Welcome Guest
[Log In]
[Register]

011

022

004

014
- Pages:
- 1
- 2
| Openingsfeest | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Sep 16 2010, 11:37 PM (388 Views) | |
| Sean Briscoe | Sep 16 2010, 11:37 PM Post #1 |
|
Astronomische Koning Post-Niet-Veel
![]()
|
De Grote Zaal zag er magisch uit en de sfeer van tovenarij hing er als een dikke mist in de lucht. Er hingen ook kaarsen in de lucht. Daarboven zweefde een heldere hemel met een nieuwe maan en talloze sterren. “Kijk, Kassiopeia!” fluisterde Sean, terwijl hij met zijn elleboog zijn medeschoolhoofd Ashley Silver aanstootte, omdat die toevallig naast hem zat. Hij wees. “Daarzo. Zie je d’r?” De zaal was langzaam aan het volstromen met leerlingen, ouderejaars, die plaats namen aan één van de vier afdelingstafels: dit al naar gelang hun afdelingen natuurlijk. “Dat daar is Segin,” vertelde Sean verder, terwijl hij richting de onderste ster wees. “En dan een beetje schuin naar boven, rechts, dat is Ruchbah,” hij volgde de zigzag van het sterrenbeeld met zijn vinger, “… Cih… Shedir… en Caph.” Hij liet zijn arm zakken. De ouderejaars hadden inmiddels allemaal een plaats gevonden en een tweede groep leerlingen schuifelde voorzichtig de zaal binnen. Glimlachend keek Sean naar alle nieuwe gezichtjes, waarvan bij het merendeel de zenuwen vielen af te lezen. Dit waren de nieuwe eerstejaars van Zweinstein, die nog een afdeling toebedeeld moesten krijgen. Het was nu nog niet te zien aan welk van de vier tafels elk van hen straks zou plaatsnemen, hoewel bij sommigen wel een gok te wagen viel. Die jongen daar helemaal vooraan bijvoorbeeld… Sean werd opgeschrikt uit zijn gedachten door een wat schorre stem, die klonk alsof de eigenaar het hele afgelopen jaar in een stoffige kast had doorgebracht. Zachtjes begon het schoolhoofd mee te neuriën met de melodie van het Sorteerlied. Huffelpuffers, Ravenklauwers, Griffoendors en Zwadderaars: Ik heet u al van harte welkom Ook al bent u dit jaar schaars. Welkom ook de nieuwelingen, Uw aanwezigheid is zeker fijn, En straks zult ook u een onderdeel Van één der deze afdelingen zijn. Als je een Zwadderaar zult worden Geef je veel om naam en eer, En een doorzetter als jij legt niet Snel het stokje erbij neer. Evenals de Huffelpuffers, Die het niet ontbreekt aan vleit Noch aan koppig optimisme, Hartstocht en betrouwbaarheid. Ravenklauwers zijn verstandig, En ze leren veel en snel - Als je houdt van boeken lezen Vind je daar je plekje wel. Als Griffoendor ben je rechtvaardig, Onverschrokken, trots en koen. Welnu, neemt plaats op deze stoel En laat mij mijn werk maar doen. Sean neuriede nog even door nadat de Sorteerhoed gestopt was met zingen, stopte toen abrupt en vouwde zijn handen onder zijn kin. Oprecht geïnteresseerd volgde hij de sorteerceremonie, terwijl hij probeerde alle namen, gezichten en afdelingen in zich op te nemen. Uiteindelijk waren alle nieuwelingen in één van de vier afdelingen ingedeeld en kon de Sorteerhoed voor de rest van het jaar weer in de kast worden opgeborgen. Het lange wachten tijdens de sorteerceremonie had de leerlingen onrustig gemaakt een Sean kon nauwelijks boven het geroezemoes uitkomen. Hij tikte een paar keer tevergeefs met zijn mes tegen zijn glas om de aandacht te krijgen, besloot toen tot drastischer maatregelen en sloeg het glas met luid gerinkel aan scherven op de tafelrand. Onmiddellijk schoten alle ogen geschrokken zijn kant op. Met een tevreden glimlach schraapte het schoolhoofd zijn keel. “Beste kinderen,” sprak hij plechtig. “Voor het eten wil ik graag een oude wijsheid aan jullie meegeven. Een koning heeft namelijk ook maar tien tenen.” Hij gaf een kort knikje met zijn hoofd en onmiddellijk verschenen borden en schalen gevuld met de heerlijkste gerechten op de vier afdelingstafels en de lerarentafel. “Eet smakelijk!” Sean ging zitten en glimlachte naar zijn collega’s. “Reparo,” zei hij tegen de scherven die op tafel lagen en hierop onmiddellijk terugtransformeerden naar hun oude vorm van een drinkglas. Vervolgens schepte hij zijn bord vol en nam een hap. “Hmmmm,” bromde hij goedkeurend. Hij stootte zijn buurvrouw aan en wees naar het plafond. “Kijk, de Kleine Beer!” |
