. Ash, hoe gaat ie?" kwam er uit Ace zijn mond, alsof hij tegen een van zijn vrienden aan het praten was in plaats van de professor. De blonde jongen zag een huiself voorbij komen tijdens het schoonmaken, snel gaf Ace deze huiself een aai over zijn bol. "Je bent goed bezig hoor," zei hij met zijn eeuwig durende glimlach, en liet toen de huiself weer doorlopen om zijn taak te volbrengen. "Nog steeds fijn bezig met de elven als slaafjes te gebruiken zie ik?" Ace richtte zich weer naar Professor Silver. "Doe je goed hoor, meid," voegdde Ace toe zonder enkel teken van respect. Eerst wou ik je 3 punten geven, maar omdat je Ashley zo goed kon ergeren, krijg je er 4! Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:18 PM.
|
|
It'll all work out somehow. No fear. No distractions. The ability to let that which does not matter truly slide. Ace Ashdown | |
![]() |
|
| Chelsea Wright | Sep 5 2010, 11:45 PM Post #4 |
![]() ![]()
|
Chelsea had niet meteen door dat er nog iemand was binnen gekomen, dus ze ging gewoon stug verder met straal langs Ashley door te kijken. Pas wanneer de les begon zou ze haar blik naar voren wenden, want dan kon ze moeilijk anders. Het was dan ook pas toen Ace zijn mond open deed, dat ze zijn aanwezigheid opmerkte. Hij sprak zonder enige vorm van respect tegen haar, alsof ze helemaal zijn lerares niet was. Chelsea moest er een glimlach door onderdrukken. De meeste jongens hier begonnen zo een beetje te kwijlen als ze haar in het oog kregen. Toch had Chelsea hen nooit verteld dat dat enkel het gevolg was van een overdosis aan schoonheidsdrankjes. Misschien zouden ze dan immers ontdekken dat Chelsea ook genoeg van dat spul naar binnen had gekregen in haar leven. Ergens had ze het idee dat dat niet erg goed zou zijn voor haar reputatie. Jammer genoeg leek het alsof haar reputatie onder de zomervakantie een vreemde duik had gemaakt, want Ace scheen haar niet herkend te hebben. Aangezien het één van de knapste en daarmee ook de populairste jongens van haar jaar was, had ze anders altijd een hoop aandacht aan hem besteed. Nu was ze natuurlijk ook wel gegroeid in de vakantie en was ze er wat volwassener uit gaan zien… Zou hij haar niet herkend hebben. “Hoi, Ace, heb je me niet gemist?” besloot ze dus maar met de deur in huis te vallen. Aangezien de les nog niet begonnen was, kon ze gerust nog even met hem praten. Snel stond ze op van haar plaats en liep naar zijn tafeltje, waar ze tegen ging staan leunen. Om haar lippen speelde een plagerige glimlach, maar eigenlijk was ze nog aan het uitzoeken of hij haar nu echt niet herkend had, of haar gewoon niet meer wilde kennen. 3 puntjes voor een gekelderde reputatie! Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:20 PM.
|
![]() | |
![]() |
|
| Ace Ashdown | Sep 6 2010, 12:12 AM Post #5 |
![]()
Playboy in een rood donzig jasje
![]()
|
“Hoi, Ace, heb je me niet gemist?” klonk er oppeens, en voor hem stond nu een vierdejaars zwadderaar. ”Wie is dat eigenlijk...? Oh wacht...” Na goed naar haar te hebben gekeken herinnerde Ace het zich weer. Dat was Chelsea! Zijn goede vriendin uit Zwadderich, die al een behoorlijk goede reputatie had opgebouwd de drie laatste schooljaren. God wat was ze veel veranderd, de laatste keer dat hij haar zag was ze een stuk korter en kinderlijker. Als een eerstejaarsje haar nu zou zien zou die zonder twijfel gaan kwijlen. “Natuurlijk, Chels! Hoe kan ik jou nou niet missen?” antwoordde Ace, en hij glimlachte terug naar het meisje. “Je bent wel veel veranderd zeg!” De griffoendoorse leerling lachte even, stond op, gaf Chelsea een vriendschappelijke knuffel en gooide haar haar door de war door haar te aaien. Dit had Ace wel vaker gedaan bij Chelsea, en het zou ook nooit saai worden om haar prachtige haartjes even stevig door de war te gooien. Met een brede glimlach ging Ace weer zitten. “Je bent nog mooier geworden zeg, wie wist dat dat mogelijk was!” zei de jongen en voegdde er een knipoof bij toe. Hij onderdrukte de neiging om te zeggen “Je word net zoals je moeder.” want dat zou het kind misschien om kunnen draaien naar; “Dus ik ben oud?” en dat zou een hele discussie worden die Ace waarschijnlijk niet zou winnen omdat meisjes zo geweldig door konden zeuren. “Dus hoe gaat het nou met je? Veel gedaan?” vroeg Ace uiteindelijk maar aan zijn vriendin uit de slangenafdeling. De jongen keek nog één keer goed naar Chelsea. Ja, die was echt volwassener geworden! Dat kon je heel goed zien, al helemaal op een paar bepaalde plekken... 3 punten op bepaalde plekken Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:21 PM.
