Welcome Guest [Log In] [Register]

011

022

004

014
Add Reply
  • Pages:
  • 1
  • 2
Les 1 - Schoonheidsdrank; Derde- en vierdejaars
Topic Started: Sep 5 2010, 02:44 PM (323 Views)
Chelsea Wright
Member Avatar


Chelsea was niet verbaasd toen Ace zei dat hij zou komen, stiekem had ze dat al geweten voor ze het vroeg. Wat haar wel verbaasde was zijn vraag “Vraag je me mee als je date?”. Dat was niet haar bedoeling geweest – hoewel het op zijn zachtst uitgedrukt goed voor haar reputatie zou zijn hem mee te nemen – maar meteen verkondigde hij dat het een grapje was. Ze liet een brede lach zich over haar gezicht verspreidden.
“Misschien vraag ik je wel als mijn date, ja!” lachtte ze. “Maar ja, dan moet ik natuurlijk al die andere jongens teleurstellen... Pff, al die uilen sturen... En dan al die huilende kerels...” Ze knipoogde op Ace om aan te duiden dat ook zij een grapje maakte. “Nee, maar natuurlijk mag je je vrienden meenemen! De hele school is uitgenodigd, net als ieder jaar. Al heb ik een kamer apart laten houden voor de leerlingen vanaf het vierde. Kwestie van geen last hebben van de kleinste ukkies.”

Ondertussen liepen er een aantal leerlingen het lokaal in, Chelsea begroette ze allemaal. “Hoi, Caspar, hoe was je zomer?” en “Haaai, Ems, van jou weet ik hoe je zomer was. Ik zit aan mijn gewone tafeltje, als je langs me wilt zitten!” Zelfs Rain kreeg een vrolijke begroeting, al ging ze zoals gewoonlijk helemaal alleen achterin de klas zitten. “Dag Rain, hoe gaat het ermee?”
Wat haar wel opviel aan het hele gebeuren was dat iedereen de aanwezigheid van de zwoegende huiselfen normaal scheen te vinden. Ashley zat nog steeds van haar chocolaatjes te snoepen voorin de klas. Kritisch gleden Chelseas ogen over de kleren van de bijna 30-jarige vrouw, die zoals gewoonlijk veel te kort waren. Natuurlijk wist ook bijna niemand dat ze dit jaar 30 werd, zelfs de andere schoolhoofden wisten het niet zo ver Chelsea wist. Iedereen schatte haar nog steeds maar een jaar of 21. Dat ze dat dan al een aantal jaren was, scheen niemand op te vallen.

“Vertel eens,” wendde ze zich tenslotte terug naar Ace. “Hoe was jouw zomer?” Ze was benieuwd wat voor streken hij dit jaar weer had uitgehaald.

2 punten. Als je maar aan niemand verteld over mijn leeftijd, of anders! D<
Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:30 PM.
Posted Image
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Jeroen de Vache
Member Avatar
Dynamisch Duo nr. 2

Jeroen trok bijna de deur uit z'n voegen, hij had nog spierpijn van het joggen van die ochtend. Maar door z'n hoofd hadden al weer duizenden gedachten gesuisd. Het percentage huiselfen was hoog in dit lokaal, maar misschien ook niet verbazingwekkend bij deze lerares. Hij keek rond naar de andere leerlingen, Chelsea zat zoals gewoonlijk ongeveer over Ace heen te kwijlen. Die van zichzelf dan weer mister cool zelf was. Ondertussen liep hij tegen een huiself op en begon, al achteruit lopend, zijn verontschuldigingen aan te bieden. Waarom was het nou altijd zo dat er in zijn buurt chaos uit brak. Rain zat achter in, zoals gebruikelijk, en was stil, en iedere keer kreeg hij het gevoel om naast haar te gaan zitten. Maar steeds deed hij het niet, misschien dit jaar maar. Casper was op zijn eigen manier weer cool en Emily leek niet helemaal in orde te zijn omdat ze steeds haar hoofd aan het schudden was. Jeroen besloot om toch maar eens bij Rain te gaan zitten, het oude er uit, het nieuwe erin.

"Sorry dat ik zo laat ben, maar..." begon Jeroen, en nu hij er zo over na dacht was dat eigenlijk helemaal niet logisch. "Iedereen is gewoon vroeg, nou is natuurlijk tijd iets relatiefs als we naar de leeftijd van de aarde kijken. Dan zijn wij als mensheid maar een fractie in aanwezigheid daartoe. Dus laat staan dat wij als persoon..." ondertussen liep hij terug naar achteren en struikelde bijna weer over een huiself. "Ik bedoel dat is dan een fractie, van die fractie. Hoe kun je dan te laat zijn, dan zijn we gewoon simpel weg maar een flits in de tijd." Ondertussen had hij de tafel bereikt en plofte neer. Buiten was het nog heerlijk weer, en zijn bruine kleur van de vakantie in Frankrijk bij z'n vader was nog sterk aanwezig. Chaos leek al te ontstaan op zijn tafel terwijl hij van alles uit z'n tas haalde. Henry sprong als gebruikelijk bij hem op tafel. "Eigenlijk is het apart niet waar, ik bedoel waar komt tijd vandaan, en op tijd komen en te laat komen. Wie bepaalt dat, zeker u niet, want u heeft geen macht over tijd. Dus hoe kan iets als tijd bepaald worden. Simpel weg de zon kan ophouden te bestaan, hoe meten we dan onze tijden en maanden." Ondertussen was de chaos op het tafeltje compleet, op een stuk zwervend perkament schreef hij ondertussen 'ruimte-tijd-fractie-leven-mens' op. Later zou hij het uitwerken. "Mafketel" zei Henry zachtjes en Jeroen hield abrupt op. "Sorry" zei hij nog snel en schreef toen verder snel wat notities van zijn hersenspinsels op.