![]() |
|
| Rain Mckane | Sep 18 2010, 07:52 PM Post #2 |
![]() ![]()
|
Het was derde jaar op Zweinstein. Op een of andere manier was ze toch altijd weer zenuwachtig. Misschien wel omdat ze hier alle oude gezichten terug zag van de afgelopen drie jaar, die toch al niet fantastisch waren. Zenuwachtig friemelde ze aan een leren bandje met een tinnen amulet in de vorm van een vleermuis. Het was een cadeautje van haar moeder geweest, omdat ze Rain iets wilde geven om trots op te zijn. Dat was haar dochter ook, maar misschien vonden andere leerlingen dat het een lelijk ding was. Ze stapte de zaal binnen en nam plaats aan haar afdelingstafel. Stiekem keek ze even rond. Vrienden en vriendinnen werden weer herenigd en vertelden elkaar wat ze in de vakantie hadden beleefd. Stelletjes kusten elkaar stiekem en fluisterde lieve woordjes. Rain zag er eigenlijk een beetje tegenop om naar het openingsfeest te gaan. Maar ze moest, ook al was het omdat ze tijdens de treinreis niets had gegeten vanwege de zenuwen. Daarna zong de Sorteerhoed zijn lied en werden de eerstejaars ingedeeld. Het waren er niet veel, daar had de Sorteerhoed zeker gelijk in. Langzaam vergat ze waarom ze zo zenuwachtig en wat verlegen was. Waarschijnlijk was iedereen dat wel maar hun zenuwachtigheid verdween als ze vrienden of vriendinnen zagen. Die had Rain niet. Vooral omdat ze meestal erg buitengesloten werd en iedereen misbruik maakte van haar vertrouwen. Ze legde haar hoofd op tafel maar werd opgeschrikt door de woorden van het schoolhoofd, Sean Briscoe. Daarna verscheen het heerlijke eten op tafel en konden ze beginnen met eten. Dit was natuurlijk het aller-leukste deel van het hele openingsfeest. Lekker eten en drinken tot je rok of broek niet meer paste. Rain schepte haar bord vol frietjes en gegrilde kip. Ze at in stilte, terwijl het om haar heen alles bijhalve stil was. 2 punten Edited by Ashley Silver, Nov 11 2010, 03:29 PM.
|
|
I can't live by pretending everything's okay. What was it that was stolen from me? Rain | |
![]() |
|
| Rosalie Forenst | Sep 24 2010, 08:46 PM Post #3 |
![]()
|
Rosalie was een beetje zenuwachtig omdat dit haar eerste dag is op school. Ze kon hier niemand en vandaag was er ook nog een openingsfeest waar ze gesorteerd wordt. Ze was benieuwd in welke afdeling ze terecht kwam. Haar moeder had gezegd welke afdelingen er waren. Misschien kwam ze wel bij Huffelpuf, of bij Ravenklauw ze wist niet. Ze merkte het vanzelf wel. Binnen aangekomen keek Rosalie haar ogen uit naar de grote zaal. Zoiets had ze nog nooit gezien en het leek even of ze haar zenuwen was vergeten. Daar stond ze dan met de andere toen de sorteerhoed begon te zingen. Toen begon de sorteerseremonie en Rosalie werd ingedeeld bij Ravenklauw. Ze ging bij de tafel van Ravenklauw zitten en wachtte tot de rest gesorteerd waren. Eindelijk was het afgelopen want Rosalie kreeg honger. Ineens hoorde ze gerinkel en keek wat er nou gebeurt was. Er lagen scherven op de tafel en het schoolhoofd begon te praten. Plots kwamen er borden te voorschijn en al snel het eten. Rosalie zag zoveel lekkers dat ze eerst niet wist wat ze moest kiezen en pakte tenslotte wat brood smeerde er wat op en begon te eten. Misschien moest ze hier maar snel vrienden maken waarmee ze de school kon gaan verkennen. 2 punten Edited by Ashley Silver, Nov 11 2010, 03:29 PM.