|
|
It'll all work out somehow. No fear. No distractions. The ability to let that which does not matter truly slide. Ace Ashdown | |
![]() |
|
| Chelsea Wright | Sep 8 2010, 12:34 PM Post #6 |
![]() ![]()
|
Chelseas glimlach werd breder toen Ace haar toch bleek te herkennen. Zijn reactie was plots heel erg enthousiast, wat haar weer helemaal geruststelde. Ze reageerde dan ook vrolijk op de knuffel, en iets minder vrolijk toen hij ook nog eens haar haar in de war wreef. Met een zwaai van haar toverstaf lagen die haren echter weer goed – dank je Ashley – en kon ze zich weer volledig concentreren op Ace. “Je bent nog mooier geworden zeg, wie wist dat dat mogelijk was!” Ace had altijd wel een paar complimentjes achter de hand, had Chelsea zo het idee. Hij ging dan ook door het leven als een vrolijke flierefluiter, wat Chelsea aan de ene kant waardeerde, maar aan de andere kant ook weer ergerde. “Jij bent er anders ook niet lelijker op geworden, hoor!” zei ze flirterig, waarna ze op zijn tafeltje ging zitten. Nu zijn benen er niet meer op lagen, kon zij rustig met haar gezicht naar hem toe gaan zitten. Ze tikte met haar voet tegen zijn been. “Als je die blouse van je niet snel dichtknoopt, denk ik dat er dadelijk een paar meisjes gaan flauwvallen.” Ze grijnsde plagerig naar hem, tegelijkertijd hopend dat het zijn ego zou strelen. Niet dat hij volgens haar nog meer ego nodig had, maar op die manier kon ze hem gemakkelijk te vriend houden. “Kom je dit weekend naar de Openingsparty?” Al relatief zeker van het antwoord, keek ze hem vragend aan. “Ashley heeft me toestemming gegeven om zo veel plaatsen in het kasteel te gebruiken als ik wil.” De Openingsparty hield Chelsea ieder jaar sinds haar tweede jaar. Het was eigenlijk gewoon de “coole” versie van het Openingsfeest, met muziek en drankspelletjes en alles wat een feest maar moest hebben voor de standaard tiener. Uiteraard was dat iets wat haar reputatie hoog hield bij haar medeleerlingen, en tegelijkertijd een moment waarop ze haar dronken medeleerlingen kon uitvragen naar hun diepste geheimen. 3 punten om mee te nemen naar je feestje Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:22 PM.