"Iedereen een goeie vakantie gehad?" vroeg hij opgewekt en keek met pretoogjes rond. Hij deed niets liever dan luisteren naar anderen en wat ze beleefden. Dat gaf hem denkvoer over het leven en alles er om heen. Of gewoon luistervoer, ter ontspanning. Jeroen hoefde niet zoals Ace cool over te komen of zijn fantastische spieren te laten zien. Ace was verder een aardige jongen, maar een paar extra knoopjes mochten wel eens dicht.

6 punten, alleen al omdat ik er niets van begrijp
Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:31 PM.
Posted Image
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Marijn Logan
Member Avatar


Alsof het nog niet erg genoeg was, zat Chelsea al weer met heel Zweinstein te kwebbelen. Blijkbaar nam ze geen notie van wat het betekende om in een afdeling te zitten, en dan vooral om in Zwadderich te zitten. Dit nam hij haar zeker niet in dank af. Marijn stond in de deur opening van het lokaal, dat de lerares zo lui was en zich alleen maar kon vol stoppen met bonbons was haar zaak, maar dat wicht van haar zich zo gedroeg. Het liefste zou hij haar fijntjes willen uitleggen hoe het allemaal precies werkt, maar ze zou toch niet luisteren. Madame Queen B was alleen maar met haar hoofd bezig hoe ze zich zo opzichtelijk mogelijk kon presenteren en dan ook nog eens overduidelijk overal een vinger in de pap hebben. Voor hem was ze geen Queen B, maar Queen V(errader). Hij moest ophouden zich aan haar te ergeren, waar hing die Cal eigenlijk uit, want hij hoopte toch niet dat hij hier de eerste les als enigste Zwad de verdediging moest gaan voeren.

Zijn binnenkomst was niet heel erg opgevallen bleek want iedereen ging vrolijk door met z'n vakantie te bespreken. Ondertussen was die mafketel van een Jeroen binnen komen struikelen en van voor naar achter gemanoeuvreerd. De jongen kon ook werkelijk niks anders dan chaos en destructie veroorzaken. Marijn zat in de hoek achterin, in de banken naast hem zat Rain en nu ook Hoofdmafketel Ravenklauw Jeroen. Misschien dat hij dit jaar zijn werk ging richten tot Rain, dat zou uiterst interessant kunnen gaan worden, ze leek namelijk nogal "gevoelig".

De opgeblazen pad van de Jeroen bevestigde zijn gedachtegang door Jeroen uit te maken voor mafketel, ondanks de eigenaar mocht hij die pad wel. Die wees zijn meester tenminste op z'n fouten, maar toch zag Marijn de pad liever in de bek van zijn kater verdwijnen. Hij gniffelde zachtjes bij het idee, zonder ook maar iets te volgen van de spraakwaterval. Marijn vroeg zich af wanneer dat luie schoolhoofd eens de moeite nam om haar porseleinen lichaam te bewegen en eindelijk weer eens les zou geven. Hij moest haar meegeven dat ondanks haar uiterlijk, ze absoluut niet voor dom kon worden aangezien.

4 punten, al moet ik je erop duiden dat het gewoon queen bee is :p als in de koninginnenbij. Als haar naam nu met een B begon... :P
Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:32 PM.
Courage is not the absence of fear,
but rather the judgement that something else is more important than fear.

Marijn Logan
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
Ashley Silver
Member Avatar
Koningin Suikertaartfee Barbie

Terwijl de huiselfen nog steeds druk in de weer waren, kwam Chelsea al binnen gewandeld. Onwillekeurig rolde Ashley met haar ogen. Ze begreep niet dat haar stiefdochter zó anders dan haar kon zijn. In haar dagen op Zweinstein was ze niet één les op tijd gekomen. Waarschijnlijk was niemand van haar klasgenoten ooit zo zeer op tijd gekomen als Ashley altijd was. Dat kind maakte van haar rapportpunten precies een wedstrijd. Als ze niet het hoogste gemiddelde van de klas had – en liefst ook het hoogste punt op alle vakken afzonderlijk – was ze teleurgesteld en ervan overtuigd dat ze niet hard genoeg haar best had gedaan. Onbegrijpelijk dat ze dat nog kon denken. In de drukke schoolperiodes zat ze soms tot vijf uur in de ochtend te studeren – dat wist ze omdat ze dat dan in haar vertrekken kwam doen. Natuurlijk begon ze wel pas als de laatste leerling de leerlingenkamer had verlaten. Dan ging ze de gordijnen van haar hemelbed dicht doen zodat het leek alsof ze sliep, om daarna naar Ashleys vertrekken te sluipen en daar aan de keukentafel te gaan studeren. Gek kind.