|
![]() |
|
| Jeroen de Vache | Sep 24 2010, 10:37 PM Post #4 |
|
Dynamisch Duo nr. 2
![]()
|
Jeroen had niet veel behoefte aan de grote feesten, meer zin had hij in de lessen, of om naar de bieb te gaan. Eindelijk zat hij in jaar vier, dat betekende dat hij nieuwe afdelingen in de bieb binnen kon gaan. En misschien dat hij het zelfs zover kon schoppen als klassenoudste, dat zou pas gaaf zijn, en de daarbij passende mogelijkheden waren zeker ongekend. Maar binnen Ravenklauw was de concurrentie moordend, aangezien iedereen slim was, en z'n beste beentje voor zette. Jeroen moest zeker iets gaan doen om op te vallen, en hoe eerder hij daarmee begon, hoe beter. En hij wist zeker dat de bieb hem daarbij ging helpen, misschien kon hij beter zijn bord daar mee naar toe nemen. Nee dat zou wel heel erg worden, hij wou z'n nieuwe afdelingsgenootjes ontmoeten, oude vrienden weerzien en nieuwe vrienden maken. En natuurlijk moesten de nieuwe eerste jaars worden geïnventariseerd en worden toegejuicht. Niks zo belangrijk dan je meteen op je gemak te voelen in je afdeling, ze zouden er immers een lange tijd blijven. Jeroen ging zitten aan de lange tafel en ondertussen kwamen de nieuwe leerlingen binnen, hij was dus net op tijd gelukkig. De hoed begon aan zijn lied, en Jeroen kon het makkelijk meezingen, maar hield zich in. Hij kon veel, maar zingen was toch niet zijn beste kant, het glaswerk zou naar alle waarschijnlijkheid breken. Ach je kon niet alles hebben, maar zingen, tja het was jammer, dan maar op iets anders concentreren. Een nieuw meisje kwam aan de tafel zitten, snel schoot hij naar haar uit en reikte haar zijn hand toe. "Hey, tof dat je bij Ravenklauw zit! Welkom oh wijze!" zei hij grappend en maakt een soort van buiging voor haar. Ondertussen keek hij om zich heen, ook anderen werden in gedeeld, wat was dit toch eigenlijk ook leuk, jammer dat Jeroen niet ieder jaar onder de hoed kon gaan zitten. Waar waren eigenlijk de anderen van de afdeling, Emily en Casper? Rain zat al aan tafel, gelukkig hij was niet helemaal alleen. Gerinkel kwam van de leraren tafel, Schoolhoofd Briscoe had een glas gebroken, aandacht had hij nu in ieder geval. "Een koning heeft namelijk ook maar tien tenen." sprak hij wijs. Hmm dat was iets waar Jeroen zeker over kon gaan nadenken, want de wijsheid kwam hem niet zo snel voor. Maar het was zeker interessant. Hij snapte dat het te maken had met menselijkheid, maar in dit verband van de toespraak kon hij het nog niet plaatsen. Betekende het dat Briscoe zich ook maar als een leerling onder hun voelde of zoiets? Ondertussen was het eten verschenen, Jeroen schroomde niet, een gezonde jongen had goed eten nodig. Hij schepte een salade op, kip en rijst. Klaar om te genieten! 4 punten Edited by Ashley Silver, Nov 11 2010, 03:32 PM.