|
![]() | |
![]() |
|
| Ace Ashdown | Sep 9 2010, 07:25 PM Post #7 |
![]()
Playboy in een rood donzig jasje
![]()
|
Met een kleine zwaait van zijn tover stok had Chelsea haar haar weer goed gedaan. “Dat is ook niet leuk, het zou veel grappiger zijn als ze nog eventjes met dat haar had rond gelopen... Maarja, meiden moeten er goed uit zien he?” Ace wierp een blik op Chelsea, die nu een stuk boven hem uitstak omdat ze op de tafel ging zitten. “Jij bent er anders ook niet lelijker op geworden, hoor!” had hij gehoord voordat de zwadderaar plaats nam op zijn tafeltje. Ace beantwoorde dit met een grijns gevolgd door een korte “Bedankt.” Opeens voelde de griffoendoor iets tegen zijn been aan tikken, en kwam er al snel achter dat dit Chelsea's voet was. Snel keek hij weer terug naar haar en staarde in haar blauw-groene ogen, die afdwaalden naar zijn bovenlichaam. “Als je die blouse van je niet snel dichtknoopt, denk ik dat er dadelijk een paar meisjes gaan flauwvallen.” Ace wist eigenlijk niet wat hij hierover moest denken, aan de ene kant was hij natuurlijk blij met het compliment, maar aan de andere kant vond hij het ook weer jammer omdat Chelsea één van die meisjes was die 'down to earth' was en dus niet helemaal over hem heen kwijlde. De blonde jongen keek naar beneden, naar zijn buikspieren, en lachte toen. “Haha, denk je dat echt? Mah, dat gebeurt vast niet... Hoop ik,” reageerde hij. “Kom je dit weekend naar de Openingsparty? Ashley heeft me toestemming gegeven om zo veel plaatsen in het kasteel te gebruiken als ik wil.” Opeens dacht Ace te weten waarom ze zo flirterig deed. Dus ze wou gewoon dat hij naar het feest kwam huh? Eigenlijk was Ace altijd wel in voor een feestje, dus eigenlijk had ze geen moeite te hoeven doen om hem er naar toe te lokken met complimentjes. “Hmmm, leuke voordelen die je krijgt als je een schoolhoofd hebt die denk dat ze zestien jaar oud is...” zei de vierdejaars griffoendor zacht, en grinnikte. ”En als je haar als moeder hebt,” maakte Ace af in zijn gedachten. “Vraag je me mee als je date?” grapte hij. Na een pauze ging hij verder,“Ik maak maar een grapje. Natuurlijk kom ik naar het feest!” zei hij met een enthousiaste glimlach. “Als je wilt kan ik ook mn vrienden meenemen? Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, toch?” 4 punten. Wie zegt dat ik geen 16 ben?
Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:23 PM.
|
|
It'll all work out somehow. No fear. No distractions. The ability to let that which does not matter truly slide. Ace Ashdown | |
![]() |
|
| Caspar Baker | Sep 11 2010, 08:54 PM Post #8 |
![]()
|
Caspar sprintte nu bijna door de gangen, wist hij na vier jaar nu nog steeds de weg niet. Het was kennelijk een slecht idee geweest om gewoon de hele tijd naar beneden te gaan waar mogelijk. Het klonk tien minuten geleden nog perfect logisch: de kerkers zijn immers onder de grond... Gelukkig had hij nog tijd, hij had dit verwacht, toch kon hij zichzelf niet er toe dwingen te vertragen. Al die gangen leken op elkaar, daar werd hij nerveus van. Na nog een paar zeer doordacht gekozen gangen in te lopen – “Iene miene mutte...” – kwam hij in de Grote Hal. Bij het zien van deze vertrouwde, herkenbare ruimte kalmeerde hij, geen reden tot paniek. De grote schilden tegen de muren had hij vorige jaren gebruikt om de weg te onthouden... Welk schild hoort ook alweer bij de kerkers? Geen idee... Ik heb er ook geen idee meer van hoe die schildpadden heten die heel oud worden. Zouden die schilden broos worden na een tijd? Stop Caspar! Focus! ... Is dat niet zo’n ding waar dreuzels in rond rijden? Hij koos even zorgvuldig als altijd een deur. Jackpot! De trappen achter de deur gingen naar beneden, dat was zeer goed nieuws. Het licht aan het einde van de tunnel was het toverdrankenlokaal. Ruimschoots op tijd. Ace en Chelsea waren al daar. Ace was het type jongen waar meisjes over kwijlden en zich daar bewust van was. Wat meisjes deed kwijlen maakte Caspar zelfbewust, terwijl zijn blik voor een fractie van een seconde afdwaalde naar Aces openhangende blouse... Eén, twee... Ja, er zes, waarom geen negen? Dan konden we boter-kaas-en-eieren spelen... Eerst moet ik dan wel m’n zelfvertrouwen terugvinden. Caspar kruiste zijn armen na dat hij zijn tas had neergezet aan een tafeltje niet zo ver van dat van Ace en Chelsea. Normaal kruiste hij enkel zijn armen als hij in bloot bovenlijf rondliep, maar zijn zelfvertrouwen moest nog bekomen. Hij was nochtans niet te dik en ook niet lelijk, maar ja, dáár kon hij niet tegenop. “Hoi Chelsea, Ace,” zei hij, een lichte glimlach speelde om zijn mond. Chelsea was altijd een plezier voor het oog, het was goed dat hij al drie jaar daaraan had kunnen wennen. Caspar was dan ook niet echt het type dat een mooi meisje zag en dan meteen besloot daar verliefd op te zijn. Liefde bevindt zich in het hart niet het oog, vond Caspar. Hij ging snel met zijn hand door zijn permanent warrige haar. 5 punten om je zelfvertrouwen weer op te krikken. Goed zo! Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:24 PM.