Hoewel ze net nog had zitten glimlachen, zij het ietwat geforceerd, maakte Ashleys gezicht plots een sprong in de diepte. Zo snel ze kon, glimlachte ze echter terug. De reden van die gelaatsverandering was de volgende leerling die binnenkwam. Ace had maar één positief punt in Ashleys ogen: Hij was knap. Moest hij iets ouder zijn, zou hij een interessante prooi zijn. Verder was hij echter gewoon een egocentrische, irritante, zelfingenomen windblaas.
“Hey, prof Ash, hoe gaat ie?” Alleen al de manier waarop hij tegen haar praatte was irritant.
“Het ging super tot ongeveer vijf seconden geleden!” was haar antwoord dan ook. Ze dwong zichzelf wel eruit te zien alsof het een grapje was, door een ondeugende twinkeling in haar ogen te brengen.
De opmerking over de huiselfen kreeg echter niet meer als een uitgestoken tong als antwoord. Aangezien het lokaal ondertussen opgeruimd was, gaf ze de huiselfen erna echter toestemming te vertrekken. Zelf ging ze gewoon verder met chocolaatjes eten. Chelsea en Ace hielden zichzelf duidelijk wel bezig.

Erna kwamen een deel Ravenklauwers binnen, die Ashley één voor één vriendelijk begroette. Persoonlijk had ze het nooit zo op Ravenklauw gehad, hoewel ze Huffelpuf nog net iets saaier vond. De laatste Ravenklauw zette haar echter met haar mond vol tanden. Hij begon met “Sorry dat ik zo laat ben”, wat op zich al vreemd was. Hij was immers nog perfect op tijd. Voor ze hem dat kon vertellen, begon hij echter een ellenlange litanie over hoe de mens maar een fractie van een seconde op de Aarde was, of zoiets. Om eerlijk te zijn had ze geen idee wat hij was aan het zeggen. Toen hij eindelijk klaar was, knipperde ze dan ook een paar keer met haar ogen, niet zeker of hij nu echt klaar was of niet. Zo te zien was hij echter klaar (of beter: zo te horen) dus schraapte ze haar keel.
“Ik denk dat het tijd is om eens met de les te beginnen.” Dat was meer tegen zichzelf als tegen de klas, hoewel iedereen het waarschijnlijk kon horen.

“We gaan beginnen! Chelsea, ga op een stoel zitten in plaats van half op meneer Ashdowns schoot te kruipen. Straks is daar nog tijd genoeg voor. De rest mag gewoon al even zwijgen om te beginnen, als jullie bezig zijn dadelijk kunnen jullie gerust verdergaan met jullie vakantiebesprekingen.” Ze zweeg even terwijl iedereen zich weer naar voren draaide. “Vandaag gaan we een interessant toverdrankje maken, namelijk de Schoonheidsdrank. Een prachtig brouwsel wat mensen die minder gezegend zijn met hun uiterlijk” – haar blik gleed naar degenen die er niet zo prachtig uitzagen als haar – “de kans geeft om er net zo schitterend uit te zien als moi!” Een brede grijns kroop over haar lippen.
“Het is wel geen gemakkelijk drankje, dus ik stel voor dat jullie allemaal jullie boek openslaan op pagina tweehonderdrieënveertig, daar staat het recept. Wie zijn ingrediënten is vergeten, kan ze halen uit het voorraadkastje, ingrediënten die niet in jullie set zitten, liggen daar ook.”

Ze draaide zich al om naar haar bureau, maar bedacht zich toen dat ze wat was vergeten. “Oh, ja, jullie gaan werken in teams van twee. Eens kijken... Ace en Chelsea, jullie mogen samen.” Wat was ze toch stiekem, Chelsea moest eens weten wat ze nu dacht. “Marijn en Rain, jullie mogen ook samen. Caspar, jij mag samen met Cal.” De tweede Zwadjongen was net binnen gekomen. “En Jeroen en Emily mogen tenslotte ook nog samen.” Oh, ze hoopte dat dit grappige teams gingen zijn. “En oh ja, nog wat. Ik wil voor de volgende les een verslag over het maken van die drank. Eén verslag per twee is goed.” Eindelijk kon ze weer gaan zitten.

OOC: Lees de regels zeker eens na, ik ben niet bang om punten af te trekken. De posts bepunteren doe ik later vandaag. Het recept mogen jullie zelf verzinnen, bij het verslag krijgt extra punten voor originaliteit. Je mag het insturen via pm of via mail (mailen kan je via het profiel), liefst via pm.
Gm toestemming van Cal.
Edited by Ashley Silver, Nov 7 2010, 03:04 PM.
Posted Image
Offline Profile Quote Post Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
Join the millions that use us for their forum communities. Create your own forum today.
« Previous Topic · Toverdranken · Next Topic »
Add Reply
  • Pages:
  • 1
  • 2

Themed by tiptopolive of IFSZ.