|
| |
![]() |
|
| Aradia Aveja | Sep 25 2010, 11:44 AM Post #5 |
![]()
|
Aradia voelde zich totaal niet op haar gemak, zo met al die vreemde mensen om haar heen. Ze had de neiging het uit te schreeuwen. Vooral omdat alles nog nieuw voor haar was en voor het eerst echt alleen van huis was. Ze was doodsbang. Toen begon een rare hoed een soort van te zingen. Aradia had opgevangen dat het ding de sorteerhoed heette en dat de hoed iedere eerstejaars bij een afdeling indeelde. Ze had zo’n vermoeden dat nieuwe eerstejaars helemaal alleen naar dat podium moesten lopen en daar geen zitten, ze had er nu al geen zin meer in. Toen het haar beurd was, werd ze bij Huffelpuf ingedeeld. Met een opgejaagde blik liep ze voorzichtig naar de tafel, met nog steeds de neiging om keihard te gaan gillen. Ze wist zich in bedwang te houden, maar toen ze opeens het gerinkel van glas hoorde, slaakte ze toch een gilletje. Ze hoopte dat ze niet teveel de aandacht had getrokken. Ze draaide haar hoofd richting het geluid en zag dat het schoolhoofd zijn mond open deed om wat te zeggen. Aradia luisterde aandachtig, misschien was het wel belangrijk. Na dat het schoolhoofd een korte speech had gehouden verscheen het eten op tafel. Dit gebeurde zo plotseling dat Aradia weer een gilletje van schrik slaakte. Ze keek in het rond of niemand haar had gehoord en pakte toen wat eten en begon stilletjes met eten. 2 punten Edited by Ashley Silver, Nov 11 2010, 03:33 PM.
|
|
don't let you're life lead by fear, you will never know how it's like to live. Aradia Aveja | |
![]() |
|
| T. J. Sade | Sep 25 2010, 07:35 PM Post #6 |
![]()
Blauwe Koning Opperraaf
![]()
|
Verveeld voor zich uitkijkend zat Jesse aan de docententafel. Hij zat naast Ashley, die op haar beurt weer naast Sean zat. Vanaf daar keken de drie schoolhoofden toe hoe de sorteerhoed zijn gebruikelijke geluidsvervuiling de zaal in stuurde. Als het aan Jess had gelegen, had hij de scheur, die de hoed gebruikte om te praten, al lang dichtgenaaid en het hele ding bij het oud vuil gegooid. Hij kon zich niet voorstellen wat de stichters van Zweinstein ooit had bezield toen ze besloten hadden dat vreselijke ding te gebruiken voor de sorteerceremonie. Hij dacht even terug aan de vijf magische kelken van Darriem. Die hadden veel meer allure. Hij begreep dan ook totaal niet wat Sean bezielde om deze wanstaltelijke traditie nog langer in stand te houden. Hij besloot er verder maar geen gedachten meer aan vuil te maken en keek kritisch toe of de leerlingen die in Ravenklauw gesorteerd werden zijn afdeling wel waardig waren. Aan de leerlingen van de andere drie afdelingen besteedde hij totaal geen aandacht. Hij moest die achtelijke hoed wel nageven dat hij het kaf goed van het koren wist te scheiden. Dat was maar goed ook, want als Jesse ook maar bij één van de nieuwe eerstejaars zou hebben getwijfeld aan zijn capaciteiten, zou hij hem waarschijnlijk per direct naar een andere afdeling hebben verbannen. Na de sorteerceremonie barstte zoals gewoonlijk de hel los in de grote zaal. Jesse zou ze wel stil hebben gekregen, maar híj hoefde geen speech te geven, dus ik plaats daarvan ging hij lekker achterover zitten en kijken hoe Sean deze klus aan zou pakken. Hij besloot om een glas op de grond te gooien, zij vervolgens twee zinnen die nergens op sloegen en liet de hel opnieuw losbarsten. Jesse was lichtelijk teleurgesteld. Hij had zich er altijd al over verbaasd dat Sean het tot schoolhoofd had kunnen schoppen - niet dat hij er over klaagde, hij wist precies hoe hij Sean moest bespelen zodat hij bijna alles kon doen wat hij wilde - maar dit was wel weer een nieuw dieptepunt. Zuchtend begon Jesse zijn bord op te scheppen. Hij moest het nog een schooljaar vol zien te houden hier. |