|
| Caspar Baker | |
![]() |
|
| Emily Green | Sep 11 2010, 11:44 PM Post #9 |
![]()
|
Geschrokken veerde Emily overeind in de zachte stoel in haar leerlingenkamer en keek een beetje verbaasd rond, herinnerde zich dat ze naar Toverdranken moest en rende als een haast naar de slaapkamer waar ze haar tas haalde. "Vervloekt," mompelde Emily toen ze de trappen af rende, naar de kerkers. Buiten adem kwam ze op de begane grond, leunde even tegen een muur en sprintte richting de trap en vervolgens naar het lokaal. "Sorry dat ik iets laat ben professor, ik was in slaap gevallen en vergat de tijd," zei Emily tegen de professor, waar ze afgelopen zomer had gelogeerd. Emily keek het leslokaal eens rond en zorgde ervoor dat ze ergens in het midden kwam te zitten. "Hé!" zei Emily met een glimlach en keek rond. Ze zag Caspar en ook nog Ace. Volgens mij had ze al aardig wat gemist qua gesprekken, maar dat boeide haar op het moment weinig, zolang ze maar niks miste van de les! Dat zou echt een ramp zijn... "Hey Ace en Caspar!" groette Emily de twee jongens vriendelijk. Of ze haar nog herkenden wist ze niet, maar dat boeide weinig. Al moest ze toegeven dat Ace er vrij knap uitzag. Leek het nou zo, of had hij meer spieren gekregen in de zomervakantie? Emily schudde licht haar hoofd en hoopte dat de les snel begon en ze vooral niet naar Ace hoefde te kijken, misschien was naar Caspar kijken ook wel een goed idee, alhoewel... weer schudde de veertienjarige Ravenklauwer haar hoofd en concentreerde zich op iets anders, om de gedachten uit haar hoofd te krijgen. 2 punten, maar je bent helemaal niet te laat... Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:26 PM.
|
![]() |
|
| Rain Mckane | Sep 18 2010, 07:34 PM Post #10 |
![]() ![]()
|
Het was tijd om te vertrekken. Tijd om weer eens wat te leren. Rain had daar absoluut geen zin in. Nee, ze bleef liever nog wat lezen in haar boek over Dreuzels. Ja, Dreuzels vond deze volbloed interessant. Natuurlijk zouden de Zwads haar het leven zuur maken, als ze daar in zat. Ze was als eerstejaars ook dolblij, dat de sorteerhoed haar in Ravenklauw had geplaatst. Rain glimlachte even in haar spiegel met een bloedrode omlijsting en deed vlug nog wat mascara en eyeliner op. Daarna pakte ze haar tas met de loodzware boeken en verdween braaf naar de les. Dat hoopte ze maar! Want in haar enthousiasme was ze vergeten haar laarzen aan te doen en liep ze eventjes op haar zwarte sokken door de hal te sloffen. Het meisje liep terug en trok haar laarzen aan. Daarna snelde ze naar de les, want er was niets génanters dan te laat komen in de les en dan door iedereen worden aangestaard. Na een snelle looppas kwam ze dan eindelijk aan bij het lokaal en bleef nog even. Ze twijfelde en het angstzweet brak haar uit. Het was de eerste les van het jaar en stiekem wist ze nog steeds niet wie haar klasgenoten nou eigenlijk waren. De laatste drie jaren waren jaren vol eenzaamheid en stiekem voelde Rain zich alleen veilig bij een professor. Met een rood hoofd stapte Rain naar binnen en nam plaats helemaal achterin in het lokaal in een hoekje. Ze nam de andere leerlingen even op en sloeg daarna haar toverdranken boek open en begon zogenaamd aandachtig te lezen. Ze voelde de blikken namelijk alweer… 2 punten om van je schrik te bekomen. Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:27 PM.
|
|
I can't live by pretending everything's okay. What was it that was stolen from me? Rain | |
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
| Go to Next Page | |
| « Previous Topic · Toverdranken · Next Topic » |
- Pages:
- 1
- 2
| Track Topic · E-mail Topic |
2:19 AM Jul 11
|
Themed by tiptopolive of IFSZ.
Hosted for free by ZetaBoards · Privacy Policy

















2:19 AM Jul 11