|
I haunt your fears Though you don't know of my duty To lead your path Because I'll take you home to rest In my black wings enfolding you ~Quoth the Raven | |
![]() |
|
| Cheryl Jones | Sep 25 2010, 11:19 PM Post #7 |
![]()
|
Oké, te laat komen in een les, kon, eventjes maar. Maar te laat komen op een openingsfeest? Ze was de tijd gewoon weg vergeten. Haar kantoor opruimen had meer tijd gekost dan ze in werkelijkheid had gedacht en al die boeken... ze had er gewoon echt te veel mee genomen! Onderweg deed ze al rennend haar haar, maar dat werkte niet helemaal mee. Uiteindelijk besloot ze dan ook maar om het gewoon in een staart te doen en niet netjes opgestoken te hebben. Bij de Grote Zaal aangekomen duwde ze de grote deuren open en probeerde zo onopvallend mogelijk naar binnen te schuifelen. Het werkte niet helemaal, maar toch bleef ze het proberen. Echter toen ze naar de lerarentafel liep en naar haar stoel wilde gaan, struikelde ze ook nog eens over haar voeten en viel achter de leraren op de grond. "Sorry dat ik laat ben," mompelde ze tegen iedereen, toen ze uiteindelijk ging zitten op haar stoel, met een rood hoofd van lichtelijke schaamte. Edited by Cheryl Jones, Sep 25 2010, 11:20 PM.
|
![]() |
|
| Marijn Logan | Sep 25 2010, 11:21 PM Post #8 |
![]()
|
De nieuwe leerlingen werden gesorteerd, altijd leuk, angstige gezichten, mogelijke nieuwe slachtoffers uitzoeken. Vooral die van Griffoendor boden altijd veel mogelijkheden, maar ook de andere afdelingen kregen nieuwe aanwinsten. Nu was het wachten op de eeuwige vervelende speech van het almachtige schoolhoofd, als het maar niet te lang zou worden, want hij verging van de honger. Marijn nam niet eens de moeite om rond te kijken naar z'n andere afdelingsgenoten, want raden kon hij al wat ze deden. Cal zou plannetjes aan het smeden zijn, zoals hij altijd deed, maar erg op zichzelf zijn. En Chelsea, tja dat was nou eenmaal geen echte Zwad, ze zat hier omdat ze macht wou en arrogantie had. Maar aan de rest van de erecode van Zwadderich had ze lak, ze mengde zich gewoon met de andere afdelingen, dat kon echt niet in Marijn's ogen. Ach Zwadderich was gewoon niet meer wat het vroeger was, misschien moest Marijn zich maar eens gaan aanpassen dit jaar in plaats van de wereld proberen te veranderen. Inderdaad dit jaar zou het misschien wat anders gaan dan de voorgaande jaren, een nieuwe insteek en een nieuwe start. Misschien kon hij zich toch eens meer gaan interesseren voor de andere afdelingen en wat ze voor hem konden betekenen. Dat was toch eigenlijk hun enige nut? Ondertussen zei Briscoe wat over een Koning en tenen, hij moest maar oppassen want als het eten niet snel op tafel zou komen konden zijn tenen wel eens pijn gaan doen. Gelukkig verscheen het feestmaal al snel op tafel en greep meteen naar de diamanthaas en het stoofpotje. Misschien moest hij maar eens wat meer interesse gaan tonen in Chelsea, waarschijnlijk was ze nog niet eens de slechtste. Waar was ze eigenlijk? 3 punten Edited by Ashley Silver, Nov 11 2010, 03:35 PM.
|
|
Courage is not the absence of fear, but rather the judgement that something else is more important than fear. Marijn Logan | |
![]() |
|
| Dawn de Tarascon | Sep 26 2010, 11:51 AM Post #9 |
![]()
Boomknuffelende Opperhuffel
![]()
|
Zoals wel vaker staarde de AH van Huffelpuf met een wazige blik ovr de vier tafels waar de Afdelingen aan zaten. Niet veel Huffepuffers, zonde. Wel veel Ravenklauwers, dat vond zij al helemaal een zonde! Ravenklauw. Was. Hatelijk. Slim. Zij had er zelf ook in gezeten, maar Dawn werd nooit echt goed opgenomen in de groep van haar klas, ook niet klassen hoger of lager, vonden haar waarschijnlijk iets té.. gestoord. Nu nog steeds overigens. Dawn vond het enigszins verbazingwekkend dat ze was aangenomen als Spreuken & Bezweringen professor en vervolgens vanaf vorig jaar daarbij nog Dreuzelkunde gaf. En ondertussen was ze ook Afdelingshoofd van Huffelpuf geworden, de afdeling die heel vaak de minste punten heeft gehad, maar het was dan ook ene afdeling die álle leerlingen aannam, die niet paste bij de ander drie. Dawn schudde stilletjes haar hoofd. De meeste mensen vergaten dat ook Huffelpuf een paar eigenschappen eiste. Dat waren trouw, hard werken en het hebben van geduld. Dawn luisterde niet echt naar wat Sean, één der drie schoolhoofden -iets wat ze niet snapte, waarom waren het er drie?-, maar het gedeelte over een koning die ook maar tien tenen had. Natuurlijk heeft een koning tien tenen, hij is maar een simpele koning, waarom zou die anders zijn dan zijn volk? Ze schudde haar hoofd en zag ondertussen hoe het eten op tafel te voorschijn kwam. Ze pakte voorzichtig een stukje brood en keek er lieflijk naar, alsof het een oude minnaar was. Niet dat Dawn ooit een minnaar had gehad natuurlijk, daar zorgde haar milde gestoordheid wel voor. Ana daarentegen, Dawn's oudere zus, kon veel beter dan Dawn's broers haar veel mindere gestoordheid flankeren door de charme die ze had. Voorzichtig nam Dawn een hap en keek weer met een ietwat vage blik naar de tafels van de leerlingen. |
| I don’t suffer from insanity... I enjoy every minute of it. | |
![]() |
|
| Ace Ashdown | Sep 26 2010, 11:30 PM Post #10 |
![]()
Playboy in een rood donzig jasje
![]()
|
Dit was het dan, het openingsfeest waarbij iedere eerstejaars werd ingedeeld door de Sorteerhoed. Natuurlijk moest Ace iets doen. Daarom had hij zich tijdens de sorteerceremonie verkleed als een eerstejaarsje en ging in de rij staan. Natuurlijk had de Sorteerhoed hem meteen door toen het op zijn hoofd geplaatst werd. Toen de griffoendoor aan zijn afdelingstafel zat keek hij even rond, er waren vast genoeg leuke nieuwe eerste jaartjes! Hij zwaaide even en glimlachte naar een groepje eerstejaars griffoendor meisjes. Ace had geen idee of ze hem gezien hadden, want hij draaide zich ook meteen weg. Waarschijnlijk hadden ze hem wel gezien, aangezien hij zeker wist dat hun ogen zijn richting op keken. Snel sneakte Ace weg van de griffoendor tafel en ging richting de docententafel. Het was tijd om hoi te zeggen teggen wat mensen. Ongemerkt sloop de vierdejaars achter twee schoolhoofden, namelijk Sean Briscoe en Ashley Silvers. Langzaam, stap voor stap, naderde hij de twee volwassenen tot hij dichtbij genoeg was voor zijn actie. Uit het niets sloeg Ace één arm om de nek van Sean, en de andere om de nek van Ashley en trok ze dichterbij. "Hey S.B, Prof. Ash!" kwam er uit Ace zijn mond voordat hij blij lachte. 2 punten Edited by Ashley Silver, Nov 11 2010, 03:37 PM.
|
|
It'll all work out somehow. No fear. No distractions. The ability to let that which does not matter truly slide. Ace Ashdown | |
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
|
|
| Go to Next Page | |
| « Previous Topic · De Grote Zaal · Next Topic » |
- Pages:
- 1
- 2
| Track Topic · E-mail Topic |
3:01 AM Jul 11
|
Themed by tiptopolive of IFSZ.
Hosted for free by ZetaBoards · Privacy Policy





















3:01 AM Jul 11